Tibetan
ངོ་བོས་ཞེས་པ་ནི་དེའི་རང་བཞིན་གྱིས་བྱིན་པ་རྣམས་ལ་བདེ་འགྲོ་ལ་སོགས་པའི་སོ་སོར་སྣང་བའི་སྐྱེས་བུ་དེ་ལ་འཁོར་བ་ཞེས་བཤད་དོ། །དང་པོ་དང་ཞེས་པ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་སྟེ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོའོ། །དེ་ལ་སོགས་པ་ཞེས་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རྒྱུན་དེ་ལས་ལོག་པ་སེམས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ཇི་བཞིན་དུ་གནས་པ་རྐྱེན་ཁྱད་པར་ཅན་གྱིས་བསྒྲུབས་ནས་རྟོག་པ་དེའི་ངོ་བོ་ཐམས་ཅད་མྱ་ངན་ལས་འདས་ཞེས་བྱའོ། །ཇི་སྐད་དུ། སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་སེམས་གང་ཡིན། །བརྟན་པའི་ཕྱིར་ན་སེམས་པར་བརྗོད། །མཉམ་པར་གཞག་པས་ཏིང་འཛིན་གནས། །ངེས་པ་ལས་ནི་རྡོ་རྗེར་གྱུར། །སེམས་དཔའི་བྱིན་རླབས་སྦྱོར་བ་ཡིས། །སླར་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཞལ་སྣ་ནས། །འཁོར་བ་དང་ནི་མྱ་ངན་འདས། །འདི་གཉིས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །འཁོར་བ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ནི། །མྱ་ངན་འདས་ཞེས་དེ་ལ་བྱ། །ཞེས་སོ། །དེ་བས་ན་སེམས་ཁོ་ན་ལ་བདག་ལ་སོགས་པར་སྒྲོ་བཏགས་པ་དེའི་ཚེ་འཁོར་བ་ཞེས་བྱ་ལ། །སྒྲོ་བཏགས་པ་དེ་ཁོ་ན་དང་བྲལ་ནས་རང་གི་ངོ་བོར་གནས་པ་དེ་ལ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་གནས་ཀྱང་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ནི་ཞེས་པ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །སྲིད་དང་ཞི་བ་ནི་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའོ། །དེ་ཡང་སྟོང་པ་ཉིད་འཁོར་བ་སྤངས་ནས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཚོལ་བ་དེ་ལྟ་བུའི་དབྱེ་བ་འགའ་ཡང་མེད་དེ་གཉི་གས་སྟོང་པའི་ཕྱིར། །ཇི་སྐད་དུ། ཡང་དག་མ་མཐོང་འཇིག་རྟེན་དང༌། །མྱ་ངན་འདས་ པར་རློམ་སེམས་ཏེ། །ཡང་དག་མཐོང་བ་འཇིག་རྟེན་དང༌། མྱ་ངན་འདས་པ་རློམ་སེམས་མེད། །ཅེས་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་བཤད་པའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་རྣམ་པར་དག་པ་དང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རྣམ་པར་དག་པ་འདི་ལ་གཉིས་སུ་མེད་དེ་གཉིས་སུ་བྱར་མེད་སོ་སོ་མ་ཡིན་ཐ་མི་དད་དོ་ཞེས་རྒྱས་པར་གསུངས་པ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གང་གི་ཕྱིར་ཞེས་ཏེ་གཏན་ཚིགས་གང་གི་ཕྱིར་རོ། །འཛིན་པ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲོ་བཏགས་པ་པ་དང་བྲལ་རྟག་ཏུ་སྟེང་དུ་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་ཀུན་ལ་ཞེས་ཏེ། སྲིད་པ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཀུན་ལས་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཆོས་ཉིད་གྲུབ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དབྱེ་བ་མེད་དོ། །འཕགས་པ་ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་བྱུང་ཡང་རུང་མ་བྱུང་ཡང་རུང༌། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་དང་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང་ཆོས་མི་འགྱུར་བ་ནི་ཡེ་ནས་གནས་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །སྒྲོ་བཏགས་པའི་རྣམ་པ་ཅི་གཞུང་ཚུགས་པ་མ་ཡིན་ནམ། སེམས་ལས་གཞན་ཞེས་པ་ནི་སེམས་ལས་གཞན་ང་རྒྱལ་གྱི་རྐྱེན་བདག་དང་གཟུང་བ་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བ་འགའ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཞེས་སོ། །དེའི་དོན་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ་བདག་ལ་སོགས་པ་མེད་པའི་དབང་གིས་སེམས་དེ་ལ་བཏགས་ཏེ། དེ་ལས་ལོག་པའི་རྒྱུ་བ་དང་མི་རྒྱུ་བའི་དངོས་པོ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བ་སྟེ་དེ་ཐ་དད་པ་ལྟར་སྣང་ཡང་སེམས་དེ་ལས་གཞན་ན་ཡོད་པ་ལྟར་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་ང་རྒྱལ་གྱི་ཡུལ་ཡིན་ཞེས་སོ། །དེ་ནི་སྲིད་པ་དང་ཞི་བ་ཐ་མི་དད་པར་བསྡུ་བའི་ཕྱིར། གང་ཞིག་ངོ་བོ་ཞེས་ཏེ་ཀུན་རྫོབ་གང་ཞིག་ངོ་བོ་དོན་དམ་པ་སྟེ་དེ་རྟོགས་ན་དེའི་རྟོག་པའི་གཞི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་རང་བཞིན་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་དངོས་པོར་གྲུབ། ལུང་དང་རིགས་པས་དཔྱད་ན་ངོ་བོ་ཉིད་དམིགས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཀྱང་ཆུ་ཟླ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་ནི་མི་འགོག་གོ །དེ་བས་ཐམས་ཅད་ཅེས་ཏེ་སྲིད་པ་དང་ཞི་བའོ། །དབྱེར་མེད་པ་ནི་དོན་དམ་པར་དབྱེར་མེད་པར་བྱས་ཤིང་ཐ་དད་པ་མེད་པས་ཐམས་ཅད་དབྱེར་མེད་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན། དངོས་གཅིག་དངོས་པོ་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་ཏེ། །དངོས་ཀུན་དངོས་པོ་གཅིག་གི་ངོ་བོ་ཉིད། །གང་གི་དངོས་གཅིག་དེ་བཞིན་ཉིད་ མཐོང་ན། །དེ་ཡིས་དངོས་ཀུན་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱང་མཐོང༌། །ཞེས་གསུངས་པ་དང༌། འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱང༌། ཀུན་རྫོབ་དག་ནི་མ་རྟོགས་པར། །དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་དམིགས་མི་འགྱུར། །ཀུན་རྫོབ་སྟོང་པ་ཉིད་གསུངས་ཏེ། །སྟོང་པ་ཉིད་ནི་ཀུན་རྫོབ་གསུངས། ཞེས་པ་དང༌། འཕགས་པ་བརྒྱད་སྟོང་པ་ལས་ཀྱང༌། ཀཽ་ཤི་ཀ་འཛམ་བུ་གླིང་ན་ཤིང་སྣ་ཚོགས་པ། ཡལ་ག་ལ་སོགས་པ་སྣ་ཚོགས་པ་སྐྱེས་ཀྱང་གྲིབ་མ་ལ་བྱེ་བྲག་མེད་དེ་གྲིབ་མ་གྲིབ་མ་ཞེས་བྱའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ངོ་བོ་ཉིད་གཅིག་པ་སྟེ་སྟོང་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །ད་ནི་དེ་རྣམས་ཀྱི་མཇུག་བསྡུ་བའི་ཕྱིར་ཁ་ཅིག་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །ཁ་ཅིག་ཅེས་པ་ནི་དངོས་པོ་ཁོ་ན་སྟེ་གཟུགས་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ཡུལ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །ཁ་ཅིག་གཞན་དུ་ཞེས་པ་ནི་མིག་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཁ་ཅིག་སེམས་སུ་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཞེས་པ་ནི་ང་རྒྱལ་གྱི་རྒྱུས་ཐ་དད་པར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱང་གོང་མའི་རིམ་པས་གཟུང་བ་དང་འབྲེལ་བ་དང༌། འཛིན་པ་དང་བྲལ་བ་སྟེ། དེ་བས་ན་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་གང་ཡང་མ་ཡིན་པས་ཐམས་ཅད་སེམས་ཁོ་ནའོ། །མདོ་ལས་ཀྱང༌། ཀྱེ་རྒྱལ་བའི་སྲས
Chinese
所謂「自性」，是指由其自性所賦予的，對於善趣等等各自顯現的眾生，稱之為輪迴。所謂「最初」，是指涅槃，也就是壇城的輪。所謂「彼等」等等，是指從分別念的相續中返回，心之君王如其本然安住，由特殊的因緣所成就，而所有分別念的本質都稱為涅槃。如是說：「何者為一切有情之心？因其堅固故名為心。平等安住故住於三摩地。由其決定性故轉為金剛。藉由菩薩的加持力，再次轉為金剛薩埵。」如是說。聖者龍樹菩薩說：「輪迴與涅槃，此二者並非存在。完全了知輪迴，即稱之為涅槃。」如是說。因此，當僅僅對心本身執著為我等時，稱之為輪迴。而從那種執著中解脫，安住於自身本性時，稱之為涅槃。即使如此安住，所謂「法性」，即是空性。有與寂，即是輪迴與涅槃。然而，空性捨棄輪迴而尋求涅槃，那樣的區別是完全不存在的，因為兩者皆空。如是說：「未如實見，則於世間與涅槃，生起妄念。如實見者，則於世間與涅槃，無有妄念。」這是聖者龍樹菩薩所說。薄伽梵亦廣說：「異生之清淨與如來之清淨，於此二者無有二，不可作二，非異非不異。」此為何故？何以故？因為遠離執著等之執著，恆常於上，於一切時，於一切，即是說，由於從有與涅槃一切戲論中解脫之法性已成立，故無有差別。如《楞伽經》云：「如來出世與不出世，諸法之法性、法界、法之不變性，本來即是安住。」如是說。
