Tibetan
རང་བཞིན་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར། མཆོག་ཏུ་དགའ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་སྦྱོར་བས་རྟོགས་པ་དང༌། དེའི་མཐུས་ཀྱི་མའོ་གཏི་མུག་གི་ནུས་པ་གང་གིས་སེམས་ཅན་འདི་རྣམས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་བདག་ཉིད་ཀྱིས་མི་ཤེས་ན་ཇི་ལྟར་ན་བདག་གིས་འདི་དག་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་ཞེས་རྣམ་པར་བསམས་ནས་སེམས་ཅན་མ་ལུས་པ་དེའི་བདག་ཉིད་ཁོ་ནར་བསམས་ན་དམིགས་སུ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་སྙིང་རྗེ་ཆན་པོ་གང་ཡིན་པ་སྐྱེ་སྟེ་བདག་ཉིད་ཀྱང་དེའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཡིན་པས་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་བསམ་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་རྣལ་འབྱོར་པ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་བསྒོམ་པ་སྟོབས་སུ་གྱུར་ན་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་བདག་ཉིད་ཅན། རང་ཉིད་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡུམ་ཤེས་རབ་མིང་གཞན་ཡང་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་དེའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཡིན་པས་ཐ་མི་དད་པའི་རང་བཞིན་ཆུ་དང་འོ་མ་ལྟར་གཅིག་ཏུ་འདྲེས་པར་གྱུར་པ་མཐོང་བར་འགྱུར་རོ། །གང་གི་ཚེ་དེ་ལྟར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ། དེ་དེའི་བདག་ཉིད་ཅན་དུ་བསྒོམ་པར་འགྱུར་ཏེ། ཤེས་རབ་དང་ཐབས་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ད་ནི་རིམ་པ་འདི་ཉིད་ཀྱིས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དད་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དད་པ་དང་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་མངོན་པར་འཇུག་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནོ། །བརྩོན་འགྲུས་ནི་དད་པ་སྐྱེས་ནས་བསོད་ནམས་དང་ཡ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་པའོ། །དྲན་པ་ནི་དགེ་བའི་ཕྱོགས་རྒྱུན་མི་གཅོད་པ་ཡོངས་སུ་མི་འདོར་བའོ། །བསམ་གཏན་ནི་གཡེང་བ་མ་ལུས་པ་ཉེ་བར་ཞི་བའོ། །འདི་དག་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་རྣམ་པར་དག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་ཁྲོ་བོ་གཤིན་རྗེ་གཤེད་དང་གཞན་གྱིས་མི་ཐུབ་པ་དང་རྟ་མགྲིན་དང་བདུད་རྩི་འཁྱིལ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒོ་སྲུང་རྣམས་ཡིན་ནོ། །ཤེས་རབ་རྣམ་དག་ཅེས་བྱ་བ་ཤེས་རབ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྤྲོས་པ་མེད་པ་ཉིད་དུ་ཁོང་དུ་ཆུད་པའོ། །དེའི་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་མ་ལུས་པའི་ཡུལ་དུ་སྣང་བ་སྟེ། གཟུགས་དང་སྒྲ་དང་དྲི་དང་རོ་དང་རེག་དང་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རྡོ་རྗེ་ཞེས་བྱ་བའི་མཆོད་པའི་ལྷ་མོ་དྲུག་སྟེ། དཔལ་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོའི་རྒྱན་ལས་ནི། གཟུགས་སྒྲ་དྲི་དང་རོ་དང་ནི། །རེག་བྱ་ཆོས་མཆོག་རྡོ་རྗེ་མ། །ཤེས་རབ་རྣམ་དག་ངོ་བོ་དེ། །མཆོད་པའི་ལྷ་མོ་རྫུ་འཕྲུལ་
Chinese
因为远离自性，以犹如镜子的结合来证悟极度欢喜的自性，并且凭借其力量，无论以何种愚痴的力量，这些众生即使已然是超越痛苦的自性，如果自己不了解，那么我该如何才能理解这些呢？如此思索后，如果将所有众生都视为仅仅是其自性，那么就会生起无所缘的自性的大悲心，因为自己也是其自性，所以应当思维一切事物的自性。之后，如果一切事物自性的瑜伽士，大悲自性的禅修变得强大，那么一切事物的自性就是大悲的自性。自己就是薄伽梵母般若，另一个名字也叫做大印，因为是其自性，所以会见到无有差别的自性如水和牛奶般融为一体。当何时变成那样的时候，那时，就会观修其成为其自性，因为是智慧和方便二者无别的智慧的自性之故。现在为了以这个次第来显示坛城的真如，所以说了信等。所谓信，是进入大乘的特征。精进是生起信心后，圆满福德和智慧的积聚。忆念是不间断地保持善的方面，完全不舍弃。禅定是完全平息所有散乱。这些是自性完全清净的自性，是忿怒尊阎魔敌、无能胜、马头明王和甘露漩等护门神。所谓智慧清净，智慧是通达一切法无戏论性。其清净是显现为所有境，即色、声、香、味、触和法界金刚的六种供养天女。吉祥金刚藏庄严经中说：色声香味与，触法胜妙金刚母，智慧清净之体性，供养天女神通力。
