Tibetan
ཀྱི་རང་བཞིན་བློ་ལྡན་མ་འཁྲུལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་རྟོགས་པ་དེ་ཉིད་དེ་དང་རང་རང་དེ་ཉིད་དེའི་རང་བཞིན་ནོ། །དེས་ནི་ཞི་བ་དང་སྲིད་པའི་རང་བཞིན་ཐམས་ཅད་ཐ་དད་པ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་རོ་གཅིག་པ་ཉིད་ཀྱིས་དབྱེར་མེད་པར་རྟོག་པ་སྟེ། ཐ་དད་པ་མེད་པ་ཁོང་དུ་ཆུད་པའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཐ་དད་པ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཐམས་ཅད་ཀྱི་འགའ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་དེ་ཉིད་གསལ་བར་བྱེད་པས་བརྗོད་པ་ནི། ཡུལ་གང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་གཟུང་བའི་ཡུལ་གང་ཞིག་སྣང་བར་འགྱུར་བ་རྣམས་དང༌། ངར་འཛིན་པའི་ཡུལ་འཛིན་པ་པོའི་རང་བཞིན་གཞན་གང་ཡིན་པ་འགའ་ཞིག་རྟོག་པའི་རྟེན་དུ་གྱུར་པ་སྟེ། གཞིར་གྱུར་པ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་པོ་དེ་དང་དེ་ནི་དབྱེ་བ་སྟེ་སོ་སོར་གྱུར་ཅིང་བྲལ་བར་གྱུར་པ་དེ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་ཕན་ཚུན་དབྱེར་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ཐམས་ཅད་མིན་ཏེ་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་འགའ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །དུ་མ་ཉིད་ནི་རྟོག་པ་ལས་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དགོངས་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ཁོ་ནར་སངས་རྒྱས་དང་སངས་རྒྱས་མ་ཡིན་པ་མཉམ་པའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་ཐ་མི་དད་ལ། སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཁོ་ནར་ཐ་དད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་ ཡང་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་སུ་བྱས་པའི་འགྲོ་བ་མ་ལུས་པ་ཞེས་གང་བརྗོད་པ་དེ་འཐད་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་རྟོགས་པར་བྱ་སྟེ། འགྲོ་བ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་དག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་དམ་པ་གོམས་པས་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམ་པར་དག་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། རྟོག་པའི་དབང་གིས་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བ་སྒྲོ་འདོགས་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་སུ་བྱས་པའི་འགྲོ་བ་མ་ལུས་པ་རང་གི་སྔགས་དེའི་ཐིག་ལེར་བཅུག་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོའི་རྣམ་པར་བསྒོམ་པ་ནི་འཐད་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་མེད་ན་རང་གི་སྣང་བ་དེ་ཁོ་ན་དེ་ལྟར་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཐམས་ཅད་ལེགས་པར་གནས་སོ། །ད་ནི་ཐལ་ཟིན་པ་ལ་ཆོས་ཉིད་སྦྱོར་བར་བྱེད་པས་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་དག་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་རྟོགས་པ་པོའི་ལྷག་པར་ཞེན་པས་གཤིན་རྗེ་མཐར་བྱེད་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་སེམས་ལ་དད་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་དག་པ་ངེས་པ་ཉིད་དུ་བརྗོད་པ་ནི་དད་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །འདི་ལྟར་དད་པ་ལ་སོ
Chinese
具有自性的，不被迷惑的聪明人所证悟的，就是那个，各自的那个，就是那个的自性。因此，寂静和轮回的所有自性，无有差别，在空性中成为一体，以无分别的方式证悟。因为领悟了无有差别，所以一切事物都是无有差别的。为了阐明“一切皆无”的含义，所说的就是“任何境”等等。显现为色等所取的任何境，以及执著于我的境，也就是执著者的其他任何自性，都成为分别的所依。作为基础的所取和能取，那个和那个是差别，也就是各自存在且分离的，因为与那个分离，所以一切都互相无别。因此，并非一切，所谓的一切，就是什么也没有，这才是真相。认为众多本身是从分别产生的。因此，实际上佛和非佛是平等的，所以诸佛没有差别，而众生只是在世俗上才有差别。如此一来， 所说的“已经成就圆满正觉的一切众生”是合理的，应当这样理解。因为众生的自性本来就是清净的。通过串习胜义谛，应当使分别念清净，因为已经显示了由于分别的缘故，才会有佛等差别的增益。同样，将已经成就圆满正觉的一切众生，放入自己咒语的明点中，观想为一切自性的坛城轮，这是合理的，应当这样理解，如果没有等等，自己的显现就会那样产生。因此，一切都安住于良好状态。现在，对于已经结束的事情，通过结合法性，因为一切都是清净的，是一切的自性，所以由于执著于证悟者的殊胜，对于具有阎魔敌等自性的坛城轮形象的心，生起信心等清净的决定，所说的就是“信”等等。例如，信心等。
English
That which is realized by the intelligent ones who possess self-nature and are not deluded, is that, each of those, is the self-nature of that. Therefore, all the self-natures of peace and existence are without difference, becoming one in emptiness, realizing without separation. Because of understanding the absence of difference, all things are indeed without difference. To clarify the meaning of "all is nothing," what is said is "any object," and so on. Whatever objects, such as form, appear as the objects of grasping, and the object of grasping at self, that is, whatever other self-nature of the grasper, becomes the basis for discrimination. The grasped and the grasper, which are the basis, that and that are different, that is, existing separately and being separated, because of being separated from that, all are mutually non-different. Therefore, not all, what is called all, is that there is nothing at all, that is the truth. It is thought that multiplicity itself arises from discrimination. Therefore, in reality, Buddhas and non-Buddhas are equal, so the Buddhas are not different, while sentient beings are different only in conventional truth. In this way, what is said, "all beings who have become fully enlightened Buddhas," is reasonable, it should be understood in this way. Because the nature of beings is originally pure. By familiarizing oneself with the ultimate truth, one should purify the discriminating mind, because it has been shown that due to discrimination, there is an imputation of differences such as Buddhas. Similarly, placing all beings who have become fully enlightened Buddhas into the bindu of one's own mantra, and meditating on the mandala wheel of the nature of all, is reasonable, it should be understood in this way, if there is not etc., one's own appearance will arise in that way. Therefore, all abide well. Now, for what has ended, by combining with the Dharma nature, because all is pure, is the self-nature of all, therefore, due to attachment to the excellence of the realized one, for the mind with the image of the mandala wheel of the nature of Yamantaka etc., the arising of pure determination such as faith, what is said is "faith" etc. For example, faith etc.