Tibetan
འཁོར་རང་གི་སྔགས་ཀྱི་ཞེས་པ་བུཾ་ལ་སོགས་པ་འམ། ཡང་ན་མཾ་ཁོ་ནས་ཀུན་དུ་དམིགས་ནས་ནི་ཞེས་སོ། །དེ་ནས་རང་གི་ཁ་ཟས་བཏུང་བའི་ངོ་བོ་ཇི་སྙེད་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཆུ་ལྟར་དང་བར་རླུང་ལ་སོགས་པའི་རིམ་གྱིས་སྦྱངས་ནས། ཀུན་ནས་འོད་ཟེར་འབར་བ་ཞེས་ཏེ། འོད་ཟེར་ལྔ་དང་ལྡན་པའི་ཨོཾ་གྱིས་པ་བསིལ་བར་བྱས་ནས། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་མཉམ་པ་ཉིད་དེ། གཉིས་སུ་མེད་བའི་སེམས་ཀྱིས་དག་པའི་ཁ་ཟས་ཏེ། དེ་ལ་དེ་ཉིད་གསུམ་གྱིས་བཏབ་ནས་དག་པར་བྱས་ཏེ། རང་གི་ལྕེ་ལ་རྡོ་རྗེ་བསྒོམ་པ་དང༌། དབུ་རྒྱན་ལ་བདག་པོ་བསྒོམ་པར་བྱས་ཏེ། དེས་སྐུའི་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པའི་ཞེས་ཏེ། ཐུགས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྷ་རྣམས་ཚིམ་པར་བྱའོ་ཞེས་པ་ནི་འདི་ཡིན་ནོ། །ཁ་ཟས་དང་བཏུང་བ་དེ་དག་ཀྱང་བདུད་རྩི་ལྔ་དང་མར་མེ་ལྔར་མོས་པར་བྱས་ཏེ། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མེས་སྦྱངས་པས་ཕྱི་རོལ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་ལྟོ་བ་ཡེ་ཤེས་མེ་ཡིས་ནི། ཡང་དག་སྦྱངས་པས་ཕྱི་རོལ་ལས། །ཁྱད་པར་དུ་ནི་ལེགས་པ་ཡིན། །ཞེས་སོ། རྣལ་འབྱོར་པ་ཟས་ལ་སྤྱོད་པ་ཉིད་སྦྱིན་སྲེག་ཡིན་པས་སྦྱིན་སྲེག་གི་ཆོ་ག་གླེངས་པ། ཕྱིའི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ལ་ཕྱིའི་སྦྱིན་སྲེག་ཅེས་པ་ནི་ཐབ་ཁུང་དང་གཟར་བུ་དང༌། མར་དང་བཟའ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་ཕྱི་རོལ་ལ་བརྟེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་དཔག་པ་ཙམ་སྟེ་ཞེས་པ་ནི་འདིར་བསམ་གཏན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་བྲིས་པས་མང་དུ་དོགས་པས་དེའི་ཆོ་ག་ནི་མ་བསྟན་ཏེ། ལེའུ་བཅུ་དྲུག་པ་ལས་དཔགས་ཏེ་ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས་སོ། །ཡིད་ལས་བྱུང་བ་འདི་ཉིད་ཞེས་པ་ནི། ནང་སྟེ་ཁ་ཟས་ཟ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏེ་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་ཞེས་པ་ནི་ཕུང་པོ་དང་སྐྱེ་མཆེད་དང༌། ཁམས་རྣམས་བེམས་པོ་བས་བུད་ཤིང་ཡིན་ལ། དེ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་མེ་སྦར་བ་ཞེས་ཏེ། གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མེ་སྦར་བས་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ཐ་མལ་པ་བསྲེགས་པས་ན་བླ་ན་མེད་པར་གྲགས་སོ། །དེ་ནི་རྣམ་པར་མ་བཤད་དོ། །དེ་བས་གཞུང་འདིས་ནི་ཕྱི་དང་ནང་དང་བླ་ན་མེད་པའི་སྦྱིན་སྲེག་གསུམ་གསུངས་སོ། །ད་ནི་གོང་གི་མཇུག་བསྡུ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ལྟར་བཤད་མ་ཐག་པའི་རིམ་པས་འདོད་པ་སྟེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དག་གམ། དེ་ལས་གཞན་པ་དག་ཀྱང་ལྷའི་གཟུགས་ཟབ་མོ་དང་གསལ་བ་དབྱེར་མེད་པར་ཤེས་པར་བྱས་ནས་མཆོད་པར་བྱའོ་ཞེས་ཏེ། མཉན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བུའི་མཆོད་པ་ལས་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་མི་འདའ་བས་ན་དམ་ཚིག་སྟེ། བདེ་བར་གཤེགས་པ་རྣམས་བཞེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་གསུངས་པ། འདོད་པའི་ལོངས་སྤྱོད་ཐམས་ཅད་ལ། །ཇི་ལྟར་འདོད་པ་བསྟན་ན་ནི། །རང་གི་ལྷ་ཡི་སྦྱོར་བ་ཡིས། །བདག་དང་གཞན་ལ་མཆོད་པར་བྱ། །དཀའ་ཐུབ་སྡོམ་བཅས་དེ་དག་ནི། །བསྟེན་ཀྱང་འགྲུབ་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་སོ། །དེ་བས་ན་གཟུགས་ལ་སོགས་བའི་མཆོད་པའི་ངོ་བོ་ཕན་པའི་རྒྱུ་དང༌། ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བའི་དབང་གིས་ལྟུང་བར་འགྱུར་བས་བཀག་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་སེམས་ལས་མ་གཏོགས་པའི་ངོ་བོ་མེད་པ་ཡིན་པས་སེམས་ཉིད་དཀྱིལ་འཁོར་འཁོར་ལོ་གོང་ན་གསུངས་པ་ལས་གཞན་པའི་དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པས་མཆོད་པར་བྱ་བའི་ངོ་བོ་མེད་པས་ཉན་ཐོས་ཕྱིའི་དོན་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཐབས་མི་ཤེས་པ་དངོས་པོ་ཀུན་གྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མ་ཤེས་པ་ལ། ཀྱེ་དགེ་སློང་མིག་གི་སྡོམ་པ་ལེགས་པ་ཡིན། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ལུང་གསུངས་སོ། དངོས་པོ་ཀུན་གྱི་དེ་ཉིད་ཤེས་ཤིང་ཤིན་ཏུ་བརྟན་པ་ཐབས་ཤེས་པ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དམ་པས་ཟིན་པ་ལ། གཟུགས་ལ་རྣམས་གསུམ་ཤེས་བྱས་ལ། །ལྷ་རྣམས་ལ་ནི་དབུལ་བར་བྱ།། འདོད་པ་ཀུན་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པས། །བདེ་བར་འགྱུར་ན་བྱང་ཆུབ་ཐོབ། །གཞན་དུ་དུས་མིན་འཆིབ་དང༌། །དམྱལ་བར་ངེས་པར་སྲེག་པར་འགྱུར། །དཀའ་ཐུབ་སྔོམ་པ་མི་བཟད་པས། །ལུས་ཅན་ལུས་ནི་སྐམས་པར་འགྱུར། །སྡུག་བསྔལ་གྱིས་ནི་སེམས་གཡེང་ལ། གཡེང་པས་དངོས་གྲུབ་གཞན་དུ་འགྱུར། །ཐབས་དང་ཤེས་རབ་བདག་ཉིད་ལ། །བྱར་མི་རུང་བ་གང་ཡང་མེད། །དུས་ཀུན་དུ་ནི་དངོས་མེད་པ། །འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔ་རྣམས་སྤྱོད། །ཅེས་བྱ་བས་བདེ་བ་སྤྲོ་བས་ལུས་བྱང༌། ལུས་བྱང་བས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་སུ་རུང༌། དེ་བརྟན་པས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཤེས་བས་ལུང་ནས་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་གནང་བ་ཡིན་ནོ། །ད་ནི་ལུས་ངག་གི་ལས་རྣམ་པར་དག་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་རིག་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །རྗེས་སུ་རིག་པ་ཞེས་པ་ནི་བསམ་གཏན་ལས་ལངས་ནས་མཉམ་པར་གཞག་པས་ཆོས་བཤད་པ་ལ་སོགས་པ་འགྲོ་བའི་དོན་ལ་དམིགས་ཏེ་བྱ་བ་དང༌། གཞན་ཡང་རྗེས་སུ་རིགས་པས་མཉམ་པར་གཞག་པས་མེ་ཏོག་ལ་སོགས་པ་ཕྱིའི་མཆོད་པས་བདེ་བར་གཤེགས་པ་རྣམས་མཆོད་པར་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །ལུས་ལ་སོགས་པའི་ལས་ཤེས་པ་ནི་ཐ་མལ་པ་དང་ཁྱད་པར་ཅན་ནོ། །དེ་ལ་ཐ་མལ་པའི་འགྲོ་བ་དང་འདུག་པ་ལ་སོགས་པའོ། །ཁྱད་པར་ཅན་ནི་སྲོག་གཅོད་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་གཉིས་ཀ་ཡང་རྟག་པར་ཏེ། རྒྱུན་མི་འཆད་པར་
Chinese
轉輪的咒語，如嗡（བུཾ，梵文天城體：vum，梵文羅馬擬音：vum，字面意思：種子字）等，或者僅僅以芒（མཾ，梵文天城體：mam，梵文羅馬擬音：mam，字面意思：種子字）來普遍觀想，如是說。然後，自己飲食的本質，無論有多少，都像菩提心的本質，像水一樣，並通過風等次第淨化。普遍地光芒燃燒，即以具有五種光芒的嗡（ཨོཾ，梵文天城體：oṃ，梵文羅馬擬音：oṃ，字面意思：嗡）使其清涼。一切事物皆是平等性，以無二的心來淨化食物。對此，以彼性三者加持後使其清淨。觀想自己的舌頭為金剛，觀想頭飾為主人。因此，身金剛等，即為了使心的壇城諸神感到滿足，這就是此意。那些飲食也應被視為五甘露和五明燈。 以智慧之火淨化，故與外在不同。因此，腹中以智慧之火，如實淨化，勝於外在。如是說。瑜伽士享用食物本身就是火供，因此談論火供的儀軌，從「外在」等開始。所謂外在火供，即指灶、勺子、酥油和食物等，因為依賴於外在。僅僅是略微提及，因為這裡是以禪定的角度寫的，恐怕繁瑣，所以沒有展示其儀軌。應從第十六章中推測得知。所謂「從意而生者」，即指內在，也就是吃食物的等持，所謂蘊等，即指蘊、處和界，因為是物質，所以是木柴。而「彼即燃燒智慧之火」，即以無二智慧之火燃燒，由於燃燒了蘊等庸常之物，所以被稱為無上。這沒有詳細解釋。因此，此論述了外在、內在和無上三種火供。現在是為了總結以上內容，從「為了總結」等開始。如前所述的次第，即希望將色等，或者其他事物，都視為與諸佛深奧而清晰的形象無二無別，並進行供養，即為了聽聞。由於從這樣的供養中一切事物都不會消失，所以是誓言。
