Tibetan
པ་ལ་སོགས་པ་སྔགས་པ་གང་གིས་བྱས་པ་དེ་ནི་བསྟོད་པ་དང་མཆོད་སོགས་ཏེ། དཀྱིལ་འཁོར་བསྒོམ་པ་གཤེགས་སུ་གསོལ་བ་ལ་སྔགས་པ་གང་རབ་ཏུ་འབད་པ་དང་ལྡན་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །སྐུ་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པ་རྟག་པ་སྟེ་བརྟགས་པ་ཙམ་གྱིས་ཡང་དག་ཡོད་པ་མ་ཡིན་གྱི་སྤྲུལ་པ་ཡིན་པར་བསམ་པར་བྱའོ། །ཇི་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་ཞེ་ན། ཨོཾ་ལ་སོགས་པས་འཁོར་ལོ་བསྡུས་ནས་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། ཡི་གེ་ཨོཾ་ཐོག་མར་བྱས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཡི་གེ་ཨ་ལ་སོགས་པའོ། །ཨོཾ་ལ་སོགས་པ་དེ་ཉིད་དུ་བསྡུ་བ་ནི་འཁོར་ལོའི་བདག་པོ་དང་དཀྱིལ་འཁོར་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཐུགས་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་རྣམས་ཀྱི་མགོ་བོ་དང་ལྐོག་མ་དང་སྙིང་གར་བསྡུ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི། ཨོཾ་ལ་སོགས་པར་འཁོར་ལོ་བསྡུས་ནས་ནི། །སྐུ་ལ་སོགས་པ་རྟག་པ་དག་ཏུ་བྱ། །ཞེས་བྱ་སྟེ། སྔགས་པས་དེ་ལྟར་བསམ་ པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོའི་རྣམ་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མཐོང་ཞིང༌། དེ་ལྟར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེས་ངེས་པར་གྲོལ་ཞིང་ཐར་པ་ཐོབ་པས་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ཁམས་གསུམ་པར་གཏོགས་པ་རྣམས་དམིགས་ཤིང་ཡིད་ལ་བྱས་ནས་སྨོན་ལམ་གྱི་སྒོ་མངོན་སུམ་ཉིད་དུ་བྱ་སྟེ། འགྲོ་བ་ལ་ཕན་པའི་ཕྱིར་བདག་ཉིད་འཇམ་པའི་རྡོ་རྗེར་གྱུར་ནས་སྙིང་རྗེ་རྒྱུར་གྱུར་པས་འགྲོ་བ་མ་ལུས་པ་རྣམས་འཇམ་པའི་རྡོ་རྗེར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ལངས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ལངས་པ་ནི་བསམ་གཏན་ལས་སོ། །དག་པའི་སེམས་དཔའ་ནི་ཐ་མལ་པའི་ང་རྒྱལ་རྣམ་པར་སྤངས་པར་གྱུར་པས་དམ་པའི་ཆོས་སྨྲ་བ་ལ་སོགས་པ་བྱ་བ་མ་ལུས་པ་རྫོགས་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །ཇི་ལྟར་རྣལ་འབྱོར་པ་དག་པའི་སེམས་དཔར་གྱུར་པ་དེ་ལྟར་བསྟན་པ་ནི། རང་གི་ལྷ་ཡི་རྣམ་པའི་ང་རྒྱལ་ཡིད་ལ་བྱས་ནས་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། རང་གི་འདོད་པའི་ལྷའི་རྣམ་པར་སེམས་བསྐྱེད་པར་བྱས་པ་འཛིན་པས་བྱའོ། །ཀུན་དུ་སྣང་བར་གནས་པའི་ཡུལ་རྣམས་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཀུན་དུ་སྣང་བ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མིག་ལ་སོགས་པ་ལ་བརྟེན་པའོ། །དེའི་གནས་པ་ནི་རྣམ་པར་གཞག་པ་སྟེ། འདི་ནི་གཟུགས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའོ་ཞེས་དེ་ལྟར་ནང་གི་བདག་ཉིད་ཅན་ནོ། །དེའི་ཡུལ་རྣམས་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་སྟེ་དེ་དག་གིས་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་གཟུགས་ཀྱི་མཚན་མ་ལས་སྐྱེས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་གཟུགས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའོ་ཞེས་རྣམ་པར་གཞག་གོ །དེ
Chinese
