Tibetan
མ་པ་ནི་བཞི་སྟེ་སྨོན་ལམ་གྱིས་རྣམ་པར་བསྟེན་པ་དང༌། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གཅིག་ཏུ་ས་རྣམ་པར་བསྟེན་པ་དང༌། གསལ་བ་འབའ་ཞིག་གིས་བསྟེན་པ་དང༌། ཟབ་མོ་དང་གསལ་བ་དབྱེར་མེད་པས་བསྟན་པའོ། །དེ་ལ་དང་པོ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་པའི་དུས་སུ་འགྲོ་བ་ལ་ཕན་པའི་བསམ་པས་སྨོན་ལམ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་གཟུགས་ཡིད་དུ་འོང་བ་ཅིག་མཐོང་ན། འདི་ལྟར་སེམས་བསྐྱེད་དེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡང་དག་པར་གཟུགས་མཐོང་བར་གྱུར་ཅིག་པའོ། །མི་སྡུག་བ་མཐོང་བའི་དུས་སུ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཡིད་མི་དགའ་བར་གྱུར་ཅིག །མཉམ་པ་མཐོང་བའི་དུས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཐམས་ཅད་སོ་སོ་ལ་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་གྱུར་ཅིག་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་རྒྱས་པར་གསུངས་སོ། །འཕགས་པ་བྱམས་པས་ཀྱང༌། །ཇི་ལྟར་རང་ལ་སྣང་བ་ཡིས། །སྤྱོད་ཡུལ་ལ་ནི་སྤྱོད་པའི་དུས། །སྲིད་པ་ལ་གནས་སྙིང་རྗེ་ཅན། །ཇི་ལྟར་ཇི་ལྟར་འཐད་པ་བཞིན། །སེམས་ཅན་ལ་ནི་ཕན་པའི་སེམས། །དེ་ཡི་སྒོ་ནས་སྨོན་ལམ་བརྩོན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་ནི་སྤྱོད་ཡུལ་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པའི་རིགས་པས་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་སྟེ། མདོ་སྡེ་ལས་ཀྱང༌། རིགས་ཀྱི་བུ་དགེ་སློང་ཀློག་མཁན་གྱིས་བདུད་སྡིག་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་བར་ཆད་བྱེད་པའི་དོན་དུ་བསྒྱུར་བ་ལ། དེས་བདག་མེད་པ་ཡིད་ལ་བྱས་པས་དེ་ལས་རྒྱལ་ནས་ལོངས་སྤྱོད་པར་བྱེད་ཅེས་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་སོ། །དེ་བས་ན་བདག་ མེད་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གིས་གཉེན་པོས་ས་ལས་ངེས་པར་བཟློག་པར་དཀའ་བ་ཡང་དེ་རྟོགས་པས་ཟད་པར་འགྱུར་ཏེ། མི་འདོད་པའི་འབྲས་བུ་འབྱུང་བ་ལས་མཐུ་མེད་པ་བདེན་པ་ཁོ་ན་རྟོགས་སོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དེས་ཟིན་པ་ལས་ངན་པ་ག་ལ་ཡོད། དེ་བས་ན་ཕྱིན་ཅི་ལོག་དེ་ལ་བདག་མེད་ཅིག་ཅར་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུ། གང་ཞིག་སྣ་ཚོགས་འདོད་མ་ཡིན། །རྟོག་པའི་འདོད་ཆགས་འཇིག་རྟེན་དུ། །དེ་བཞིན་སྐྱེས་བུ་འདོད་པ་ནི། །འཇིག་རྟེན་གནས་འགྱུར་སྣ་ཚོགས་ཏེ། །དེ་ཉིད་བརྟན་པོས་རང་སེམས་འདུལ། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་ཤིན་ཏུ་གསལ་བ་ཁོ་ནས་དམིགས་པ་ཐ་མལ་པའི་རང་བཞིན་དུ་སྣང་བའི་གཉེན་པོ་ཡིན་པ་སྟེ། དེ་བས་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་ལ་སོགས་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་དམིགས་ཏེ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱེད་དོ། །དེ་བས་ན་བདག་དགེ་བ་ཉིད་ཡིན་བར་མི་འདོད་དོ། །བསམ་པའི་ཁྱད་པར་གྱི་དབང་གིས་དེ་ཉིད་དགེ་བའི་བདག་
Chinese
