Tibetan
་ཐ་དད་དུ། །ཕྱི་རོལ་དོན་མེད་འདོད་མ་ཡིན། །ཀུན་དུ་དམིགས་པ་ལ་འཁྲུལ་པ། །ཡུལ་དང་དུས་གཞན་བདག་ཉིད་ཡིན། །ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ཇི་ལྟར་རྨི་ལམ་ལ་སོགས་པའི་དཔེ་སད་པའི་གནས་སྐབས་སུ་འབྱུང་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡུལ་ལ་སོགས་པ་ངེས་པར་བརྗོད་ཅེ་ན། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། རྨི་ལམ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་ལ་དམིགས་པ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་འཛིན་པའི་རང་བཞིན་ནམ་དྲན་པའི་རང་བཞིན་ཞིག་ཡིན། དེ་ལ་རེ་ཞིག་འཛིན་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འཛིན་པ་ནི་སྔོན་གྱི་འཛིན་པ་ལ་མི་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྔོན་མཐོང་བའི་ཡུལ་འཛིན་པས་ནི་སོ་སོར་ངེས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ་མཐོང་བ་གཞན་བཞིན་ནོ། །འདི་ནི་དྲན་པའི་རང་བཞིན་དུ་ཡང་མི་འཐད་དེ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། ལྟ་བའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། གསལ་བར་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཡུལ་གཞན་དུ་མཐོང་བ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོའི་ཡུལ་ཇི་ལྟར་ཡིན་པ་མི་ཤེས་སོ། །འོན་ཏེ་དེ་རྒྱུ་མཚན་ཡིན་དུ་ཆུག་ཀྱང་ཡུལ་ལ་སོགས་པ་ངེས་པ་ནི་རྒྱུ་མཚན་དེས་བྱེད་པར་མི་ནུས་སོ། །གལ་ཏེ་ཡུལ་ལ་སོགས་པ་གང་དུ་ཕྱི་རོལ་ཉེ་བ་དེ་ཉིད་རྨི་ལམ་དུ་ཡང་སྣང་ན་དེ་ནི་དེའི་རྒྱུ་མཚན་དུ་འགྱུར་བ་ཞིག་ན། དེ་ལྟར་ན་མི་སྲིད་དེ་སླུ་བ་མེད་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དང་བྲལ་བ་འགའ་ཞིག་ཁོ་ནར་དེ་སྣང་ན་ནི་འདི་རྒྱུར་འཐད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དེའི་རང་བཞིན་དུ་བྲལ་བར་སྣང་བར་བྱེད་ན་ནི་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་གང་ཡང་རུང་བར་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ། །ཐུན་མོང་བའི་དོན་མེད་ཀྱང་རྒྱུ་ངེས་པ་མེད་པར་སྐྱེ་བ་ནི་གང་གི་ཚེ་གཉིད་ཀྱི་རྨི་ལམ་མཚུངས་པར་དམིགས་པ་འམ། འཁྲུལ་པའི་ཤེས་པ་ཅན་མང་པོ་རྣམས་ལ་སྐྲ་ལ་སོགས་པ་སྣང་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་མེད་ཀྱང་དོན་བྱེད་པ་ནི་རྨི་ལམ་དུ་དམིགས་པ་ཁོ་ནའོ། ། ཇི་ལྟར་སད་པའི་གནས་སྐབས་ན་བུད་མེད་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་གྱི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་དེ་དང་འབྲེལ་པ་ས་བོན་འབྱུང་བ་ལ་སོགས་པའི་དོན་བྱ་བ་ལ་དངོས་སུ་མྱོང་བ་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་རྨི་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་སུ་ཡང་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་རྨི་ལམ་ལ་སོགས་པར་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་མེད་པར་ཡུལ་ངེས་པ་ལ་སོགས་པར་འགྱུར་བ་དེ་བཞིན་དུ་སད་པའི་གནས་སྐབས་སུ་ཡང་འགྱུར་བ་གང་གིས་ཟིལ་གྱིས་མནན། ཇི་སྐད་དུ། འགའ་ཡི་ནང་གི་བག་ཆགས་ནི། །འགའ་ཞིག་ཉིད་ཀྱིས་ཟད་བྱེད་པ། །དེ་ཕྱིར་བློ་ནི་རྣམ་ངེས་ཀྱིས། །ཕྱི་རོལ་དོན་ལྟོས་མ་ཡི
Chinese
各不相同。 不承认外境无意义， 于一切境皆迷乱， 境与异时即自性。 如是说。因此，如梦等之例，于醒时所生之识，如何说境等是确定的呢？并非如此，因为于梦等之识，执取是不合理的。如是，是执取的自性，或是忆念的自性。其中，暂且不是执取，因为执取不依赖于先前的执取。以执取先前所见之境，则不能个别确定，如其他的见。此亦不应是忆念的自性，因为没有分别，并且是所见之境，以及显现之故。因此，于他境所见等事物之境如何，则不得而知。然而，即使那是理由，境等之确定，亦不能由彼理由所作。若境等何处是外境邻近，彼亦显现于梦中，则彼将成为彼之理由耶？如是则不可能，因为将成为无欺骗之故。若仅于少数与彼分离者显现，则此不应成为理由。若使其显现为与彼自性分离，则因无有差别，将成为任何皆可。无有共同之义，然无有确定之因生起，如何时于睡眠之梦中，相同地执取，或如于众多迷乱之识者，显现头发等。如是，即使无有外境之义，然能起作用，仅是于梦中所执取。 如醒时，以女人为理由之安乐等，以及与其相关之种子生起等事，如实体验，如是于梦时亦然。因此，如梦等中，无有外境之义，而境等成为确定，如是醒时亦然，何者压倒之？如是说：某者内之习气，某者自身所穷尽，因此智以种种确定，不依赖于外境之义。
English
