Tibetan
་གདུངས་པ་མཐོང་ནས་བདེ་བ་དང་སྟོང་པ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་སེམས་ཅན་དེ་དག་གཞུག་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་ཞེ་སྡང་གཤིན་རྗེ་གཤེད་ཀྱི་གཟུགས་སུ་མཛད་དོ། །དེའི་ཁྱད་པར་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཞེ་སྡང་རྒྱུན་ཆགས་པར་གཟིགས་ཏེ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཚར་བཅད་ནས་ཐུགས་རྗེའི་དབང་གིས་ཞེ་སྡང་ཐམས་ཅད་ཟད་པར་བྱེད་པའོ། །གལ་ཏེ་གཉིས་སུ་མེད་པ་ལས་ཞེ་སྡང་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་ བར་མི་རིགས་ཏེ། སྤྲོས་བྲལ་དང་སྤྲོས་བཅས་ཤུགས་ཀྱིས་འགལ་ལོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་འགྲོ་བའི་སྣང་བ་ལས་འབྱུང་བ་ནི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་རེ་བ་མེད་པའི་སྨོན་ལམ་གྱི་དབང་གིས་མཛད་པའོ། །གཏི་མུག་གིས་མནན་འགྲོ་མཐོང་ནས། །གཏི་མུག་གཤིན་རྗེ་གཤེད་གཟུགས་སུ། །བཅོམ་ལྡན་སྙིང་རྗེ་ཅན་མཛད་ནས། །གཏི་མུག་ཐམས་ཅད་ཟད་པར་མཛད། །ཅེས་པ་ལ་གཏི་མུག་པ་ནི་མ་རིག་པ་སྟེ། ཐ་དད་ཀྱི་བག་ཆགས་སྐྱེད་པའི་རླུང་འབྱུང་བའི་གནས་སོ། །དེ་དག་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སེམས་ཁྱབ་པར་མནན་པའི་འགྲོ་བ་རྣམས་མཐོང་ནས་གཏི་མུག་གཤིན་རྗེ་གཤེད་ཀྱི་གཟུགས་སུ་མངོན་པར་མཛད་དེ། དེ་དག་གི་མཐུས་གཏི་མུག་ཐམས་ཅད་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པའི་ཡེ་ཤེས་གཏི་མུག་ཆེན་པོ་ཉིད་ཀྱིས་ཟད་པར་མཛད་དོ། །དེ་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་ཀྱིས་སྙིང་རྗེ་ཅན་ནི་སྨོན་ལམ་སྟེ་དེ་དག་གིས་མཛད་ནས་སོ། །འགྲོ་བ་ཕྲ་མས་མནན་མཐོང་ནས། །ཕྲ་མ་གཤིན་རྗེ་གཤེད་གཟུགས་སུ། །བཅོམ་ལྡན་སྙིང་རྗེ་ཅན་གྱིས་མཛད། །ཕྲ་མ་ཐམས་ཅད་ཟད་པར་མཛད། །ཅེས་པ་ལ་འགྲོ་བ་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དོ། །ཕྲ་མ་ནི་འདུམ་པ་མེད་པའོ། །དེ་དག་གིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སེམས་ཁྱབ་པར་མནན་པར་མཐོང་ནས་ཕྲ་མ་གཤིན་རྗེ་གཤེད་ཀྱི་གཟུགས་ཀྱིས་ཕྲ་མ་ཐམས་ཅད་ཟད་པར་མཛད་དོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་དག་ཀྱང་སྙིང་རྗེ་དང་ནི་སྨོན་ལམ་སྟེ། དེ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུན་གྱིས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མཛད་དོ། །འདོད་ཆགས་ཀྱིས་མནན་འགྲོ་མཐོང་ནས། །འདོད་ཆགས་གཤིན་རྗེ་གཤེད་གཟུགས་སུ། །བཅོམ་ལྡན་སྙིང་རྗེ་ཅན་མཛད་ནས། །འདོད་ཆགས་ཐམས་ཅད་ཟད་པར་མཛད། །ཅེས་པ་ལ་འདོད་ཆགས་ནི་ཡུལ་ལ་རབ་ཏུ་ཞེན་པའོ། །མངོན་དུ་རྒྱུ་བག་ཆགས་དང་བཅས་པའོ། །དེ་དག་གིས་སེམས་ཁྱབ་པར་གནས་པའི་འགྲོ་བ་རྣམས་མཐོང་ནས་འདོད་ཆགས་གཤིན་རྗེ་གཤེད་ཀྱི་གཟུགས་སུ་སྤྲུལ་ཏེ་སྤྱོད་པ་མཛད་པས་དེ་དག་གི་མཐུས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འདོད་ཆགས་ཟད་པར་མཛད་དོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གཟུགས
Chinese
