Tibetan
་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱང༌། ཡང་དག་མ་མཐོང་འཇིག་རྟེན་དང༌། །མྱ་ངན་འདས་པར་རློམ་པ་སྟེ། །ཡང་དག་མཐོང་བ་འཇིག་རྟེན་དང༌། །མྱ་ངན་འདས་པར་རློམ་སེམས་མེད། །སྲིད་པ་དང་ནི་མྱ་ངན་འདས། །འདི་གཉིས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །སྲིད་པ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ནི། །མྱ་ངན་འདས་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན། །ཞེས་བཤད་པ་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང་རབ་འབྱོར་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་དེ་བཞིན་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དང༌། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་གཅིག་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཇི་སྐད་དུ་གསུངས་པ་སྟེ། དེ་བས་ན་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཕན་ཚུན་དབྱེ་བ་ཡོད་དུ་ཟིན་ཀྱང༌། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་དབྱེ་བ་མེད་པ་ཡིན་ཞེ་ན། གང་གི་ཕྱིར་གཟུང་བ་ལ་སོགས་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། གཏན་ཚིགས་གང་གི་ཕྱིར་གཟུང་བ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་བྲལ་ཞིང་མེད་པ་ཡིན་པར་ཐམས་ཅད་དུ་སྟེ། ཞི་བ་དང་སྲིད་པ་ཀུན་ལ་རྟག་ཏུ་སྟེ་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ ལས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱུང་ཡང་རུང༌། འཇིག་རྟེན་དུ་མ་བྱུང་ཡང་རུང༌། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་དང༌། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང༌། ཆོས་མི་འགྱུར་བ་ཉིད་ནི་ཡེ་ནས་གནས་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ཇི་སྐད་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་རུ་སྣང་བའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་རྒྱུ་བ་དང་མི་རྒྱུ་བའི་དངོས་པོ་དེ་རུ་སོ་སོར་སྣང་བ་དེའི་རང་བཞིན་ཡང་ཡིན་ཞིང་ཀུན་དུ་རྟོག་པ་ཡང་ཡིན་པས་དེ་རུ་སྣང་བའི་རང་བཞིན་ཀུན་དུ་རྟོག་སྟེ། དེ་ལས་གཞན་པའི་རྒྱུ་བ་དང་མི་རྒྱུ་བ་ཐམས་ཅད་ཅི་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ལོག་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དེ་ཉིད་གཅིག་པུར་ཟད་ཀྱི་དེ་ལས་གཞན་པའི་རྒྱུ་བ་དང་མི་རྒྱུ་བའི་ཕྱིའི་དངོས་པོ་མཐའ་ཡས་པ་ཅི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དབུས་དང་མཐའ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ལས། ཡང་དག་མ་ཡིན་ཀུན་རྟོག་ཡོད། །དེ་ལ་གཉིས་པོ་ཡོད་མ་ཡིན། །སྟོང་པ་ཉིད་ནི་དེ་ལ་ཡོད། །དེ་ལ་ཡང་ནི་དེ་ཡོད་དོ། །ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་པས། སེམས་ལས་གཞན་པའི་ང་རྒྱལ་གྱི་ཡུལ་བདག་ལ་སོགས་པ་འགའ་ཡང་ཡོད་པར་གྱུར་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གཏན་ཚིགས་དེའི་ཕྱིར་སེམས་དེ་ཉིད་ང་རྒྱལ་གྱི་ཡུལ་ཡིན་གྱི། བདག་ལ་སོགས་པ་ཅི་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་ཞི་བ་དང་སྲིད་པ་གཉིས་ཀྱི་རང་བཞིན་བྱེ་བྲག་མེད་པ་ཉེ་བར་བསྡུ་བའི་ཕྱིར། རང་བ
Chinese
尊者也说：“不能如实见，世间及涅槃，妄执为涅槃；如实见世间，不生涅槃想。有生及涅槃，此二皆非有，若能遍知生，是说为涅槃。”如是说。薄伽梵也如是说，如善现！异生之如是性为何，一切智之如是性为何，彼即是如是性一也。因此，即使在世俗中有彼此的差别，但在胜义谛中则不是这样。为什么法性没有差别呢？因为说了“所取等”，理由是，因为所取等的自性是远离且不存在的，在一切寂静和有生中，恒常，即一切时皆成立。如薄伽梵在《楞伽经》中所说：
English
The venerable one also said: "Not seeing reality, the world and nirvana, they presume it to be nirvana; seeing reality, the world, there is no thought of nirvana. Existence and nirvana, these two are not existent; if one fully knows existence, it is said to be nirvana." Thus it is said. The Blessed One also said, "O Subhuti! What is the suchness of ordinary beings, and what is the suchness of the all-knowing, that is the same suchness." Therefore, even though there may be differences in conventional truth, it is not so in ultimate truth. Why is there no difference in the nature of phenomena? Because it is said, "Grasping and so on," the reason is that the nature of grasping and so on is devoid and non-existent, and it is always established in all peace and existence, that is, at all times. As the Blessed One said in the Lankavatara Sutra:
