Tibetan
་བ་རང་ བཞིན་གྱིས་ཀུན་དུ་རྟོག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལས་གཞན་པའི་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་འགའ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྒྲ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པས་སྒྲོ་བཏགས་པའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་ཐམས་ཅད་ལ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཐ་དད་པའི་དོན་བདེན་པ་ཡིན་ན་བདག་མེད་པ་བདག་མེད་པས་སྲིད་པ་ཡོད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སྲིད་པ་དང་ཞི་བའི་རང་བཞིན་རྣམས་ཇི་ལྟར་ཐ་དད་པ་མེད་པ་ཡིན་ཞེ་ན་དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། བདག་ཏུ་ལྟ་བ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་ལས་བྱུང་བ་དང༌། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའོ། །དེ་ལ་ལུས་ལ་སོགས་པས་ཐ་དད་པ་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བའི་ལས་བྱེད་པ་པོ་དང༌། དེའི་འབྲས་བུ་སྤྱོད་པ་པོ་རྟག་པ་དང་ཁྱབ་པ་ནི་བདག་ཡིན་ནོ་ཞེས་བདག་ཏུ་མངོན་པར་སྨྲ་བ་གཟེག་ཟན་པ་ལ་སོགས་པའི་བསྟན་བཅོས་ལ་སོགས་པ་གོམས་པས་ཉེ་བར་བསྐྱེད་པ་འདུ་བྱེད་ལས་བྱུང་བ་ནི་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་ལས་བྱུང་པ་སྟེ། བྱེ་བྲག་པ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཐོག་མ་མེད་པའི་མ་རིག་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་དབང་གིས་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྒྱུན་ལ་བརྟེན་པར་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་ཞེས་པ་བདག་ཏུ་རྟོགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེའི་རང་བཞིན་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་སྟེ། སྲོག་ཆགས་ཐམས་ཅད་ལ་ཐུན་མོང་དུ་ཡོད་པའི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱི་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཕྱོགས་དང་པོ་ལ་རེ་ཞིག་བདག་ཡོད་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཚད་མ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །མངོན་སུམ་གྱིས་ནི་བདག་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། མིག་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡུལ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་སོ་སོར་ངེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པས་རྟོགས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། འབྲས་བུ་དང་རང་བཞིན་གྱི་རྟགས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟག་ཏུ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡུལ་དང་དུས་སུ་ལྡོག་པ་དང་བྲལ་བའི་བདག་དང་གཞན་འགའ་ཞིག་ལྷན་ཅིག་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པའི་བདག་ཉིད་བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་དང་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་དངོས་པོ་མ་གྲུབ་པས་འབྲས་བུའི་རྟགས་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཆོས་ཅན་ཡོད་པར་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ན་རང་བཞིན་གྱིས་རྟགས་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་རྗེས་སུ་དཔོགས་པར་འགྱུར་བ་ཡོད་པ་སྒྲུབ་པའི་རྟགས་གཞན་ཡང་སྲིད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །རྟགས་གཞན་དུ་གྱུར་པ་ཡང་ བསྒྲུབ་བྱས་ཁྱད་པར་འགྱུར་དགོས་ན་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་བདག་ནི་འགའ་ཡང་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་གཏན་ལ་མ་ཕེབས་པས་འགའ་ཡང་དེས་ཁྱབ་པར་ངེས་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་འདི་ལ་ནི་རྟགས་འགའ་ཞིག་ཀྱང་འབྱུང་བ་མེད་དོ། །མིག་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའམ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་སྒྲུབ་བྱེད་མ་ཡིན་མོད། ང་ཞེས་རྟོགས་པའི་རང་བཞིན་ཅན་བདག་གི་སྒྲུབ་བྱེད་ཡིན་གྱི་མངོན་སུམ་ནི་ཡོད་པ་ཁོ་ན་སྙམ་པའི་དོགས་པ་བསུ་ནས་གསུངས་པ་ནི། ང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ང་ཞེས་བྱ་བ་རང་རྟོགས་པའི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་སེམས་ལས་གཞན་པ་བདག་ལ་སོགས་པ་ནི་འགའ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྲིད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ངར་རྟོགས་པའི་ཡུལ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ང་སྐེམ་པ་ང་སྦོམ་ང་འགྲོའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་ངའོ་སྙམ་པའི་རྟོག་པ་སྐྱེ་བ་ཡིན་ནོ། །སྐེམ་པ་ཉིད་དང་སྦོམ་པ་ཉིད་དེ་ནི་ལུས་ལས་གཞན་དུ་གྱུར་པའི་ཆོས་མ་ཡིན་ནོ། །ཁྱབ་དང་ལུས་ཅན་མ་ཡིན་པ་ལ་ནི་ལུས་ཅན་གྱི་རྫས་ཀྱི་རྗེས་སུ་བྱེད་པ་ཅན་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་ཡང་འཐད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་བདག་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཚད་མ་མེད་པས་ཡོད་པའི་ཐ་སྙད་དུ་བྱར་རུང་བ་ལས་འདས་པ་དང༌། གནོད་པར་བྱེད་པའི་ཚད་མ་ཡོད་པས་ཀྱང་འདི་མེད་པ་ཁོ་ནར་འཐད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་གནས་པ་ཡིན་ནོ། །བདག་ཅེས་བྱ་བ་ཡོད་པ་ཡིན་ན་རྟོགས་པའི་རང་བཞིན་ནམ་འོན་ཏེ་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་གྲང༌། དེ་ལ་ཕྱོགས་དང་པོ་ལ་ནི་མིག་ལ་སོགས་པ་འབྲས་བུ་མེད་པར་ཐལ་བ་བཟློག་དཀའོ། །རྟག་ཏུ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་དམིགས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་བདག་ལ་ནི་མིག་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཡོད་པ་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །བདག་རྟོགས་པ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་ཡང་ཡོད་པའི་དངོས་པོ་མི་དམིགས་པས་གནོད་དོ། །དེས་ན་འདི་ནི་མེད་པ་ཁོ་ནར་འཐད་དོ་ཞེས་གནས་སོ། །ཡང་འཇིག་ཚོགས་སུ་ལྟ་བ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་ཀུན་ལ་ཇི་ལྟར་གྲུབ་པ་ཇི་ལྟར་བསྙོན་པར་ནུས་སྙམ་དུ་དོགས་པ་བསུ་ནས་གསུངས་པ་ནི། ང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དགོས་པ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་བརྗོད་པའི་ཚུལ་དུ་ ཤེས་པ་པོ་དང༌། ཤེས་བྱ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་མེད་པའི་ཕྱིར། ང་ཞེས་བྱ་བ་ངར་འཛིན་པའི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་བརྟན་པ་དང༌། ངར་འཛིན་པ་པོ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་ཇི་སྐད་བརྗོད་པའི་རང་བཞིན་གྱི་སེམས་ལས་གཞན་པ་ནི་འགའ་ཡང་ཡོད་མིན་ཏེ། སྲིད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་བདག་ཐམས་ཅད་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་ན་སྐྲ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་བཞིན་དུ་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་ནི་བདེན་པའི་དོན་ཅན་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་བདག་མེད་པ་མེད་པས་སྲིད་པ་དང་དངོས་པོར་ཡོད་པའི་ཕྱིར་སྲིད་པ་དང་ཞི་བའི
Chinese
自性周遍分别之外的一切，什么也没有，因为一切之声是分别假立的对境。因此，如果对于如此的一切，具有真实存在的自性差别，那么无我就成了以无我而存在的存在。如果存在和寂灭的自性没有差别，那是不对的。我执有两种：由现行造作而生和俱生。其中，身体等各不相同，造作善与非善之业者，以及享受其果报者，常恒且周遍者为我，如此明显宣说我的，如数论派等的论典，由串习而生起的造作所生之我执，是胜论派等。由于无始无明习气的力量，执着于作为识流所依的受等自性，凡是认为我的，其自性是俱生的，是一切有情共同具有的各个士夫的。其中，对于第一种情况，暂时没有能成立我存在的量。因为现量不能证悟我，因为眼等识的对境是色等各自决定的缘故。比量也不能证悟，因为没有果和自性的因相。因为常时隐蔽，远离处时相违，以及其他任何共同行与还灭的自体，由于不能成立能生与所生之事物，所以没有果之因相。并且，由于法不成，所以自性之因不合理。如果存在其他能成立所比量的因相，那是不可能的。如果作为其他因相，必须成为所立的差别，由于所立的我什么也不成立，所以没有确定为周遍，因此任何事物都不能确定由它周遍，因此对于此，任何因相
English
There is nothing other than the self-natured pervasive discrimination, because the sound of all is an object imputed by discrimination. Therefore, if all such things have a truly existing self-nature difference, then selflessness becomes existence that exists by selflessness. If the nature of existence and peace are not different, that is not right. There are two kinds of self-grasping: arising from manifest action and co-emergent. Among them, the body and so on are different, the one who does good and non-good deeds, and the one who enjoys its fruits, the constant and pervasive one is the self, so clearly speaking of the self, such as the treatises of the Samkhya school, etc., the self-grasping arising from the action arising from habituation, is the Vaisheshika school, etc. Due to the power of the beginningless ignorance habit, clinging to the nature of feeling, etc., which is the basis of the stream of consciousness, whatever is considered as self, its nature is co-emergent, which is common to all sentient beings. Among them, for the first case, there is temporarily no valid cognition that can establish the existence of self. Because