等等，任何修习真言者所作的，都是赞颂和供养等。对于观修坛城，祈请诸佛降临，任何精进修持真言者，都应如此称呼。身金刚等是常恒的，仅仅通过推测并不能真实存在，应当思维为化身。如何变化呢？如经中所说：“以嗡等字摄集轮。”意思是说，以嗡字开始的，就是阿字等。将嗡等摄集于自身，即轮之主和坛城修行者，将心金刚等摄集于头部、颈部和心间，如经中所说：“以嗡等摄集轮，身等皆成常恒。”真言者应如是思维。如此见到坛城轮相之真如，如此证悟真如者，必能解脱并获得解脱，因此应缘念有情界三界众生，并以愿门显现，为了利益众生，自身化为寂静金刚，以慈悲为因，使一切众生皆成寂静金刚。从禅定中起立等，清净的菩萨是舍弃了凡夫的傲慢，因此应圆满宣说圣法等一切事业。如何显示瑜伽行者成为清净的菩萨呢？如经中所说：“以自本尊之慢作意。”意思是说，应以忆念自己所欲本尊之形相而生起。如经中所说：“一切显现安住之境。”一切显现，是指以眼等为所依，对色等所产生的识。其安住是分别，即“这是色之识”，如此是内在的自性。其境是指色等，因为它们所造。也就是说，从色相所生的识，就是色之识，如此进行分别。
English
Etc., whatever is done by any mantra practitioner is praise and offerings, etc. For visualizing the mandala and inviting the Buddhas to descend, anyone who diligently practices mantras should be addressed as such. The body vajra, etc., are permanent, but they do not truly exist merely through speculation; they should be thought of as emanations. How does it transform? As stated in the scripture, "Gather the wheel with Om, etc." This means that what begins with the letter Om is the letter A, etc. Gathering Om, etc., into oneself, that is, the lord of the wheel and the mandala practitioners, gathering the heart vajra, etc., into the head, neck, and heart, as stated in the scripture, "Gather the wheel with Om, etc., and make the body, etc., permanent." The mantra practitioner should think in this way. Thus, seeing the suchness of the mandala's wheel aspect, whoever realizes suchness in this way will surely be liberated and attain liberation. Therefore, one should focus on sentient beings in the three realms and manifest the door of aspiration. For the benefit of beings, transforming oneself into a peaceful vajra, with compassion as the cause, making all beings into peaceful vajras. Rising from meditation, etc., the pure bodhisattva is one who has abandoned the pride of ordinary beings, and therefore, all activities such as expounding the holy Dharma should be perfected. How is it shown that the yogi becomes a pure bodhisattva? As stated in the scripture, "With the pride of one's own deity, keep in mind." This means that one should generate and hold the form of one's desired deity in mind. As stated in the scripture, "All appearing abodes of objects." All appearances refer to the consciousness that arises from forms, etc., based on the eye, etc. Its abiding is the distinction, that is, "This is the consciousness of form," and thus it is the inner nature. Its objects are forms, etc., because they are what create it. That is, the consciousness that arises from the characteristic of form is the consciousness of form, and thus it is distinguished.