母法有四，即以祈愿而修习，以彼性唯一之地而修习，以唯独明晰而修习，以深奥与明晰无别而修习。其中第一种是，在体验色等时，以利益众生的心而显现祈愿，如菩提萨埵见到悦意的色时，应如是发心：愿一切众生皆能如实见到如来之色。见到不悦意之物时，愿一切众生皆厌离轮回之苦。见到平等之物时，愿一切众生于一切法皆得平等性等等，广如经中所说。圣者慈氏菩萨亦云：如自显现之相，于所行境而行时，处于有寂具悲者，如是如是随其所宜，于众生起利益之心，由彼之门而勤修祈愿。如是说。第二种是以无我之理而作意一切所行境，如经部中亦云：种姓之子，比丘诵读者，将魔障转化为障碍之因，彼以无我作意，则胜彼而受用，广如经中所说。是故，以无我作意，乃是颠倒之对治，虽难以从地中决定遮止，然亦能以证悟而尽灭，从不欲之果生起时，无力唯证真实。色等为彼所摄持，何来恶？是故，于颠倒不生起刹那之无我。如是说：何者不欲种种，于世间起分别之贪欲，如是希求之士夫，世间住处转变种种，彼以坚固调伏自心。如是说。第三种是，于色等唯以极明晰而缘，乃是寻常自性显现之对治，是故唯缘佛身等而体验。是故不欲我即是善。以意乐之差别力，彼即是善之体性。
English
The mother practices are four: practicing through aspiration, practicing through the single ground of suchness, practicing through mere clarity, and practicing through the inseparability of profundity and clarity. The first of these is to manifest aspirations with the intention of benefiting beings when experiencing forms and so on. For example, when a Bodhisattva sees a pleasing form, they should generate the thought: 'May all beings truly see the form of the Tathagata.' When seeing something unpleasant, 'May all beings become disgusted with the suffering of samsara.' When seeing something neutral, 'May all beings attain equality in all things individually.' And so on, as explained extensively. The noble Maitreya also said: 'As appearances arise to oneself, When engaging with objects of experience, One who dwells in existence, possessing compassion, As is fitting in each and every way, Generates a mind of benefit for beings, Through that door, diligently cultivates aspirations.' So it is said. The second is to contemplate all objects of experience with the reasoning of selflessness. As it is also said in the Sutra Pitaka: 'Son of good family, when a reciting monk transforms demonic obstacles into causes of obstruction, by contemplating selflessness, he overcomes them and enjoys the benefits.' This is explained extensively in the sutras. Therefore, contemplating selflessness is the antidote to inversion. Although it is difficult to definitively prevent it from arising from the ground, it can be exhausted through realization. When an undesirable result arises, only the truth is realized without power. What evil is there when forms and so on are grasped by that? Therefore, selflessness does not arise instantaneously in relation to inversion. As it is said: 'Whoever does not desire various things, In the world, conceptual craving arises, Likewise, the desiring person, The dwelling place of the world transforms variously, That one steadily subdues their own mind.' So it is said. The third is that focusing solely on extreme clarity in relation to forms and so on is the antidote to the appearance of ordinary nature. Therefore, one experiences by focusing solely on the body of the Buddha and so on. Therefore, one does not desire that I am goodness itself. Due to the power of the distinction of intention, that itself is the nature of goodness.
