Tibetan
་དེ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟེ། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་དང༌། ས་རྣམས་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སོ། །དེ་ལྟར་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་དང༌། ས་དེ་རྣམས་ཉིད་ནི་དཀར་པོའི་ཆོས་ཡིན་ལ། དེའི་རང་བཞིན་ནི་སེར་སྣ་ལ་སོགས་པ་ལས་ལྡོག་པར་གྱུར་པའི་རང་བཞིན་ནོ། །དེ་བས་ན་དེ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་ཅིང་ཆེད་དུ་བྱ་བ་མེད་པར་དེ་ཉིད་ཀྱིས་བདག་དང་གཞན་གྱི་དོན་མཐོ་རིས་དང་ཐར་པ་ཞེས་བྱ་བ་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་ཅན་ཡིན་ཞིང་རྒྱུར་གྱུར་པས་སེམས་དེ་ཡང་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་རྣམ་པ་ལྟ་བུ་ཡིན་ལ། རིམ་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་གོམས་པའི་རིམ་པས་ཤེས་རབ་དང་ཐབས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་ཏེ་ཤེས་རབ་དང་ཐབས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ་རང་གི་དོན་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་ཅན་ཏེ་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤོང་བའི་རྒྱུར་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱི་ཟབ་པ་ཉིད་དེ། འཇུག་པར་དཀའ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་ཡིན་པ་དང༌། གཞན་གྱི་ལུང་འབོགས་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱིས་གཞན་རྣམས་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་དང༌། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཐམས་ཅད་བསྐྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྒྱ་ཆེ་བའི་ཕྱིར་ཐབས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་ཡིན་ཏེ་སྙིང་རྗེའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ད་ནི་རྣམ་པར་སྤྲོས་པ་དེའི་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་བདག་ཉིད་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དམ་པའི་དོན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དོན་དམ་པར་ནི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ན་དངོས་པོ་ཅི་ཡང་གཞན་དག་ལས་དབྱེ་བ་མེད་པ་ཡིན་ཞིང་སྣ་ཚོགས་པའི་རང་བཞིན་ཅན་མ་ཡིན་ལ་དབྱེ་བ་མེད་པ་མིན་ཏེ། རང་བཞིན་གཅིག་ཀྱང་མི་འདོད་དོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གཞན་དུ་འཛིན་པ་ལས་ནི་ལྡོག་ཕྱིར་དང༌། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། གཞན་དག་ལ་གཞན་དུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ལས་རྣམ་པར་ལྡོག་པར་གྱུར་ཅིང་མེད་པར་གྱུར་པས་སོ། །གལ་ཏེ་གཞན་པ་རོ་ལ་འགའ་ཞིག་ཡོད་པར་གྱུར་ན་ཅིག་ཤོས་དེ་ལས་དབྱེ་བ་མེད་པ་དང༌། དབྱེ་བ་ཡོད་པ་ལ་སོགས་པ་དཔྱད་པར་བྱ་བ་དག་ཡིན་ན། གཞན་དུ་འཛིན་པ་ལས་ལྡོག་པ་དེས་ན་གཞན་ལས་བྱེད་པ་མེད་པའམ། དབྱེ་བ་མེད་པ་མ་ཡིན་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་འདོད་པའི་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ ཕྱིར་གཞན་དུ་འཛིན་པ་ལས་རྣམ་པར་ལྡོག་ཅེ་ན། དེ་བཞིན་བྱེ་བྲག་ལ་སོགས་བྲལ་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། དེ་བཞིན་ཏེ་དེའི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་མེད་པ་དང༌། དབྱེ་བ་ཡོད་པའི་བདག་པོ་དང་བྲལ་ཞིང་མི་ལྡན་པ་སྟེ། སེམས་ལས་ཐ་དད་པའི་ཕྱི་རོལ་བ་མེད་དོ་ཞེས་
Chinese
那是度，也就是布施等的度以及地，也就是极喜地等。像那样，度以及那些地本身就是白法，它的自性是与悭吝等相违背的自性。因此，像那样无分别而任运成就，无需特意作为，它本身就是自他之利，是产生增上生和解脱之因，并且成为因，所以那个心也像是坛城的形状。次第，就是习惯于次第的次第，是智慧和方便的自性，也就是智慧和方便的体性。对此，意义是这样的：是产生自利的因，也就是成为舍弃一切烦恼之因的甚深性，是难以进入的智慧的自性；以及成为他人传授之因，也就是使他人产生世间和出世间一切圆满的广大性，所以是方便的自性，也就是大悲的体性。现在，为了显示那个戏论的平等性之自性，所以说了“以胜义谛而言”等。以胜义谛而言，以法性而言，任何事物都与其他的没有差别，不是多种自性，也不是没有差别，也不希望是一种自性。为什么呢？因为是从他执中返回。说了“因为是从他执中返回”。因为是从对他者的显现执著中彻底返回和不存在的缘故。如果对他者稍微存在执著，那么就应该分析与另一者的无差别和有差别等。因为是从他执中返回，所以不希望有丝毫的与他者作用或无差别。为什么从他执中返回呢？因为远离如是差别等。说了“因为远离如是差别等”。如是，也就是与它的无差别和有差别的自性分离和不具备，也就是没有与心不同的外道等。
English
