Chinese
如是说。其坛城是身的坛城，显现为毗卢遮那佛。所谓忿怒尊，是指自然而然和以威力忿怒，以及被转变为忿怒尊等，因为是从具足明妃而生。这被称为加持。同样地结合，其他的因为容易理解。所谓亚曼达嘎（梵文：Yamāntaka-kṛt），说了“不坏自性法”等四句，因为身体、感受、心和法等诸多不存在，以及诸境自性不生的自性之故，所以说“不坏自性法”。因为唯有遍计的自性才是坏灭的。那也是指一切事物，即身体等的不坏誓言，从属于身体等的诸多不存在之性，如何结合之境，对完全清净的自性的信仰，那就是亚曼达嘎。为何颠倒者是阎罗王。其最终完成显现为不存在。从那之中变化的是刚取出等等，即安住。使之畏惧者即是那，为了调伏众生。那是东方的门。为了显示完全胜利。从那之后等等被提及。其中现证菩提是指自己的部主不动佛，与那无别，如金刚般的等持。其坛城是语的坛城，显现为不动佛。其他的如前。所谓布拉吉南达嘎（梵文：Prajñānta-kṛt），说了“不识自性法”等四句，以圣妙之字，自性完全清净之性，法极增长的自性的执持自性不会改变。如是所有的心的誓言是般若的尽头，是布拉吉南达嘎主。为何没有产生的过失之故，不生未产生的过失，如是利益之义，未生者使之生，已生者安住，与具有信仰者，四种精进完全清净的自性，唯有胜者才能通达智慧的究竟。
English
Thus it is said. Its mandala is the mandala of the body, appearing as Vairochana. The term "wrathful one" refers to being wrathful naturally and forcefully, as well as being transformed into a wrathful one, etc., because it arises from possessing a consort. This is called blessing. Similarly combined, the others are easy to understand. The term Yamāntaka-kṛt, speaks of the four lines such as "the nature of imperishable dharma," because the body, feelings, mind, and dharmas, etc., do not exist in multiplicity, and because of the nature of the self-nature of things not being born, therefore it is said, "the nature of imperishable dharma." Because only the imputed nature is destructible. That also refers to the indestructible samaya of all things, such as the body, etc., the nature of the non-existence of many belonging to the body, etc., how to combine the object, the faith in the completely pure nature, that is Yamāntaka-kṛt. Why is the reversed one Yama? Its ultimate completion appears as non-existence. What changes from that is just taken out, etc., that is, abiding. What makes one afraid is that, in order to subdue sentient beings. That is the eastern gate. In order to show complete victory. From then on, etc., are mentioned. Among them, manifest enlightenment refers to one's own lineage lord, Akshobhya, inseparable from that, like a vajra-like samadhi. Its mandala is the mandala of speech, appearing as Akshobhya. The others are as before. The term Prajñānta-kṛt, speaks of the four lines such as "the nature of unknowing dharma," with the sacred and wonderful letters, the nature of complete purity of self-nature, the nature of holding the nature of the extremely increasing dharma will not change. Thus, all the vows of the mind are the end of prajna, the lord Prajñānta-kṛt. Why is there no fault of arising, not generating the fault of the unarisen, thus the meaning of benefit, causing the unborn to arise, the born to abide, and those who have faith, the four kinds of diligence, the completely pure nature, only the victorious ones can understand the ultimate of wisdom.