English
The mantra of the wheel, such as bum (བུཾ, Devanagari: vum, Romanized Sanskrit: vum, literal meaning: seed syllable), or solely visualizing with mam (མཾ, Devanagari: mam, Romanized Sanskrit: mam, literal meaning: seed syllable), thus it is said. Then, whatever the essence of one's own food and drink, like the essence of bodhicitta, like water, and purified in sequence by wind and so on. Universally blazing with light, that is, cooling it with Om (ཨོཾ, Devanagari: oṃ, Romanized Sanskrit: oṃ, literal meaning: Om) endowed with five rays. All things are equality itself, food purified by the non-dual mind. To this, purify it by consecrating it with the three 'thatness'. Meditate on the vajra on one's own tongue, and meditate on the lord on the crown of the head. Therefore, the body vajra and so on, that is, to satisfy the deities of the heart's mandala, this is the meaning. Those foods and drinks should also be regarded as the five amritas and five lamps. Purified by the fire of wisdom, therefore it is different from the external. Therefore, the stomach with the fire of wisdom, truly purified, is better than the external. Thus it is said. The yogi's enjoyment of food itself is a fire offering, therefore discussing the ritual of fire offering, starting from 'external' and so on. The so-called external fire offering refers to the stove, ladle, ghee, and food, etc., because it relies on the external. It is only slightly mentioned, because here it is written from the perspective of meditation, fearing it would be cumbersome, so its ritual is not shown. It should be inferred from chapter sixteen. The so-called 'born from mind' refers to the inner, that is, the samadhi of eating food, the so-called aggregates, etc., refer to the aggregates, sense bases, and elements, because they are material, so they are firewood. And 'that itself is kindling the fire of wisdom', that is, burning with the non-dual fire of wisdom, because it burns the ordinary things like aggregates, it is called unsurpassed. This is not explained in detail. Therefore, this treatise speaks of the three fire offerings: external, internal, and unsurpassed. Now it is to summarize the above, starting from 'to summarize' and so on. The sequence as mentioned above, that is, wishing to regard form and so on, or other things, as inseparable from the profound and clear image of the deities, and make offerings, that is, for the sake of hearing. Since all things do not disappear from such an offering, it is a vow.