Tibetan
ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་ཞིག་གིས་སངས་རྒྱས་བརྒྱད་ཁྲི་ལ་རེ་རེ་ལ་འཁོར་བརྒྱད་ཁྲི་ཡོད་པ་ལ་བསྐལ་པ་དུ་མའི་བར་དུ་བདེ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་འཚོ་བ་སྦྱོར་བ་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁ་ཅིག་གིས་དམ་པའི་ཆོས་གཟུང་བའི་ཆེད་དུ་རང་ཉིད་བསོད་སྙོམས་ཀྱི་ཟས་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་རྒྱས་པར་གསུངས་སོ། །བཞི་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་བསལ་ནས་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྐུ་ཀུན་དུ་འོད་ཟེར་འཕྲོ་བ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་དང་ལྡན་བདེ་བཞིན་ཉིད་དང་དབྱེར་མེད་པར་སྤྱོད་ཡུལ་རྣམས་མཉམ་པར་འཇོག་པ་སྟེ། དེ་ཉིད་ཡང་དག་པའི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཡང་དག་པའི་མཆོད་པ་སྟེ། དེ་ལ་ཁོ་ན་ཁ་ན་མ་ཐོ་བར་དོགས་པས་སྡིག་པ་རྒྱས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་ཐ་མལ་པ་དང་ཞེན་པ་ཐམས་ཅད་བཀག་པས་ན། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཡང་དག་པའི་སྔོམ་པ་ཆེན་པོ་སྟེ་དེ་སྐད་དུ། མིག་གི་སྔོམ་པ་ལེགས་པ་སྟེ། །སྣ་ཡི་སྔོམ་པ་རབ་ཏུ་ལེགས། །ལེགས་སོ་ལྕེ་ཡི་སྔོམ་པ་ནི། །ལུས་ཀྱི་སྔོམ་པ་ཤིན་ཏུ་ལེགས། །ཡིད་ཀྱི་ སྡོམ་པ་ལེགས་པའོ། །སྡོམ་པ་ལེགས་པའི་དགེ་སློང་ཁྱོད། །སྡུག་བསྔལ་ཀུན་ལས་གྲོལ་བར་འགྱུར། །ཞེས་པའི་ལུང་ཡང་འདིའོ། །དེ་བས་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལས་ལྡོག་བ་ནི་ཡང་དག་པའི་རྒྱ་སྤངས་པས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྣོད་མ་ཡིན་ཏེ། མི་སྐྲག་པ་ལ་སྐྲག་པར་འགྱུར་ན་སྡུག་བསྔལ་ཐ་དད་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུ། མི་སྐྲག་པ་ལ་སྐྲག་པར་འགྱུར། །འགྲོ་བ་དེ་ཡིས་ལྟུང་བའི་རྒྱུར། །སྡིག་པའི་ཕུང་པོ་ཆེན་པོའི་རྒྱུན། །རྒྱུ་ཕྱིར་ཤིན་ཏུ་ཡུན་རིང་དུ། །རྒྱུད་ཉམས་དེས་ཀྱང་བཤེས་གཉེན་སྤངས། །ཤེས་རབ་དག་ཀྱང་ཡོངས་སུ་སྤངས། །སྔོན་དུ་མ་བྱས་དགེ་བ་དང༌། །ཆོས་ཀྱི་དོན་ཆེན་འདི་ཉིད་ལས། །དེ་ཉིད་ལྟུང་བར་འགྱུར་ཞེས་སོ། །དེ་བས་ན་འདི་ཉིད་རང་གི་ཡིད་ཡང་དག་པར་དགའ་བར་བྱེད་པས་ན་མཆོད་པའོ། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཐམས་ཅད་བཀག་པས་ན་སྡོམ་པའོ། །དེ་ཉིད་སེར་སྣ་ལ་སོགས་པ་ལས་ལྡོག་པ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །དེ་བས་ན་རྣལ་འབྱོར་པས་ཀྱང་ཐ་མལ་ལྟར་ཀུན་དུ་སྤྱོད་དོ། །ད་ནི་དེ་ལྟ་བུའི་རྣལ་འབྱོར་པས་ཟས་ལ་སྤྱད་པའི་ཆོ་ག་བསྟན་པ། །བཟའ་བའི་དུས་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ལ་རྣལ་འབྱོར་པས་ལ་ཟས་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པའི་དུས་སུ་སྙིང་ཟླའི་དབུས་སུ་ཞེས་ཏེ། སྙིང་གར་ཟླ་བའི་སྟེང་དུ་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའི་དཀྱིལ་
Chinese
