Tibetan
གཟུང་བ་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བ་འགའ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཞེས་སོ། །དེའི་དོན་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ་བདག་ལ་སོགས་པ་མེད་པའི་དབང་གིས་སེམས་དེ་ལ་བཏགས་ཏེ། དེ་ལས་ལོག་པའི་རྒྱུ་བ་དང་མི་རྒྱུ་བའི་དངོས་པོ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བ་སྟེ་དེ་ཐ་དད་པ་ལྟར་སྣང་ཡང་སེམས་དེ་ལས་གཞན་ན་ཡོད་པ་ལྟར་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་ང་རྒྱལ་གྱི་ཡུལ་ཡིན་ཞེས་སོ། །དེ་ནི་སྲིད་པ་དང་ཞི་བ་ཐ་མི་དད་པར་བསྡུ་བའི་ཕྱིར། གང་ཞིག་ངོ་བོ་ཞེས་ཏེ་ཀུན་རྫོབ་གང་ཞིག་ངོ་བོ་དོན་དམ་པ་སྟེ་དེ་རྟོགས་ན་དེའི་རྟོག་པའི་གཞི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་རང་བཞིན་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་དངོས་པོར་གྲུབ། ལུང་དང་རིགས་པས་དཔྱད་ན་ངོ་བོ་ཉིད་དམིགས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཀྱང་ཆུ་ཟླ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་ནི་མི་འགོག་གོ །དེ་བས་ཐམས་ཅད་ཅེས་ཏེ་སྲིད་པ་དང་ཞི་བའོ། །དབྱེར་མེད་པ་ནི་དོན་དམ་པར་དབྱེར་མེད་པར་བྱས་ཤིང་ཐ་དད་པ་མེད་པས་ཐམས་ཅད་དབྱེར་མེད་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན། དངོས་གཅིག་དངོས་པོ་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་ཏེ། །དངོས་ཀུན་དངོས་པོ་གཅིག་གི་ངོ་བོ་ཉིད། །གང་གི་དངོས་གཅིག་དེ་བཞིན་ཉིད་ མཐོང་ན། །དེ་ཡིས་དངོས་ཀུན་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱང་མཐོང༌། །ཞེས་གསུངས་པ་དང༌། འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱང༌། ཀུན་རྫོབ་དག་ནི་མ་རྟོགས་པར། །དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་དམིགས་མི་འགྱུར། །ཀུན་རྫོབ་སྟོང་པ་ཉིད་གསུངས་ཏེ། །སྟོང་པ་ཉིད་ནི་ཀུན་རྫོབ་གསུངས། ཞེས་པ་དང༌། འཕགས་པ་བརྒྱད་སྟོང་པ་ལས་ཀྱང༌། ཀཽ་ཤི་ཀ་འཛམ་བུ་གླིང་ན་ཤིང་སྣ་ཚོགས་པ། ཡལ་ག་ལ་སོགས་པ་སྣ་ཚོགས་པ་སྐྱེས་ཀྱང་གྲིབ་མ་ལ་བྱེ་བྲག་མེད་དེ་གྲིབ་མ་གྲིབ་མ་ཞེས་བྱའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ངོ་བོ་ཉིད་གཅིག་པ་སྟེ་སྟོང་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །ད་ནི་དེ་རྣམས་ཀྱི་མཇུག་བསྡུ་བའི་ཕྱིར་ཁ་ཅིག་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །ཁ་ཅིག་ཅེས་པ་ནི་དངོས་པོ་ཁོ་ན་སྟེ་གཟུགས་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ཡུལ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །ཁ་ཅིག་གཞན་དུ་ཞེས་པ་ནི་མིག་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཁ་ཅིག་སེམས་སུ་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཞེས་པ་ནི་ང་རྒྱལ་གྱི་རྒྱུས་ཐ་དད་པར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱང་གོང་མའི་རིམ་པས་གཟུང་བ་དང་འབྲེལ་བ་དང༌། འཛིན་པ་དང་བྲལ་བ་སྟེ། དེ་བས་ན་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་གང་ཡང་མ་ཡིན་པས་ཐམས་ཅད་སེམས་ཁོ་ནའོ། །མདོ་ལས་ཀྱང༌། ཀྱེ་རྒྱལ་བའི་སྲས་དག་ཁམས་གསུམ་པ་འདི་དག་ནི་སེམས་ཙམ་མོ་ཞེས་གསུངས་པའོ། །དེ་ལ་འཁྲུལ་པ་གང་གཉིས་ཏེ། །ཁ་ཅིག་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་རྟོག་ཅིང་རྫས་ཉིད་དུ་སེམས་པ་དང༌། དེ་ལས་གཞན་པའི་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཉིད་ལ་གཉིས་སུ་སྣང་བར་སེམས་སོ། །དང་པོ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་དབུ་མའི་བསྟན་བཅོས་སུ་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ལ་སོགས་པས་རྒྱས་པར་གསུངས་ཏེ་འདིར་མ་བཤད་དོ། །སྐྱེ་བ་མེད་པར་བསྟན་པའི་མདོ་ལས། ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ལྷའི་བུའི་སེམས་ཙམ་མོ། །དེ་ཉིད་ཀྱང་རང་བཞིན་མེད་པའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་བས་ན་ངེས་པར་ལེགས་པའི་གྲོང་ཁྱེར་དུ་འཇུག་འདོད་པས་སེམས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །འཕགས་པ་ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས། སྔར་བཞིན་མེད་དེ་རྣམ་རིག་མེད། །དངོས་པོ་ཡང་མེད་ཀུན་གཞི་མེད། །རོ་དང་འདྲ་བའི་མི་མཁས་པ། །ངན་རྟོག་ རྣམས་ཀྱིས་བརྟགས་པའོ། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །གཉིས་པར་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། འཁོར་བའི་ཆོས་ནི་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་རྩ་བའི་རྒྱུད་ལས། མདོར་ན་ཕུང་པོ་ལྔ་རྣམས་ནི། །སངས་རྒྱས་ལྔར་ནི་རབ་ཏུ་བརྟག །ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །དེ་ཡང་རྟོག་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་གཟུགས་ལ་སོགས་པར་འཁྲུལ་པ་སྟེ། འཁོར་བ་དེ་ཐག་པའི་སྦྲུལ་ལྟར་སྣང་བ་ལ་མེད་པ་ཞེས་གོང་དུ་བསྟན་ཏོ། །དཔལ་ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེ་ཀུན་ལས་བཏུས་པ་ལས། གསང་བའི་བདག་པོ་ཐག་པའི་སྤྲུལ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་རབ་རིབ་སྤངས་ཏེ་ཐག་པར་མཐོང་ན་དོན་གཞན་མེད་དོ། །གསང་བའི་བདག་པོ་དེ་བཞིན་དུ་རྟོག་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་གཟུགས་ལ་སོགས་པར་འཁྲུལ་པ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་ཞེས་པ་ནི་བག་ཆགས་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །སྐྱེས་བུ་ལ་ལ་ཞིག་གིས་ངས་བསྟན་པའི་ལམ་ལ་གཞོལ་ཞིང་བག་ཆགས་དེ་བཟློག་ན་རྟག་པ་ལ་སོགས་པར་མཐོང་ཞིང་གཞན་ཅི་ཡང་མི་དམིགས་སོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་བས་ན་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་པ་ནི་གྲུབ་པའི་མཐའོ། །དེ་ལྟར་གོང་དུ་བཤད་པའི་རིགས་པས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དང་བྲལ་བས་ཐམས་ཅད་སེམས་ཙམ་དུ་བསྟན་ནས། དེ་ཉིད་ལོག་པར་རྟོག་པ་ཡང་བཀག་ནས་དེ་ཉིད་ཀྱང་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོའི་རྣམ་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པས་གསུངས་པ། དད་དང་ཞེས་པ་ནི། ལས་དང་འབྲས་བུ་དང་བདེན་པ་དང་དཀོན་མཆོག་ལ་མངོན་པར་ཡིད་ཆེས་པས་སེམས་དད་པའོ། །བརྩོན་འགྲུས་ནི་དགེ་བ་ལ་སེམས་མངོན་པར་སྤྲོ་བའོ། །དེ་རྣམས་དག་པ་དང་དེ་བཞིན་དུ་འདྲིས་པའི་དངོས་པོ་ཉིད་ལ་མ་བརྗེད་པ་སྟེ། སེམས་ཀྱིས་མངོན་པར་བརྗོད་པའོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་བརྟགས་པའི་དངོས་པོ་ལ་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ཉིད་དོ། །དེ་རྣམ་
Chinese