Tibetan
་བཞིན་དུ་སྒྲ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་ཡང་བལྟ་བར་བྱའོ། །རང་རང་གི་ངོ་བོ་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོངས་སུ་དག་པའོ། །དེ་ཡང་གཟུགས་ཀྱི་དག་པ་ནི་སྐུའི་རྡོ་རྗེ་ཉིད་དུའོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྒྲ་ནི་ཐུགས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་ཉིད་དུའོ། །དྲི་ནི་རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་ཉིད་དུའོ། །རོ་ནི་གསུང་གི་རྡོ་རྗེ་ཉིད་དུའོ། །རེག་བྱ་ནི་དམ་ཚིག་རྡོ་རྗེ་ཉིད་དུ་སྟེ། རང་རང་གི་ངོ་བོ་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་འདིས་རིམ་པ་བཞིན་དུ་ཡུལ་ཡོངས་སུ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ནི་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་དམ་པར་རོ། །ཕན་ཚུན་ཁྱད་པར་མེད་པ་ནི་གཅིག་ལ་གཅིག་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །དཔལ་ལྡན་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ལྟ་བུར་ནི། ། ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡུལ་འདི་དག་ཐམས་ཅད་དཔལ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ། གང་གི་ཕྱིར་དངོས་པོ་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་དཔལ་ལྡན་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ལྟ་བུར་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་རྟོག་པ་སྤངས་བ་ཡིས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་རྟོག་པ་ནི་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པ་དང༌། ཐ་མལ་བའི་ང་རྒྱལ་གྱི་རང་བཞིན་ནོ། །དེ་ལས་གྲོལ་བ་ནི་སྤངས་པའོ། །ཡང་ན་གང་གིས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་རྟོག་པ་སྤངས་པར་གྱུར་པའི་སྔགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱ་སྟེ། དེས། བྱ་བ་མ་ལུས་པ་ནི་རྫོགས་པར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་དམ་པའི་ཆོས་སྨྲ་བ་ལ་སོགས་པ་བྱ་བའོ། །ཐུབ་པའི་འཁོར་ལོ་མ་ལུས་མཆོད་པ་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། དེ་ལྟ་བུའི་སྔགས་པས་ཐུབ་པའི་འཁོར་ལོ་མ་ལུས་པ་མཆོད་པ་འདི་ནི་མཆོག་དམ་པ་ཡིན་ཏེ། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོ་བསྒོམས་པས་བྱ་བ་མ་ལུས་པ་རྫོགས་པར་བྱ་བ་འདི་ནི་དེའི་མཆོད་པ་ཀུན་དུ་སྟེ། དུས་ཐམས་ཅད་དུ་མཆོག་ཡིན་པར་བལྟ་བར་བྱའོ། །ད་ནི་སྙིང་གའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ཟས་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པའི་ཆོ་ག་སྟོན་ཏེ། དེ་ཡང་ཇི་ལྟར་ན་རྣལ་འབྱོར་པས་ཐ་མལ་བའི་ང་རྒྱལ་སྤངས་པའི་སེམས་ཀྱིས་ཟས་ལ་སྤྱད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས། ཟན་ཟ་བའི་ཚེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ཟས་ལ་སྤྱོད་པའི་དུས་སུ་སྙིང་གའི་ཟླ་བ་ལ། འཁོར་ལོའི་གཙོ་བོ་ཞེས་བྱ་བ་འཁོར་ལོའི་བདག་པོ་དཀྱིལ་འཁོར་པའི་ལྷ་རྣམས་དང་བཅས་པ་རང་གི་སྔགས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་རང་གི་སྙིང་པོའི་ཡི་གེ་བྷྲཱུཾ་ལཾ་ཛཾ་བཾ་ལ་སོགས་བ་དང་ཡི་གེ་ཧཱུཾ་ལས་ཀྱང་ཀུན་དུ་དམིགས་ཤིང་བསམས་ལ། རང་གི་ཟས་ལ་སོགས་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་
Chinese
