Tibetan
། །དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་གཟུང་འཛིན་གྱི་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་ཤེས་པར་བྱས་ནས་ཀྱང་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་སྣང་བ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་པས་དེས་དོན་ཇི་ལྟར་བྱེད་ཅེ་ན། རྣམ་པར་བྱང་ལ་མངོན་པར་ཞེ་ན། །ཞེས་གསུངས་ལ་རྣམ་པར་བྱང་བ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའོ། །དེ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ནི་ཐལ་བྱུང་གི་ཟབ་མོ་ལ་བློ་ཤིན་ཏུ་ཆགས་པའོ། །དེ་ཟད་པ་ནི་སྤངས་པའོ། །སེམས་ཅན་གྱི་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་སྐུའོ། །དེ་བས་ན་ཞེན་པ་གཉིས་བསལ་བའི་དོན་དུ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་འདི་ལྟར་བྱའོ་ཞེས་སོ། །ཨོཾ་ཞེས་པ་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ། །དྷརྨྨ་ཞེས་པ་ནི་སྟོབས་བཅུ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་སོ། །དྷཱ་ཏུ་ཞེས་པ་ནི་དབྱིངས་ཏེ་ཟབ་མོ་དང་གསལ་བའི་སྐུའོ། །སེམས་ཅན་གྱི་བསམ་པའི་དབང་གིས་ཁ་དོག་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བ་ལས་ཐམས་ཅད་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུའི་སྭ་བྷཱ་ཝ་ཨཱཏྨ་ཀོ྅ཧཾ་ཞེས་ང་རྒྱལ་བྱའོ། །དེ་བས་ན་སྣང་བ་ལས་དངོས་པོར་དམིགས་པར་ཐལ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །སྣང་བའི་རྣམ་པས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་བརྟག་པའི་ཕྱིར་དེ་མེད་ན་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང་འབྲེལ་བ་མེད་དོ། །འདི་ནི་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པ་ནི་ཐབས་གསལ་བའི་སྒོ་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཟབ་མོ་ལ་ཞེན་པའི་བློ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་ཆགས་པ་སྟེ། དེས་ཕན་པ་མེད་པའི་སྟེང་དུ་དགེ་བ་འཇིག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་ཟབ་མོ་དང་གསལ་བ་དབྱེར་མེད་པ་ཐམས་ཅད་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་དེ་སྐད་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་བླ་མ་ཆེན་པོའི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱང༌། ཟབ་མོ་ཁོ་ནས་བསྒོམ་པ་ཡང༌། །རྣམ་པར་དག་པ་བསྒོམ་མི་བྱ། །གསལ་བ་དག་ཀྱང་དེ་བཞིན་ནོ། །དེ་གཉིས་དབྱེར་མེད་བསྒོམ་འགྱུར་བ། །བཅིངས་བ་ཀུན་ལས་གྲོལ་བ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །ཡང་དེ་ཉིད་ལས། ཟབ་མོ་ཡིས་ནི་སེམས་ཅན་དོན། ། ཐབས་ལྟར་ཡང་དག་བྱེད་མི་ནུས། །དེ་བས་དེ་ལ་བློ་ཆགས་པ། །ད་ནི་ཡང་དག་མ་དད་དོ། །དེ་ཉིད་དུ་ང་དུ་འཇུག་ཤེས་ན། །ངས་བསྟན་དེ་ཉིད་རྟོགས་པར་འགྱུར། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་བསྟན་ཏོ། །དེ་བས་ན་འདི་ནི་ཤེས་པ་ཉིད་དབྱེར་མེད་པས་སྲིད་པ་དང་ཞི་བ་སོ་སོར་ཉེ་བས་ན་བསྙེན་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་ཡོངས་སུ་དག་པའི་ངེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་སོགས་པ་རང་དང་འདྲ་བ་ལས་བྱུང་བས་རྒྱུ་མཐུན་པ་ཞེས་བྱའོ། །འདིས་ནི་རྒྱུ་མཐུན་པའི་འབྲས་བུ་ཆུད་དུ་དང་བསྙེན་པའི་ཡན་
Chinese
所有事物也要在知晓了能取所取的事物无自性之后加持。如是，因为远离了无自性的显现，那么它如何成办事情呢？如果对完全清净显现执著呢？如是说，完全清净就是涅槃。于此，显现执著是对超凡深奥之法生起极度贪著。它的穷尽就是断除。众生如何呢？如幻之身。因此，为了遣除两种执著，应当如是加持法界。嗡，已经说过了。达玛（藏文，梵文天城体：धर्म，梵文罗马拟音：dharma，汉语字面意思：法）是指十力等等的法。达图（藏文，梵文天城体：धातु，梵文罗马拟音：dhātu，汉语字面意思：界）是指界，即深奥和光明的身。因为依靠众生的想法，从颜色等差别中成办一切，所以是菩提之因。如是，斯瓦巴瓦阿玛郭杭（藏文，梵文天城体：स्वभाव आत्माकोऽहम्，梵文罗马拟音：svabhāva ātmako'haṃ，汉语字面意思：自性我）应当生起我慢。因此，不是从显现中执著于事物。为了以显现的方式观察法界，如果没有它，就与法界没有关联。这是密咒的乘，因为通过明晰的方便之门，有各种各样的众生之利益。因为对深奥之法执著的心是对涅槃的贪著。它在无益的基础上摧毁了善根。因此，深奥和光明无二无别，为了成办一切，不是那样说的。因此，伟大的上师也曾说过：仅仅以深奥来修习，也不应修习完全清净，光明也是如此。如果修习二者无别，就能从一切束缚中解脱。如是说。又是那部经中说：以深奥不能如方便一样真实地成办众生之利益。因此，如果对它生起贪著，现在就不是真正的信心了。如果知道如何进入其中，就能证悟我所开示的。等等经中开示了。因此，这是因为智慧本身无二无别，轮回和寂灭各自接近，所以称为亲近。它本身是智慧完全清净的如来等等，从与自己相同的事物中产生，所以称为因相同。这能使因相同之果不被浪费以及亲近的支分。
