Tibetan
ལ་ཟས་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པའི་དུས་སུ་སྙིང་ཟླའི་དབུས་སུ་ཞེས་ཏེ། སྙིང་གར་ཟླ་བའི་སྟེང་དུ་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའི་དཀྱིལ་འཁོར་རང་གི་སྔགས་ཀྱི་ཞེས་པ་བུཾ་ལ་སོགས་པ་འམ། ཡང་ན་མཾ་ཁོ་ནས་ཀུན་དུ་དམིགས་ནས་ནི་ཞེས་སོ། །དེ་ནས་རང་གི་ཁ་ཟས་བཏུང་བའི་ངོ་བོ་ཇི་སྙེད་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཆུ་ལྟར་དང་བར་རླུང་ལ་སོགས་པའི་རིམ་གྱིས་སྦྱངས་ནས། ཀུན་ནས་འོད་ཟེར་འབར་བ་ཞེས་ཏེ། འོད་ཟེར་ལྔ་དང་ལྡན་པའི་ཨོཾ་གྱིས་པ་བསིལ་བར་བྱས་ནས། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་མཉམ་པ་ཉིད་དེ། གཉིས་སུ་མེད་བའི་སེམས་ཀྱིས་དག་པའི་ཁ་ཟས་ཏེ། དེ་ལ་དེ་ཉིད་གསུམ་གྱིས་བཏབ་ནས་དག་པར་བྱས་ཏེ། རང་གི་ལྕེ་ལ་རྡོ་རྗེ་བསྒོམ་པ་དང༌། དབུ་རྒྱན་ལ་བདག་པོ་བསྒོམ་པར་བྱས་ཏེ། དེས་སྐུའི་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པའི་ཞེས་ཏེ། ཐུགས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྷ་རྣམས་ཚིམ་པར་བྱའོ་ཞེས་པ་ནི་འདི་ཡིན་ནོ། །ཁ་ཟས་དང་བཏུང་བ་དེ་དག་ཀྱང་བདུད་རྩི་ལྔ་དང་མར་མེ་ལྔར་མོས་པར་བྱས་ཏེ། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མེས་སྦྱངས་པས་ཕྱི་རོལ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་ལྟོ་བ་ཡེ་ཤེས་མེ་ཡིས་ནི། ཡང་དག་སྦྱངས་པས་ཕྱི་རོལ་ལས། །ཁྱད་པར་དུ་ནི་ལེགས་པ་ཡིན། །ཞེས་སོ། རྣལ་འབྱོར་པ་ཟས་ལ་སྤྱོད་པ་ཉིད་སྦྱིན་སྲེག་ཡིན་པས་སྦྱིན་སྲེག་གི་ཆོ་ག་གླེངས་པ། ཕྱིའི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ལ་ཕྱིའི་སྦྱིན་སྲེག་ཅེས་པ་ནི་ཐབ་ཁུང་དང་གཟར་བུ་དང༌། མར་དང་བཟའ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་ཕྱི་རོལ་ལ་བརྟེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་དཔག་པ་ཙམ་སྟེ་ཞེས་པ་ནི་འདིར་བསམ་གཏན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་བྲིས་པས་མང་དུ་དོགས་པས་དེའི་ཆོ་ག་ནི་མ་བསྟན་ཏེ། ལེའུ་བཅུ་དྲུག་པ་ལས་དཔགས་ཏེ་ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས་སོ། །ཡིད་ལས་བྱུང་བ་འདི་ཉིད་ཞེས་པ་ནི། ནང་སྟེ་ཁ་ཟས་ཟ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏེ་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་ཞེས་པ་ནི་ཕུང་པོ་དང་སྐྱེ་མཆེད་དང༌། ཁམས་རྣམས་བེམས་པོ་བས་བུད་ཤིང་ཡིན་ལ། དེ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་མེ་སྦར་བ་ཞེས་ཏེ། གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མེ་སྦར་བས་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ཐ་མལ་པ་བསྲེགས་པས་ན་བླ་ན་མེད་པར་གྲགས་སོ། །དེ་ནི་རྣམ་པར་མ་བཤད་དོ། །དེ་བས་གཞུང་འདིས་ནི་ཕྱི་དང་ནང་དང་བླ་ན་མེད་པའི་སྦྱིན་སྲེག་གསུམ་གསུངས་སོ། །ད་ནི་གོང་གི་མཇུག་བསྡུ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ལྟར་བཤད་མ་ཐག་པའི་རིམ་པས་འདོད་པ་སྟེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དག་གམ། དེ་ལས་གཞན་པ་དག་ཀྱང་ལྷའི་གཟུགས་ཟབ་མོ་དང་གསལ་བ་དབྱེར་མེད་པར་ཤེས་པར་བྱས་ནས་མ
Chinese
