Tibetan
དག་མེད་པ་བདག་མེད་པས་སྲིད་པ་ཡོད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སྲིད་པ་དང་ཞི་བའི་རང་བཞིན་རྣམས་ཇི་ལྟར་ཐ་དད་པ་མེད་པ་ཡིན་ཞེ་ན་དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། བདག་ཏུ་ལྟ་བ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་ལས་བྱུང་བ་དང༌། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའོ། །དེ་ལ་ལུས་ལ་སོགས་པས་ཐ་དད་པ་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བའི་ལས་བྱེད་པ་པོ་དང༌། དེའི་འབྲས་བུ་སྤྱོད་པ་པོ་རྟག་པ་དང་ཁྱབ་པ་ནི་བདག་ཡིན་ནོ་ཞེས་བདག་ཏུ་མངོན་པར་སྨྲ་བ་གཟེག་ཟན་པ་ལ་སོགས་པའི་བསྟན་བཅོས་ལ་སོགས་པ་གོམས་པས་ཉེ་བར་བསྐྱེད་པ་འདུ་བྱེད་ལས་བྱུང་བ་ནི་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་ལས་བྱུང་པ་སྟེ། བྱེ་བྲག་པ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཐོག་མ་མེད་པའི་མ་རིག་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་དབང་གིས་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྒྱུན་ལ་བརྟེན་པར་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་ཞེས་པ་བདག་ཏུ་རྟོགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེའི་རང་བཞིན་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་སྟེ། སྲོག་ཆགས་ཐམས་ཅད་ལ་ཐུན་མོང་དུ་ཡོད་པའི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱི་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཕྱོགས་དང་པོ་ལ་རེ་ཞིག་བདག་ཡོད་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཚད་མ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །མངོན་སུམ་གྱིས་ནི་བདག་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། མིག་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡུལ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་སོ་སོར་ངེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པས་རྟོགས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། འབྲས་བུ་དང་རང་བཞིན་གྱི་རྟགས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟག་ཏུ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡུལ་དང་དུས་སུ་ལྡོག་པ་དང་བྲལ་བའི་བདག་དང་གཞན་འགའ་ཞིག་ལྷན་ཅིག་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པའི་བདག་ཉིད་བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་དང་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་དངོས་པོ་མ་གྲུབ་པས་འབྲས་བུའི་རྟགས་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཆོས་ཅན་ཡོད་པར་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ན་རང་བཞིན་གྱིས་རྟགས་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་རྗེས་སུ་དཔོགས་པར་འགྱུར་བ་ཡོད་པ་སྒྲུབ་པའི་རྟགས་གཞན་ཡང་སྲིད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །རྟགས་གཞན་དུ་གྱུར་པ་ཡང་ བསྒྲུབ་བྱས་ཁྱད་པར་འགྱུར་དགོས་ན་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་བདག་ནི་འགའ་ཡང་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་གཏན་ལ་མ་ཕེབས་པས་འགའ་ཡང་དེས་ཁྱབ་པར་ངེས་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་འདི་ལ་ནི་རྟགས་འགའ་ཞིག་ཀྱང་འབྱུང་བ་མེད་དོ། །མིག་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའམ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་སྒྲུབ་བྱེད་མ་ཡིན་མོད། ང་ཞེས་རྟོགས་པའི་རང་བཞིན་ཅན་བདག་གི་སྒྲུབ་བྱེད་ཡིན་གྱི་མངོན་སུམ་ནི་ཡོད་པ་ཁོ་ན་སྙམ་པའི་དོགས་པ་བསུ་ནས་གསུངས་པ་ནི། ང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ང་ཞེས་བྱ་བ་རང་རྟོགས་པའི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་སེམས་ལས་གཞན་པ་བདག་ལ་སོགས་པ་ནི་འགའ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྲིད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ངར་རྟོགས་པའི་ཡུལ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ང་སྐེམ་པ་ང་སྦོམ་ང་འགྲོའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་ངའོ་སྙམ་པའི་རྟོག་པ་སྐྱེ་བ་ཡིན་ནོ། །སྐེམ་པ་ཉིད་དང་སྦོམ་པ་ཉིད་དེ་ནི་ལུས་ལས་གཞན་དུ་གྱུར་པའི་ཆོས་མ་ཡིན་ནོ། །ཁྱབ་དང་ལུས་ཅན་མ་ཡིན་པ་ལ་ནི་ལུས་ཅན་གྱི་རྫས་ཀྱི་རྗེས་སུ་བྱེད་པ་ཅན་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་ཡང་འཐད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་བདག་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཚད་མ་མེད་པས་ཡོད་པའི་ཐ་སྙད་དུ་བྱར་རུང་བ་ལས་འདས་པ་དང༌། གནོད་པར་བྱེད་པའི་ཚད་མ་ཡོད་པས་ཀྱང་འདི་མེད་པ་ཁོ་ནར་འཐད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་གནས་པ་ཡིན་ནོ། །བདག་ཅེས་བྱ་བ་ཡོད་པ་ཡིན་ན་རྟོགས་པའི་རང་བཞིན་ནམ་འོན་ཏེ་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་གྲང༌། དེ་ལ་ཕྱོགས་དང་པོ་ལ་ནི་མིག་ལ་སོགས་པ་འབྲས་བུ་མེད་པར་ཐལ་བ་བཟློག་དཀའོ། །རྟག་ཏུ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་དམིགས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་བདག་ལ་ནི་མིག་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཡོད་པ་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །བདག་རྟོགས་པ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་ཡང་ཡོད་པའི་དངོས་པོ་མི་དམིགས་པས་གནོད་དོ། །དེས་ན་འདི་ནི་མེད་པ་ཁོ་ནར་འཐད་དོ་ཞེས་གནས་སོ། །ཡང་འཇིག་ཚོགས་སུ་ལྟ་བ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་ཀུན་ལ་ཇི་ལྟར་གྲུབ་པ་ཇི་ལྟར་བསྙོན་པར་ནུས་སྙམ་དུ་དོགས་པ་བསུ་ནས་གསུངས་པ་ནི། ང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དགོས་པ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་བརྗོད་པའི་ཚུལ་དུ་ ཤེས་པ་པོ་དང༌། ཤེས་བྱ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་མེད་པའི་ཕྱིར། ང་ཞེས་བྱ་བ་ངར་འཛིན་པའི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་བརྟན་པ་དང༌། ངར་འཛིན་པ་པོ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་ཇི་སྐད་བརྗོད་པའི་རང་བཞིན་གྱི་སེམས་ལས་གཞན་པ་ནི་འགའ་ཡང་ཡོད་མིན་ཏེ། སྲིད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་བདག་ཐམས་ཅད་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་ན་སྐྲ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་བཞིན་དུ་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་ནི་བདེན་པའི་དོན་ཅན་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་བདག་མེད་པ་མེད་པས་སྲིད་པ་དང་དངོས་པོར་ཡོད་པའི་ཕྱིར་སྲིད་པ་དང་ཞི་བའི་དངོས་པོ་རྣམས་ཐ་དད་པ་མེད་པ་བཀག་པ་མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྐད་དུ་བརྗོད་པ་མི་འཐད་པ་ཉིད་འཆད་པར་བྱེད་པ་བརྗོད་པ་ནི། གང་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། གཏན་ཚིགས་གང་གི་ཕྱིར་ཀུན་རྫོབ་པ་བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྟོགས་པའི་རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ་དེའི་རང་གི་ངོ་བོ་སྟེ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་
Chinese
因为无有清净，无有我，所以存在有。如果说有和寂静的自性如何没有差别呢？那不是的。我见有两种：由现行造作而生起，以及俱生。其中，身体等各异，造作善与不善之业者，以及享受其果报者，常恒和遍满是我的，如此显明宣说我的，如数论派等的论典等，由串习而近取，由造作而生起，是现行造作而生起的，如胜论派等。由于无始无明的习气力，执着于作为识之相续所依等之自性，即凡是了知我的自性，是俱生的，是一切有情共同具有的各个补特伽罗的。其中，对于第一种情况，暂时没有能成立我存在的量。现量不能了知我，因为眼等识的对境是色等各自决定的缘故。比量也不能了知，因为没有果之相和自性之相的缘故。常时隐蔽，与处时相违背，与无离之我，以及其他某些共同行与还灭之自性，所应生和能生的事物未成立，所以没有果之相。并且，有法未成立，所以自性之相不合理。能随之推测的，成立存在的其他相也不可能存在。如果其他相也必须成为所立的差别，由于所要成立的我任何也不成立的缘故，没有确定为周遍，所以任何也不能确定由它周遍，因此对于此，任何相也不会产生。眼等识或者比量不是能立，虽然如此，生起我之觉受的自性是我的能立，唯有现量存在，为了消除此怀疑而宣说：我等。我等自己
English
Because there is no purity and no self, existence exists. If one asks how the nature of existence and peace are not different, that is not the case. There are two types of self-view: arising from manifest action and co-emergent. Among them, the one that distinguishes the body and so on, the one who performs good and bad deeds, and the one who enjoys its fruits, the constant and pervasive one is the self, thus clearly proclaiming the self, such as the Samkhya school's treatises, etc., arising from practice, arising from action, is arising from manifest action, such as the Vaisheshika school, etc. Due to the power of the habitual tendencies of beginningless ignorance, the nature of clinging to what relies on the continuum of consciousness, etc., that is, whatever knows the nature of the self, is co-emergent, and belongs to each individual being that all sentient beings have in common. Among them, for the first case, there is temporarily no valid cognition that establishes the existence of the self. Direct perception does not know the self, because the objects of eye consciousness, etc., are determined separately as form, etc. Inference also does not know, because there is no sign of the effect and no sign