正是因为如此。因此才这样教导。如果某位菩萨以一切安乐供养八万尊佛，每尊佛有八万眷属，持续多个劫，以及某些菩萨为了受持正法而享用自己的乞食食物等等，都已广说。第四是断除一切分别念，安住于圆满一切相、光明普照的善逝之身，与如是性无别，平等安住于一切行境。这本身就是圆满的真正原因，因此是真正的供养。如果对此有所顾虑，认为存在过失，罪恶就会增长。因此，通过遮止一切庸常和执着，就能获得涅槃的真正大守护。如是说：眼睛的守护是好的，鼻子的守护是极好的，舌头的守护是好的，身体的守护是极好的，意念的 守护是好的。守护好的比丘你，将从一切痛苦中解脱。这段经文也是这个意思。因此，从随顺的色等境中返回，因为舍弃了真正的因，就不是菩提的法器。如果对不应怖畏的事物感到怖畏，就会成为产生各种痛苦的原因。如是说：对不应怖畏的事物感到怖畏，这种行为是堕落的原因，是巨大罪恶之流的原因，因此会非常长久。由于传承衰败，也会舍弃善知识，完全舍弃智慧。从先前未做的善事和这伟大的佛法意义中，他会因此而堕落。因此，这本身就是使自己的心真正欢喜，所以是供养。遮止一切颠倒，所以是守护。这本身就是从悭吝等中返回，是到彼岸。因此，瑜伽士也像普通人一样行事。现在，将要展示像这样的瑜伽士享用食物的仪轨。知道进食的时间等等。其中，瑜伽士在享用食物的时候，在心月之中，也就是在心轮上的月亮之上，是智慧萨埵的坛城。
English
It is precisely because of this. Therefore, it is taught thus. If a Bodhisattva offers all pleasures to eighty thousand Buddhas, each with eighty thousand attendants, for many eons, and some Bodhisattvas enjoy their own alms food in order to uphold the true Dharma, and so on, it has been extensively explained. The fourth is to eliminate all conceptual thoughts and abide in the body of the Sugata, which is perfect in all aspects and radiates light everywhere, inseparable from suchness, and equally abide in all realms of experience. This itself is the true cause of perfection, therefore it is a true offering. If there is any concern about this, thinking there is fault, evil will increase. Therefore, by preventing all ordinariness and attachment, one can obtain the true great protection of Nirvana. It is said: The guarding of the eyes is good, the guarding of the nose is excellent, the guarding of the tongue is good, the guarding of the body is very good, the guarding of the mind is good. O, Bhikshu, who guards well, you will be liberated from all suffering. This passage is also the meaning of this. Therefore, turning away from agreeable forms and so on, because the true cause is abandoned, it is not a vessel for Bodhi. If one fears what should not be feared, it becomes the cause of various sufferings. It is said: To fear what should not be feared, this action is the cause of downfall, the cause of a great stream of evil, therefore it will be very long. Due to the decline of the lineage, one will also abandon the spiritual friend and completely abandon wisdom. From previously unperformed good deeds and this great meaning of the Dharma, he will fall because of this. Therefore, this itself is what truly delights one's own mind, so it is an offering. Preventing all perversions, so it is protection. This itself is turning away from stinginess and so on, it is going to the other shore. Therefore, the yogi also acts like ordinary people. Now, the ritual of how such a yogi enjoys food will be shown. Knowing the time to eat and so on. Among them, when a yogi enjoys food, in the center of the heart moon, that is, on the moon on the heart chakra, is the mandala of the wisdom sattva.