也应同样观察声等诸识。各自的自性完全清净，即是自性本身完全清净。其中，色的清净即是身金刚。同样，声是语金刚。香是宝生。味是语金刚。触是誓言金刚。各自的自性完全清净，应以此依次观想对境。以法性而言，是究竟的。彼此没有差别，即是以一者不可与另一者区分。如吉祥金刚持。 这指的是，所有这些对境都是吉祥金刚萨埵的自性。因为所有这些事物都是无二智慧的自性。因此，应观想如吉祥金刚持。以舍弃颠倒之分别。 指的是，颠倒之分别是所取和能取的相状，以及庸常的慢心之自性。从中解脱即是舍弃。或者，谁舍弃了颠倒之分别，就称呼那位咒师为“舍弃者”。因此，他应：所有事业都圆满。 指的是宣说正法等事业。供养一切能仁之轮。 指的是，这样的咒师供养一切能仁之轮，这是至高无上的。观想坛城之轮，所有事业都圆满，这即是对他的供养，应视为一切时中最殊胜的。现在，以“心间的”等句开始，宣说受用食物之仪轨。也就是，瑜伽士应如何以舍弃庸常慢心的心态来享用食物。吃糌粑时，指的是在享用食物之时，于心间的月亮上。“轮之主尊”指的是坛城之主，与坛城本尊众一同，以自己的咒语，指的是自己的心咒字，如（藏文）བྷྲཱུཾ་（梵文天城体，bhrūṃ，梵文罗马拟音，bhrūṃ，种子字）লাম（梵文天城体，laṃ，梵文罗马拟音，laṃ，种子字）ཛཾ་（梵文天城体，jaṃ，梵文罗马拟音，jaṃ，种子字）བཾ་（梵文天城体，vaṃ，梵文罗马拟音，vaṃ，种子字）等，以及从字（藏文）ཧཱུཾ་（梵文天城体，hūṃ，梵文罗马拟音，hūṃ，种子字）中也完全观想和思维，自己的食物等是菩提心的自性。
English
One should also observe the consciousness of sound and so on in the same way. The complete purity of each of their own essences is the complete purity of the essence itself. Among them, the purity of form is the vajra of the body itself. Similarly, sound is the vajra of the mind itself. Smell is the very source of jewels. Taste is the vajra of speech itself. Touch is the vajra of samaya itself. The complete purity of each of their own essences is that one should meditate on the objects completely in sequence with this. By the nature of reality, it is ultimate. The absence of difference between each other is precisely because one cannot be distinguished from the other. Like the glorious Vajradhara. This means that all these objects are the very essence of the glorious Vajrasattva. Because all these things are the very essence of non-dual wisdom. Therefore, one should meditate as if one were the glorious Vajradhara. By abandoning perverse thoughts. This means that perverse thoughts are the aspects of what is grasped and what grasps, and the nature of ordinary pride. Liberation from that is abandonment. Or, whoever abandons perverse thoughts, that mantra practitioner is called that. Therefore, he should: Completely accomplish all actions. This refers to actions such as proclaiming the sacred Dharma. Offering to all the wheels of the Sage. This means that such a mantra practitioner offering to all the wheels of the Sage is the supreme and sacred. Meditating on the wheel of the mandala, completely accomplishing all actions, this is the complete offering to him, and it should be regarded as supreme at all times. Now, beginning with "of the heart," and so on, it teaches the ritual of enjoying food. That is, how a yogi should enjoy food with a mind that has abandoned ordinary pride. When eating zan, this means at the time of enjoying food, on the moon in the heart. "Lord of the Wheel" means the lord of the mandala, together with the deities of the mandala, with his own mantra, which means his own heart mantra syllables, such as (Tibetan) བྷྲཱུཾ་ (Sanskrit Devanagari, bhrūṃ, Sanskrit Romanization, bhrūṃ, seed syllable) লাম (Sanskrit Devanagari, laṃ, Sanskrit Romanization, laṃ, seed syllable) ཛཾ་ (Sanskrit Devanagari, jaṃ, Sanskrit Romanization, jaṃ, seed syllable) བཾ་ (Sanskrit Devanagari, vaṃ, Sanskrit Romanization, vaṃ, seed syllable) and so on, and also from the syllable (Tibetan) ཧཱུཾ་ (Sanskrit Devanagari, hūṃ, Sanskrit Romanization, hūṃ, seed syllable), one should completely visualize and contemplate that one's own food and so on is the very essence of bodhicitta.