Tibetan
ཞིན་གང་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ་སོར་ཤེས་པར་གྱུར་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་རང་བཞིན་གང་ཞིག་ཡིན་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་བྱིས་པས་ཤེས་པ་དེའི་རང་གི་ངོ་བོ་དོན་དམ་པའི་རང་བཞིན་འཕགས་པས་མཁྱེན་པ་དེ་ཉིད་ནི་རང་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཞིག་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་རང་བཞིན་རིག་པ་དང་ལུང་གི་དབྱེ་བས་རྣམ་པར་དཔྱད་ན། ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་ཞེས་པ་དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་ཐམས་ཅད་བྱེ་བྲག་མེད་པའི་བློས་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་དབྱེ་བ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། ཞི་བ་དང་སྲིད་པའི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ནི་དབྱེ་བ་མེད་ཅིང་སྟོང་པ་ཉིད་དེ། དེའི་བློ་ནི་རྟོགས་པ་སྟེ། དེའི་རྒྱུར་གྱུར་པས་དབྱེ་བ་མེད་ཅིང་ཐ་དང་དུ་བྱ་བ་མེད་པས་ཞི་བ་དང་སྲིད་པའི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་དངོས་ པོ་ཐམས་ཅད་དབྱེ་བ་མེད་ཅིང་ངོ་བོ་ཉིད་གཅིག་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་འདིར། དངོས་གཅིག་དངོས་པོ་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་ཏེ། །དངོས་གཅིག་དངོས་པོ་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་ཡིན། །དངོས་པོ་གཅིག་གི་དེ་ཉིད་གང་གིས་མཐོང༌། །དེ་ཡིས་དངོས་པོ་ཀུན་གྱི་དེ་ཉིད་མཐོང༌། །ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱིས་ཀྱང༌། ཀུན་རྫོབ་དག་ནི་མ་གཏོགས་པར། །དེ་ཉིད་ཀྱང་ནི་དམིགས་མི་འགྱུར། །ཀུན་རྫོབ་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བཤད། །སྟོང་པ་ཉིད་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཡིན། །ཞེས་བཤད་པ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་བརྒྱད་སྟོང་པ་ལས་ཀྱང༌། ཀཽ་ཤི་ཀ་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན། འཛམ་བུའི་གླིང་ན་ཤིང་ཐ་དད་པ་དང༌། ཡལ་ག་ཐ་དད་པ་དང༌། ལོ་མ་ཐ་དད་པ་དང༌། མེ་ཏོག་ཐ་དད་པ་དང༌། འབྲས་བུ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཐ་དད་པར་སྐྱེས་པ་དེ་རྣམས་ཀྱི་གྲིབ་མ་དེ་ནི་བྱེ་བྲག་མེད་ཅིང་ཐ་དད་པར་མི་མཐོང་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ། གྲིབ་མ་གྲིབ་མ་ཞེས་བྱ་བའི་གྲངས་སུ་འགྲོའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ངོ་བོ་གཅིག་པར་བལྟ་བར་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ངོ་ཞེས་ཇི་སྐད་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །ཐམས་ཅད་ཅི་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གང་བཤད་པ་དེའི་ཕྱིར་སྣང་བར་གྱུར་པའང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། སྣང་བར་གྱུར་པ་ནི་སོ་སོར་སྣང་བར་གྱུར་པ་སྟེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་གཟུང་བར་བྱ་བའི་རང་བཞིན་གྱི་ཡུལ་རྣམས་གང་ཡིན་པ་དང་གང་གཞན་ཅི་ཡང་རུང་བ་སྟེ། འཛིན་པ་པོའི་རང་བཞིན་གྱི་ཤེས་པ་ནི་རྟོག་པ་སྟེ། བདག
Chinese
如是宣说了“何为ཞིན་གང་ཞིག་”等等。孩童们各自了知的世俗的自性，即是孩童所知的世俗，其自身的体性，圣者所了知的胜义自性，那即是其自身的体性。因为，如果以理智和教证的差别来详细分析世俗的自性，则会发现其本性是空性的。因此，如是说，因为那个缘故，所有这些，以无分别的智慧，一切事物都是无分别的。寂静和存在的自性的一切事物都是无分别且空性的。其智慧是证悟，成为其因，无分别且不可分割，因此，寂静和存在的自性的一切事物都是无分别且体性唯一的。 并且，在此处说： 一物乃万物之自性， 一物乃万物之自性。 何人见一物之真如， 彼人即见万物之真如。 如是宣说。 因此，圣者龙树的尊颜也说： 若无世俗， 则胜义亦不可得。 世俗即是空性， 空性即是世俗。 如是宣说。 同样，在《八千颂》中也说： कौशिका (Kauśika， कौशिका， 憍尸迦， 乔尸迦)譬如，在 Jambudvipa（འཛམ་བུའི་གླིང་， जम्बुद्वीप， Jambudvīpa， 赡部洲）有不同的树木、不同的树枝、不同的树叶、不同的花朵和丰硕的果实，但它们的阴影没有差别，也看不出不同。就像这样，阴影被称为阴影。同样，一切法也应被视为在空性中具有相同的体性。就像这样，空性的体性就是体性，如是宣说。 因为宣说了“一切皆非有”等等，所以宣说了“显现的”等等。显现的是各自显现的，无论是色等体性可被执取的自性的对境，还是其他任何事物。执取者的自性的意识是分别念，即我。
English
