Tibetan
དཀའ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་འདི་ཡན་ཆད་ཀྱིས་ནི་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་སྒྲུབ་པའི་ཚད་མ་བཀག་པས་བསྟན་ཏོ། །ད་ནི་གནོད་པ་ཅན་གྱི་ཚད་མ་ལས་དོན་རྣམས་མེད་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་སྟོན་པས་བརྗོད་པ་ནི་ཐོག་མ་ཐ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །བསམ་པ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ནི་ཡོན་ཏན་དང་རྫས་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་རྣམ་པ་མང་པོས་ཕ་རོལ་པོ་རྣམས་ཀྱིས་བརྟགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཡོན་ཏན་ལ་སོགས་པ་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རྟེན་ནི་རྫས་ཡིན་པས་དེ་བཀག་པའི་རྫས་དེ་དག་རྩ་བ་དང་བཅས་པ་དུ་མ་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་ལོགས་སུ་སུ་ན་འབྱིན་པ་མ་བརྗོད་དེ། །དུ་མ་ཡང་འདུ་བ་ཅན་མེད་པར་མ་ཡིན་པ་དེས་ན་དེའི་ལུགས་སུ་སུན་འབྱིན་པ་མི་བརྗོད་དོ། །རྫས་ཀྱང་ས་དང༌། ཆུ་དང༌། མེ་དང༌། རླུང་དང༌། ནམ་མཁའ་དང༌། དུས་དང༌། ཕྱོགས་དང༌། བདག་དང༌། ཡིད་ཅེས་བྱ་བ་རྣམ་པ་དགུ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་བདག་ནི་དེ་མ་ཐག་ཏུ་བསམ་པར་བྱའོ། །སྒྲ་ཡང་ནམ་མཁའི་རང་བཞིན་གྱི་ཡོན་ཏན་ཅན་དུ་འདོད་དོ། །དེ་ཡང་ཅི་ཡིན་པས་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་ན་སྒྲ་ཐམས་ཅད་ཐ་དད་པར་ཐོས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་རང་དང་ཉེ་བའི་ཡུལ་བཞིན་དུ་བར་ཆོད་པའི་ཡུལ་དུ་མངོན་པར་ འདོད་པར་ཡང་སྒྲ་གྲགས་པ་ཐོས་པར་འགྱུར་བའམ་གཞན་དུ་ཡང་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་པ་ནི་གཅིག་ཏུ་ངེས་པ་ཡིན་ནོ། །ཕྱོགས་དང་ཡུལ་དག་ཀྱང་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན་སྔ་མ་དང་ཕྱི་མ་ལ་སོགས་པའི་རྐྱེན་དུ་མི་འཐད་དོ། །འདི་སྙམ་དུ་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་འདི་ནི་ཁྱད་པར་དུ་བྱེད་པ་རྣམས་ཐ་དད་པས་ཡིན་ནོ། །ཅི་ཁྱད་པར་དུ་བྱེད་པ་དག་གི་སྔ་མ་དང་ཕྱི་མ་རང་ལས་ཡིན་ནམ་འོན་ཏེ་གཞན་ལས་ཡིན། དེ་ལ་ཕྱོགས་དང་པོ་ལྟར་ན་དེ་ཉིད་ལས་རྟོགས་པ་དེ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་དེ་དག་དོན་མེད་དོ། །ཕྱོགས་གཉིས་པ་ལྟར་ན་ཡང་གལ་ཏེ་ཕྱོགས་དང་ཡུལ་དག་ཁོ་ན་ལས་ཡིན་ན་དེ་ནི་དེའི་ཚེ་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན་འདི་ཉིད་ཀྱི་ཚེ་འགྱུར་བ་དེ་དག་མི་འཐད་དོ། །གཞན་ཡང་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་དག་དོན་མེད་པ་པོར་འཇུག་གོ །ནམ་མཁའ་དང་ཕྱོགས་དང་ཡུལ་འདི་རྣམས་ནི་རྟག་པ་ཡིན་པས་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པ་དང་ལྡན་པའམ། དེ་དང་བྲལ་བ་ཡང་རུང་སྟེ། རང་བཞིན་གྱི་ཁྱད་པར་མ་ཐོབ་པར་རང་གི་འབྲས་བུ་རེས་འགའ་ཁོ་ན་སྐྱེད་པར་བྱེད་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར། འདི་ལྟར། དེ་དག་ནུས་པའམ་ནུས་མེད་པ། །ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གང་གནས་ནི། །རྟག་པ་ཉིད་ཕྱིར་གསོ་མིན་ན། །དེ་ཟད་བྱ་ཕྱིར་ནུས་པ་གང༌། །ཞེས་སོ། །འདིས་ནི་ཡིད་ཀྱང་བསལ་
Chinese