见到痛苦，为了让那些众生进入无二的乐与空之智慧，示现嗔恨阎罗死主的形象。那样的差别是怎样的呢？世尊见到一切众生持续不断地嗔恨，断绝那些众生，以大悲的力量使一切嗔恨止息。如果从无二中生出嗔恨金刚等是不合理的，因为离戏和有戏是强烈相违的，如果这样说，那是不对的。世尊从众生的显现中生起，是以大悲和无有期望的愿力而示现的。见到被愚痴压迫的众生，化现为愚痴阎罗死主的形象，世尊以慈悲之心，使一切愚痴止息。这里，愚痴就是无明，是产生各种习气的风的来源。见到那些被愚痴遍布压迫的一切众生，显现为愚痴阎罗死主的形象，以那些力量，使一切愚痴以无分别的智慧，即大愚痴本身而止息。这也是世尊以慈悲之心，即愿力而示现的。见到被微细所压迫的众生，化现为微细阎罗死主的形象，世尊以慈悲之心，使一切微细止息。这里，众生就是一切有情。微细就是没有调伏。见到那些被微细遍布压迫的一切众生，以微细阎罗死主的形象使一切微细止息。世尊那些也是慈悲和愿力，以那样的延续而利益众生。见到被贪欲压迫的众生，化现为贪欲阎罗死主的形象，世尊以慈悲之心，使一切贪欲止息。这里，贪欲就是对境的强烈执着。是显现的，具有习气的因。见到那些被贪欲遍布所占据的众生，化现为贪欲阎罗死主的形象而行事，以那些力量，使一切众生的贪欲止息。世尊的形象
English
Seeing the suffering, in order to lead those sentient beings into the non-dual wisdom of bliss and emptiness, he manifests in the form of the wrathful Yama, lord of death. What is the difference in that? The Bhagavan, seeing that all sentient beings are constantly afflicted by anger, cuts off those beings and, through the power of compassion, causes all anger to cease. If it is unreasonable for anger, vajra, and so forth to arise from non-duality, since freedom from complexity and complexity are strongly contradictory, it is not so. The Bhagavan arises from the appearance of beings through the power of great compassion and aspiration without expectation. Seeing beings oppressed by delusion, he manifests in the form of the deluded Yama, lord of death. The Bhagavan, with compassion, causes all delusion to cease. Here, delusion is ignorance, the source of the wind that generates various habitual tendencies. Seeing those beings oppressed by delusion pervading all sentient beings, he manifests in the form of the deluded Yama, lord of death, and through those powers, causes all delusion to cease through non-discriminating wisdom, which is great delusion itself. This is also manifested by the Bhagavan himself through compassion, that is, aspiration. Seeing beings oppressed by subtlety, he manifests in the form of the subtle Yama, lord of death. The Bhagavan, with compassion, causes all subtlety to cease. Here, beings are all sentient beings. Subtlety is the absence of taming. Seeing those beings oppressed by subtlety pervading all sentient beings, he causes all subtlety to cease through the form of the subtle Yama, lord of death. Those of the Bhagavan are also compassion and aspiration, and through that continuity, he benefits sentient beings. Seeing beings oppressed by desire, he manifests in the form of the desiring Yama, lord of death. The Bhagavan, with compassion, causes all desire to cease. Here, desire is intense attachment to objects. It is manifest, the cause of habitual tendencies. Seeing those beings occupied by desire pervading all minds, he emanates in the form of the desiring Yama, lord of death, and acts, and through those powers, causes the desire of all sentient beings to cease. The form of the Bhagavan
Tibetan
