Tibetan
་པས་སྒྲོ་བཏགས་པའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་ཐམས་ཅད་ལ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཐ་དད་པའི་དོན་བདེན་པ་ཡིན་ན་བདག་མེད་པ་བདག་མེད་པས་སྲིད་པ་ཡོད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སྲིད་པ་དང་ཞི་བའི་རང་བཞིན་རྣམས་ཇི་ལྟར་ཐ་དད་པ་མེད་པ་ཡིན་ཞེ་ན་དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། བདག་ཏུ་ལྟ་བ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་ལས་བྱུང་བ་དང༌། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའོ། །དེ་ལ་ལུས་ལ་སོགས་པས་ཐ་དད་པ་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བའི་ལས་བྱེད་པ་པོ་དང༌། དེའི་འབྲས་བུ་སྤྱོད་པ་པོ་རྟག་པ་དང་ཁྱབ་པ་ནི་བདག་ཡིན་ནོ་ཞེས་བདག་ཏུ་མངོན་པར་སྨྲ་བ་གཟེག་ཟན་པ་ལ་སོགས་པའི་བསྟན་བཅོས་ལ་སོགས་པ་གོམས་པས་ཉེ་བར་བསྐྱེད་པ་འདུ་བྱེད་ལས་བྱུང་བ་ནི་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་ལས་བྱུང་པ་སྟེ། བྱེ་བྲག་པ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཐོག་མ་མེད་པའི་མ་རིག་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་དབང་གིས་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྒྱུན་ལ་བརྟེན་པར་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་ཞེས་པ་བདག་ཏུ་རྟོགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེའི་རང་བཞིན་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་སྟེ། སྲོག་ཆགས་ཐམས་ཅད་ལ་ཐུན་མོང་དུ་ཡོད་པའི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱི་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཕྱོགས་དང་པོ་ལ་རེ་ཞིག་བདག་ཡོད་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཚད་མ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །མངོན་སུམ་གྱིས་ནི་བདག་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། མིག་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡུལ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་སོ་སོར་ངེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པས་རྟོགས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། འབྲས་བུ་དང་རང་བཞིན་གྱི་རྟགས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟག་ཏུ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡུལ་དང་དུས་སུ་ལྡོག་པ་དང་བྲལ་བའི་བདག་དང་གཞན་འགའ་ཞིག་ལྷན་ཅིག་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པའི་བདག་ཉིད་བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་དང་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་དངོས་པོ་མ་གྲུབ་པས་འབྲས་བུའི་རྟགས་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཆོས་ཅན་ཡོད་པར་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ན་རང་བཞིན་གྱིས་རྟགས་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་རྗེས་སུ་དཔོགས་པར་འགྱུར་བ་ཡོད་པ་སྒྲུབ་པའི་རྟགས་གཞན་ཡང་སྲིད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །རྟགས་གཞན་དུ་གྱུར་པ་ཡང་ བསྒྲུབ་བྱས་ཁྱད་པར་འགྱུར་དགོས་ན་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་བདག་ནི་འགའ་ཡང་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་གཏན་ལ་མ་ཕེབས་པས་འགའ་ཡང་དེས་ཁྱབ་པར་ངེས་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་འདི་ལ་ནི་རྟགས་འགའ་ཞིག་ཀྱང་འབྱུང་བ་མེད་དོ། །མིག་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའམ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་སྒྲུབ་བྱེད་མ་ཡིན་མོད། ང་ཞེས་རྟོགས་པའི་རང་བཞིན་ཅན་བདག་གི་
Chinese
是依概念所设定的对境。因此，如果对于所有像那样的事物，具有真实存在的自性差异是真实的，那么无我就是以无我而存在的。如果存在和寂灭的自性没有差别，那怎么可能呢？事实并非如此。对自我的执着有两种：由现行造作而生和俱生。其中，身体等各不相同，造作善与非善之业，并感受其果报，常恒且遍一切处，认为是“我”而公开宣称的，通过学习胜论派等的论典等而串习增长的，是由现行造作而生的，如胜论派等。由于无始以来无明的习气力，执着于作为识流所依的“我”等的自性，这种对自我的认知，是俱生的，是所有众生共同具有的，是各个个体的。对于第一种观点，暂时没有能成立自我存在的量。因为眼等识的对境是色等各自确定的，所以不是通过现量来认知自我的。也不是通过比量来认知，因为没有果和自性的因相。由于常时隐蔽，与处所和时间相违，并且与自他某种共同存在和消逝的自性产生和产生作用的事物没有成立，所以没有果的因相。并且，由于法没有成立，所以自性的因相是不合理的。也不可能有其他的因相来成立所要推论的存在。即使有其他的因相，如果需要以所成立的事物来区分，由于所要成立的自我根本没有成立，因此没有确定为周遍，所以无法确定任何事物都周遍于它，因此这里没有任何因相产生。眼等识或者比量不是能成立的，但具有认知“我”的自性的
English