因此，没有什么能取等等的差别。它的意思是这样的：由于没有我等等，就将心安立于此。从那（心）里，显现出各种各样的能行和不能行的事物，虽然它们看起来是不同的，但实际上并不存在于心之外，那（心）本身就是我慢的对境。这是为了将轮回和寂静归结为无二无别。如果认识到什么是名言（世俗谛），什么是究竟实相，那么，如果认识到它，为什么作为认识基础的名言自性会成为实有？如果用经文和理智来分析，自性是不可见的。然而，水月等的显现是不会被否定的。因此，一切，即轮回和寂静。无别，即在胜义谛中已经做到无别，因为没有差别，所以一切都是无别性。因此：一法是万法的自性，万法是一法的体性。谁若见一法之真如，彼亦见万法之真如。如是说。圣者龙树菩萨也说：未证俗谛时，不能证真如。宣说俗谛即是空性，空性即是俗谛。又如《八千颂般若经》中说：乔尸迦，在赡部洲（梵文：Jambudvīpa，梵文罗马拟音：，汉语字面意思：）有各种各样的树木，生长着各种各样的枝条等等，但树荫没有区别，都叫做树荫。一切法也是体性一味，即是空性。就像这样。现在为了总结这些，所以说“有者”等等。所谓“有者”，就是指事物本身，即色等等。这是对境的分别。所谓“有者于他”，是指眼等识，有些是对心的分别。所谓分别，是指以我慢为因而产生的差别。它本身也以上一级的次第与所取相关联，并且与能取分离。因此，因为既不是所取也不是能取，所以一切唯是心。经中也说：诸佛子，此三界唯是心。有两种错觉。
English
Therefore, there are no distinctions such as the object of grasping. Its meaning is as follows: Because there is no self, etc., the mind is established in this. From that (mind), various kinds of moving and non-moving things appear, although they appear to be different, they do not actually exist outside of the mind, that (mind) itself is the object of pride. This is in order to conclude samsara and nirvana as non-dual. If one recognizes what is conventional truth and what is ultimate reality, then, if one recognizes it, why would the nature of conventional truth, which is the basis of recognition, become real? If analyzed with scripture and reason, the nature itself is invisible. However, the appearance of water moons, etc., is not denied. Therefore, everything, that is, samsara and nirvana. Non-dual, that is, it has been made non-dual in the ultimate truth, because there is no difference, so everything is non-dual nature. Therefore: One thing is the nature of all things, all things are the essence of one thing. Whoever sees the Suchness of one thing, also sees the Suchness of all things. Thus it is said. The noble Nagarjuna also said: Without realizing the conventional truth, one cannot realize Suchness. The conventional truth is said to be emptiness, and emptiness is said to be the conventional truth. Also, as it is said in the Eight Thousand Verse Prajnaparamita Sutra: Kausika, in Jambudvipa (梵文：Jambudvīpa，梵文罗马拟音：，汉语字面意思：), there are various kinds of trees, growing various kinds of branches, etc., but the shade has no difference, it is all called shade. All dharmas are also of one taste in essence, that is, emptiness. Just like this. Now, in order to summarize these, therefore it is said "some" etc. The so-called "some" refers to things themselves, that is, form etc. This is the discrimination of objects. The so-called "some to others" refers to the consciousness of the eye etc., some are the discrimination of the mind. The so-called discrimination refers to the difference caused by pride. It itself is also related to the object of grasping in the order of the previous level, and is separated from the grasper. Therefore, because it is neither the object of grasping nor the grasper, everything is only mind. It is also said in the sutra: Sons of the Buddhas, these three realms are only mind. There are two kinds of delusions.
