Tibetan
འི་འཁོར་ལོ་ཤིན་ཏུ་རྒྱ་ཆེར་གྱུར་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་རྣལ་འབྱོར་རོ། །བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་བདག་ཉིད་ཆེན་པོར་གྱུར་པའི་རྣལ་འབྱོར་ནི་རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཡང་ལས་དང་པོའི་རྣལ་འབྱོར་པས་ཇི་སྐད་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་རགས་པ་སྣང་བ་ཙམ་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་གྱི་བར་དུ་ནི་ཐུན་མཚམས་གསུམ་དུ་རྣལ་འབྱོར་བཞི་ཆར་བསྒོམ་སྟེ། སྔ་དྲོའི་ཐུན་ལ་ནི་སྤྱན་དྲང་ཞིང་ཕྱི་འབྲེད་ཀྱི་ཐུན་ལ་ནི་སླར་གཤེགས་ཤིང༌། གུང་གི་ཐུན་ལ་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་དབྱུང་བ་དང་བསྡུ་བ་ཙམ་སྙིང་གར་བྱའོ། །གང་གི་ཚེ་རགས་པའི་ཡན་ལག་མཐོང་ནས་སྐུ་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པ་ཕྲ་བ་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་བར་དུ་ནི་དེ་ཡེ་ཤེས་ལ་ཅུང་ཟད་དབང་བ་སྟེ། དེས་ནི་ཐུན་མཚམས་བཞིར་སྲུང་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ་ཤིན་ཏུ་སྦྱོར་བའི་བར་དུ་ཡུད་ཙམ་གྱིས་བསམས་ལ་རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོ་ལ་ནི་གུས་པས་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །དེས་སྐུ་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པ་ལག་མཐིལ་གྱི་ཤིང་ཐོག་ལྟར་རང་དབང་དུ་ མཐོང་བ་ན། དེ་ཡེ་ཤེས་ལ་དབང་ཐོབ་པ་ཡིན་བས་ཐུན་མཚམས་ངེས་པ་མེད་པར་བྱས་ལ། འཆད་པར་བྱེད་པའི་རྫོགས་པའི་རིམ་བ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་དེས་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་ངེས་པར་གནས་ཤིང་ལངས་བ་ན་ཇི་ལྟར་འདོད་པར་སྣང་བར་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པར་ནུས་པ་ནི་དེ་ཡེ་ཤེས་ལ་ཡང་དག་པར་དབང་ཐོབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། བྱ་བ་ངེས་པ་ལས་སྒྲོལ་བ་རང་དབང་དུ་གྱུར་པ་གྲུབ་པའི་སྐྱེས་བུ་ཞེས་བྱ་བར་གནས་པའོ། །ཚིག་གི་དོན་ནི་གོ་སླའོ། །ད་ནི་དེ་ལྟར་བསྒོམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་བཞིན་ཆར་གྱིས་དམ་ཚིག་བསྲུང་བར་བྱ་བ་ཡིན་པས་ན། སློབ་དཔོན་ལ་ནི་བརྙས་མི་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་དམ་ཚིག་བསྟན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་ནི་གང་གིས་དབང་བསྐུར་བའོ། །དེ་ལ་བསྟི་སྟང་མེད་པར་ནི་དྲོད་འཛིན་ཅིང་བརྙས་ཐབས་བྱེད་པའོ་ཞེས་བཤད་པ་ལྟ་བུ་དེ་སྤང་ངོ༌། །འདིར་དེ་མ་སྤངས་ན་རྩ་བའི་ལྟུང་བ་ཡིན་ཏེ་ཇི་སྐད་དུ། སྙིང་ནས་སློབ་དཔོན་སྨོད་པ་དག །བསྒྲུབས་ཀྱང་གྲུབ་པར་ཡོང་མི་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་གང་གི་ཐད་ནས་གདམས་ངག་ལ་སོགས་པ་བླངས་ནས་ད་ནི་གདམས་ངག་ལ་སོགས་པ་ཐོས་པས་འདིས་ཅི་ཞིག་དགོས་ཞེས་སྙིང་རིང་བ་ནི། སྙིང་ནས་སློབ་དཔོན་སྨོད་པའོ། །ཞེས་བཤད་བ་ལྟ་བུའོ། །དེ་བས་ནི། བླ་མ་དཀྱིལ་འཁོར་སྟོན་པ་ནི། །སྤྱོད་པ་ངན་པར་གྱུར་ན་ཡང༌། །ལུས་སམ་ཡང་ན་ཡིད་ཀྱིས་ཀྱང༌། །ཤེས་པས་ནམ་ཡང་སྨད་མི་བྱ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཅི་དབང་བསྐུར་བ་འབའ་ཞིག་སློབ་དཔོན་ཡིན་
Chinese