Tibetan
་ཞེས་ཏེ། དེ་འདྲ་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྐྱོན་ཁོ་ན་མཐར་ཕྱིན་པའི་ཐ་ཚིག་གི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་ལྷོའི་སྒོར་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །རྟ་མགྲིན་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དེ་ནས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཆོས་ཞེས་པ་སྣང་བ་མཐའ་ཡས་ཀྱི་ཚུལ་གྱིས་ཞུགས་ཞེས་སོ། །གང་ལ་ཞེ་ན་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་རྣམས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རིན་པོ་ཆེ་འབྱུང་གནས་དེ་ལའོ། །དཀྱིལ་འཁོར་ནི་གསུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་རོ། །སྣང་བ་མཐའ་ཡས་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ན་འདོད་ཆགས་འཆང་བའོ། །གཞན་ནི་སྔོན་དུ་བྱས་སོ། །པདྨཱནྟ་ཀྲྀཏ་ཅེས་པ་ནི། བརྗོད་དུ་མེད་པའི་བདག་ཉིད་ཆོས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་གསུངས་ཏེ། དོན་དམ་པར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་གདགས་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་ན་ཚོགས་ཐམས་ཅད་བརྗོད་དུ་མེད་དོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ན་མིང་དང་གཟུགས་བློ་ཞེས་ཏེ་མིང་ལ་སོགས་པར་སོ་སོར་སྣང་བའི་བློ་ཡི་ངོ་བོ་མེད་དེ་དོན་དམ་པར་ཡུལ་ལ་ངོ་བོ་མེད་དོ། །དེ་འདྲ་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དམ་ཚིག་གང་ཡིན་པ་པདྨཱནྟ་ཀྲྀཏ་གཙོ་ཞེས་སོ། །ཅིའི་ཕྱིར་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཕུང་པོའི་ཡུལ་ལ་བདུན་པ་དང་བྲོད་པ་ལ་སོགས་པ་དྲན་པ་བརྩོན་འགྲུས་དང་སྦྱོར་བའི་རྣལ་འབྱོར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་དོན་དམ་པའི་ཆོས་ལ་མོས་པ་བསྐྱེད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འདུན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་དྲན་པ་འདི་པདྨའོ། །དེ་ཉིད་འདུན་པ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་གི་སྐྱོན་ཁོ་ན་མཐར་ཕྱིན་པར་བྱེད་པས་པདྨཱནྟ་ཀྲྀཏ་ཅེས་སོ། །དེ་ནི་ནུབ་ཀྱི་སྐོར་ཞེའོ། །ད་ནི་ལས་ཐམས་ཅད་པས་གསུངས་པ་དེ་ནས་ཞེས་ཡིར་བྱིན་གྱིས་རློབ་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་ལ་མི་བསྐྱོད་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དེ་ཉིད་དབྱེར་མེད་པའི་རྡོ་རྗེ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ནས་ཕྱུང་ངོ་ཞེས་འབྲེལ་ཏོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ལ་སོགས་པའོ། །དཀྱིལ་འཁོར་ནི་དེ་རྣམས་ཀྱི་སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་ཀྱིའོ། །དེ་བྱིན་གྱིས་རློབ་པ་ནི་གོང་མ་ཉིད་ཀྱིས་ ཏེ། དེ་རྣམས་ཀྱིས་རྣལ་འབྱོར་པའི་དོན་དུ་རང་རང་གི་ལས་དགུག་པ་དང༌། གཞུག་པ་དང༌། བསྡམ་པ་དང༌། བཅིང་བ་རྣམས་སོ་ཞེས་སོ། །བི་གྷནྟ་ཀྲྀཏ་ཅེས་པ་ནི། རྣམ་པར་མི་རྟོག་བདག་ཉིད་ཆོས། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཤློ་ཀ་གཅིག་གསུངས་ཏེ། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ནི་རང་བཞིན་ཁོ་ནས་ཞི་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ན། གཟུང་བ་ལ་སོགས་པའི་རྟོག་པ་མེད་པ། ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་སོགས་པའི་རྡོ་རྗེ་
Chinese