English
Because it is devoid of inherent existence, the nature of supreme joy is realized through a union like a mirror, and through its power, by whatever power of delusion, even though these beings are already of the nature of transcendence of suffering, if one does not understand oneself, then how can I understand these? Having thought in this way, if one considers all beings to be solely of that nature, then great compassion of a nature without object arises, and because one is also of that nature, one should contemplate the nature of all things. Then, if the yogi of the nature of all things, the meditation of the nature of great compassion becomes powerful, then the nature of all things is the nature of great compassion. Oneself is the Bhagavan Mother Prajna, another name also called Mahamudra, because it is its nature, one will see the non-dual nature as water and milk become mixed as one. When it becomes like that, at that time, one will meditate on it as becoming its nature, because it is the nature of wisdom that is inseparable from wisdom and means. Now, in order to show the suchness of the mandala in this order, faith and so on are mentioned. Faith is the characteristic of entering the Mahayana. Diligence is, after faith arises, perfecting the accumulation of merit and wisdom. Mindfulness is to continuously maintain the virtuous side, without abandoning it completely. Samadhi is to completely pacify all distractions. These are the nature of completely pure essence, which are the wrathful Yamantaka, Aparajita, Hayagriva, and Amrita Kundalin, the gatekeepers. What is called pure wisdom, wisdom is to understand that all dharmas are without elaboration. Its purity is the appearance in all realms, namely the six offering goddesses of form, sound, smell, taste, touch, and the realm of dharma, Vajra. In the Glorious Vajra Essence Ornament it is said: Form, sound, smell, and taste, Touch, the supreme Dharma, Vajra Mother, The nature of pure wisdom, Offering Goddess, miraculous power.
Tibetan
ཆེ། །ཞེས་ཇི་སྐད་བཤད་པ་ལྟ་བུའོ། །མཚན་མ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཚན་མ་མེད་པ་སྨོས་པས། སྟོང་པ་ཉིད་དང་མཚན་མ་མེད་པ་དང་སྨོན་པ་མེད་པ་དང་མངོན་པར་འདུས་མ་བྱས་པ་རྣམས་ལ་བྱ་སྟེ་དེ་རྣམས་ལ་རོལ་ཞིང་དགྱེས་པ་ནི་དགའ་བ་སྟེ། དེའི་ལོངས་སྤྱོད་དང་བཅས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེ་དང་དགའ་བ་དང་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ལྷ་མོ་བཞིའོ། །དེ་ཡང་རྒྱུད་ལས། ཞི་བའི་ལས་ནི་རབ་སྒྲུབ་པས། །བྱམས་པ་ཅན་ཞེས་བྱ་བར་བཤད། །སྡུག་བསྔལ་ཀུན་ལས་ཐར་བྱེད་པས། །སྙིང་རྗེ་མཱ་མ་ཀཱི་ཞེས་བཤད། །རྡོ་རྗེ་པདྨའི་སྦྱོར་བ་ཡིས། །གོས་དཀར་མོ་ནི་དགའ་བར་བཤད། །འཇིག་རྟེན་དགའ་རབ་སྐྱེད་བྱེད་ཅིང༌། །འདོད་ཆགས་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་གྱིས། །བཏང་སྙོམས་ཆེན་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད། །ལྷ་མོ་སྒྲོལ་མར་རང་ཉིད་གནས། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །སེམས་ཅན་དོན་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་སེམས་ཅན་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲས་ནི་དབང་པོ་དྲུག་པོ་མིག་དང༌། རྣ་བ་དང༌། སྣ་དང༌། ལྕེ་དང༌། ལུས་དང་ཡིད་ལ་བྱའོ། །དོན་གྱི་སྒྲས་ནི་ཡུལ་ཏེ་གཟུགས་དང༌། སྒྲ་དང༌། དྲི་དང༌། རོ་དང༌། རེག་བྱ་དང་ཆོས་རྣམས་ལ་བྱའོ། །བདག་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་ང་རྒྱལ་གྱི་རང་བཞིན་ཅན་ནོ། །རྣམ་རྟོག་ནི་སྒྲ་ དང་འདྲེར་རུང་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའོ། །འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་དྲུག་གོ །འདི་དག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་མེ་ལོང་ལྟ་བུ་དང་མཉམ་པ་ཉིད་དང་སོ་སོ་རྟོག་པ་དང་བྱ་བ་གྲུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་དང་རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་དང་འོད་དཔག་ཏུ་མེད་པ་དང་དོན་ཡོད་གྲུབ་པ་ཤར་ལ་སོགས་པའི་ཕྱོགས་སུ་བཞུགས་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བཞི་དང་རིམ་བཞིན་དུ་སྦྱར་རོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་ཉིད་ཡོངས་སུ་མཁྱེན་ཅིང་སྤྲོས་པ་མེད་པ་ཉིད་ཐུགས་སུ་ཆུད་པའོ། །དེའི་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ངོ་བོ་ཀུན་དུ་བཟང་པོའི་བདག་ཉིད་དོ། །དེའི་སྦྱོར་བ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རྣམ་པར་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཅན་ཉིད་ཀྱིས་འཁོར་ལོའི་གཙོ་བོ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་བདག་པོའི་ངོ་བོས་རྣམ་པར་བཞུགས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འདི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡེ་ཤེས་ལྔ་རྒྱུད་གཅིག་གི་ནང་དུ་ཆུད་པས་དོན་དམ་པར་བཞུགས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། གཟུག
Chinese
大！正如所说的那样。所谓无相，提到无相，是指空性、无相、无愿和无为法，对这些安住并欢喜就是喜悦。仅仅具有这些受用，就是慈、悲、喜、舍四无量心的四位天女。对此，经中也说：以极度成办寂静的事业，故称为慈心者。从一切痛苦中解脱出来，故说为悲心玛玛吉。以金刚莲花的结合，白衣母被说为欢喜。能生起世间极大的欢喜，以大贪欲的自性，大舍的体性，天女度母安住于自身。如是宣说。所谓有情义等，有情一词指的是六根，即眼、耳、鼻、舌、身、意。义指的是对境，即色、声、香、味、触、法。我指的是具有烦恼的意，具有我慢的自性。分别念是与声音相混杂的分别识。进入的分别识是眼识等六识的集合。这些分别识的体性，如同镜子一般，与平等性、妙观察智和成所作智的自性，依次对应于东方等方向安住的四位如来，即毗卢遮那佛、宝生佛、无量光佛和不空成就佛。所谓如是性，是指如实了知诸法的事实真相，通达无戏论性。它的清净是遍知一切相的体性，普贤的自性。它的结合，以法界清净智的自性，作为轮王，以坛城主尊的身份而安住，就是这个意思。所谓此，是指五种智慧融入一个相续中，以胜义谛而安住，就是这个意思。所谓色等。
English
Great! Just as it is said. The term 'without characteristics' refers to emptiness, absence of characteristics, absence of wishes, and absence of compounded phenomena. To dwell in and rejoice in these is joy. Merely possessing these enjoyments are the four goddesses who embody the four immeasurables of loving-kindness, compassion, joy, and equanimity. Regarding this, it is also said in the tantras: 'Because of accomplishing peaceful actions to the utmost, she is called the one with loving-kindness. Because she liberates from all suffering, she is said to be compassionate Mamaki. Through the union of vajra and lotus, the white-clad mother is said to be joy. She generates great joy in the world, with the nature of great desire, the essence of great equanimity, the goddess Tara abides in herself.' Thus it is proclaimed. The term 'sentient beings and meaning' and so forth, the term 'sentient being' refers to the six faculties, namely eye, ear, nose, tongue, body, and mind. The term 'meaning' refers to the objects, namely form, sound, smell, taste, touch, and phenomena. 