Chinese
执著于此，并认为其是实有自性，以及除此之外的，都认为是世俗谛显现为二元对立。第一种观点是不合理的，因为识是无自性的。对此，在《中观论》等论著中，圣者龙树等已广为阐述，故此处不再赘述。在《显无生经》中说：“一切法皆是天子之心而已，而此心亦是无自性。”因此，想要进入善妙之城，必须了知心是世俗谛。在《楞伽经》中说：“如前一样没有，因为没有识，事物也没有，阿赖耶识也没有，如同死尸一样的愚笨之人，被恶劣的分别念所迷惑。”等等。第二种观点也是不合理的，因为轮回之法是不存在的。为什么呢？因为在根本续中说：“总而言之，五蕴应当观想为五佛。”等等。这是说，对于分别念等，误以为是色等。轮回如绳上的蛇一样显现，而实际上是不存在的，如前已述。在《吉祥智慧金刚总集》中说：“秘密主，绳上的蛇是不存在的。然而，如果去除眼翳而见到绳子，就没有其他的意义了。秘密主，同样地，对于分别念等，误以为是色等。然而……”这是因为习气所致。某些人如果遵循我所开示的道路，并遣除这些习气，就会见到常等，而不会执著于其他任何事物。因此，唯有涅槃才是究竟的结论。如上所述，通过上述的理证，说明了远离色等，一切唯是心。并且，也遮止了对此的错误执著，说明了此心也仅仅是坛城轮的形象。所谓“信”是指：对于业果、真谛和三宝生起真实的信心，从而使心生起信。精进是指：使心积极地投入于善法。这些清净，以及同样地对于熟悉的对境不忘失，即是心专注。三摩地是指：心专注于所观察的对境上，一心不乱。这些种类
English
Clinging to this and thinking it is substantial, and thinking that other than this, all appear as duality in relative truth. The first view is unreasonable, because consciousness is without inherent existence. This has been extensively explained by noble Nagarjuna and others in treatises such as the Madhyamaka, so it will not be discussed here. In the Sutra Showing No Birth, it is said: "All phenomena are only the mind of the son of the gods, and that itself is without inherent existence." Therefore, wanting to enter the city of goodness, one must know that the mind is relative truth. In the Lankavatara Sutra, it is said: "As before, there is no mind-consciousness, there are no objects, and there is no alaya. Unskilled people, like corpses, are deluded by evil thoughts." and so on. The second view is also unreasonable, because the dharmas of samsara do not exist. Why? Because in the root tantra it is said: "In short, the five aggregates should be regarded as the five Buddhas." and so on. This means that one mistakes discriminations and so on for forms and so on. Samsara appears like a snake on a rope, but it does not exist, as explained above. In the Glorious Wisdom Vajra Samuccaya, it is said: "Secret Lord, the snake on the rope does not exist. However, if one removes the cataract and sees the rope, there is no other meaning. Secret Lord, likewise, one mistakes discriminations and so on for forms and so on. However..." This is because of habit. If some people follow the path I have shown and reverse these habits, they will see permanence and so on, and will not cling to anything else. Therefore, only nirvana is the ultimate conclusion. As mentioned above, through the reasoning explained above, it is shown that everything is only mind, being separated from forms and so on. And, having also prevented the wrong clinging to this, it is shown that this mind is also only the form of the mandala wheel. "Faith" means: having genuine faith in karma and its results, truth, and the Three Jewels, thereby causing faith to arise in the mind. Diligence means: causing the mind to actively engage in virtue. These are pure, and likewise, not forgetting the familiar object, that is, the mind is focused. Samadhi means: the mind is one-pointed on the object being examined, without distraction. These kinds