Tibetan
་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་བས་ཞེས་པ་ནི་གོང་དུ་གསུངས་པའི་རིགས་པའི་སྟོབས་དེས་སོ། །འཛིན་པ་ལ་སོགས་ཞེས་པ་ནི་གཟུང་བ་མེད་པས་འཛིན་པ་འང་མེད་པ་སྟེ། གཉིས་ཀྱི་བདག་དང་བྲལ་བས་ཞེས་སོ། །རང་དབང་ཞེས་པ་ནི་གཟུང་བ་ལ་སོགས་པ་དེའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་མེད་ཀྱང་རང་རང་གི་བག་ཆགས་ཀྱིས་འདོད་དགར་བརྟགས་པ་སྟེ། གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་གཉིས་ཀྱང་ཕན་ཚུན་འབྲེལ་པ་མེད་པས་རང་དབང་སྟེ། དེ་ཀུན་བརྟགས་པ་རང་གི་ངོ་བོ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །དེ་བས་ན་ཀུན་བརྟགས་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་ནི་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་ཏེ་ཐར་པར་འདོད་པ་དེ་དགག་པར་བྱའོ། །གཞན་ཡང་རྟོག་པ་དག་པར་བྱ་བ་ལ་ནན་ཏན་བྱའོ་ཞེས་སོ། །བདེ་མཆོག་གི་རྒྱུད་ཕྱི་མ་ལས། རྟོག་པ་ཡོངས་སུ་དག་ཕྱིར་ན། །དེ་བས་རྟོག་པ་ཡོང་སུ་དག །ཅེས་བཤད་དོ། །དེ་ཡང་ཐར་པ་འདོད་པས་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཞེན་པ་བཟློག་སྟེ། རང་གི་ངོ་བོ་ཇི་ལྟར་གནས་པ་ལ་བློ་བཞག་སྟེ། དེས་སྐྱོན་མེད་པ་ཐོབ་ནས་དག་པ་ཞེས་མི་ཐོབ་པོ། །ཡང་གསུངས་པ། ངོ་བོ་ཙམ་ལ་གནས་པ་ནི། །བློ་ཡི་དགའ་བྲོད་ཆེན་པོ་མིན། །ཞེས་སོ། །མ་ལུས་གཡོ་དང་མི་གཡོ་ཞེས་པ་ནི་སྣོད་དང་བཅུད་དུ་བཅས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མ་གྲུབ་པའི་དཔེ་གསུངས་པ། དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་ཞེས་ཏེ་ཆུ་བོ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུན་ཕྱི་རོལ་ན་མེད་ཀྱང་ཁང་པ་དཀར་པོ་ལ་སོགས་པ་སྣང་བ་སྐྱེ་བ་བཞིན་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ནས་སྤྲོས་པའི་བག་ཆགས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པའི་དབང་གིས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་སྣང་བར་སྐྱེ་བ་སྟེ། དེ་ཡང་མ་དཔྱད་ན་རུང་བ་སྟེ་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པའི་ཆོས་རྣམས་ནི། མ་དཔྱད་པར་ནི་ཡིད་དུ་འོང༌། །དོན་བྱེད་ལྡན་པར་འགྱུར་ན་ཡང༌། དེ་དངོས་ཀུན་རྫོབ་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་སོ། །དེ་བས་ན་སྔོན་གྱི་ལྷ་རྣམས་སེམས་རྣམ་པར་དག་པའི་སེམས་ཁོ་ན་འཇུག་པ་སྟེ། ཉེ་བར་འདུ་བྱེད་པ་ འཛིན་པ་ལ་སོགས་པ་མེད་པ་སྟེ། མེ་ལ་མེ་ནི་ཞུ་བ་འདྲ། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །འོ་ན་ཀུན་དག་པའི་ངོ་བོ་འཁོར་བར་ཇི་ལྟར་འགྱུར། དེ་མེད་པས་ན་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའང་ག་ལ་ཡོད་ཅེ་ན་བདག་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །ཁོ་བོ་ཅག་ཀྱང་འཁོར་བའི་ཆོས་གཞན་ནས་མེད་པར་མི་འདོད་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་བརྟགས་པ་ཙམ་མོ། །དེ་ཡང་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་གཟུགས་པོར་འཁྲུལ་ལོ། །ཐག་པའི་སྤྲུལ་ལྟར་སྣང་ལ་མེད་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ཉིད་ཀྱང་བདག་དང་གཞན་གྱི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་མེད་པར་དེ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའོ། །དེའི་རྒྱུན་བར་མ་ཆད་པའོ། །དེའི་
Chinese