direct perception does not realize the self, because the objects of eye consciousness, etc., are determined separately such as form, etc. Inference also cannot realize, because there is no sign of fruit and nature. Because it is always hidden, away from the contradiction of place and time, and any other self of common going and annihilation, because the object to be produced and the object that produces cannot be established, so there is no sign of fruit. And, since the subject is not established, the reason of nature is unreasonable. If there is another sign that can establish what is to be inferred, that is impossible. If it becomes another sign, it must become the difference of what is to be established, since the self to be established does not establish anything, so it is not determined to be pervasive, so nothing can be determined to be pervaded by it, so for this, any sign
Chinese
眼等也不会产生。眼等之识或随后的推断不是成立的理由。怀着“我”是具有觉悟自性的我的成立理由，但现量是唯一存在的想法，迎接这种疑惑后说道：所谓“我”等等。所谓“我”，成为自证的对境，除了心之外的我等任何也不存在，因为不是实有。因为我所觉悟的对境是色等，因为会生起“我瘦了，我胖了，我走了”等等的念头。瘦和胖本身不是与身体相异的法。对于非遍行和非有身者来说，随有身之物的行事也不合理。因此，由于没有成立我的量，所以超越了可以被说成存在的范畴；并且由于有破斥的量，所以安立为唯有此不存在。如果存在所谓“我”，那么是觉悟的自性，还是非觉悟的自性呢？对于第一种情况来说，眼等成为无果的过失难以避免。对于总是以色等为对境的自性之我来说，眼等存在也不是有果的。即使我是非觉悟的自性，也会因为不能见到存在的实物而受到损害。因此，安立为唯有此不存在。此外，对于俱生我执，会想：如何在世间一切处成立，如何能够否认呢？迎接这种疑惑后说道：所谓“我”等等。必要是这样的：因为如所说的方式，知者和所知等一切自性的事物都不存在。所谓“我”，成为我执的对境，是常恒的，并且除了如所说的我执者等自性的心之外，任何也不存在，因为不是实有。因此，由于我完全不存在，所以像毛发等的意识一样，视为我的观点不是真实的。因此，无我不是没有，因为存在于实有和事物中，所以是实有和寂灭的
English
Eyes and so on will not arise either. Eye consciousness and subsequent inferences are not reasons for establishment. With the thought that "I" is the reason for the establishment of the self, which has the nature of awareness, but direct perception is the only existence, after welcoming this doubt, it is said: The so-called "I" and so on. The so-called "I", which has become the object of self-awareness, such as the self other than the mind, does not exist at all, because it is not real. Because the object of my awareness is form and so on, because thoughts such as "I am thin, I am fat, I am walking" arise. Thinness and fatness themselves are not dharmas that are different from the body. For those who are non-pervasive and non-corporeal, it is also unreasonable to follow the actions of corporeal things. Therefore, since there is no valid cognition to establish the self, it transcends the category of what can be said to exist; and because there is a valid cognition to refute it, it is established that only this does not exist. If there is a so-called "self", then is it the nature of awareness or the nature of non-awareness? For the first case, the fault of the eyes and so on becoming fruitless is difficult to avoid. For the self that always takes form and so on as its object, the existence of the eyes and so on is also not fruitful. Even if I am the nature of non-awareness, it will be damaged by not being able to see existing things. Therefore, it is established that only this does not exist. Furthermore, for innate ego-clinging, one might think: How can it be established everywhere in the world, how can it be denied? After welcoming this doubt, it is said: The so-called "I" and so on. The necessity is this: Because all things of nature, such as the knower and the known, do not exist in the way they are said. The so-called "I", which has become the object of ego-clinging, is constant, and nothing exists other than the mind of the nature of the ego-clinger and so on as said, because it is not real. Therefore, since the self does not exist at all, the view of the self, like the consciousness of hair and so on, is not true. Therefore, non-self is not non-existent, because it exists in reality and things, so it is reality and quiescence.