是说，这是为了彻底完成这种智慧的过失的最后结论。这就是“南门”的含义。为了宣示马头明王，说了“从那以后”等等。所谓“法”，是指以无量光的方式进入。对谁而言呢？是为了生起神通等功德，对珍宝生处而言。坛城是语坛城。因为本身就是无量光，所以是怀有贪欲者。其他的先前已经做过了。“莲花断行（藏文：པདྨཱནྟ་ཀྲྀཏ་，梵文天城体：पद्मान्तकृत्，梵文罗马拟音：padmāntakṛt，汉语字面意思：莲花断行）”是说，说了“不可言说的自性法”等等。因为究竟上不能安立于那本身，所以一切集合都不可言说。正因为如此，所谓“名和色识”，即在名等等上各自显现的识的自性不存在，因为究竟上境不存在自性。像这样的所有法的誓言是什么呢？所谓“莲花断行（藏文：པདྨཱནྟ་ཀྲྀཏ་，梵文天城体：पद्मान्तकृत्，梵文罗马拟音：padmāntakṛt，汉语字面意思：莲花断行）主尊”。为什么呢？为了在不可言说的自性的蕴的境上，生起对第七和贪著等等的忆念、精进和结合的瑜伽士，对究竟的法生起信乐，所以意欲等等的境，这个忆念是莲花。正是这意欲等等，仅仅彻底完成那些过失，所以称为莲花断行（藏文：པདྨཱནྟ་ཀྲྀཏ་，梵文天城体：पद्मान्तकृत्，梵文罗马拟音：padmāntakṛt，汉语字面意思：莲花断行）。这就是“西方的范围”。现在是所有事业者所说的，从那以后，加持等等。对此，以不动的方式，因为是一切的自性。法界智本身，安住于无二的金刚三摩地中而取出，这样联系起来。所有如来是指毗卢遮那佛等等。坛城是那些佛的身语意坛城。加持是上面的那些佛
English
It is said that this is for the final conclusion of thoroughly completing only the faults of such wisdom. That is the meaning of "Southern Gate." In order to proclaim Hayagriva, it is said "from then on" and so on. The so-called "Dharma" means entering in the manner of Amitabha. To whom? It is for the sake of arising merits such as clairvoyance, to that Ratnasambhava. The mandala is the speech mandala. Because it is itself Amitabha, it is the one who holds desire. The others have been done before. "Padmantakrit (Tibetan: པདྨཱནྟ་ཀྲྀཏ་, Sanskrit Devanagari: पद्मान्तकृत्, Sanskrit Roman transliteration: padmāntakṛt, Chinese literal meaning: Lotus Cutter)" means, it is said, "The unspeakable self-nature Dharma" and so on. Because it cannot be established on that itself in the ultimate sense, all collections are unspeakable. Precisely because of this, the so-called "name and form consciousness" means that the nature of the consciousness that appears separately on names and so on does not exist, because the object does not exist in the ultimate sense. What is the samaya of all such dharmas? The so-called "Padmantakrit (Tibetan: པདྨཱནྟ་ཀྲྀཏ་, Sanskrit Devanagari: पद्मान्तकृत्, Sanskrit Roman transliteration: padmāntakṛt, Chinese literal meaning: Lotus Cutter) Principal." Why? In order to generate faith in the ultimate Dharma on the object of the aggregates of unspeakable self-nature, the yogi of mindfulness, diligence, and union of the seventh and attachment, etc., this mindfulness of the object of desire etc. is the lotus. It is precisely this desire etc. that only thoroughly completes those faults, so it is called Padmantakrit (Tibetan: པདྨཱནྟ་ཀྲྀཏ་, Sanskrit Devanagari: पद्मान्तकृत्, Sanskrit Roman transliteration: padmāntakṛt, Chinese literal meaning: Lotus Cutter). That is the "Western Range." Now it is said by all the workers, from then on, blessing and so on. To this, in an immovable manner, because it is the self-nature of all. The Dharmadhatu wisdom itself, abiding in the non-dual Vajra Samadhi and taking it out, is connected in this way. All the Tathagatas refer to Vairochana etc. The mandala is the body, speech, and mind mandala of those Buddhas. The blessing is by the Buddhas above
Tibetan