将变得困难。 像这样，到此为止，已经表明通过阻止建立能取和所取的量，现在，由于有害的量，事物都不存在，因此，仅仅通过显示唯识而表达的，就是所谓的“最初的尽头”等等。 想法是这样的：外境的事物是被其他论者以功德和实体等区别的多种方式所考察的。 其中，功德等法的事物的基础是实体，因此，阻止了该实体，那些具有根本的实体将不会出现。 因此，不要说谁单独产生，因为许多事物不是没有聚集的，因此，不要按照它的方式来驳斥。 实体也是地、水、火、风、空、时、方、我和意这九种。 其中，我应该立即思考。 声音也被认为是虚空的自性的功德。 如果是这样，由于相同的原因，所有的声音都不会被听到是不同的。 因此，就像靠近的地方一样，在被阻隔的地方显现 也希望听到声音，或者不会听到，这是确定的。 由于方向和地方也是相同的，因此不适合作为先前和之后等的原因。 这样认为，这种区分是因为进行区分的事物是不同的。 是什么进行区分的事物的先前和之后是从自身而来，还是从其他而来？ 其中，如果按照第一种方式，由于从自身理解到它已经成立，因此它们没有意义。 如果按照第二种方式，如果仅仅是从方向和地方而来，那么由于那时是相同的，因此此时的变化是不合适的。 如果说是其他的，那么它们将变得没有意义。 虚空、方向和地方这些事物是常恒的，无论是具有共同作用，还是与它分离，在没有获得自性差别的情况下，怎么会仅仅偶尔产生自己的结果呢？ 就像这样： 它们是有能力或没有能力的， 本性所处的地方是， 因为是常恒的所以不滋养， 为了耗尽它，能力是什么。 就像这样。 这也否定了意。
English
It will become difficult. Thus, up to this point, it has been shown by preventing the establishment of the valid cognition of the grasper and the grasped. Now, since things do not exist due to the harmful valid cognition, what is expressed by showing only the mind-only is the so-called "initial end" and so on. The thought is this: external objects are investigated by other proponents in many ways with distinctions such as qualities and substances. Among them, the basis of the qualities and other things is substance, therefore, by preventing that substance, those substances with roots will not arise. Therefore, do not say who produces it separately, because many things are not without aggregation, therefore, do not refute it according to its way. Substances are also the nine kinds of earth, water, fire, wind, space, time, direction, self, and mind. Among them, the self should be considered immediately. Sound is also considered to be a quality of the nature of space. If so, because of the similarity, all sounds will not be heard as different. Therefore, just like a nearby place, it appears in an obstructed place It is also hoped that the sound will be heard, or it will not be heard, which is certain. Since direction and place are also the same, it is not suitable as a cause of before and after, etc. Thinking like this, this distinction is because the things that make the distinction are different. Are the before and after of the things that make the distinction from themselves or from others? Among them, if according to the first way, since it is understood from itself that it has been established, they are meaningless. If according to the second way, if it is only from direction and place, then since it is the same at that time, those changes at this time are inappropriate. If it is said to be other, then they will become meaningless. These things of space, direction, and place are constant, whether they have a common function or are separated from it, how can they only occasionally produce their own results without obtaining the distinction of their own nature? Like this: They are capable or incapable, The place where nature resides is, Because it is constant, it does not nourish, What is the ability to exhaust it. Like this. This also negates the mind.
