Tibetan
་རྒྱས་དེ་ལ་སྐྱབས་སུ་མཆིའོ་ཞེས་པའོ། །ཆོས་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། ལུང་དང༌། རྟོགས་པ་དང༌། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སོ། །དེ་ལ་ལུང་ནི་གསུང་རབ་ཡན་ལག་དགུའོ། །རྟོགས་པ་ནི་ས་དང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་དང༌། ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་སྤངས་པའོ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱང་གང་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་བཞིན་ཉིད་དང་ཡང་དག་པའི་མཐའ་དང་དོན་དམ་པའོ། །སེམས་དཔའི་མཆོག་ནི་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ སོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་དམ་པའི་ཆོས་མ་ལུས་པའོ། །དམ་པ་ནི་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང༌། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཏེ། དེ་རྣམས་ཀྱི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེའི་གནས་ནི་རྒྱུའོ། །བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ནི་རྟོག་པའི་ཡུལ་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་བའི་གནས་ཀྱང་ཡིན་ལ། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཡང་ཡིན་པས་ན། ཕུན་སུམ་ཚོགས་གནས་བསམ་ཡས་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་གང་ཡིན་ཞེ་ན་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སོ། །ཇི་ལྟར་ན་འདི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དེའི་རྒྱུ་ཡིན་ཞེ་ན། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་དམིགས་པ་ཉིད་ཀྱི་ལམ་གྱིས་དེ་རྣམས་རྟོགས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་པས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཞེས་བཤད་དེ། དབྱིངས་ཀྱི་སྒྲ་ནི་རྒྱུའི་རྣམ་གྲངས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཏེ། དེ་ཡང་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ལ། གང་གིས་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ཞེ་ན། བདག་དང་བདག་གི་དང༌། གཟུང་བ་དང་འཛིན་བས་སོ། །སུའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ཞེ་ན། རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་ཅན་གྱི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དེ་ཡང་དབྱེ་བ་མཐའ་ཡས་པས་ཕན་ཚུན་ཕྱེ་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རོ་གཅིག་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་རོ་གཅིག་པའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་དེ་ལྟ་བུར་ལྟ་བའི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན་གྱི་འཇིག་རྟེན་པའི་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འཇིག་རྟེན་པ་རྣམས་དང་བྱིས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་མོས་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཚུལ་དང་ཁྱད་པར་ཅི་ཞིག་ཡོད་ཅེ་ན། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ལ་ནི་ཁྱད་པར་མེད་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལ་ནི་མང་དུ་ཡོད་དེ། དེ་ཡང་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་སྔགས་དང༌། མཚན་མ་དང༌། ལུས་དང༌། རྣལ་འབྱོར་དང་ཡོངས་སུ་གཡོ་བ་དང༌། དགའ་བའི་ཚུལ་རྣམས་ཡིན་ནོ། །ཚོགས་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དགེ་འདུན་ནོ། །ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ལས་ལོག་པ་ནི་སླར་ལྡོག་པ་སྟེ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ལྟུང་བའོ། །དེ་མེད་པས་ན་མི་ལྡོག་པ་སྟེ། དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ དབུགས་འབྱིན་ཐོབ་གྱུར་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། རྒྱུ་མཐུན་ལ་སོགས་པའི་འབྲས་བུ་འཐོབ་པ་དང༌། གསང་བའི་དབང་བསྐུར་བ་ཐོབ་པ་སྟེ། གཉི་ག་ཡང་མི་ལྡོག་བ་ཉིད་ཐོབ་པ་ཡིན་ནོ། །འདིར་མི་ལྡོག་པ་སྨོས་པ་ནི་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་དགར་བ་ཡིན་ནོ། །ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་སྒོ་ལ་སྤྱོད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི། རྒྱུ་མཐུན་པ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པས་བསྡུའོ། །དེ་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་སྔོན་གྱི་སྐྱེ་བ་སྔ་མ་རྣམས་སུ་དགེ་བ་རྣམས་ལ་གོམས་པར་བསླབས་པས་ཚེ་འདིར་དེའི་སྣོད་དུ་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་འབྲས་བུའོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་འདིར་བྱས་པ་སྟོབས་ཅན་དུ་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བདག་པོའི་འབྲས་བུའོ། །དེ་རྣམས་ཉིད་ལ་ལྷག་པར་སྲེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྒྱུ་མཐུན་པའི་འབྲས་བུའོ། །འདིར་བསླབ་པ་རྣམས་མངོན་པར་འཕེལ་བར