་དེ་དག་ཀྱང་སྙིང་རྗེ་དང་སྨོན་ལམ་སྟེ། དེ་དག་གི་དབང་གིས་མཛད་ནས་སོ། །ཕྲག་དོག་གིས་མནན་འགྲོ་མཐོང་ནས། །ཕྲག་དོག་གཤིན་རྗེ་གཤེད་གཟུགས་སུ། ། བཅོམ་ལྡན་སྙིང་རྗེ་ཅན་མཛད་ནས། །ཕྲག་དོག་ཐམས་ཅད་ཟད་པར་མཛད། །ཅེས་པ་ལ་ཕྲག་དོག་ནི་གཞན་གྱི་ཡོན་ཏན་ལ་ཡིད་འཁྲུགས་པའོ། །དེ་དག་གིས་སེམས་ཅན་གྱི་ཡིད་ཁྱབ་པར་མནན་པའི་འགྲོ་བ་རྣམས་མཐོང་ནས། རྣལ་འབྱོར་བས་ཕྲག་དོག་གཤིན་རྗེ་གཤེད་ཀྱི་གཟུགས་སུ་སྤྲུལ་ཏེ་དེའི་མཐུས་སེམས་ཅན་གྱི་ཕྲག་དོག་ཐམས་ཅད་ཟད་པར་བྱས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ཉིད་ཀྱང་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ཅན་གྱི་རེ་བ་མེད་པའི་སྨོན་ལམ་སྟེ་དེ་དག་གི་དབང་གིས་མཛད་ནས་སོ། །གལ་ཏེ་ལམ་དང་འབྲས་བུའི་དུས་བརྟག་པར་བྱ་སྟེ་སྤྱོད་པ་ལ་དོགས་པ་མེད་པའམ་ལམ་གྱི་དུས་སུ་སྤྲུལ་མི་ནུས་སོ་ཞེན་བདེན་ཏེ། སྙིང་རྗེ་དང་སྨོན་ལམ་གྱི་དབང་གིས་བྱུང་བ་ནི་འབྲས་བུའི་དུས་ཡིན་ལ། མཉམ་གཞག་ལས་རྗེས་ཐོབ་ཏུ་སྤྲུལ་པ་ནི་ལམ་གྱི་དུས་སུའོ། །གལ་ཏེ་ལམ་གྱི་དུས་སུ་རིགས་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་བློན་པོས་རྒྱལ་པོ་བྱས་པ་བཞིན་ནོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དག་གི་འབྲས་བུའི་གནས་ཐབས་གསང་སྔགས་ཀྱི་ལམ་དུ་བྱེད་པ་སྟེ་དེའི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་དུ་རིགས་སོ། །དེ་ཡང་བཤད་པའི་རྒྱུད་ལས། །དེ་ཡི་རང་བཞིན་དེ་ཡིན་ཕྱིར། །དེ་ཡི་ནུས་བདེ་ལ་གནས། །དེ་ཕྱིར་དེ་ཡི་ང་རྒྱལ་ནི། །ལམ་ཉིད་ལས་ནི་བསྒོམ་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཡང་དེ་ཉིད་ལས། ཐབས་ཆེན་རྣམས་དང་ལྡན་པ་ལས། །ཉོན་མོངས་བྱང་ཆུབ་ཡན་ལག་འགྱུར། །སྔགས་ཀྱིས་གསད་པའི་དུག་བཞིན་དུ། །འཁོར་བ་ཞི་བའི་བདག་ཉིད་དོ། །ཞེས་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་རྣལ་འབྱོར་པ་གང་ལ་བབ་པའི་ལྷ་ཉིད་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ནི་རིགས་ཏེ་གཞན་དང་གཞན་གྱི་ང་རྒྱལ་ནི་མི་རིགས་སོ་ཞེ་ན། འདི་དག་ནི་སེམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ལ་རག་ལས་པ་སྟེ་གསང་བའི་སྤྱོད་པའི་དུས་སུ་རིགས་ཀྱི་ང་རྒྱལ་གྱི་སྤྱོད་པ་བྱ་ཞིང་རིག་པ་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱི་ངོ་བོ་སྤྱོད་པའི་དུས་སུ་གདུལ་བྱ་ནི་ཡུལ་ལ་ཤིས་པའི་སྤྱོད་པ་བྱའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གསང་སྤྱོད་ནི་བདག་ཉིད་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་ཆེད་དུ་བྱེད་པ་ཡིན་ཞིང། །རིག་པ་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ནི་གཞན་གྱི་དོན་དུ་སྤྱོད་པ་སྣ་ཚོགས་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོར་ལོངས་སྤྱོད་པ་སྟེ་དུ་མ་དུ་མའི་ཁྱད་པར་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོར་རྟོགས་པའོ། །གཞན་ཡང་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྣམ་པར་དག་པའི་ངོ་བོར་གསུངས་པ
Chinese
那些也是慈悲和愿望，是依靠那些而成就的。见到被嫉妒压迫的众生，将嫉妒化现为阎罗死神的形象， 世尊以慈悲为怀而行事，使一切嫉妒都消尽。这里所说的嫉妒，是对他人功德心生厌恶。见到那些心识被嫉妒遍布压迫的众生，瑜伽士便将嫉妒化现为阎罗死神的形象，凭借此威力，使众生的一切嫉妒都消尽。世尊本身也是具有大慈悲的，不求回报的愿望，是依靠那些而成就的。 如果要在道和果的时机进行观察，对于行为没有疑惑，或者在道位时不能化现，这种说法是正确的。由慈悲和愿望所产生的，是果位；从等持中于后得位化现，是道位。如果说道位时这样做不合理，就像臣子做了国王一样，那是不对的。因为将度母等彼岸的果位安置于密咒道中，因此在那里是合理的。对此，《宣说续》中说：因为那就是它的自性，它的能力安住于安乐之中，因此它的我慢，应当从道本身进行修习。因为这样说了。又在《宣说续》中说：从具备各种大方便中，烦恼转变为菩提的支分，就像用咒语杀死的毒药一样，是寂灭轮回的自性。因为这样说的缘故。如果说瑜伽士所依止的本尊的行为是合理的，而其他本尊的我慢是不合理的，那么这些取决于心识的差别，在秘密行为的时候，应当进行种姓我慢的行为，在智慧禁行的体性行为的时候，所调伏的对境应当是吉祥的行为。为什么呢？因为秘密行为是为了自己加持而做的，而智慧禁行的行为是为了他人的利益而行持各种各样的，以智慧的体性来享受，即对众多差别的智慧体性进行证悟。此外，瑜伽士们以清净的体性宣说了
