Tibetan
དེ་ཉིད་ནི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ལྷའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་ཕུང་པོ་ལྔ་སྟེ། གཟུགས་དང༌། ཚོར་བ་དང༌། འདུ་ཤེས་དང༌། འདུ་བྱེད་རྣམས་དང༌། རྣམ་པར་ཤེས་པའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་སྐྱེ་མཆེད་བཅུ་གཉིས་ཏེ། མིག་དང༌། རྣ་བ་དང༌། སྣ་དང༌། ལྕེ་དང༌། ལུས་དང༌། ཡིད་དང༌། གཟུགས་དང༌། སྒྲ་དང༌། དྲི་དང༌། རོ་དང༌། རེག་བྱ་དང༌། ཆོས་རྣམས་སོ། །སྤྱན་དང༌། མཱ་མ་ཀཱི་དང༌། གོས་དཀར་མོ་དང༌། སྒྲོལ་མ་དང༌། རྡོ་རྗེ་འཆང་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་ས་དང་ཆུ་དང་མེ་དང་རླུང་དང་ནམ་མཁའོ། །ཡང་ལྷའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གཞན་དག་བསྟན་པ་ནི། སེར་སྣ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ཏེ། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་ཕྱི་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཅུའོ། །ས་ནི་བཅུ་གཅིག་གོ །ཤིན་ཏུ་གནས་པ་ནི་དེ་རྣམས་ལ་སེམས་དེའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་རབ་ཏུ་བརྟན་པར་གནས་པའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སེར་སྣ་ལ་སོགས་གནས་གྱུར་པས། །ཞེས་བྱ་སྨོས་པ་ཡིན་ཏེ། གནས་གྱུར་པ་དེ་ཡང་སེམས་ལས་ལོགས་ཤིག་ན་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་ས་དང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་ནི་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ལྷ་མོ་བཅུའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཅུའོ། །རབ་ཏུ་དགའ་བ་དང་དྲི་མ་མེད་པ་སྟེ། ས་གཉིས་ནི་གཤིན་རྗེ་གཤེད་ཀྱིའོ། །དེ་ནས་ས་གསུམ་ནི་སྒོ་སྲུང་ལྷག་མ་གསུམ་གྱིའོ། །དེ་ནས་ས་ལྔ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔའིའོ། །ཀུན་དུ་འོད་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་བདག་པོའིའོ། །ས་རྣམས་ཀྱང་གང་ཞེ་ན། རབ་ཏུ་དགའ་བ་དང༌། དྲི་མ་མེད་པ་དང༌། འོད་བྱེད་པ་དང༌། འོད་འཕྲོ་བ་དང༌། སྦྱང་དཀའ་བ་དང༌། མངོན་དུ་གྱུར་པ་དང༌། རིང་དུ་སོང་བ་དང༌། མི་གཡོ་བ་དང༌། ལེགས་པའི་བློ་གྲོས་དང༌། ཆོས་ཀྱི་སྤྲིན་དང༌། ཀུན་དུ་འོད་དོ། །དེ་ལ་ཀུན་དུ་འགྲོ་བའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རབ་ཏུ་རྟོགས་པས་རབ་ཏུ་དགའ་བར་གྱུར་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལྷག་པའི་བསམ་པ་དག་པས་གནས་ པ་ནི་རབ་ཏུ་དགའ་བའོ། །ལྷག་པའི་བསམ་པ་རྣམ་པར་དག་པའི་རྒྱུས་རང་བཞིན་གྱིས་དག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང༌། ཡང་དག་པར་ལྡན་པར་གནས་པ་ནི་དྲི་མ་མེད་པའོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་པའི་དྲི་མ་དང་བྲལ་བས་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པར་དག་པའི་རྒྱུས་འཇིག་རྟེན་པའི་བསམ་གཏན་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པའི་སྣང་བས་གནས་པ་ནི་འོད་བྱེད་པའོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ཉིད་ལ་བརྟེན་ཏེ་བྱང་ཆུབ་
Chinese
彼即是蕴等诸天之自性。其中诸佛之真实性即是五蕴，即色、受、想、行诸蕴、识。菩萨之真实性即是十二处，即眼、耳、鼻、舌、身、意、色、声、香、味、触、法。眼、嘛嘛格佛母、白衣母、度母、金刚持之真实性即是地、水、火、风、空。又，所显示的诸天之其他真实性，即是说悭吝等，波罗蜜多即是如所说的十度。地是十一地。极度安住即是以彼等之心之自性而极度稳固地安住。为何如此？因为说的是悭吝等转变为地。所说的转变之状态，也是没有与心相异之体性的地与波罗蜜多等，即是转变为诸天之真实性。其中，十天女之真实性即是十度。极喜地与离垢地，此二地是阎魔死神之。之后三地是剩余三位门守护神之。之后五地是五如来之。普光地是坛城之主之。诸地为何？即是极喜地、离垢地、发光地、焰慧地、难胜地、现前地、远行地、不动地、善慧地、法云地、普光地。其中，以普遍行之法界而彻底证悟，从而成为极喜之菩萨，以殊胜之清净意乐而安住，即是极喜地。以殊胜意乐完全清净之因，以自性清净之戒律，并且真实具有而安住，即是离垢地。远离戒律污垢，以戒律完全清净之因，以世间禅定和三摩地而平等进入之光明而安住，即是发光地。依靠彼三摩地而菩提
English
That itself is the nature of the deities such as the aggregates. Among them, the suchness of the Buddhas is the five aggregates, namely form, feeling, perception, formations, and consciousness. The suchness of the Bodhisattvas is the twelve sources, namely eye, ear, nose, tongue, body, mind, form, sound, smell, taste, touch, and dharmas. The suchness of the eye, Māmaki, White-clad Mother, Tara, and Vajradhara is earth, water, fire, wind, and space. Furthermore, the other suchness of the deities that is shown is the mention of stinginess and so on, the pāramitās are the ten perfections as described. The ground is the eleven grounds. Very abiding is abiding very firmly with the nature of that mind in them. Why is that? Because it is said that stinginess and so on are transformed into grounds. The state of transformation that is spoken of, also the grounds and pāramitās that are of a nature that is not separate from the mind, are transformed into the suchness of the deities. Among them, the suchness of the ten goddesses is the ten perfections. The Very Joyful and the Stainless, these two grounds are of Yama, the slayer of death. Then the three grounds are of the remaining three gatekeepers. Then the five grounds are of the five Tathāgatas. The All-Illuminating is of the lord of the mandala. What are the grounds? Namely, the Very Joyful, the Stainless, the Luminous, the Blazing, the Difficult to Tame, the Manifest, the Far-Reaching, the Immovable, the Good Intelligence, the Cloud of Dharma, and the All-Illuminating. Among them, the Bodhisattva who has become Very Joyful by thoroughly realizing the realm of phenomena that goes everywhere, abiding with superior pure intention, is the Very Joyful. By the cause of the complete purification of superior intention, with the discipline that is pure by nature, and abiding with true possession, is the Stainless. Separated from the defilement of immoral discipline, by the cause of the complete purification of discipline, abiding with the light of equally entering worldly meditation and samādhi, is the Luminous. Relying on that very samādhi, enlightenment