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སྐྱེས་བུ་བྱེད་པའི་འབྲས་བུའོ། །དེའི་སྒྲིབ་པའི་དྲི་མ་རྣམས་དང་བྲལ་བའི་འབྲས་བུའོ། །དེ་ཡང་དབུས་དང་མཐའ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ལས། སྣོད་གྱུར་རྣམ་པར་སྨིན་བརྗོད་དང༌། དེ་ཡི་དབང་གིས་སྟོབས་དང་ནི། །འདོད་དང་འཕེལ་དང་རྣམ་དག་སྟེ། །འབྲས་བུ་དེ་དག་གོ་རིམས་བཞིན། །ཞེས་ཇི་སྐད་བཤད་པ་ལྟ་བུའོ། །འདི་ནི་བདག་པོའི་འབྲས་བུ་མ་གཏོགས་པ་འབྲས་བུ་བཞི་པོ་ནི་རིགས་མཐུན་པའི་འབྲས་བུ་བགྲང་བའི་ལོངས་སྤྱོད་ཆེན་པོ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ལམ་ལ་གནས་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཐུབ་དབང་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། ཐུབ་པའི་དབང་པོའི་སྲས་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཏེ། དེ་རྣམས་ཀྱི་ལམ་ལ་གནས་པར་བགྱིའོ་ཞེས་པའོ། །ད་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱབས་སུ་སོང་བའི་རྗེས་ཐོགས་ལའོ། །ལམ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། སྤྱོད་པ་ཐོག་མཐའ་མེད་རྟོགས་བྱེད། ཅེས་བྱ་བ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་བདག་དང་གཞན་གྱི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་ཐབས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་གང་ཅི་ཡང་རུང་བ་ལ་ལྷག་པར་སྤྱོད་པ་ནི་སྤྱོད་པ་སྟེ། མདོར་ན་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཅུ་འམ། དྲུག་གམ། ཚོགས་གཉིས་སོ། །ཐོག་མ་ནི་གདོད་མའོ། །ཐ་མ་ནི་ཐ་མའོ། །དེ་དང་བྲལ་བས་ན་ཐོག་མཐའ་མེད་ པ་སྟེ། འཁོར་བ་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་པའོ། །དེ་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ནི་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་སྟེ།
Chinese
皈依佛，就是这样说的。法有三种，即经、证、法界。其中，经是指九部经典。证是指地和波罗蜜多等，以及断除烦恼障和所知障。什么是法界呢？就是真如、真实的边际和胜义谛。殊胜的菩萨是佛和菩萨们。 那些都是殊胜的法。殊胜者是佛和菩萨，以及声闻和缘觉们，那些圆满的处所就是因。不可思议是因为超离了分别的境地。那既是圆满的处所，又是不可思议的，所以称为圆满处所不可思议，那是什么呢？就是法界。怎样才能使这成为圆满的因呢？因为以缘法界的道路才能证悟那些。因此，被称为一切法的因，所以说是法界，因为“界”这个词是因的别名，所以是法界，那也是空性。被什么空性呢？被我和我所，以及能取和所取空性。是谁的空性呢？是具有识蕴的一切事物的空性。法界也有无量的差别，所以相互分离的一切法都是一味的，比如在空性中一味。因此，以那种方式看待的超世间智慧是非分别的行境，而不是世间的。世间人和初学菩萨的识只是信解而已，不是现量见到。这样，真如与波罗蜜多的差别是什么呢？法性身没有差别，而法身则有很多差别，那就是殊胜的咒语，相，身体，瑜伽和完全的动摇，以及欢喜的方式。
English
Taking refuge in the Buddha, that is what is said. The Dharma has three aspects: scripture, realization, and the realm of Dharma. Among these, scripture refers to the nine divisions of scripture. Realization refers to the stages (bhumi) and perfections (paramita), as well as the abandonment of afflictive and cognitive obscurations. What is the realm of Dharma? It is suchness (tathata), the ultimate limit of reality, and the ultimate truth (paramartha). The supreme beings are the Buddhas and Bodhisattvas. Those are all the sacred Dharmas. The sacred ones are the Buddhas and Bodhisattvas, as well as the Shravakas and Pratyekabuddhas; the place of their perfections is the cause. Inconceivable because it transcends the realm of thought. That is both the place of perfection and the inconceivable, therefore it is called the inconceivable place of perfection; what is that? It is the realm of Dharma. How is this the cause of perfection? Because they are realized through the path of focusing on the realm of Dharma. Therefore, it is said to be the cause of all Dharmas, hence the term "Dharma realm," because the word "realm" is a synonym for cause, so it is the Dharma realm, which is also emptiness (shunyata). Empty of what? Empty of self and what belongs to self, and of the apprehended and the apprehender. Whose emptiness is it? It is the emptiness of all phenomena that possess aggregates of consciousness. That Dharma realm also has endless distinctions, so all the Dharmas that are separated from each other are of one taste, for example, of one taste in emptiness. Therefore, the transcendental wisdom that sees in that way is the domain of non-conceptual awareness, not of the mundane. The consciousness of worldly people and novice Bodhisattvas is only belief, not direct perception. Thus, what is the difference between suchness and the way of the perfections? There is no difference in the Dharmakaya, but there are many differences in the Rupakaya, which are the special mantras, signs, body, yoga, complete movement, and the ways of joy.