English
All things should also be blessed after knowing that the objects of grasping and being grasped are without inherent existence. Thus, since it is separated from the appearance of no inherent existence, how does it accomplish things? If one is attached to the completely pure appearance? It is said that complete purification is nirvana. Here, apparent attachment is extreme attachment to the profound Dharma. Its exhaustion is abandonment. What about sentient beings? An illusory body. Therefore, in order to eliminate the two attachments, one should bless the Dharmadhatu in this way. Om, has already been said. Dharma (Tibetan, Devanagari: धर्म, Romanized Sanskrit: dharma, literal Chinese meaning: Dharma) refers to the ten powers and other dharmas. Dhatu (Tibetan, Devanagari: धातु, Romanized Sanskrit: dhātu, literal Chinese meaning: realm) refers to the realm, that is, the profound and luminous body. Because everything is accomplished from the differences of colors and so on depending on the thoughts of sentient beings, it is the cause of enlightenment. Thus, Svabhava Atma Koham (Tibetan, Devanagari: स्वभाव आत्माकोऽहम्, Romanized Sanskrit: svabhāva ātmako'haṃ, literal Chinese meaning: self-nature I) should arise with pride. Therefore, it is not clinging to things from appearance. In order to examine the Dharmadhatu in the form of appearance, if it is not there, there is no connection with the Dharmadhatu. This is the vehicle of mantra, because there are various benefits for sentient beings through the gate of clear means. Because the mind attached to the profound Dharma is attachment to nirvana. It destroys virtue on the basis of uselessness. Therefore, profound and luminous are inseparable, in order to accomplish everything, it is not said that way. Therefore, the great guru also said: Just practicing with the profound, one should not practice complete purity, and so is the luminous. If the two are practiced as inseparable, one can be liberated from all bonds. It is said. Also, it is said in that same sutra: Profound cannot truly accomplish the benefit of sentient beings like means. Therefore, if one becomes attached to it, it is not true faith now. If you know how to enter it, you will realize what I have taught. And so on in the sutras. Therefore, this is because wisdom itself is inseparable, and samsara and peace are close to each other, so it is called approaching. It itself is the Tathagata and so on whose wisdom is completely pure, and it arises from the same thing as oneself, so it is called the same cause. This can prevent the fruit of the same cause from being wasted and the limbs of approach.