Thus, it is stated, "What is ཞིན་གང་ཞིག་ (zhin gang zhig)" and so on. The conventional nature that children individually understand, which is the conventional as understood by children, its own essence, the ultimate nature known by the noble ones, that itself is its own essence. Because, if the conventional nature is analyzed in detail with the distinction of reason and scripture, it is found that its nature is emptiness. Therefore, as it is said, because of that reason, all these, with non-discriminating wisdom, all things are non-discriminating. All things of the nature of peace and existence are non-discriminating and emptiness. Its wisdom is realization, becoming its cause, non-discriminating and indivisible, therefore, all things of the nature of peace and existence are non-discriminating and of one essence only. Moreover, here it is said: One thing is the nature of all things, One thing is the nature of all things. Whoever sees the suchness of one thing, That person sees the suchness of all things. Thus it is declared. Therefore, the noble Nāgārjuna's face also said: Without the conventional, The ultimate cannot be attained. The conventional is emptiness, Emptiness is the conventional. Thus it is declared. Similarly, in the Eight Thousand Stanza Prajnaparamita Sutra, it is also said: Kauśika, for example, in Jambudvipa, there are different trees, different branches, different leaves, different flowers, and abundant fruits, but their shadows are not different, and no difference is seen. Just like that, the shadow is called shadow. Similarly, all dharmas should also be regarded as having the same essence in emptiness. Just like that, the essence of emptiness is essence, as it is said. Because it is declared "everything is not existent" and so on, therefore it is declared "what appears" and so on. What appears is what appears individually, whether it is the objects of the nature of form etc. that can be grasped, or anything else. The consciousness of the nature of the grasper is conceptual thought, which is self.
Tibetan
་ཏུ་ཤེས་པ་དེ་ལྟ་བུའི་བདག་ཉིད་ཅན་དུ་གྱུར་པའི་གནས་དང་རྟེན་དུ་གྱུར་པའི་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་དེ་དང༌། དེའི་མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་ཞིང་མེད་པར་གྱུར་པ་ཡིན་པས་མེད་པ་ནི་ཉེ་བར་མི་དམིགས་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་རྣམས་ཐ་དད་པར་གྱུར་ཅིང་རྣམ་པར་དབྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟར་རྣམ་པར་དཔྱད་པ་ན་ཉེ་བར་དམིགས་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུའོ། །དེ་ནས་ཞེས་པ་བཤད་མ་ཐག་པའི་ཚུལ་གྱིས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ནི་སྣང་བ་ཙམ་དུ་ཟད་ཀྱི། ཕྱིའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ནི་ཅི་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་ཐམས་ཅད་མེད་ ཅེས་བྱ་བ་ནི་གང་གི་ཕྱིར་བྲལ་བའི་མེད་པར་གྱུར་པ་ཕན་ཚུན་ལྡོག་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་རང་བཞིན་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་དབྱེ་བ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བལྟ་བར་བྱའོ། །དེ་ཡང༌། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་ཤེས་པ་གང༌། །རང་བཞིན་གྱིས་ནི་མྱ་ངན་འདས། །དེ་ནི་སངས་རྒྱས་སྒྲར་བཤད་དེ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྒྱལ་བ་བཞིན། །ཞེས་ཇི་སྐད་བཤད་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་བས་ན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་མ་ལྟོས་པ་ནི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཐ་དད་པར་རྣམ་པར་གཞག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་སེམས་པ་ནི་དབྱེ་བ་འགའ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སློབ་དཔོན་ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པའི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱིས་ཀྱང༌། མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་གང་བཤད་དེ། །འདི་ནི་དངོས་