'I' refers to the mind with afflictions, with the nature of pride. Discrimination is the discriminating consciousness that can be mixed with sound. Entering discriminating consciousness is the collection of the six consciousnesses such as eye consciousness. The nature of these discriminating consciousnesses, like a mirror, is the same as equality, the wisdom of discernment, and the nature of the wisdom of accomplishing activities, corresponding respectively to the four Tathagatas who abide in the eastern and other directions, namely Vairochana, Ratnasambhava, Amitabha, and Amoghasiddhi. The term 'suchness' refers to fully knowing the reality of all things as they are, and understanding the nature of non-elaboration. Its purity is the nature of all-knowing, the essence of Samantabhadra. Its union, with the nature of the wisdom of the pure realm of Dharma, as the wheel-turning king, abides as the lord of the mandala, that is the meaning. The term 'this' refers to the five wisdoms being contained within one continuum, abiding in ultimate truth, that is the meaning. The term 'form' and so forth.
Tibetan
ས་ལ་སོགས་པའི་འཁྲུལ་པ་ནི་ཇི་ལྟར་ཡོངས་སུ་མཐོང་བ་བཞིན་མངོན་པར་ཞེན་པས་ལོངས་སྤྱད་པའོ། །དེ་མེད་པས་ན་དེ་ལྟར་བྲལ་བ་སྟེ། གཉེན་པོ་བསྒོམ་པས་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་དོན་དམ་པའི་གཟུགས་དང༌། ཚོར་བ་དང༌། འདུ་ཤེས་དང༌། འདུ་བྱེད་དང༌། རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་དང༌། རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་དང༌། འོད་དཔག་ཏུ་མེད་པ་དང༌། དོན་ཡོད་གྲུབ་པ་དང༌། མི་བསྐྱོད་པ་སྟེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔའོ། །སོགས་པའི་སྒྲས་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་འབྱུང་བ་ལས་གྱུར་པའི་གཟུགས་རྣམས་ཀྱང་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ།། སེར་སྣ་ལ་སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ། སེར་སྣ་ནི་འདོད་ཆགས་སོ། །དེ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་བ་དང༌། ཁྲོ་བ་དང༌། ལེ་ལོ་དང༌། རྣམ་པར་གཡེང་བ་དང༌། ཤེས་རབ་འཆལ་བ་དང༌། སྟོབས་ཆུང་བ་ཉིད་དང༌། ལོག་པའི་སྨོན་ལམ་དང༌། ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་རྟོག་པ་དང༌། མི་ཤེས་པ་སྟེ་འདི་དག་ལས་ལྡོག་པའི་རང་བཞིན་ཅན། སྦྱིན་པ་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་དང༌། བཟོད་པ་དང༌། བརྩོན་འགྲུས་དང༌། བསམ་གཏན་དང༌། ཤེས་རབ་དང༌། སྟོབས་དང༌། སྨོན་ལམ་དང༌། ཐབས་དང༌། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཅུ་དང་དེའི་རིགས་སུ་གྱུར་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཚོགས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ལ་སོགས་པ་ས་བཅུ་པོ་སྟེ། ཆོས་དཀར་པོ་འདི་རྣམས་ཀྱི་འབྲས་བུར་གྱུར་པའི་ཡོན་ཏན་རྣམས་སོ། །རྣམ་རྟོག་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གནས་སུ་མ་གྱུར་པས། བདག་གི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་སྣང་བ་ནི་ཟབ་པ་སྟེ། ཤེས་རབ་ཟབ་མོ་ལས་འབྱུང་ལ་གཞན་གྱི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་སྣང་བ་འབྱུང་བ་ནི་རྒྱ་ཆེ་བ་སྟེ། ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱིས་བྱེད་པས་འདི་གཉིས་ཁོ་ནས་གོ་རིམས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སེམས་དོན་དམ་པར་ཤེས་རབ་དང་ཐབས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པས་ཟབ་པ་ནི་བདག་གི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་ལ། རྒྱ་ཆེ་བས་ནི་གཞན་གྱི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཡང་བདག་སྒྲུབ་པ་ལ་འཇུག་པ་ལས་དེ་ཉིད་དུ་སེམས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལས་ལྡོག་པའི་ཚུལ་གྱིས་ནི་ཤེས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་བཞག་ལ་རང་གི་བྱ་བའི་ནུས་པ་མེད་པ་ལས་ལྡོག་པ་ལས་ནི་ཐབས་སུ་རྣམ་པར་གདགས་པ་ནི་དོན་དམ་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཇི་སྐད་བཤད་པ་ལྟ་བུའོ། །དཀྱིལ་འཁོར་དུ་ལྟ་བཅུ་དགུའི་རྣམ་པའི་དབྱེ་བས་ཕྱེ་བར་བསྟན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དོན་དམ་པར་ཀུན་དུ་བཟང་པོའི་ཐུགས་གཅིག་པུ་ཉིད་ཡིན་པས་འཁོར་བ་པའི་
Chinese
对于地等产生的错觉，就像完全见到的一样，由于显现的执着而受用。因为没有这些，所以像那样分离。通过修习对治法而清净，是胜义的色、受、想、行、识的自性，即遍照如来、宝生如来、无量光如来、不空成就如来、不动如来，这五位如来。通过“等”字，应知也包括由外在的元素所形成的色。所谓的悭吝等，悭吝即是贪欲。以及与此相关的，如戒律败坏、嗔恚、懈怠、散乱、智慧败坏、力量弱小、邪愿、 非如理作意、无知等，这些的相反自性，即布施、持戒、忍辱、精进、禅定、智慧、力量、愿、方便、智慧的自性，十度以及与其同类的功德之聚的自性，极喜地等十地，这些白法的果所产生的功德。所谓无分别，即由于不是一切分别的处所。自利圆满显现是甚深，从甚深智慧产生；利他圆满显现产生是广大，由大悲的体性所作。仅仅通过这两者，按照次第，心在胜义中是智慧和方便的自性，因此甚深是自利圆满，广大是利他圆满。并且，从趋入成办自利，心从颠倒中返回的方式是智慧的安立，从没有自己作用的能力中返回是方便的安立，所谓胜义等，就像所说的那样。在坛城中，以十九种观点的分类来区分所显示的，那在胜义中是普贤王如来的唯一心意，因此是轮回的。
English
The illusion of earth and so on is enjoyed due to attachment to appearances, just as it is fully seen. Because these are absent, there is separation in that way. Purification through cultivating antidotes is the essence of ultimate form, feeling, perception, formation, and consciousness, which are the five Tathagatas: Vairochana, Ratnasambhava, Amitabha, Amoghasiddhi, and Akshobhya. The word "etc." should be understood to include forms that arise from external elements as well. "Stinginess, etc." means stinginess, which is desire. And related to that are things like broken discipline, anger, laziness, distraction, corrupted wisdom, weakness, wrong aspirations, improper attention, and ignorance. The opposite nature of these is the nature of generosity, discipline, patience, diligence, meditation, wisdom, strength, aspiration, skillful means, and knowledge, the ten perfections, and the nature of the accumulation of qualities that are of the same kind, the ten bhumis such as Joyful Ground, and the qualities that arise as the result of these white dharmas. "Without conceptualization" means that it is not the place of all conceptualizations. The appearance of perfect self-benefit is profound, arising from profound wisdom; the appearance of perfect benefit for others is vast, being done by the nature of great compassion. Through these two alone, in order, the mind in ultimate reality is the nature of wisdom and skillful means, so profundity is the perfection of self-benefit, and vastness is the perfection of the benefit of others. Moreover, from engaging in accomplishing self-benefit, the way the mind returns from inversion is the establishment of wisdom, and the return from the absence of the ability to act on its own is the establishment of skillful means, like what was said about ultimate reality and so on. What is shown to be distinguished by the classification of nineteen views in the mandala is, in ultimate reality, the single mind of Samantabhadra, and therefore is cyclic existence.