Tibetan
་ཉིད་ལ་རང་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་གཞོག་ལ་ཚུལ་བཞིན་དུ་ཉོན་ཞེས་བའོ། །རྗེས་སུ་གཟུང་བའི་དམ་ཚིག་སྤྱི་བོས་བླངས་ཞེས་པ་ནི་དེ་བཞིན་དུ་བགྱི་ཞེས་ཁས་བླངས་པའོ། །ཅང་མི་གསུང་བ་ནི་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་བསམ་པའི་ཕྱིར་ཏེ་ཡང་དང་ཡང་དུ་བཤད་དོ། །ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་ནི་གཞན་གྱི་དོན་ལ་བརྩེ་བར་གྱུར་པས་དེ་དམིགས་ནས་སོ། །བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཞེས་པ་ནི་ལེའུ་དང་པོ་ཉིད་དུ་སྟེ་འདིར་དྲན་པར་བྱས་སོ། །གསུང་གཅིག་ཏུ་ཞེས་པ་ནི་ཚངས་པའི་གསུང་ཁོ་ནས་ཞེས་པའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེ་ལ་འགྲོ་བའི་ཚུལ་གྱིས་ལན་གསུངས་པ། གསང་བ་ཞེས་བྱར་བསྟན་པ་ནི། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཞེས་པ་ནི་དེའི་རང་བཞིན་ཡི་གེ་གསུམ་ཧོ་དང་བཅས་པའི་ཐ་ཚིག་གོ །དབྱངས་ཀྱིས་བསྐུལ་བའི་དེ་མ་ཐག་འོད་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་བསྡུས་པ་ནི་འདུས་པ་ཞེས་སོ། །རྒྱུད་ཀྱི་འབྲེལ་བའི་ལན་གསུངས་པ་ལྔ་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །བཞི་པོ་དེ་ལས་དམ་ཚིག་བཞི་དང་ལྡན་པའི་སྔགས་པ་དང༌། དེའི་ངོ་བོའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་དེའི་ངོ་བོའི་སྲུང་བ་དང་བཟའ་བའི་དམ་ཚིག་གོ་རིམས་པ་བཞིན་དུ་གསུངས་ཏེ། དེ་ནི་ སྒྲུབ་པ་ཆེན་པོ་ཞེས་མིང་དུ་བཏགས་པ་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྔགས་དང་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པའི་དམ་ཚིག་ཏུ་གསུངས་སོ། །བཞི་པ་དང་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བཞིས་ནི་གཞན་གྱི་དོན་དང་འབྲས་བུའི་ངོ་བོ་གསུངས་ཏེ། དེ་ཡང་བཞི་པ་ལས་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་ཞེས་མིང་དུ་བཏགས་པ་སློབ་མ་གཞུག་པ་ལ། མཐར་ཐུག་པའི་སློབ་དཔོན་གྱི་ལས་གསུངས་སོ། །བཅུ་དྲུག་པ་ལས་དབང་གསུངས་སོ། །བརྒྱད་པ་ལས་མཆོད་པའི་སྡོམ་པ་གསུངས་སོ། །བཅུ་གཉིས་པ་ལས་ཐུན་མོང་གི་དངོས་གྲུབ་གསུངས་ཏེ། སྡོམ་པ་དང་ཐུན་མོང་གི་དངོས་གྲུབ་ནི་རང་གི་དོན་ལ་ཡང་འབྲེལ་ཏེ། འདིར་ལེའུ་བཞིར་བྱས་པ་མཛེས་པ་དང༌། དེ་ཡང་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར་གསུངས་ཏེ། དེ་བཞིན་དུ་འོག་ནས་འབྱུང་བའི་དྲུག་པ་དང་བདུན་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་རྗེས་སུ་དཔག་གོ །བརྒྱད་པ་དང་ནི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་ནི་རང་གི་དོན་གཉིས་ལས་དྲག་ཤུལ་གྱི་སྒྲུབ་པ་གསུངས་ཏེ་བརྒྱད་པ་ནི་དྲུག་པའོ། །དེ་ལས་ནི་རྗེས་སུ་ཆགས་པ་དང་ཉེ་བར་སྒྲུབ་པ་གསུངས་པ། གཉིས་པ་ལས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་སྡོམ་པ་གསུངས་པ་བཅུ་པ་དང་བཅུ་བཞི་པ་ལས་དྲག་ཤུལ་གྱི་ཆོ་ག་གསུངས་ཏེ། ལེའུ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་རང་གི་དོན་ལ་ཞག་བདུན་དུ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་ཞེས་པར་འབྲེལ་ཏེ། གཞན་ལ་ཡང་དེ་ལྟར་ཤེས་པར་བྱའོ། །བདུན
Chinese