轮之广大，是为极瑜伽。成为加持之大主宰的瑜伽，名为大瑜伽。初业瑜伽士，如是观想粗显之天瑜伽，乃至现量显现之间，于三时中修持四种瑜伽。早晨之时迎请，傍晚之时遣返，中午之时仅于心中作坛城之生起与收摄。何时见粗分肢分，乃至现证身金刚等细分之间，彼稍许自在智慧，彼从守护四时起，乃至极瑜伽之间，以须臾而思，于大瑜伽则以恭敬而修。彼身金刚等如掌中之果般自在见时，彼已获得智慧自在，故无有定时，当修习所说之圆满次第。其后，彼于空性中决定安住，起立时能加持显现随其所欲，是名为已真实获得智慧自在，从决定之事业中解脱，成为自在之成就者。词义易懂。如今如是修习之瑜伽士，应以四种方式守护誓言，故于金刚阿阇黎不应轻蔑。如是等等宣说誓言，如云：金刚阿阇黎，是为谁所灌顶者。于彼不敬，是为怀恨，轻蔑之方便，如是所说当舍弃。此处若不舍弃，是为根本堕罪，如云：从内心诋毁上师者，纵然修持亦不成就。于谁之处领受口诀等，如今听闻口诀等后，心想此有何用，如是吝啬者，是从内心诋毁上师。如是说。因此：上师示坛城者，纵然行为恶劣，亦不应以身或意，以智慧于任何时候诋毁。如是说。难道仅仅是灌顶者才是上师吗？
English
The vastness of the wheel is the ultimate yoga. The yoga that becomes the great lord of blessings is called the great yoga. The initial yogi should meditate on the four yogas in three sessions until the coarse form of the deity yoga appears clearly. In the morning session, invite the deity; in the evening session, dismiss the deity; and at noon, simply generate and dissolve the mandala in the heart. When the coarse limbs are seen, and until the subtle aspects such as the Vajra Body are realized, one has some control over wisdom. From protecting the four sessions onwards, and until the ultimate yoga, contemplate briefly, and meditate on the great yoga with reverence. When one sees the Vajra Body and so on as freely as a fruit in the palm of one's hand, one has attained mastery over wisdom, so there is no fixed time for sessions, and one should meditate on the perfection stage as explained. Thereafter, when one is firmly established in emptiness and can bless appearances as one wishes upon arising, this is called having truly attained mastery over wisdom, being liberated from fixed activities, and abiding as an accomplished being. The meaning of the words is easy to understand. Now, since the yogi who meditates in this way must protect the vows in four ways, one should not despise the vajra master. The vows are taught by saying, "One should not despise the teacher," and so on. As it is said, the vajra master is the one who has given the empowerment. Disrespecting him is holding grudges and finding ways to despise him, and such things should be abandoned. If one does not abandon them here, it is a root downfall, as it is said: "Even if one practices, one will not attain accomplishment if one reviles the teacher from the heart." Taking instructions and so on from someone, and then thinking, "What is the use of having heard these instructions and so on?" is being stingy and reviling the teacher from the heart. So it is said. Therefore: "Even if the teacher who shows the mandala behaves badly, one should never criticize him with body, speech, or mind." So it is said. Is only the one who gives empowerment the teacher?