It is the object posited by concepts. Therefore, if it is true that all such things have a true, inherent difference, then selflessness exists by virtue of selflessness. If the nature of existence and peace are not different, how could that be? That is not the case. There are two kinds of clinging to self: that which arises from manifest action and that which is co-emergent. Among these, the belief that the self is distinct by virtue of the body, etc., that it is the agent who performs virtuous and non-virtuous actions and experiences their results, and that it is permanent and pervasive, is openly proclaimed as "I." This is cultivated through familiarity with treatises such as those of the Vaisheshika school, etc., and arises from manifest action, such as that of the Vaisheshikas. The nature of clinging to the self, which relies on the stream of consciousness due to the power of the habitual tendencies of beginningless ignorance, is co-emergent. It is common to all sentient beings and belongs to each individual. For the first view, there is no valid cognition that establishes the existence of a self. Self is not cognized by direct perception, because the objects of the eye and other consciousnesses are specifically determined as forms, etc. It is also not cognized by inference, because there is no sign of effect or nature. Because the self is always hidden, separate from place and time, and because the entity that produces and acts with the nature of some co-existent and disappearing self and other is not established, there is no sign of effect. Furthermore, because the subject of the property is not established, the sign of nature is unreasonable. There can be no other sign to establish the existence of what is to be inferred. Even if there is another sign, if it needs to be distinguished by what is established, since the self to be established is not established at all, it is not determined as pervasive, so it is impossible to determine that anything is pervasive by it, so no sign arises here. Eye and other consciousnesses or inference are not what can establish it, but the self with the nature of cognizing "I"
Tibetan
སྒྲུབ་བྱེད་ཡིན་གྱི་མངོན་སུམ་ནི་ཡོད་པ་ཁོ་ན་སྙམ་པའི་དོགས་པ་བསུ་ནས་གསུངས་པ་ནི། ང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ང་ཞེས་བྱ་བ་རང་རྟོགས་པའི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་སེམས་ལས་གཞན་པ་བདག་ལ་སོགས་པ་ནི་འགའ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྲིད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ངར་རྟོགས་པའི་ཡུལ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ང་སྐེམ་པ་ང་སྦོམ་ང་འགྲོའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་ངའོ་སྙམ་པའི་རྟོག་པ་སྐྱེ་བ་ཡིན་ནོ། །སྐེམ་པ་ཉིད་དང་སྦོམ་པ་ཉིད་དེ་ནི་ལུས་ལས་གཞན་དུ་གྱུར་པའི་ཆོས་མ་ཡིན་ནོ། །ཁྱབ་དང་ལུས་ཅན་མ་ཡིན་པ་ལ་ནི་ལུས་ཅན་གྱི་རྫས་ཀྱི་རྗེས་སུ་བྱེད་པ་ཅན་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་ཡང་འཐད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་བདག་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཚད་མ་མེད་པས་ཡོད་པའི་ཐ་སྙད་དུ་བྱར་རུང་བ་ལས་འདས་པ་དང༌། གནོད་པར་བྱེད་པའི་ཚད་མ་ཡོད་པས་ཀྱང་འདི་མེད་པ་ཁོ་ནར་འཐད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་གནས་པ་ཡིན་ནོ། །བདག་ཅེས་བྱ་བ་ཡོད་པ་ཡིན་ན་རྟོགས་པའི་རང་བཞིན་ནམ་འོན་ཏེ་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་གྲང༌། དེ་ལ་ཕྱོགས་དང་པོ་ལ་ནི་མིག་ལ་སོགས་པ་འབྲས་བུ་མེད་པར་ཐལ་བ་བཟློག་དཀའོ། །རྟག་ཏུ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་དམིགས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་བདག་ལ་ནི་མིག་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཡོད་པ་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །བདག་རྟོགས་པ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་ཡང་ཡོད་པའི་དངོས་པོ་མི་དམིགས་པས་གནོད་དོ། །དེས་ན་འདི་ནི་མེད་པ་ཁོ་ནར་འཐད་དོ་ཞེས་གནས་སོ། །ཡང་འཇིག་ཚོགས་སུ་ལྟ་བ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་ཀུན་ལ་ཇི་ལྟར་གྲུབ་པ་ཇི་ལྟར་བསྙོན་པར་ནུས་སྙམ་དུ་དོགས་པ་བསུ་ནས་གསུངས་པ་ནི། ང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དགོས་པ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་བརྗོད་པའི་ཚུལ་དུ་ ཤེས་པ་པོ་དང༌། ཤེས་བྱ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་མེད་པའི་ཕྱིར། ང་ཞེས་བྱ་བ་ངར་འཛིན་པའི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་བརྟན་པ་དང༌། ངར་འཛིན་པ་པོ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་ཇི་སྐད་བརྗོད་པའི་རང་བཞིན་གྱི་སེམས་ལས་གཞན་པ་ནི་འགའ་ཡང་ཡོད་མིན་ཏེ། སྲིད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་བདག་ཐམས་ཅད་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་ན་སྐྲ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་བཞིན་དུ་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་ནི་བདེན་པའི་དོན་ཅན་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་བདག་མེད་པ་མེད་པས་སྲིད་པ་དང་དངོས་པོར་ཡོད་པའི་ཕྱིར་སྲིད་པ་དང་ཞི་བའི་དངོས་པོ་རྣམས་ཐ་དད་པ་མེད་པ་བཀག་པ་མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྐད་དུ་བརྗོད་པ་མི་འཐད་པ་ཉིད་འཆད་པར་བྱེད་པ་བརྗོད་པ་ནི། གང་ཕྱིར་ཞེས་བྱ
Chinese
为了消除“作为论证的现量仅仅是存在”的疑虑，所以说“我”等等。“我”这个作为自证对象的，除了心之外的“我”等等，任何东西都不存在，是不存在的。因为“我”所认识的对象是色等等，所以会产生“我瘦了，我胖了，我走了”等等的“我是”这样的分别念。瘦和胖本身并不是与身体分离的法。对于无处不在且非肉身的事物来说，追随肉身之物的行为也是不合理的。因此，由于没有能证明“我”存在的量，所以超出了能被称作存在的范畴；又因为有能否定它的量，所以这仅仅是不存在的，这是确定的。如果“我”存在，那么它要么是觉知的自性，要么是非觉知的自性。如果是前者，那么就难以避免眼睛等失去作用的过失。对于总是以色等为目标的自性之“我”来说，眼睛等存在就不是有作用的了。即使“我”是非觉知的自性，也会因为无法观察到存在的实物而被否定。因此，这仅仅是不存在的，这是确定的。此外，为了消除“俱生我执如何在世间普遍存在，又如何能被否定”的疑虑，所以说“我”等等。其必要性在于：正如所说的那样，由于能知者和所知等等的自性之事物都不存在，所以“我”这个作为我执对象的恒常之物，以及我执者等等的自性，正如所说的自性之心之外的任何东西都不存在，是不存在的。因此，由于“我”在任何情况下都不存在，所以像对头发等的认知一样，认为有“我”并不是真实的。因此，由于无我不是不存在，而是存在于存在和事物之中，所以存在和寂灭的事物没有差别，也不是没有阻碍的。接下来要解释所说的不合理之处，即说“因为什么”。
English
To dispel the doubt that "perception as proof is merely existence," it is said, "I," and so on. "I," which is the object of self-awareness, such as the self other than the mind, does not exist at all; it is non-existent. Because the object recognized as "I" is form, etc., the thought of "I am" arises in the manner of "I am thin, I am fat, I am going," and so on. Thinness and fatness themselves are not qualities separate from the body. For that which is pervasive and not corporeal, the act of going, which follows corporeal substances, is also unreasonable. Therefore, because there is no valid cognition that proves the existence of "I," it transcends being able to be called existent; and because there is valid cognition that negates it, it is only non-existent, this is certain. If "I" exists, then is it of the nature of awareness or of the nature of non-awareness? If it is the former, then it is difficult to avoid the fault that the eyes, etc., are without effect. For the self that always aims at form, etc., the existence of the eyes, etc., is not with effect. Even if "I" is of the nature of non-awareness, it is negated because the existing entity cannot be observed. Therefore, this is only non-existent, this is certain. Furthermore, to dispel the doubt of "How can the innate view of the aggregates as self be established in all the world, and how can it be denied?" it is said, "I," and so on. The necessity is this: As it is said, because all entities of the nature of the knower and the known, etc., do not exist, "I," which is the constant object of grasping at self, and the nature of the grasper at self, etc., as it is said, nothing other than the mind of that nature exists; it is non-existent. Therefore, since "I" does not exist in any way, viewing it as self, like the cognition of hair, etc., is not of true meaning. Therefore, since the absence of self is not non-existent, but exists in existence and things, existence and the things of peace are not different, nor are they without obstruction. Next, to explain the unreasonableness of what is said, it is said, "Because of what."