Different. It is not admitted that external objects are meaningless, Confusion arises in all objects, Object and different time are self-nature. Thus it is said. Therefore, like the example of dreams, how can it be said that the consciousness arising in the state of wakefulness is definitely an object, etc.? It is not so, because it is unreasonable to grasp the consciousness of dreams, etc. Thus, it is either the nature of grasping or the nature of remembering. Among them, it is not grasping for the time being, because grasping does not depend on previous grasping. Grasping the previously seen object does not make it possible to determine individually, like other views. This should also not be the nature of memory, because there is no distinction, and it is the object of sight, and because it appears clearly. Therefore, it is not known how the object of things seen in other realms is. However, even if that is the reason, the determination of objects, etc., cannot be done by that reason. If the object, etc., is close to the external object, and it also appears in the dream, then will that become the reason for it? If so, it is impossible, because it will become non-deceptive. If it appears only in a few who are separated from it, then this should not be a reason. If it makes it appear separate from its own nature, then because there is no difference, it will become anything. There is no common meaning, but there is no definite cause for arising, such as when the same is grasped in a dream of sleep, or like the appearance of hair, etc., to many confused consciousnesses. Likewise, even if there is no meaning of external objects, it can function, it is only grasped in a dream. As in the state of wakefulness, the happiness, etc., with the reason of a woman, and the things related to it, such as the arising of seeds, are actually experienced, so it is in the state of dream. Therefore, as in dreams, etc., there is no meaning of external objects, and objects, etc., become definite, so it is in the state of wakefulness, what overwhelms it? As it is said: The habits within someone, are exhausted by someone himself, therefore the mind with various determinations, does not depend on the meaning of external objects.
Tibetan
ན་ནོ། ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །དེ་ན་རིག་པ་ལ་ཕྱི་རོལ་གྱི་རྒྱུ་མཚན་མེད་པ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དང༌། བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་དག་སྔ་ཕྱིར་གྱུར་པས་ཅིག་ཅར་རྟོགས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཉེས་པ་བརྗོད་པ་ཇི་ལྟར་འཐད་པར་འགྱུར་བ་ནི་མི་ཤེས་སོ། །གལ་ཏེ་ཅིག་ཅར་རྟོགས་པ་ཡིན་ཡང༌། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་འཛིན་པར་བྱེད་པར་ངེས་པར་བྱས་པའི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་འཛིན་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ལ། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་དོན་རྟོགས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཐུན་མོངས་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་གཟུང་བ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། རྒྱུའི་ཚོགས་སྔ་མ་སྔ་མ་ཉིད་ལས་ཡུལ་དང་ཤེས་པའི་སྐད་ཅིག་རྣམས་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་ཉིད་དུ་སྐྱེད་ངེས་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་འཆོལ་བར་འགྱུར་ཞེ་ན། འདི་ལ་སྙིང་པོ་ཡེ་མེད་དེ། གང་གི་ཕྱིར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་བདག་ཉིད་མངོན་སུམ་ལ་ནི་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་བཞིན་དུ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་ཉིད་དམ་སྔོན་པོའི་ཐུན་མོང་བ་ཉིད་ནི་སྣང་བ་མེད་དོ། །སྔོན་པོ་རྟོགས་པ་པོ་གཞན་གྱིས་བ་ལྟ་བར་བྱ་བ་ཉིད་ནི་མངོན་སུམ་གྱིས་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གཞན་གྱིས་རྟོགས་པ་ཡང་མངོན་སུམ་ཉིད་དུ་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྤུ་ལངས་པ་ལ་སོགས་པའི་རྟགས་ལས་སྐྱེས་པའི་རྗེས་སུ་དཔག་པས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཡུལ་ནི་སྤྱི་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དུས་གཅིག་ཏུ་རྟོགས་པ་ནི་ཤེས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། ཡུལ་རུང་བས་ན་གནས་པས་མ་ཤེས་པ་རང་གི་ཤེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ནི་སྐད་ ཅིག་མ་ཡིན་པ་ཡན་ལག་ཅན་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་གཅིག་པ་ཁོ་ན་མ་ཡིན་ནམ་ཞེས་དོགས་པ་ལ་བརྗོད་པ་ནི་དཀར་པོ་ལ་སོགས་པའོ། །དཀར་པོ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་གཟུགས་དཀར་བ་ལ་སོགས་པ་མཐོང་བ་སྟེ། མངོན་སུམ་གྱིས་རྟོགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ནི་དེས་གཞན་སྔ་མའམ་ཕྱི་མ་དག་ཏུ་མཐོང་བ་མེད་དོ། །སྔ་ཕྱི་སྟོང་པ་ཉིད་མཐོང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གཏན་ཚིགས་བཤད་པ་མཐོང་ཟིན་པ་དང༌། མཐོང་བའམ་མཐོང་བཞིན་པ་དང་མཐོང་བར་འགྱུར་བ་འདི་དག་ནི་རྟག་ཏུ་ཕན་ཚུན་དུ་གཅིག་ལ་གཅིག་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །མིག་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་ཉེ་བར་གནས་པ་ད་ལྟར་བ་ཙམ་འཛིན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ཐག་རིང་བ་དང་བར་ཆོད་པ་ལ་སོགས་པ་དང༌། འདས་པ་དང༌། མ་འོངས་པ་དང༌། བྱིས་བ་དང༌། རྒན་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་ཅིག་ཅར་འཛིན་པར་ཐལ་བ་བཟློག་
Chinese
如是说。那么，对于觉性没有外在原因这一点，如果说色等和乐等有先后顺序，因此会产生无法同时证悟的过失，这如何能成立呢？我不知道。如果即使是同时证悟，也只是对确定要执持色等之后产生的乐等进行执持，并且对于证悟色等之义的一切事物来说，由于其非共同性，仅仅是被执持，因为从前一个前一个因的集合中，境和识的刹那必定会产生为所执和能执，那么如何会混淆所执和能执呢？对此，没有任何意义，因为由于没有分别念，对于自性现量来说，就像蓝色等显现一样，所执和能执本身或者蓝色的共同性是不会显现的。由其他证悟者所见的蓝色，不是现量所证悟的，因为其他所证悟的也会变成现量。从汗毛竖立等征兆产生的比量所证悟的也不是，因为它的对境是总相。因此，同时证悟非共同的色等仅仅是意识，因为对境是合适的，所以没有被处所知晓的是自己的意识。如果怀疑外境不是刹那的，而是具有支分等相同自性的，那么所说的是白色等。白色等，即见到白色等色，也就是现量所证悟的，它不会在其他前后见到。意思是说见到的是空性。解释理由是，已经见到的、正在见或将要见的，这些总是互相矛盾的，就像乐等一样。眼等识只是执持近处现在的事物，如果不是这样，那么远处和有间隔等，以及过去、未来、孩童和老人等也会同时被执持，这是无法避免的。
English
So it is said. Then, regarding the point that awareness has no external cause, if it is said that forms and pleasures, etc., have a sequential order, and therefore the fault of not being able to realize them simultaneously arises, how can this be established? I do not know. If, even when realizing simultaneously, it is only the grasping of pleasure, etc., that arises after determining to grasp forms, etc., and for all things that realize the meaning of forms, etc., due to their non-commonality, they are merely grasped, because from the collection of prior and prior causes, the moments of object and consciousness will definitely arise as the grasped and the grasper, then how can the grasped and the grasper be confused? To this, there is no essence at all, because since there is no conceptual thought, for self-awareness direct perception, like the appearance of blue, etc., the grasped and the grasper themselves or the commonality of blue do not appear. The blue seen by another cognizer is not what is cognized by direct perception, because what is cognized by another would also become direct perception. What is cognized by inference arising from signs such as bristling hair is also not, because its object is the general characteristic. Therefore, the simultaneous realization of non-common forms, etc., is only consciousness, because the object is suitable, so what is not known by the place is one's own consciousness. If there is doubt that external objects are not momentary, but have the same nature of having parts, etc., then what is said is white, etc. White, etc., that is, seeing white color, etc., which is what is cognized by direct perception, it does not see others before or after. The meaning is that what is seen is emptiness. The reason is explained: what has already been seen, what is being seen or will be seen, these are always mutually contradictory, just like pleasure, etc. Eye consciousness, etc., only grasps what is near and present, if it were not so, then what is far away and has intervals, etc., and the past, future, children, and old people, etc., would also be grasped simultaneously, which is unavoidable.