ཀུན་གྱི་དམ་ཚིག་མི་འདའ་བའི་རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ་དེའི་ངོ་བོར་བགེགས་མཐར་ཕྱིན་ཞེས་སོ། །ཅིའི་ཕྱིར་གོང་དུ་གསུངས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ། དྲན་པ་དང་ལྡན་པའི་རྣལ་འབྱོར་པའི་རང་གི་སེམས་རྩེ་གཅིག་པའི་ངོ་བོའི་ཏིང་ངེ་འཛིན། ཡང་དག་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དམིགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་རྒྱུར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེས་རྣམ་པར་དག་པ་ངོ་བོ་ཐ་མི་དད་པ་ལ་སོགས་པའི་བགེགས་མཐར་ཕྱིན་པར་བྱེད་བས་ན་བིགྷྣཱ་ནྟྲ་ཀྲིཏ་གཙོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་དེ་དག་གི་ཧ་ཅང་སྤྲོས་པ་གཞག་གོ །གཞན་དག་ནི་གོང་མ་བཞིན་ནོ། །དེ་ནི་བྱང་གི་སྒྲོ་ཞེས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་གི་དོན་ནི་འདི་སྐད་དུ་བརྩོན་འགྲུས་ལ་སོགས་པས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ལ་སོགས་པ་བྱས་ཏེ་དེ་དག་གིས་རང་གི་ལས་སུ་བྱེད་དོ། །དེས་རྣམ་པར་དག་པ་འདིར་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞི་ཀ་དམ་ཚིག་སེམས་དཔའོ་ཞེས་སོ། །སྐུ་གསུང་ཐུགས་ནི་གསང་བ་སྟེ་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའོ། །འདུས་པ་ཡང་དེ་ཉིད་དོ། །ཤིན་ཏུ་གྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་བྱིན་གྱིས་རློབ་པ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །ལེའུ་དང་པོའི་དང་པོའི་དོན་ཇི་སྙེད་པ་རྫོགས་སོ།། །། ལེའུ་གཉིས་པ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་དོན་གསུངས་པ། ད་ནི་སྦྱོར་བ་དང་པོ་དད་དཀྱིལ་འཁོར་དབྱུང་བ་གསུངས་ནས། དོན་དམ་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཐུན་མོང་དང་ཁྱད་པར་གསུངས་པ་དེ་ནས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ནས་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་དབྱུང་བའི་དེ་མ་ཐག་གོ །སྦྱོར་པ་ནི་མཆོད་པ་ལ་སོགས་པ་བྱ་སྟེ་གསོལ་ཏོ་ཞེའོ། །དེའི་དམ་ཚིག་ནི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་མཆོག་ཅེས་པ་སྟེ་སྐུ་ནི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ། གསུང་ནི་སྤྲུལ་པའི་སྐུ། ཐུགས་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུའོ། །དེ་དག་གི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་ཀུན་གྱི་གསང་བ་སྟེ། ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་མཆོག་དང་བླ་ན་མེད་པ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ནི་བདག་ཉིད་ཀྱི་སྟེ། དེ་ཀུན་གྱི་རྒྱུ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ ན་སྙིང་པོ་སྟེ་ས་བོན་ནོ། །དེ་ནས་ནི་ཞུས་པའི་དེ་མ་ཐག་གོ །ཡོངས་སུ་རྟོག་པ་ནི་ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་ཞུས་པ་རྣམས་མཁྱེན་པ་སྟེ། ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མཁྱེན་པ་དང༌། ཇི་སྙེད་པ་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་ལ་ཐུགས་ཀྱིས་ཤེའོ། །ཁྱེད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའོ།། སེམས་ལུས་ལྟ་བུ་དང་ཞེས་པ་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་དང་རང་གི་མཚན་ཉིད་མེད་པར་གང་དུ་རྟོག་པའི་སེམས་དགག་པའོ། །ལུས་སེམས་དབྱེར་མེད་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རྟོག་པས་བསྐྱེ
Chinese