Tibetan
ཏོ། །ཡིད་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ཡིད་འདི་ནི་ཤེས་པ་ཅིག་ཅར་མི་སྐྱེ་བ་ལས་དཔག་པར་བྱ་བ་ཡིན་ན། གར་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཅིག་ཅར་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཡིན་ན། དེ་ལྟར་ཡིན་ན་ནི་ནམ་ཡང་མི་འཐད་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་ནམ་མཁའ་ལ་སོགས་པ་ནི་མེད་པ་ཁོ་ནའོ། །ས་ལ་སོགས་པ་ལུས་པ་ཡིན་ན་དེ་ཡང་ཡན་ལག་ཅན་དང་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱི་དབྱེ་བས་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་བརྟགས་སོ། །དེ་ལ་ཡན་ལག་ཅན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ལ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱང་མེད་དེ། དེ་གཉིས་ཀ་ལ་ཡང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ལ་གནོད་པར་བྱེད་པ་རིམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྗོད་པར་བྱེད་པ་ནི། ཐོག་མ་ཐ་མ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །སྣམ་བུ་ལ་སོགས་པ་དག་ནི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་གཉིས་ལ་སོགས་པས་བརྩམས་པའི་རིམ་གྱིས་བརྩམས་པ་ཡན་ལག་ཅན་གྱི་རང་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་གྲགས་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གཟུགས་ལ་ སོགས་པ་ནི་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་དང་དབུས་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་ཕན་ཚུན་འགལ་བའི་རང་བཞིན་རགས་པ་གཅིག་དང་བྲལ་བ་ཁོ་ནར་མཐོང་བའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་འདིས་ནི་ཤེས་པ་གཅིག་དང་འདྲེས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་དངོས་པོ་དམིགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་མི་དམིགས་པའི་གཏན་ཚིགས་བརྗོད་དོ། །དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་གནས་འགྱུར་བའི། །ཆ་ཤས་འབའ་ཞིག་སྣང་བ་སྟེ། །དེ་དང་ལྡན་པ་ཆ་མེད་པ། །གཞན་ནི་སྣང་བ་ཡོད་མ་ཡིན། །ཡན་ལག་གཅིག་ཁ་བསྒྱུར་རམ་གཡོན་ནའང་དེ་ལ་འདུ་བའི་ཡན་ལག་ཅན་ཡང་ཁ་བསྒྱུར་བའམ་གཡོ་བ་མཐོང་བར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་ཡན་ལག་ཁ་བསྒྱུར་བ་དང་གཡོ་བ་ཡིན་གྱི་ཡན་ལག་ཅན་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འོན་དེ་ཁ་བསྒྱུར་བ་དང་མི་གཡོ་བར་མཐོང་བར་འགྱུར་རོ། །ཡན་ལག་གཅིག་བསྒྲིབས་པ་ན་ཡང་དེ་མི་མཐོང་བ་ཁོ་ནར་འགྱུར་རོ། །དེ་མ་བསྒྲིབས་ན་ནི་དམིགས་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་བཟློག་དཀའ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ཐ་དད་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་འགལ་བའི་ཆོས་གནས་པའི་ཕྱིར་ཡན་ལག་ཅན་གཅིག་ཡིན་པར་མི་འོས་པས་ན་འདི་ནི་མེད་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཡུལ་དུ་འགྱུར་བའི་དུས་ལ་བབ་པར་མཐོང་ངོ༌། །དེ་ལྟར་གཅིག་བཀག་པས་ད་ནི་དུ་མའི་རང་བཞིན་ལུས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་དུ་མ་རྣམས་ཀྱིས་རྣམ་པ་དུ་མར་ཉེ་བར་བརྟགས་ཏེ། དཔེར་ན་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱིས་དང་པོ་དངོས་སུ་དབང་པོའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན་པ་དང༌། བྱེ་བྲག་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་ཡན་ལག་ཅན་རྩོམ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དང༌། མདོ་སྡེ་པ་རྣམས་ཀྱི་ཤ་ཟ་ལྟར་རྟག་ཏུ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་རང་གི་རྣམ་པར་གཏོད་པ་
Chinese
