Tibetan
བས་ཞེས་སོ། །རང་དབང་ཞེས་པ་ནི་གཟུང་བ་ལ་སོགས་པ་དེའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་མེད་ཀྱང་རང་རང་གི་བག་ཆགས་ཀྱིས་འདོད་དགར་བརྟགས་པ་སྟེ། གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་གཉིས་ཀྱང་ཕན་ཚུན་འབྲེལ་པ་མེད་པས་རང་དབང་སྟེ། དེ་ཀུན་བརྟགས་པ་རང་གི་ངོ་བོ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །དེ་བས་ན་ཀུན་བརྟགས་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་ནི་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་ཏེ་ཐར་པར་འདོད་པ་དེ་དགག་པར་བྱའོ། །གཞན་ཡང་རྟོག་པ་དག་པར་བྱ་བ་ལ་ནན་ཏན་བྱའོ་ཞེས་སོ། །བདེ་མཆོག་གི་རྒྱུད་ཕྱི་མ་ལས། རྟོག་པ་ཡོངས་སུ་དག་ཕྱིར་ན། །དེ་བས་རྟོག་པ་ཡོང་སུ་དག །ཅེས་བཤད་དོ། །དེ་ཡང་ཐར་པ་འདོད་པས་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཞེན་པ་བཟློག་སྟེ། རང་གི་ངོ་བོ་ཇི་ལྟར་གནས་པ་ལ་བློ་བཞག་སྟེ། དེས་སྐྱོན་མེད་པ་ཐོབ་ནས་དག་པ་ཞེས་མི་ཐོབ་པོ། །ཡང་གསུངས་པ། ངོ་བོ་ཙམ་ལ་གནས་པ་ནི། །བློ་ཡི་དགའ་བྲོད་ཆེན་པོ་མིན། །ཞེས་སོ། །མ་ལུས་གཡོ་དང་མི་གཡོ་ཞེས་པ་ནི་སྣོད་དང་བཅུད་དུ་བཅས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མ་གྲུབ་པའི་དཔེ་གསུངས་པ། དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་ཞེས་ཏེ་ཆུ་བོ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུན་ཕྱི་རོལ་ན་མེད་ཀྱང་ཁང་པ་དཀར་པོ་ལ་སོགས་པ་སྣང་བ་སྐྱེ་བ་བཞིན་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ནས་སྤྲོས་པའི་བག་ཆགས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པའི་དབང་གིས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་སྣང་བར་སྐྱེ་བ་སྟེ། དེ་ཡང་མ་དཔྱད་ན་རུང་བ་སྟེ་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པའི་ཆོས་རྣམས་ནི། མ་དཔྱད་པར་ནི་ཡིད་དུ་འོང༌། །དོན་བྱེད་ལྡན་པར་འགྱུར་ན་ཡང༌། དེ་དངོས་ཀུན་རྫོབ་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་སོ། །དེ་བས་ན་སྔོན་གྱི་ལྷ་རྣམས་སེམས་རྣམ་པར་དག་པའི་སེམས་ཁོ་ན་འཇུག་པ་སྟེ། ཉེ་བར་འདུ་བྱེད་པ་ འཛིན་པ་ལ་སོགས་པ་མེད་པ་སྟེ། མེ་ལ་མེ་ནི་ཞུ་བ་འདྲ། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །འོ་ན་ཀུན་དག་པའི་ངོ་བོ་འཁོར་བར་ཇི་ལྟར་འགྱུར། དེ་མེད་པས་ན་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའང་ག་ལ་ཡོད་ཅེ་ན་བདག་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །ཁོ་བོ་ཅག་ཀྱང་འཁོར་བའི་ཆོས་གཞན་ནས་མེད་པར་མི་འདོད་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་བརྟགས་པ་ཙམ་མོ། །དེ་ཡང་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་གཟུགས་པོར་འཁྲུལ་ལོ། །ཐག་པའི་སྤྲུལ་ལྟར་སྣང་ལ་མེད་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ཉིད་ཀྱང་བདག་དང་གཞན་གྱི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་མེད་པར་དེ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའོ། །དེའི་རྒྱུན་བར་མ་ཆད་པའོ། །དེའི་ངོ་བོས་ཞེས་པ་ནི་དེའི་རང་བཞིན་གྱིས་བྱིན་པ་རྣམས་ལ་བདེ་འགྲོ་ལ་སོགས་པའི་སོ་སོར་སྣང་བའི་སྐྱེས་བུ་དེ་ལ་འཁོར་བ་ཞེས་བཤད་དོ། །དང་པོ་དང་ཞེས་པ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་
Chinese
说完了。所谓“自主”，就是因为执著等等，即使没有实体，也各自按照自己的习气随意揣测。能取和所取二者也互不相干，所以是自主的。那是遍计所执的自性。说完了。因此，遍计所执的自性不是真实的，想要解脱的，应该破斥它。此外，对于清净分别念，要努力啊。吉祥胜乐轮根本续后品中说：为了完全清净分别念，因此要完全清净分别念。这样说的。也就是想要解脱的人，要遣除对外境的执著，对自己的自性如何安住生起定解。这样获得无过失后，也不会获得所谓的清净。又说：安住在仅仅是自性上，不是意识很大的欢喜。说完了。所谓“所有动与不动”，就是说一切包含器情世间在内的法都没有成立的比喻。比如干闼婆城，虽然河流等等的相续在外境中没有，但是像白色房屋等等显现生起一样，一切法也都是从无始以来，由戏论的习气完全成熟的力量，而使色等等显现生起。那也是不观察也可以的，什么也不是。因此，生和灭的法，不观察时是悦意的。即使具有作用，也要了知那是世俗谛。说完了。因此，以前的诸神，仅仅是进入心完全清净的心。没有亲近，没有能取等等。就像火能融化火一样。等等。那么，一切清净的自性如何变成轮回呢？因为没有它，涅槃又在哪里呢？所谓“我”等等。我们也不认为轮回的法是从其他地方产生的，但是仅仅是假立的。也就是对常等等，错认为是实体。就像绳子的幻象一样，显现却并不存在。那本身也是对没有我和他者的色等等，而显现执著。那是没有间断的相续。所谓“以它的自性”，就是说以它的自性加持的那些，对显现为安乐趣等等各自不同的补特伽罗，就叫做轮回。所谓“最初”就是涅槃。
English
It is said. "Autonomy" means that even if there is no entity due to grasping and so on, it is speculated at will according to one's own habits. The grasped and the grasper are also independent of each other, so it is autonomy. That is the nature of complete imputation. It is said. Therefore, the nature of complete imputation is not true, and those who want liberation should refute it. Furthermore, one should strive to purify discrimination. In the later chapter of the Shri Chakrasamvara Root Tantra, it is said: In order to completely purify discrimination, therefore, completely purify discrimination. That's what it says. That is, those who want liberation should dispel their attachment to external objects and develop a firm understanding of how their own nature abides. By obtaining this without error, one will not obtain what is called purity. It is also said: Abiding only in the nature is not a great joy of consciousness. It is said. "All moving and unmoving" means that all phenomena, including the container and its contents, are not established, as illustrated by the city of Gandharvas. Although the continuity of rivers and so on does not exist in the external world, just as the appearance of white houses and so on arises, all phenomena also arise from the power of the complete maturation of the habits of proliferation from beginningless time, causing forms and so on to appear. That is also acceptable without examination; it is nothing. Therefore, the phenomena of birth and death are pleasing without examination. Even if they have a function, one should know that they are conventional truths. It is said. Therefore, the ancient gods only enter the mind that is completely pure. There is no intimacy, no grasper, and so on. It is like fire melting fire. And so on. Then, how does the nature of complete purity become samsara? Since it does not exist, where is nirvana? "I" and so on. We do not think that the phenomena of samsara arise from elsewhere, but only that they are imputed. That is, they mistake permanence and so on for entities. Like the illusion of a rope, it appears but does not exist. That itself is also attachment to the appearance of forms and so on without self and other. That is an uninterrupted continuum. "By its nature" means that those who are blessed by its nature, those individuals who appear differently as happiness and so on, are called samsara. "The first" means nirvana.