等等。因此，所谓“因此”是指以上所说的理性的力量。所谓“执着等等”是指因为没有所执，所以也没有执着，因为远离了二者的自性。所谓“自主”是指因为有所执等等，所以即使没有事物，也因为各自的习气而随意臆测。所执和能执二者也互不关联，所以是自主的。那一切都是臆测的自性。因此，臆测的自性不是真实的，想要解脱的那些应该破斥它。此外，应该努力使分别念清净。胜乐轮续后经中说：为了使分别念完全清净，因此要使分别念完全清净。这样说的。也就是说，想要解脱的人应该遣除对外境的执着，将心安住在自性如何存在之上，这样获得无过失，也无法获得所谓的清净。又说：安住在自性之上，不是心的极大喜悦。等等。所谓“所有动与不动”是指以器情世间为首的一切法没有成立的譬喻，说了“乾闼婆城”，就像河流等在外境中没有，却生起白色房屋等显现一样，一切法也从无始以来，由于遍计习气完全成熟的力量，而生起色等显现，那也是不观察也可以的，什么也不是。因此，生起和坏灭的诸法，不观察时是悦意的，即使具有作用，也应该了知那是虚假的。因此，以前的诸神只是进入完全清净的心，是亲近的作为，没有执着等等，就像火融化火一样。等等。那么，完全清净的自性如何变成轮回呢？因为没有它，又怎么会有涅槃呢？所谓“我”等等。我们也不认为轮回的法是从其他地方产生的，但那只是臆测而已。也就是说，将常等执着为实体。就像绳子的幻象一样，显现却不存在。那本身也是对我和他人的色等不存在而执着，那样的相续没有间断。
English
Etc. Therefore, "therefore" refers to the power of reason mentioned above. "Grasping, etc." means that because there is nothing to grasp, there is also no grasping, because it is separated from the self of the two. "Autonomy" means that because there are grasped things, etc., even if there are no objects, they are speculated at will due to their respective habits. The grasped and the grasper are also not related to each other, so they are autonomous. All of that is the nature of speculation. Therefore, the nature of speculation is not true, and those who want liberation should refute it. Furthermore, one should strive to purify discrimination. The latter tantra of Chakrasamvara says: In order to completely purify discrimination, therefore, completely purify discrimination. That's what it says. That is to say, those who want liberation should dispel attachment to external objects and place their minds on how their own nature exists. In this way, they will obtain faultlessness and will not be able to obtain so-called purity. It is also said: Abiding in one's own nature is not the great joy of the mind. Etc. "All moving and unmoving" refers to the analogy that all dharmas, including the container and its contents, are not established, and it is said that "Gandharva City" is like rivers, etc., which do not exist in the external environment, but the appearance of white houses, etc. arises. Likewise, all dharmas also arise as appearances such as form due to the power of the complete maturation of the habits of proliferation from beginningless time. That is also okay without investigation, it is nothing. Therefore, the dharmas of arising and destruction are pleasing when not examined, and even if they have a function, it should be known that they are false. Therefore, the gods of the past only enter the completely pure mind, which is a close act, without grasping, etc., just like fire melts fire. Etc. So, how does the nature of complete purity become samsara? Because it does not exist, how can there be nirvana? "I" etc. We also do not think that the dharma of samsara arises from somewhere else, but that is just speculation. That is to say, clinging to permanence, etc., as entities. Like the illusion of a rope, it appears but does not exist. That itself is also clinging to the non-existence of the form of oneself and others, and that continuum is uninterrupted.