English
The term "essence" refers to the beings who appear distinctly in various realms such as the happy realms, which are bestowed by their own nature; this is called samsara. The term "first" refers to nirvana, which is the wheel of the mandala. The term "those and so forth" refers to turning away from the continuum of conceptualization, with the king of mind abiding as it is, accomplished by special conditions, and all the essence of that conceptualization is called nirvana. As it is said: "What is the mind of all sentient beings? Because of its stability, it is called mind. By placing it in equanimity, it abides in samadhi. From its certainty, it transforms into vajra. By the blessing and union of the bodhisattva, it again transforms into Vajrasattva." Thus it is said. The venerable Nagarjuna said: "Samsara and nirvana, these two do not exist. Completely knowing samsara is what is called nirvana." Thus it is said. Therefore, when clinging to the mind alone as self and so forth, it is called samsara. And when freed from that clinging and abiding in one's own essence, it is called nirvana. Even abiding in that way, "by the nature of reality" means by emptiness. Existence and peace are samsara and nirvana. Moreover, there is no such distinction as emptiness abandoning samsara and seeking nirvana, because both are empty. As it is said: "Not seeing correctly, one conceives of the world and nirvana with delusion. Seeing correctly, one has no delusion about the world and nirvana." This was said by the venerable Nagarjuna. The Bhagavan also extensively taught, "The purity of ordinary beings and the purity of the Tathagatas are not two; they cannot be made two, they are neither different nor non-different." Why is that? For what reason? Because being free from clinging and so forth, always above, at all times, in all, that is to say, because the nature of reality is established as being free from all elaboration from existence and nirvana, there is no difference. As it says in the Lankavatara Sutra: "Whether the Tathagatas appear or do not appear, the nature of phenomena, the realm of phenomena, and the unchanging nature of phenomena are always abiding." Thus it is said. S
Chinese
难道安立的相状不符合经论的立宗吗？所谓“心外别无”，是指心外别无我慢之因，也即没有能取和所取等差别。其含义是这样的：因为没有我等，所以安立于心，从心而现起各种流转和不流转的事物，虽然显现为各不相同，但并非存在于心外，它本身就是我慢的对境。这是为了将轮回和寂灭归摄为无二无别。所谓“何者本体”，即是说，任何世俗的本体，也就是胜义谛的本体，如果证悟了它，那么它的证悟之基，世俗的自性，为何会成为实有呢？如果以教理和正理来观察，本体自性是不可得的。然而，水月等的显现是不会遮止的。因此，“一切”是指轮回和寂灭。无别，是指在胜义谛中已经做了无别，没有差别，所以一切都是无别之性。因此说：一法为万法之自性，万法为一法之本体。谁若见一法之真如，彼亦见万法之真如。如是说。圣者龙树菩萨也说：未证世俗谛，不能证真如。佛说世俗即是空，空性即是世俗谛。如是说。圣八千颂中也说： कौशिका（梵文天城体，kauśika，梵文罗马拟音， कौशिका，汉语字面意思：乔尸迦），赡部洲有各种各样的树木，生出各种各样的枝叶等，但是树荫却没有差别，都叫做树荫。一切法也是本体一味，即是空性。就像这样。现在为了总结以上所说，从“有些”等开始说起。所谓“有些”，是指仅仅是事物，也就是色等。这是对境的分别。所谓“有些于他”，是指眼等识，有些在心中分别。所谓分别，是指以我慢之因来区分。它也通过上层的次第，与所取相连，与能取相离。因此，因为既非所取也非能取，所以一切唯心。经中也说： 嘿，诸佛子。