托！如果心识论者认为，心不是一下子产生知识，而是可以推测的。那么，在看等行为中，会一下子体验到各种知识。如果这样，那将永远不合理。因此，虚空等根本不存在。如果说地等存在，那也可以分为有支分和极微两种。其中，有支分是不存在的，极微也是不存在的。因为对于这两者，都没有能成立的理由。对于它们的破斥，将按照次第进行阐述，即最初和最终等。氆氇等不是由两个以上的极微逐渐构成，也不是以有支分的自性而广为人知。为什么呢？因为色等具有最初、最终和中间等的差别，它们彼此矛盾，并且由于看到它们与粗大的单一自性相分离的缘故。因此，这阐述了以与一个知识相混合的自性之事物为对境，具有可缘特征的不可缘的理由。如是如是，处于变动状态的，仅仅是部分显现而已。与之相应的无分微尘，其他是不可能显现的。一个支分向右或向左转动，那么包含它的有支分也会被看到在转动或摇动。如果说支分在转动和摇动，而有支分不是，那么它就会被看到在转动而不摇动。当一个支分被遮蔽时，它也只会变得不可见。如果不遮蔽它，那么就会难以避免地陷入可见的境地。因此，由于存在着具有不同自性的矛盾之法，有支分不可能是单一的，因此，我认为现在是时候将它变成不存在的言说对象了。这样，通过遮止一个，现在就只剩下众多的自性了。而且，众多也以多种方式被分别观察。例如，有部宗认为最初是根识的对境，胜论师则认为是构成有支分的东西，经部宗则认为像是食肉鬼一样总是隐藏着，创造着自己的形象。
English
To! If mind proponents think that mind does not generate knowledge all at once, but can be inferred. Then, in actions such as seeing, various knowledge is experienced all at once. If so, it will never be reasonable. Therefore, space and so on simply do not exist. If it is said that earth and so on exist, then it can also be divided into two types: having parts and extremely subtle particles. Among them, having parts does not exist, and extremely subtle particles also do not exist. Because for both of these, there is no reason to establish them. The refutation of them will be explained in order, that is, the beginning and the end, etc. Woolen cloth and so on are not gradually composed of two or more extremely subtle particles, nor are they widely known as the nature of having parts. Why? Because color and so on have differences such as beginning, end, and middle, they contradict each other, and because they are seen to be separated from the coarse, single nature. Therefore, this explains the reason for the non-apprehension of an object with the characteristic of being an object of cognition, with the nature of being mixed with one knowledge. Thus, thus, only the parts that are in a state of change appear. The indivisible particle corresponding to it, others are impossible to appear. If one part turns to the right or to the left, then the part with parts that contains it will also be seen to be turning or shaking. If it is said that the parts are turning and shaking, but the part with parts is not, then it will be seen to be turning without shaking. When one part is obscured, it will only become invisible. If it is not obscured, then it will be difficult to avoid falling into the state of being visible. Therefore, since there are contradictory dharmas with different natures, it is not appropriate for the part with parts to be single, so I think it is time to turn it into an object of non-existence. Thus, by negating one, now only the nature of many remains. Moreover, the many are also observed separately in various ways. For example, the Vaibhashikas think that the first is the object of root consciousness, the Vaisheshikas think that it is the thing that constitutes the part with parts, and the Sautrantikas think that it is always hidden like a flesh-eating ghost, creating its own image.