Chinese
是的，如來們是這樣認為的。因此說道：對於一切欲妙受用，如果想要如意示現，就以自己的本尊瑜伽，供養自己和他人。那些苦行禁戒，即使奉行也不會成就。因此，色等供養的本質是利益之因，而聲聞等因為對色等的貪著等生起而墮落，所以被禁止。如果不是這樣，除了心之外就沒有本質，因此心性本身就是壇城，如輪王頂上所說，沒有其他自在天等可以供養的本質，所以聲聞對外境過於執著，不善巧方便，不了解一切事物的真如。因此說道：比丘們，眼睛的律儀是很好的。等等經文這樣說。了解一切事物之真如，並且非常堅定，善巧方便，被殊勝的善知識所攝受的人，對於色等三者通達之後，就可對諸天布施。受用一切欲妙，如果能安樂，就能獲得菩提。否則，就會非時而死，必定會在地域中焚燒。難以忍受的苦行禁戒，會讓有情的身軀枯槁。痛苦會讓心散亂，散亂會讓成就轉移到其他地方。對於具有方便和智慧的人來說，沒有什麼是不能做的。任何時候都不執著實有，受用五種欲妙。這樣就能以安樂來淨化身體，身體淨化就能勝任禪定，禪定堅固就能如實知見，因此經典中允許受用欲妙。現在為了顯示身語的業完全清淨，所以說隨後覺知等等。隨後覺知的意思是，從禪定中起身之後，以等持來宣說佛法等，以利益眾生為目標而行動。此外，以隨後覺知來安住，以花朵等外在供養來觀想供養如來。了解身等之業，分為庸俗和殊勝兩種。庸俗的是指一般的行走和坐臥等。殊勝的是指殺生等。這兩者都要恆常不斷。
English
Yes, the Tathagatas think so. Therefore, it is said: For all the enjoyments of desires, if you want to show them as you wish, then with your own deity's yoga, offer to yourself and others. Those ascetic vows, even if practiced, will not be accomplished. Therefore, the essence of offerings such as form is the cause of benefit, and the Shravakas and others are forbidden because they fall due to the arising of attachment to form and so on. If it is not like that, there is no essence other than the mind, so the mind itself is the mandala, as said above the wheel-turning king, there is no essence to be offered by other Ishvaras and so on, so the Shravakas are too attached to external objects, unskilled in means, and do not understand the suchness of all things. Therefore, it is said: O monks, the discipline of the eyes is good. And so on, the scriptures say. Knowing the suchness of all things and being very firm, skilled in means, and being taken care of by a supreme virtuous friend, after understanding the three forms, one can give alms to the gods. By enjoying all desires, if one can be happy, one can attain enlightenment. Otherwise, one will die untimely and will surely be burned in hell. Intolerable ascetic vows will make the body of sentient beings wither. Suffering will distract the mind, and distraction will transfer accomplishments to other places. For those who have means and wisdom, there is nothing that cannot be done. At any time, do not cling to reality, enjoy the five qualities of desire. In this way, one can purify the body with happiness, and the purification of the body can make one capable of meditation, and the stability of meditation can lead to true knowledge, so the scriptures allow the enjoyment of desires. Now, in order to show that the actions of body and speech are completely pure, it is said that following awareness and so on. Following awareness means that after rising from meditation, one acts with the aim of benefiting sentient beings by teaching the Dharma and so on with equanimity. In addition, abiding in equanimity with following awareness, one should contemplate offering to the Tathagatas with external offerings such as flowers. Knowing the actions of body and so on is divided into ordinary and special. Ordinary refers to general walking, sitting, and lying down. Special refers to killing and so on. Both of these should be constant and continuous.