English
Is it not the case that the established forms do not conform to the tenets of the scriptures? The term "other than mind" means that there is nothing other than mind that is the cause of pride, that is, there are no distinctions such as the object and the subject. The meaning of this is as follows: Because there is no self, etc., it is attributed to the mind, and various phenomena that flow and do not flow appear from it, and although they appear to be different, they are not as if they exist outside the mind; it itself is the object of pride. This is to gather samsara and nirvana into non-duality. What is called "essence" means that any conventional essence, that is, the essence of ultimate truth, if it is realized, then why would the basis of its realization, the nature of convention, be established as real? If examined by scripture and reason, the essence of reality is not observable. However, the appearance of water moons, etc., is not prevented. Therefore, "all" refers to samsara and nirvana. Non-duality means that non-duality has been made in ultimate truth, and since there is no difference, everything is the nature of non-duality. Therefore, it is said: One thing is the nature of all things, and all things are the essence of one thing. Whoever sees the Suchness of one thing, he also sees the Suchness of all things. Thus it is said. The venerable Nagarjuna also said: Without realizing the conventional truth, one cannot realize Suchness. The Buddha said that convention is emptiness, and emptiness is conventional truth. Thus it is said. It is also said in the Holy Eight Thousand Stanza Prajnaparamita Sutra: कौशिका（藏文，梵文天城体，kauśika，梵文罗马拟音， कौशिका，汉语字面意思：乔尸迦）, in Jambudvipa there are various kinds of trees, and various kinds of branches and leaves are born, but there is no difference in the shade, and it is called shade. All dharmas are also of one essence, that is, emptiness. Like this. Now, in order to conclude what has been said above, we begin with "some," etc. The term "some" refers only to things, that is, forms, etc. This is the discrimination of objects. The term "some to others" refers to eye consciousness, etc., some discriminate in the mind. Discrimination means to distinguish by the cause of pride. It is also connected to the object by the order of the upper level, and separated from the subject. Therefore, since it is neither the object nor the subject, everything is only mind. It is also said in the sutra: Hey, sons of the Victorious Ones.