English
Those are also compassion and aspiration, accomplished by the power of those. Seeing beings oppressed by jealousy, transforming jealousy into the image of Yama, the Lord of Death, The Bhagavan acts with compassion, causing all jealousy to be exhausted. Here, jealousy is defined as being disturbed by the virtues of others. Seeing those beings whose minds are pervaded and oppressed by jealousy, the yogi transforms jealousy into the image of Yama, the Lord of Death, and through this power, causes all jealousy of beings to be exhausted. The Bhagavan himself is also one with great compassion, a desire without expectation, accomplished by those. If one is to examine the timing of the path and the result, there is no doubt about the conduct, or that one cannot transform at the time of the path, this statement is correct. What arises from compassion and aspiration is the time of the result; transforming from equanimity into subsequent attainment is the time of the path. If it is said that it is unreasonable to do so at the time of the path, just as a minister becomes king, that is not correct. Because placing the result of the perfections, such as Tara, in the path of secret mantra, therefore it is reasonable there. Regarding this, the Explanatory Tantra says: Because that is its nature, its power abides in bliss, therefore its pride should be cultivated from the path itself. Because it is said so. Also in the same, it says: From possessing various great methods, afflictions transform into limbs of enlightenment, like poison killed by mantra, it is the nature of pacifying samsara. Because it is said so. If it is said that the conduct of the deity upon whom the yogi relies is reasonable, but the pride of other deities is unreasonable, then these depend on the difference of mind, at the time of secret conduct, one should engage in the conduct of caste pride, and at the time of conduct of the nature of wisdom vows, the object to be tamed should be auspicious conduct. Why? Because secret conduct is done for the sake of self-blessing, while the conduct of wisdom vows is to practice various things for the benefit of others, enjoying the nature of wisdom, that is, realizing the nature of wisdom of many differences. Furthermore, the yogis have proclaimed it as the nature of purity