在享用食物的时候，在心月中央，即在心间的月亮之上，观想智慧勇识的坛城，自己的咒语，比如嗡（藏文：བུཾ，梵文天城体：भुं，梵文罗马拟音：bhuṃ，汉语字面意思：种子字）等等，或者仅仅观想芒（藏文：མཾ，梵文天城体：मं，梵文罗马拟音：maṃ，汉语字面意思：种子字），这样说道。然后，自己所食用的食物和饮料的本体，无论有多少，都像菩提心的本体水一样，通过风等次第净化。从各方面发出光芒，即用具有五种光芒的嗡（藏文：ཨོཾ，梵文天城体：ओं，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡）字使其清凉。一切事物都是平等的，用无二的心来净化食物。然后，用三真如加持它，使其清净。观想自己的舌头为金刚，观想头饰为本尊。因此，身体金刚等，即令心间坛城的诸神感到满足，这就是这个意思。那些食物和饮料，也观想为五甘露和五灯明， 通过智慧之火净化，因此与外在不同。因此说，用智慧之火的腹部，彻底净化，比外在更好。瑜伽士享用食物本身就是火供，因此谈论了火供的仪轨，即外在等等。其中，外在的火供是指火炉、勺子、酥油和食物等，因为依赖于外在。仅仅是略微提及，因为这里是根据禅定的角度来写的，因为担心内容过多，所以没有展示其仪轨，应该从第十六章中推测得知。这个从意念中产生的，即内在，是吃食物的三摩地，即蕴等等，蕴、处和界等都是无情之物，所以是木柴。而点燃智慧之火，即用无二的智慧之火点燃，焚烧蕴等等庸常之物，因此被称为无上。这没有详细解释。因此，这部论典讲述了外、内和无上的三种火供。现在是为了总结以上内容，即等等。像这样，通过刚才所说的次第，所希望的，无论是色等等，还是其他的，都要知道它们与甚深而清晰的本尊形象无二无别，然后
English
When enjoying food, in the center of the heart-moon, that is, above the moon in the heart, visualize the mandala of the wisdom-being, your own mantra, such as buṃ (Tibetan: བུཾ, Sanskrit Devanagari: भुं, Sanskrit Roman transliteration: bhuṃ, literal Chinese meaning: seed syllable), etc., or just visualize maṃ (Tibetan: མཾ, Sanskrit Devanagari: मं, Sanskrit Roman transliteration: maṃ, literal Chinese meaning: seed syllable), so it is said. Then, whatever the essence of your food and drink may be, like the essence of bodhicitta water, purify it through the order of wind, etc. Blazing with light from all directions, that is, cool it with oṃ (Tibetan: ཨོཾ, Sanskrit Devanagari: ओं, Sanskrit Roman transliteration: oṃ, literal Chinese meaning: oṃ) which has five lights. All things are equal, purify the food with non-dual mind. Then, bless it with the three suchness, making it pure. Meditate on your tongue as a vajra, and meditate on the headdress as the deity. Therefore, the body vajra, etc., that is, satisfy the deities of the heart mandala, this is what it means. Those foods and drinks, also visualize them as the five ambrosias and the five lamps, Purified by the fire of wisdom, therefore it is different from the external. Therefore it is said, with the belly of the fire of wisdom, thoroughly purified, it is better than the external. Since the yogi's enjoyment of food itself is a fire offering, the ritual of fire offering is discussed, that is, the external, etc. Among them, the external fire offering refers to the stove, ladle, ghee, and food, etc., because it depends on the external. Only a slight mention is made, because here it is written from the perspective of meditation, and because of the concern that there would be too much content, its ritual is not shown, and it should be inferred from chapter sixteen. This one arising from the mind, that is, the inner, is the samadhi of eating food, that is, the aggregates, etc., the aggregates, sense bases, and elements are all inanimate, so they are firewood. And igniting the fire of wisdom, that is, igniting with the non-dual fire of wisdom, burning the ordinary things such as the aggregates, etc., therefore it is called unsurpassed. This is not explained in detail. Therefore, this treatise speaks of the three fire offerings of outer, inner, and unsurpassed. Now it is to summarize the above, that is, etc. Like this, through the order just spoken of, what is desired, whether it is form, etc., or others, you must know that they are inseparable from the profound and clear image of the deity, and then