That is transcendence, that is, the perfections such as generosity, and the grounds, such as the Joyful Ground. Thus, the perfections and those grounds themselves are white dharmas, and their nature is the nature of being contrary to stinginess and the like. Therefore, such a non-conceptual, spontaneously accomplished, and without special effort, it itself is the benefit of self and others, the cause of arising higher realms and liberation, and because it becomes the cause, that mind is also like the shape of a mandala. Gradual, that is, the gradualness of being accustomed to gradualness, is the nature of wisdom and means, that is, the essence of wisdom and means. The meaning of this is that it is the cause of arising self-benefit, that is, the very depth of becoming the cause of abandoning all defilements, and it is the nature of wisdom that is difficult to enter; and because it becomes the cause of others' transmission, that is, it generates all the perfections of the world and beyond the world for others, so it is the nature of means because of its vastness, that is, the essence of great compassion. Now, in order to show the nature of equality of that elaboration, it is said, "In terms of the ultimate meaning," and so on. In terms of the ultimate meaning, in terms of the nature of reality, nothing is different from others, it is not of various natures, nor is it without difference, nor does it desire a single nature. Why? Because it turns back from the grasping of other. It is said, "Because it turns back from the grasping of other." Because it has completely turned back and ceased to exist from the manifest clinging to others. If there were some clinging to otherness, then one should analyze the non-difference and difference from the other. Because it turns back from the grasping of other, it does not desire even a little of the action or non-difference from other. Why does it turn back from the grasping of other? Because it is free from such distinctions and so on. It is said, "Because it is free from such distinctions and so on." Thus, that is, it is separated from and does not possess the nature of its non-difference and difference, that is, there are no outsiders who are different from the mind.
Tibetan
སྔར་བསྒྲུབས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་དབྱེ་བ་དང་དབྱེ་བ་མེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བས་གཞན་དུ་འཛིན་པ་ལས་རྣམ་པར་ལྡོག་པའི་ཕྱིར་ཅི་ཡང་དབྱེ་བ་མེད་པ་དང༌། དབྱེ་བ་ཡོད་པ་ཡིན་པར་མི་འདོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་བཤད་མ་ཐག་པའི་ཚུལ་གྱིས་བརྟགས་ཤིང་ཡོངས་སུ་བསྒོམས་ནས་རང་གི་སྙིང་གའི་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའི་ཐུགས་ཀར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དྲི་མ་མེད་པའི་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་དེར་གནས་པའི་མཚན་མའི་དབུས་ན་འདུག་པའི་སྙིང་པོ་དམ་པ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པའི་ཐིག་ལེའི་གཟུགས་སུ་རང་གི་ཡིད་དེ་རང་གི་སེམས་འོད་དང་ལྡན་པ་སྟེ། འབར་བ་དང་བཅས་པར་ཡོངས་སུ་བསྒོམ་ཞིང་བསམ་པར་བྱའོ། །ཡང་ན་རང་གི་སྙིང་པོ་ནི་རང་གི་འདོད་པའི་ལྷའི་ས་བོན་ཏེ། དེའི་གཟུགས་སུ་རང་གི་ཡིད་གསང་སྔགས་དམ་པར་ཡོངས་སུ་གྱུར་པའི་ཐིག་ལེའི་གཟུགས་སུ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །ཐིག་ལེའི་གཟུགས་ཅན་གྱི་སེམས་དེའི་འོད་ཟེར་གྱི་ཕྲེང་བ་དེས་སད་ཅིང་སྣང་བར་བྱས་པ་སྟེ། སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་རྡོ་རྗེའི་ལུས་ནི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་སྟེ་དམ་པར་གྱུར་པའི་འཇམ་པའི་རྡོ་རྗེའི་མཐར་ཐུག་པར་ལུས་སྣང་བར་བྱས་ནས་བ་སྤུའི་བུ་ག་རེ་རེ་ནས་འོད་ཟེར་གྱི་ཚོགས་དཔག་ཏུ་མེད་ཅིང་ཚད་མེད་པས་ཀུན་དུ་སྟེ། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་འགྲོ་བ་སྣ་ཚོགས་ཁྱབ་པར་བྱས་ཤིང་གང་བར་བྱས་ལ། སེམས་རིན་པོ་ཆེའི་འོད་ཀྱི་ཕྲེང་བ་ཅན་དེ་སླར་ཡང་ཟིག་ལེའི་གཟུགས་དེ་ཉིད་དུ་སེམས་ཞུགས་པར་གྱུར་ཅིང་ཆུད་པར་བྱས་ལ། གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་གཟུགས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདུད་རྩི་གཉིས་སུ་མེད་པ། གསུང་དང་སྐུ་དང་རྡོ་རྗེའི་ལུས་དང་གཉིས་ཀའི་མཐར་ཡང་ཤེས་རབ་དམ་པ་བདག་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་ལ་གོམས་པར་བྱས་བ་དེ་མེད་པར་སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་བས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བདག་གིས་སངས་རྒྱས་སུ་བྱས་སོ་ཞེས་སྙིང་རྗེས་སྨོན་པར་བྱེད་པ་དང༌། བདག་མེད་པ་ལས་གོམས་པར་བྱས་ པའི་ཤེས་རབ་དམ་པས་ཟིན་པར་གྱུར་པས་ཡེ་ཤེས་དེ་དབབ་པའི་དང་ཚུལ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ནི་ཡེ་ཤེས་བདུད་རྩི་དབབ་པ་སྟེ། དེས་རེག་པས་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་དེ་བསྡམ་པར་བྱའོ། །འདི་ཙམ་གྱིས་ནི་ཐིག་ལེའི་རྣལ་འབྱོར་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་རང་གི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ལྷའི་མཚན་མ་ཕྲ་མོ་རང་གི་རིག་མའི་སྣའི་རྩེ་མོར་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་གནས་པ་འོད་ཟེར་དང་བཅས་པའི་ཐུབ་པའི་འཁོར་ལོའི་ནང་དུ་ཆུད་པར་བསྒོམ་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་སྙིང་རྗེ་རྒྱུར་
Chinese
以前已经修习过了。因此，由于远离了有分别和无分别的分别念，从执著于他者而完全逆转，所以不希望有任何分别，也不希望有分别。像这样用刚才所说的方式进行观察和完全修习后，自己的心识，即自己的心，是具有光明的，在自己心间的智慧萨埵的心中，在那如实无垢的月轮中，观想并思念安住于标识中央的，完全转化的殊胜精华，成为明点的形象，并且是炽燃的。或者，自己的精华是自己所欲之神的种子，观想自己的心以它的形象，成为完全转化的秘密真言的明点的形象。那具有明点形象的心，被它的光芒之链唤醒和照亮，身体显现为身语意金刚之身，是至高无上的，即成为殊胜的柔软金刚的究竟，从每个毛孔中，无数且无量的光芒之聚普遍存在，一切事物都遍布和充满各种众生。那具有珍宝光芒之链的心，再次融入并沉浸于明点的形象中，成为无二智慧的形象，无二的智慧甘露，在语、身和金刚之身以及两者的究竟中，也习惯于殊胜的无我智慧，如果不对其进行修习，就不会成佛，因此要以慈悲发愿说：我已使一切众生成佛。并且，由于被从无我中串习的殊胜智慧所摄持，因此降下智慧的方式是什么呢？那就是降下智慧甘露，通过它接触而具有无二智慧，要这样约束自己。仅此而已，这就是明点瑜伽的讲解。或者，在“自己的”等词之后，观想微细的神的标识，安住在自己明妃的鼻尖上的月轮上，沉浸在具有光芒的能仁法轮中，这也是以慈悲为因。
English
It has been practiced before. Therefore, since it is free from the conceptualizations of distinction and non-distinction, and completely reversed from clinging to others, it is not desired to have any distinction, nor is it desired to have distinction. Having examined and fully meditated in this way with the method just described, one's own mind, that is, one's own mind, is luminous, in the heart of the wisdom being in one's own heart, in that stainless circle of the moon of suchness, contemplate and think of the supreme essence that is fully transformed, residing in the center of the sign, as the form of a bindu, and it is blazing. Alternatively, one's own essence is the seed of the deity one desires, contemplate one's own mind in its form, as the form of a bindu of fully transformed secret mantra. That mind with the form of a bindu, awakened and illuminated by its chain of light rays, the body appears as the body of Vajra of body, speech, and mind, it is supreme, that is, it becomes the ultimate of the supreme soft Vajra, from each pore, countless and immeasurable clusters of light rays are universally present, all things pervade and fill all kinds of beings. That mind with the chain of jewel-like light, again merges and immerses in the form of the bindu itself, becoming the form of non-dual wisdom, the non-dual nectar of wisdom, in speech, body, and the Vajra body, and also in the ultimate of both, one also becomes accustomed to the supreme wisdom of selflessness, if one does not practice it, one will not become a Buddha, therefore, with compassion, one should aspire, saying: I have made all sentient beings become Buddhas. And, since one is possessed by the supreme wisdom practiced from selflessness, what is the way to descend that wisdom? That is the descent of the nectar of wisdom, through its touch one becomes possessed of non-dual wisdom, one should restrain oneself in this way. This much is the explanation of the Bindu Yoga. Alternatively, after the words "one's own," etc., contemplate the subtle sign of the deity, residing on the moon circle at the tip of one's own consort's nose, immersed in the wheel of the capable one with light rays, this is also with compassion as the cause.