所有誓言不违越的自性，即是其体性的障碍穷尽。为什么对于上面所说的分别之法，具有正念的瑜伽士，以其自心专注一境的体性之三摩地，作为真实之如是的对境，成为智慧之因，由此完全清净，体性无差别等等，能使障碍穷尽，所以说“毗伽那怛啰吉扎”（藏文：བིགྷྣཱ་ནྟྲ་ཀྲིཏ་，梵文天城体：विघ्नान्त्रकृत्，梵文罗马拟音：vighnāntrakṛt，汉语字面意思：作障碍终结者）为主。那些意义的过分广说就此搁置。其他的和前面一样。那是北方的穗。那些的意义是这样，通过精进等，忆念近住等，做了那些，它们就成为自己的事业。由此清净，这里已述说。那四个都是誓言勇识。身语意是秘密，即金刚持。聚集也是那本身。为了极度成就，说了加持等等。第一品的第一之义，所有都已圆满。 第二品，宣说菩提心之义。 现在，在宣说了第一个结合以及迎请坛城之后，宣说了胜义菩提心的共同和特殊之处，从“从那之后”等等开始。从那之后，是指迎请坛城之后。结合是指做供养等等，然后祈请。它的誓言是身语意的殊胜，身是指圆满受用身，语是指化身，意是指法身。因为是那些的自性，所以是所有秘密，因为是特殊的，所以是殊胜和无上，菩提心是自性，因为那是所有之因，所以是精华，即种子。从那之后，是指祈请之后。完全了知是指没有怀疑地了知所祈请的一切，怎么了知呢？如实了知和尽所有了知的智慧自性，用心了知。“您”是指菩提萨埵。心如身体等等，是指否定在境之相和自性不存在之处所分别的心。为了显示身心无别，由分别而生
English
That which is the nature of not transgressing all vows, that is the essence of the exhaustion of obstacles. Why is it that for the conceptual dharmas mentioned above, the yogi who possesses mindfulness, with the samadhi of the nature of his own mind being one-pointed, as the object of the true Suchness, becomes the cause of wisdom, thereby completely purifying, the nature of non-difference, etc., can exhaust the obstacles, therefore it is said that "Vighnantrakrit" (Tibetan: བིགྷྣཱ་ནྟྲ་ཀྲིཏ་, Sanskrit Devanagari: विघ्नान्त्रकृत्, Sanskrit Roman transliteration: vighnāntrakṛt, literal Chinese meaning: maker of the end of obstacles) is the chief. The excessive elaboration of those meanings is hereby set aside. The others are the same as before. That is the northern spike. The meaning of those is this, through diligence, etc., mindfulness, etc., having done those, they become their own activity. By that purity, it is explained here. All four of those are vow-courageous ones. Body, speech, and mind are secret, namely Vajradhara. The gathering is also that itself. In order to accomplish exceedingly, benediction, etc., are mentioned. The meaning of the first of the first chapter is all complete. Chapter Two, Explaining the Meaning of Bodhicitta. Now, after explaining the first union and the summoning of the mandala, the common and special aspects of the ultimate Bodhicitta are explained, starting from "from then on," etc. "From then on" refers to immediately after summoning the mandala. "Union" refers to making offerings, etc., and then requesting. Its vow is the supreme of body, speech, and mind, where body refers to the Sambhogakaya, speech refers to the Nirmanakaya, and mind refers to the Dharmakaya. Because it is the nature of those, it is the secret of all, and because it is special, it is supreme and unsurpassed. Bodhicitta is self-nature, and because that is the cause of all, it is the essence, namely the seed. "From then on" refers to immediately after the request. "Completely understanding" refers to knowing without doubt all that is requested. How does one know? The wisdom nature of knowing as it is and knowing all that exists, one knows with the mind. "You" refers to the Bodhisattva. "The mind is like the body," etc., refers to negating the mind that distinguishes where the aspect of the object and self-nature do not exist. In order to show that body and mind are inseparable, it is born from distinction.