您自己要将各自的自性视为重要，并如理谛听。之后接受誓言，以头顶戴，意为承诺如是行事。不说话是为了思念金刚持，这是反复宣说的。大悲是因对他人之事生起慈爱，故以此为目标。加持，在第一品中已提及，此处忆念。说唯一语，是梵天之语的同义词。对此，以行走的方式回答，如“所说秘密”等。身语意，是其自性，是包含三个字母“吽”的同义词。音声催促，随即光明聚集一切佛陀，称为“聚集”。宣说续部关联的第五个回答等。从这四个方面，依次宣说了具备四种誓言的咒师，以及其自性的真如、其自性的守护和食用的誓言。那被称为“大成就”，是诸佛和菩萨一切咒语和普遍行为的誓言。第四个“和”等四个方面宣说了利他和果的自性。其中，从第四个方面，将名为“坛城”的灌顶给弟子，宣说了究竟的上师之业。第十六品宣说了灌顶。第八品宣说了供养的律仪。第十二品宣说了共同成就。律仪和共同成就也与自利相关。此处分为四品是美妙的，也是因为关联而宣说的。同样，对于下面将要出现的第六品和第七品等，也应以此类推。第八个“和”等宣说了自利二事中的猛厉修法，第八品即第六品。从中宣说了随喜和近修。第二品宣说了菩提心律仪，第十品和第十四品宣说了猛厉仪轨。这些品与“为了自利应修七日”相关联，对他人也应如是理解。七
English
You yourself should regard your own nature as important and listen properly. Afterwards, accept the vow, wearing it on the crown of your head, meaning to promise to act accordingly. Not speaking is to contemplate Vajradhara, which is repeatedly proclaimed. Great compassion arises from love for the affairs of others, so this is the goal. Blessing, mentioned in the first chapter, is remembered here. Speaking with one voice is synonymous with the voice of Brahma. In response to this, answering in the manner of walking, such as "the secret spoken," etc. Body, speech, and mind are its nature, synonymous with the three letters "Hum." Urged by sound, immediately light gathers all the Buddhas, called "gathering." The fifth answer, which speaks of the connection of the tantra, etc. From these four aspects, the mantra practitioner with four vows, as well as the suchness of its nature, the protection of its nature, and the vows of eating, are proclaimed in order. That which is called "Great Accomplishment" is proclaimed as the vow of all mantras and universal conduct of all Buddhas and Bodhisattvas. The four aspects of the fourth "and" etc. proclaim the nature of altruism and fruit. Among them, from the fourth aspect, the initiation called "Mandala" is given to the disciple, proclaiming the ultimate work of the master. The sixteenth chapter proclaims empowerment. The eighth chapter proclaims the precepts of offering. The twelfth chapter proclaims common accomplishments. Precepts and common accomplishments are also related to self-interest. Dividing it into four chapters here is beautiful, and it is also proclaimed because of the connection. Similarly, the sixth and seventh chapters, etc., which will appear below, should also be inferred in this way. The eighth "and" etc. proclaim the fierce practice among the two self-interests, the eighth chapter being the sixth chapter. From this, rejoicing and near practice are proclaimed. The second chapter proclaims the Bodhicitta precepts, and the tenth and fourteenth chapters proclaim fierce rituals. These chapters are related to "one should practice for seven days for self-interest," and others should understand it in the same way. Seven
Tibetan