Tibetan
ནམ་ཞེ་ན། སློབ་དཔོན་གང་གིས་དབང་བསྐུར་བ་དང་རྒྱུད་བསྟན་པ་དང༌། གང་གི་ཐད་ནས་ལས་ཀྱི་མན་ངག་མནོས་པ་སྟེ་དེ་ཡང་སློབ་དཔོན་ཡིན་ཏེ། གསུམ་པོ་འདི་དག་ཀྱང་ཕྲག་དོན་མེད་ཅིང་ཕན་པར་འདོད་པ་ནི་སློབ་དཔོན་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བཤད་པ་བཟུང་ངོ༌། །དེ་བས་ན། གང་ཞིག་དམ་ཆོས་ཀློག་པ་དང༌། །འཆད་དང་མན་ངག་སྟོན་པ་དང༌། དབང་བསྐུར་བ་དང་ལས་བྱེད་བ། །སློབ་དཔོན་ཞེས་ནི་བྱ་བ་ཡིན། །ཞེས་ཚིགས་སུ་བཅད་ཅིང༌། ཡང༌། ཚིགས་བཅད་གཅིག་ཙམ་མཉན་པ་ལའང༌། །གང་གིས་བླ་མར་མི་འཛིན་པ། །ཁྱི་ཡི་སྐྱེ་གནས་བརྒྱར་སྐྱེས་ནས། །སྨེ་ཤ་ཅན་དུའང་སྐྱེ་བར་འགྱུར། ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་བས་ན་གསང་བ་ཟླ་བའི་ཐིག་ལེ་ལས། །མྱུར་དུ་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་ལ། །སྔགས་ཀྱི་དངོས་གྲུབ་དོན་འདོད་པས། །གུས་ཤིང་ཞེ་སར་བཅས་པ་ཡིས། །ཤིན་ཏུ་ལྷག་པར་ཕྱོགས་པར་བྱ། །ནམ་ཡང་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་གྱི། །ཐུགས་ནི་དཀྲུགས་པར་མི་བྱ་སྟེ། །ཅི་སྟེ་ཤེས་རབ་འཚལ་བར་བྱེད། །མྱུར་དུ་དམྱལ་བར་ལྟུང་བར་འགྱུར། །ནད་དང་འཚེ་བ་དགྲ་དག་དང༌། །གདོན་དང་ཉེར་འཚེ་དུག་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །སློབ་དཔོན་ཞབས་ལ་སྨོད་བྱེད་པ། །གཏི་མུག་ཆེན་པོ་དེ་འཆིའོ། །བླ་མ་ལས་ནི་དངོས་གྲུབ་ཐོབ། །བླ་མ་མཐོ་རིས་བླ་མ་བདེ། །དེ་བས་ནན་ཏན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས། །བླ་མའི་བཀའ་ལས་འདའ་མི་བྱ། །ཞེས་སོ། །ཤེས་བཞིན་དུ་དེ་མི་དགྱེས་པས། །མི་འཇིགས་པ་ནི་འདིར་རྫོགས་པའོ། །བདེ་གཤེགས་བཀའ་ལས་འདའ་བར་མིན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔར་ཡི་གེ་དབྱི་བའི་དུས་སུ་བསྟན་པ་ལྟ་བུ་སྟེ་བཀའ་ཁྱད་དུ་གསོད་པའོ། །སྦུན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་དང་སློབ་དཔོན་གཅིག་ལས་དཀྱིལ་འཁོར་གཅིག་ཏུ་དབང་ཐོབ་སྟེ་དེ་ལ་ཕྲག་དོག་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུས་སྐྱོན་རྣམས་བརྗོད་པར་མི་བྱའོ། །བྱམས་པའི་སེམས་ནི་བླ་ན་མེད་པའི་ཕན་པ་དང་བདེ་བ་བསྒྲུབ་པར་འདོད་པ་སྟེ་དེ་ནམ་ཡང་འདའ་བར་མི་བྱའོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་དུ་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ་དང་བཅས་པ་དང་བྲལ་བར་འདོད་པས་འདོད་པའི་ཡུལ་སྙིང་རྗེ་སྟེ་དེ་ནས་ཡང་དོར་བར་མི་བྱ་བ་སྐད་ཅིག་ཙམ་ཡང་མི་སྤང་ངོ༌། །བདག་གཞན་ཆོས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་དང་གཞན་གྱི་གྲུབ་པའི་མཐའི་ཆོས་ལ་སྟེ་སྨད་མི་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྩོད་པས་སུན་དབྱུང་བར་མི་བྱ་སྟེ། །འགྲོ་བ་དག་ནི་རང་རང་གི་འདུན་པའི་ཐེག་པ་ཙམ་ལས་རིམ་གྱིས་འཇུག་ཅིང་བྱང་ཆུབ་པར་འགྱུར་གྱི་བཙན་ཐབས་སུ་འདུན་པ་བཟློག་པ་ནི་སྡང་པ་འཕེལ་བའི་རྒྱུ་ཙམ་ཡིན་པས་བཞག་སྟེ། དེ་བས་ན་
Chinese