Tibetan
ཆོད་པར་བྱའོ་ཞེས་ཏེ། མཉན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བུའི་མཆོད་པ་ལས་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་མི་འདའ་བས་ན་དམ་ཚིག་སྟེ། བདེ་བར་གཤེགས་པ་རྣམས་བཞེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་གསུངས་པ། འདོད་པའི་ལོངས་སྤྱོད་ཐམས་ཅད་ལ། །ཇི་ལྟར་འདོད་པ་བསྟན་ན་ནི། །རང་གི་ལྷ་ཡི་སྦྱོར་བ་ཡིས། །བདག་དང་གཞན་ལ་མཆོད་པར་བྱ། །དཀའ་ཐུབ་སྡོམ་བཅས་དེ་དག་ནི། །བསྟེན་ཀྱང་འགྲུབ་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་སོ། །དེ་བས་ན་གཟུགས་ལ་སོགས་བའི་མཆོད་པའི་ངོ་བོ་ཕན་པའི་རྒྱུ་དང༌། ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བའི་དབང་གིས་ལྟུང་བར་འགྱུར་བས་བཀག་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་སེམས་ལས་མ་གཏོགས་པའི་ངོ་བོ་མེད་པ་ཡིན་པས་སེམས་ཉིད་དཀྱིལ་འཁོར་འཁོར་ལོ་གོང་ན་གསུངས་པ་ལས་གཞན་པའི་དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པས་མཆོད་པར་བྱ་བའི་ངོ་བོ་མེད་པས་ཉན་ཐོས་ཕྱིའི་དོན་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཐབས་མི་ཤེས་པ་དངོས་པོ་ཀུན་གྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མ་ཤེས་པ་ལ། ཀྱེ་དགེ་སློང་མིག་གི་སྡོམ་པ་ལེགས་པ་ཡིན། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ལུང་གསུངས་སོ། དངོས་པོ་ཀུན་གྱི་དེ་ཉིད་ཤེས་ཤིང་ཤིན་ཏུ་བརྟན་པ་ཐབས་ཤེས་པ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དམ་པས་ཟིན་པ་ལ། གཟུགས་ལ་རྣམས་གསུམ་ཤེས་བྱས་ལ། །ལྷ་རྣམས་ལ་ནི་དབུལ་བར་བྱ།། འདོད་པ་ཀུན་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པས། །བདེ་བར་འགྱུར་ན་བྱང་ཆུབ་ཐོབ། །གཞན་དུ་དུས་མིན་འཆིབ་དང༌། །དམྱལ་བར་ངེས་པར་སྲེག་པར་འགྱུར། །དཀའ་ཐུབ་སྔོམ་པ་མི་བཟད་པས། །ལུས་ཅན་ལུས་ནི་སྐམས་པར་འགྱུར། །སྡུག་བསྔལ་གྱིས་ནི་སེམས་གཡེང་ལ། གཡེང་པས་དངོས་གྲུབ་གཞན་དུ་འགྱུར། །ཐབས་དང་ཤེས་རབ་བདག་ཉིད་ལ། །བྱར་མི་རུང་བ་གང་ཡང་མེད། །དུས་ཀུན་དུ་ནི་དངོས་མེད་པ། །འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔ་རྣམས་སྤྱོད། །ཅེས་བྱ་བས་བདེ་བ་སྤྲོ་བས་ལུས་བྱང༌། ལུས་བྱང་བས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་སུ་རུང༌། དེ་བརྟན་པས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཤེས་བས་ལུང་ནས་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་གནང་བ་ཡིན་ནོ། །ད་ནི་ལུས་ངག་གི་ལས་རྣམ་པར་དག་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་རིག་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །རྗེས་སུ་རིག་པ་ཞེས་པ་ནི་བསམ་གཏན་ལས་ལངས་ནས་མཉམ་པར་གཞག་པས་ཆོས་བཤད་པ་ལ་སོགས་པ་འགྲོ་བའི་དོན་ལ་དམིགས་ཏེ་བྱ་བ་དང༌། གཞན་ཡང་རྗེས་སུ་རིགས་པས་མཉམ་པར་གཞག་པས་མེ་ཏོག་ལ་སོགས་པ་ཕྱིའི་མཆོད་པས་བདེ་བར་གཤེགས་པ་རྣམས་མཆོད་པར་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །ལུས་ལ་སོགས་པའི་ལས་ཤེས་པ་ནི་ཐ་མལ་པ་དང་ཁྱད་པར་ཅན་ནོ། །དེ་ལ་ཐ་མལ་པའི་འགྲོ་བ་
Chinese