of the nature. Always hidden, contradicting the place and time, the self that is without separation, and other things that co-exist and cease, the things to be produced and the things that produce are not established, so there is no sign of the effect. Moreover, the subject is not established, so the sign of nature is not reasonable. The other sign that establishes existence, which can be inferred from, is also impossible. If the other sign must also become the difference of what is to be established, since the self to be established is not established at all, it is not determined as pervasive, so nothing can be determined to be pervaded by it, therefore, no sign arises for this. Eye consciousness, etc., or inference is not an establisher, but even so, the nature of arising the feeling of I is the establisher of the self, only direct perception exists, in order to eliminate this doubt, it is said: I, etc. I, etc., myself
Chinese
成为所知境的心之外，我和我所等任何事物都不存在，因为不是实有。我所认识的境是色等，因为生起“我瘦了，我胖了，我走了”等等的念头。瘦和胖本身不是与身体相异的法。对于无有周遍和有身者来说，随顺有身之物的行走的活动也是不合理的。因此，由于没有成立我的量，所以超出了可以安立为存在的名言；又由于有破我的量，所以安立此为唯有不存在是合理的。如果我存在，那么是觉知的自性还是非觉知的自性呢？对此，在第一种情况下，眼等成为无果的过失难以避免。对于恒常缘于色等的自性之我来说，眼等存在也不是有果的。即使我是非觉知的自性，也会因为不现见存在的实事而受到损害。因此，安立此为唯有不存在是合理的。此外，为了消除“俱生我执如何在世间一切处成立，如何能够否认”的疑惑，而宣说了“我”等等。必要是这样的：如所说的方式，由于能知者和所知等一切自性之事物都不存在，因此，名为“我”的，成为我执之境的常恒，以及执我者等如所说之自性的心之外，任何事物都不存在，因为不是实有。因此，由于我在一切处都不存在，所以如毛发等的意识一样，执我不是具有真实意义的。因此，由于无我不存在，所以存在和实事，以及存在和寂灭的事物没有差别，也不是没有遮止。为了阐释如所说的不合理性，而宣说了“因为什么”，即因为什么样的理由，世俗的孩童们所认识的自性是什么，它的自性即是那样的。
English
Other than the mind that has become the object of cognition, there is nothing that exists such as myself and what is mine, because it is not real. The object that I cognize is form, etc., because thoughts arise such as "I am thin, I am fat, I am going." Thinness and fatness themselves are not qualities that are different from the body. For that which is not pervasive and embodied, the activity of walking, which follows after embodied things, is also not reasonable. Therefore, since there is no valid cognition that establishes the self, it transcends being able to be established as an existent nominal designation; and also since there is a valid cognition that refutes the self, it is reasonable that this is only non-existent. If the self exists, then is it the nature of awareness or is it the nature of non-awareness? In that case, in the first instance, the fault of the eye, etc., becoming fruitless is difficult to avoid. For the self that is of the nature of constantly focusing on form, etc., the existence of the eye, etc., is also not with fruit. Even if the self is of the nature of non-awareness, it is harmed by the non-perception of an existent entity. Therefore, it is established that this is only non-existent. Furthermore, in order to dispel the doubt of "How is the co-emergent view of the aggregates established in all places in the world, how can it be denied?", it is said, "I", etc. The necessity is this: As it is said, since all entities of the nature of the knower and the knowable, etc., do not exist, therefore, that which is called "I", which has become the object of grasping at a self, is permanent, and other than the mind of the nature of the grasper of the self, etc., as it is said, nothing exists, because it is not real. Therefore, since the self does not exist in all places, grasping at a self, like the consciousness of hair, etc., is not of true meaning. Therefore, since the absence of self does not exist, existence and entities, and existence and the things of peace are not different, nor are they without cessation. In order to explain the unreasonableness of what has been said, it is said, "Because of what?", that is, because of what reason, whatever is the nature that is cognized by worldly children, its own nature is just that.