Chinese
嗡。从圆满正等菩提退转，即是退堕，会堕入声闻的菩提。因为没有那个，所以是不退转，因此才称为获得灌顶。那也有两种，即获得因相应的果等，以及获得秘密灌顶，两者都是获得不退转。此处说不退转，是为了区分声闻等。行持波罗蜜多之道的菩萨们，都包含在所说的因相应等之中。菩萨们在往昔的前世中，因为习惯于修习善法，所以在今生成为法器，这就是他们的异熟果。他们在此所作所为变得强大，这就是士夫果。对他们自身特别贪恋，这就是因相应果。此处所学的显现增长，这就是士夫作用果。这是远离其遮障垢染的果。也就是如《辨中边论》所说：器转异熟说，由彼力与欲，增与极清净，次第此等果。就像这样所说的一样。此处除了士夫果之外，其余四果并非是同类果所说的广大受用等。为了显示安住于道，所以说了能仁自在，能仁自在之子就是菩萨们，是说要安住于他们的道。现在，是指皈依之后的随行。什么样的道呢？是说行持无始无终能证悟。菩萨们为了自他二利圆满的方便，无论行持什么，都是行持，总之就是十波罗蜜多，或六波罗蜜多，或二资粮。初始是最初，最终是最后，因为远离那些，所以是无始无终，也就是轮回无始无终。证悟那个就是通达。
English
Oṃ. To regress from the perfectly complete enlightenment is to fall back, falling into the enlightenment of a Śrāvaka. Because that is not the case, it is non-regression, and therefore it is called obtaining empowerment. That also has two aspects: obtaining the results that are in accordance with the cause, and obtaining secret empowerment. Both of these are the attainment of non-regression. Here, the mention of non-regression is to distinguish it from Śrāvakas and others. Bodhisattvas who practice the path of pāramitās are included by mentioning things like cause-congruence. Furthermore, because Bodhisattvas have become accustomed to practicing virtue in their previous lives, they have become vessels for it in this life, and that is the ripening result for them. Whatever they have done here has become powerful, and that is the lord's result. Whatever is particularly craved by them is the result in accordance with the cause. Whatever teachings are manifestly increasing here is the result of the agent's action. It is the result of being free from the stains of its obscurations. That is also from the Discrimination of the Middle and Extremes: 'The vessel becomes the ripening, by that power and desire, increase and complete purity, these fruits in sequence.' It is like what was said. Here, apart from the lord's result, the four results are not the great enjoyment and so on that are counted as results of the same kind. In order to show abiding on the path, the name 'Thubwang' (Muni-lord) is mentioned, the sons of the Muni-lord are the Bodhisattvas, and it is said that one should abide on their path. 'Now' refers to following after taking refuge. What kind of path is it? It is said: 'Conduct that is without beginning or end, which makes one realize.' Whatever conduct the Bodhisattvas engage in as a means of perfecting the benefit of themselves and others is conduct. In short, it is the ten pāramitās, or the six pāramitās, or the two accumulations. The beginning is the first, the end is the last, and because it is free from those, it is without beginning or end, that is, saṃsāra is without beginning or end. To realize that is to understand.