什么是上师呢？ 凡是给予灌顶和传授续部，以及从其处领受事业诀窍者，即是上师。这三者都无有嫉妒且 желают 利益者，即是上师。如是宣说应受持。因此： 何者读诵 священные тексты， 讲解并开示诀窍， 给予灌顶并作事业， 即名为上师。 如是偈颂说。又， 仅仅听闻一句偈， 对 кого 不视为上师， 将转生百次为狗， 甚至会转生为麻风病人。 如是说。因此，在《秘密月亮明点》中说： 迅速对金刚上师， 因欲求咒之成就故， 以恭敬与尊重之心， 极其 अतिशय 向往之。 任何时候金刚上师的， 心都不可扰乱， 若欲求智慧， 则将迅速堕入地狱。 疾病与损害及诸敌， 魔障与近害及毒物等， 诽谤上师之莲足者， 彼大愚者将死亡。 从上师处获得成就， 上师是天界，上师是安乐， 因此以一切精勤， 不可违越上师之教言。 如是说。明知故不悦彼， 无畏即在此圆满。 не следует 违越善逝之教言。 此乃如前于书写文字之时所说，如同轻蔑教言。所谓“同伴”，即与自己从同一上师处在同一坛城获得灌顶者，不应以嫉妒等原因说其过失。慈爱之心即 желают 成就无上利益与安乐，故任何时候都不应违越。菩提心即 желают 使他人远离痛苦及其因，故 желают 之境即是悲心，故从那以后也不应舍弃，刹那也不应舍弃。所谓自他之法，即对于自己与他人的宗派之法，所谓不应诽谤，即不应用辩论来驳倒，因为众生只是从各自 желают 的乘逐渐进入并成佛，强行扭转其 желают 只是增长嗔恨之因，故应放下。因此
English
What is a teacher? Whoever gives empowerment and teaches the tantras, and from whom one receives the essential instructions for practice, is a teacher. These three should be regarded as teachers, for they are without jealousy and desire to benefit. Therefore: Whoever reads the sacred texts, Explains and reveals the essential instructions, Gives empowerment and performs actions, Is called a teacher. Thus it is said in verse. Furthermore, Even if one hears only a single verse, And does not regard the one who taught it as a guru, One will be born a hundred times as a dog, And will even be born as a leper. Thus it is said. Therefore, in "The Secret Moon Bindu" it says: Quickly to the Vajra Master, Because you desire the accomplishment of mantra, With reverence and respect, Direct yourself with utmost intensity. Never should the Vajra Master's, Mind be disturbed, For if you seek wisdom, You will quickly fall into hell. Diseases and harms, and all enemies, Obstacles and near-harms, and poisons themselves, Those who revile the feet of the Master, That great fool will die. From the Guru, accomplishments are obtained, The Guru is heaven, the Guru is bliss, Therefore, with all diligence, Do not transgress the Guru's command. Thus it is said. Knowing this, not pleasing him, Fearlessness is perfected here. One should not transgress the command of the Sugata. This is like what was said earlier at the time of writing, like despising the command. "Companion" means one who has received empowerment from the same teacher in the same mandala, and one should not speak of their faults due to jealousy or other reasons. Loving-kindness means desiring to accomplish unsurpassed benefit and happiness, so it should never be transgressed. Bodhicitta means desiring to separate others from suffering and its causes, so the object of desire is compassion, and from then on it should not be abandoned, not even for a moment. "Self and other dharma" refers to the dharma of one's own and others' tenets, and "should not be reviled" means that one should not refute it with arguments, because beings gradually enter and become enlightened only through their own desired vehicle, and forcibly reversing their desire is only a cause for increasing hatred, so it should be abandoned. Therefore