པོའི་སྟོབས་ཀྱིས་འོངས། །ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་རྣམ་དཔྱད་པ། །དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་རྣམ་བདེན་འགྱུར། །ཞེས་ཇི་སྐད་བཤད་པ་ལྟ་བུའོ། །ད་ནི་དད་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་རྣམ་པར་དག་པ་སྟོན་ཏེ་དད་པའི་སྟོབས་རྣམ་པར་དག་པ་དང༌། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་སྟོབས་རྣམ་པར་དག་པ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་དྲན་པའི་སྟོབས་རྣམ་པར་དག་པ་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྟོབས་རྣམ་པར་དག་པ་རྣམས་ནི་རིམ་བཞིན་དུ་སྒོ་བཟང་པོས་སྲུང་བར་བྱེད་པ་སྟེ། གཤིན་རྗེ་གཤེད་ལ་སོགས་པའི་སྒོ་སྲུང་དང་བཅས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོའི་རྣམ་པར་བརྟགས་ནས་སྔགས་དམ་པའི་ཐིག་ལེའི་གཟུགས་སུ་རང་གི་ཡིད་རྣམ་པར་བསྒོམ་པར་བྱ་སྟེ། འོད་དང་ལྡན་ཞེས་འོག་ནས་བཤད་པ་དང་སྦྱར་རོ། །ཤེས་རབ་རྣམ་དག་མ་ལུས་ཡུལ་དུ་སྣང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པའི་ལྷ་མོར་གྱུར་པ་རྣམས་ནི་ཡུལ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །མཚན་མ་མེད་པ་ནི་མཚན་མ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པ་སྟེ། དེས་དགའ་བ་ནི་མཆོག་ཏུ་དགའ་བའི་བདེ་བའོ། །དེ་ཉི
Chinese
如是知晓，成为如是自性之所依处和所缘，彼所取与能取，与其体性相离且不存在，故不存在即是不可得。因此，诸事物各自分离且可被区分。如是分析时，则不会变得可得，如是说至此。接下来，如前所述，色等仅是显现而已。外在的色等一切皆不存在。或者说一切皆无，因为分离的不存在，彼此不相违背，故成为同一自性。因此，应观照法性无有差别。即如：何为异生之识，其自性即是寂灭。彼即被称为佛陀，如菩萨胜者。如是所说。因此，不依赖于真如者，即是异生与薄伽梵，被分别安立。而缘念真如之心，则没有任何差别。因此，法称论师也曾说过：智者所说的一切，皆由事物之力而来。如何分析，便如何成为真实。如是所说。现在，以“信等”等词语来显示坛城的清净，即信力清净、精进力清净，同样地，念力清净、禅定力清净，依次由善门守护。思维阎罗等门卫所守护的坛城轮，并将自心观想为殊胜咒语明点的形象，与下文所说的“具光”相结合。所谓“智慧清净无余显现于境”，即指色金刚等化为天女者，即是境之自性。无相即是舍弃一切相，由此而生的喜悦，即是极喜之乐。彼即是
English
Thus knowing, becoming the basis and support of such a nature, that which is grasped and the grasper, being separated from their characteristics and non-existent, therefore non-existence is imperceptible. Therefore, things become distinct and can be distinguished. When analyzed in this way, they will not become perceptible, thus it is said up to this point. Next, as mentioned before, form and so on are merely appearances. All these external forms and so on do not exist at all. Or, everything is non-existent, because the non-existence of separation, without contradicting each other, becomes the same nature. Therefore, one should contemplate that the nature of reality is without difference. That is, what is the consciousness of ordinary beings, its nature is nirvana. That is called Buddha, like the victorious Bodhisattva. As it is said. Therefore, those who do not rely on Suchness are ordinary beings and Bhagavan, who are established separately. But the mind that contemplates Suchness has no difference at all. Therefore, the teacher Dharmakirti also said: Whatever is said by the wise comes from the power of things. How it is analyzed, so it becomes true. As it is said. Now, the purity of the mandala is shown by the words "faith and so on", that is, the purity of the power of faith, the purity of the power of diligence, and similarly, the purity of the power of mindfulness, and the purity of the power of samadhi are protected by the good gate in sequence. Having contemplated the wheel of the mandala guarded by Yamaraja and other gatekeepers, one should visualize one's mind as the form of the sacred mantra bindu, and combine it with "having light" which is said below. The so-called "pure wisdom completely appears in the object" refers to the goddesses such as Rupa Vajra who have become goddesses, which are the nature of the object. Absence of characteristics means abandoning all characteristics, and the joy arising from this is the bliss of supreme joy. That is