་པ་དང་ནི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་རང་གི་དོན་བསྙེན་པའི་ངོ་བོ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ལ་སོགས་པའམ། ཁ་ཅིག་འདོད་པ་དེ་ལྟར་མ་ཡིན་པའི་ངོ་བོ་གསུངས་ཏེ། བདུན་པ་ལས་སྒྲུབ་པའི་སྡོམ་པ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་གསུངས། གསུམ་པ་ལས་མཆོག་གི་བསྙེན་པར་གཏོགས་པ་གསུངས། གཅིག་ལས་རྡོ་རྗེ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ལ་སོགས་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཀུན་གྱི་ལས་གསུངས། བཅུ་གཅིག་པ་ལས་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་ཞིང་རི་དང་དགོན་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས། བཅོ་ལྔ་པ་ལས་རྨི་ལམ་གྱི་མཚན་མ་གསུངས་ཏེ་འདི་ཡང་རི་དང་དགོན་པ་ལ་སོགས་པའི་བཞི་ནས་མཚན་མ་བྱུང་བའི་པར་དང༌། རྗེས་སུ་དྲན་པའི་བར་གྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྦྱར་ཏེ་འདི་རྣམས་ཏེ་ནི་ལེའུའི་ཆོས་གཙོར་གཟུང་བར་ཟད་དོ། །དེ་ལྟར་ལེའུའི་དོན་གྱི་འབྲེལ་པ་རྣམས་གསུངས་ནས་གཞན་ཡང་ལྷུར་འབྲེལ་པ་རྣམས་ གསུངས་པ། དུལ་བ་གདུལ་དཀའ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ལ་ཞི་བའི་སེམས་ཅན་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་གཞུག་པ་ལ་སོགས་པར་འབྲེལ་ཏོ། །གདུལ་དཀའ་བའི་གདུག་པ་ཅན་རྣམས་ནི་དྲག་པོས་ཚར་བཅད་པར་འབྲེལ་ཏོ། །ཐུན་མོང་དང་མཆོག་གི་ལྷ་བསྐྱེད་པ་ལ་རྡོ་རྗེ་བཞི་དང་ཆོ་ག་བཞིས་བསྙེན་པར་འབྲེལ་ཏོ། །ཐུན་མོང་དང་མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་དང་དེའི་ལས་ཀྱི་གཞུང་འབྲེལ་ཏོ། །དཀྱིལ་འཁོར་ལས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་གཞུང་དེ་རྣམས་དང་སློབ་དཔོན་ནོ། །ཡང་སློབ་དཔོན་དང་སློབ་མ་སྟེ་དེ་ལྟ་བུའི་དབང་བསྐུར་བ་ནི་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་ཞེས་ཏེ། དེ་ཁོ་ན་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རྣལ་འབྱོར་བསྟན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་གྲོལ་བར་འདོད་དོ། །སྦྱོར་བའི་ལན་ནི་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་སྟེ། དེའི་ངོ་བོ་ནི་སྟོང་པ་དང་སྙིང་རྗེ་ལས་བྱུང་བའི་མཚན་ཉིད་དེ་ཟབ་པ་དང་རྒྱ་ཆེ་བའོ། །རྒྱུད་ཀྱི་འབྲེལ་པ་ཞེས་པ་དང༌། འདིའི་སྦྱོར་བ་ཞེས་པའི་སྒྲའི་དོན་གསུངས་པ། རྒྱུད་ཅེས་བྱ་བར་འབྲེལ་པའི་དོན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ལ་གཞི་ནི་གཞིའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏེ་དེ་ནི་ཐབས་ཞེས་མིང་དུ་བཏགས་སོ། །རང་བཞིན་ནི་ལྷ་རྣམས་སྦྱོར་བ་སྟེ་དེ་ཡང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཞེས་པ་རང་བཞིན་མེད་པར་འདོད་པའི་རྒྱུའོ། །འདུ་བ་མེད་པ་ནི་འབྲས་བུ་སྟེ་འདུ་བའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བས་སོ། །བྱེ་བྲག་ཅེས་པ་ནི་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་རིམ་པ་ཐ་དད་པས་གསུམ་ཞེས་ཏེ། དེ་གསུམ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རྒྱུད་དེ་ལེའུ་དང་པོར་གསུངས་ལ། རྣལ་འབྱོར་པའི་ཡང་དེ་བཞིན་ཞེས་པའི་སྒྲས་ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས་པ་ལ་འདོ
Chinese