应当承诺，这是为了听闻。像这样的供养，一切事物都不会超越，所以是誓言，是善逝们所喜爱的。因此说：对于一切欲望的享受，如果想要展示如何满足，就以自己的本尊的结合，来供养自己和他人。那些苦行和戒律，即使奉行也不会成就。因此，色等供养的自性是利益之因，而声闻等因为对色等的贪执等生起的力量而堕落，所以是被禁止的。 如果不是这样，除了心之外没有自性，因此心本身就是坛城轮。如上所说，除了心之外，自在天等没有可供养的自性，因此声闻对外部事物过于执着，不善巧方便，不了解一切事物的真如。因此，经中说：比丘，守护眼根是很好的。了解一切事物的真如，并且非常稳固，善巧方便，被殊胜的善知识所摄持的人，对于色等三者通达之后，可以供养诸神。如果能够享用一切欲望，从而获得安乐，就能证得菩提。否则，就会非时而死，必定会在地狱中被焚烧。难以忍受的苦行和禁欲，会使有情众生的身体枯瘦。痛苦会使心散乱，散乱会使成就转移到其他地方。对于具有方便和智慧自性的人来说，没有什么是不可以做的。在任何时候，都可以享用五种不存在的欲望功德。这样，通过快乐的喜悦，身体就会清净。身体清净，就能胜任禅定。禅定稳固，就能如实了知，因此经中允许享用欲望的功德。现在，为了展示身语的业完全清净，所以说“随念”等。随念，是指从禅定中起来，安住于等持，为了利益众生而说法等行为。此外，通过随念安住于等持，观想用鲜花等外部供养来供养善逝。了解身等之业，是凡庸者和特殊者的区别。其中，凡庸者的行为
English
One should pledge, this is for the sake of listening. Such an offering, all things do not transcend, so it is a vow, which is pleasing to the Sugatas. Therefore, it is said: For all the enjoyment of desires, if one wants to show how to satisfy, then with the union of one's own deity, offer to oneself and others. Those austerities and disciplines, even if practiced, will not be accomplished. Therefore, the nature of offerings such as form is the cause of benefit, and the Shravakas, etc., are forbidden because they fall due to the power of arising attachments to form, etc. If it is not so, there is no nature other than the mind, therefore the mind itself is the mandala wheel. As mentioned above, other than the mind, there is no nature to be offered to by Ishvara, etc., therefore the Shravakas are too attached to external things, unskilled in means, and do not understand the suchness of all things. Therefore, the Sutra says: O Bhikshu, guarding the eye faculty is good. Knowing the suchness of all things, and being very stable, skilled in means, and being held by the excellent spiritual friend, after understanding the three aspects of form, one can offer to the gods. If one can enjoy all desires, thereby obtaining happiness, one can attain enlightenment. Otherwise, one will die untimely, and will surely be burned in hell. Unbearable austerities and asceticism will make the bodies of sentient beings emaciated. Suffering will distract the mind, and distraction will transfer accomplishments to other places. For those who have the nature of means and wisdom, there is nothing that cannot be done. At any time, one can enjoy the five non-existent qualities of desire. In this way, through the joy of happiness, the body will be purified. With the body purified, one can be competent in meditation. With meditation stable, one can know as it is, therefore the Sutra allows the enjoyment of the qualities of desire. Now, in order to show that the actions of body and speech are completely purified, it is said "mindfulness" etc. Mindfulness refers to arising from meditation, abiding in equanimity, and acting with the aim of benefiting beings, such as teaching the Dharma. In addition, through mindfulness abiding in equanimity, one should contemplate offering to the Sugatas with external offerings such as flowers. Knowing the actions of body etc. is the difference between ordinary people and special people. Among them, the actions of ordinary people