以及等等，以忆念等作为亲近自身意义的体性。有些观点认为并非如此，而是宣说了其他的体性。第七品中宣说了忆念成就的誓言，第三品中宣说了属于殊胜的亲近，第一品中宣说了金刚智慧的行为等，是所有如来之事业。第十一品中宣说了成就的田地，如山和寺庙等。第十五品中宣说了梦的征兆，这也是从山和寺庙等四处出现征兆的图样，以及将忆念之间的所有法相连，这些只是章节的主要法。如此宣说了章节意义的联系后，还宣说了其他的关联，如调伏和难调伏等等。其中，寂静的众生与引入坛城等相关联。难以调伏的恶毒者与以猛烈手段制裁相关联。生起共同和殊胜的本尊与四金刚和四仪轨的亲近相关联。共同和殊胜的成就及其事业的论述相关联。坛城事业和苦行。像这样的论述和上师。又是上师和弟子，像这样的灌顶被称为大自在。仅仅通过开示佛和菩萨的瑜伽，就希望完全解脱。结合的回答是方便和智慧的平等进入，其体性是空性和慈悲所生的特征，即深奥和广大。经部的关联以及，宣说了此处结合一词的意义，经部被称为关联的意义等等。其中，基础是基础的等持，它被命名为方便。自性是诸佛的结合，也就是涅槃，被认为是无自性的原因。无合是果，因为它脱离了一切聚合的相状。差别是指因果的次第不同，所以说是三。这三者是如来藏，在第一品中宣说，瑜伽士也应该通过“如是”一词来理解。
English
And so on, with remembrance etc. as the nature of approaching one's own meaning. Some views hold that it is not so, but other natures are proclaimed. In the seventh chapter, the remembrance of the accomplished vows is proclaimed; in the third chapter, what belongs to the supreme approach is proclaimed; in the first chapter, the conduct of vajra wisdom etc. is proclaimed as the activity of all Tathagatas. In the eleventh chapter, the fields of accomplishment, such as mountains and monasteries, are proclaimed. In the fifteenth chapter, the signs of dreams are proclaimed, which are also images of signs appearing from four places such as mountains and monasteries, and all the dharmas between remembrance are connected, these are merely the main dharmas of the chapters. Having thus proclaimed the connections of the meanings of the chapters, other connections are also proclaimed, such as taming and the difficult to tame, etc. Among them, peaceful beings are related to being introduced into the mandala, etc. The difficult to tame, the malicious ones, are related to being subdued by fierce means. The generation of common and supreme deities is related to the approach of the four vajras and the four rituals. The common and supreme accomplishments and the treatises on their activities are related. Mandala activities and asceticism. Such treatises and the guru. Again, the guru and the disciple, such an empowerment is called the great lord. It is hoped that liberation will be complete merely by teaching the yoga of the Buddha and the Bodhisattva. The answer to the union is the equal entry of skillful means and wisdom, whose nature is the characteristic arising from emptiness and compassion, that is, profound and vast. The connection of the tantras and, the meaning of the word "union" here is proclaimed, the tantra is called the meaning of connection, etc. Among them, the basis is the samadhi of the basis, which is named skillful means. The nature is the union of the deities, that is, nirvana, which is considered the cause of non-self-nature. Non-combination is the result, because it is free from all aspects of aggregation. Difference refers to the different order of cause and effect, so it is said to be three. These three are the Tathagatagarbha, which is proclaimed in the first chapter, and the yogi should also understand it through the word "thus."