Tibetan
ནི་ཤེལ་སྒོང་དག་པར་ལྟར་སྣང་བ་ཆ་ཤས་མེད་པ་ཡུལ་ན་མི་གནས་པ་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་ པའི་རང་བཞིན་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བ་མེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་ཚིག་ཙམ་དུ་ཟད་དོ། །ནུས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་དེ་ནི་ནམ་ཡང་དོན་དང་ལྷན་ཅིག་འབྲེལ་པར་མ་མཐོང་སྟེ། དེ་མེད་ན་ནི་ཤེས་དེ་ཡང༌། །རྣམ་པ་མེད་པར་ཉིད་ཀྱིས་འགྱུར། །ཤེལ་སྒོང་དག་པ་འདྲ་བ་ཡི། །ཤེས་པ་རབ་ཏུ་ཚོར་བ་མེད། །ཅེས་ཇི་སྐད་བཤད་པ་ལྟ་བུའོ། །འདི་ཉིད་ནི་སློབ་དཔོན་ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པ་ཡང་བཞེད་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། ཚད་མ་རྣམ་འགྲེལ་ལས། ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་དོན་རྣམས་དཔྱད། །དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་རྣམ་དབེན་འགྱུར། །དེ་བས་གཉིས་པོ་སྟོང་ཉིད་གང༌། །དེ་ཉིད་འདིར་ཡང་ཡང་དག་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཇི་སྐད་བཤད་པ་ལྟ་བུའོ། །ཁོ་བོ་ཅག་ཤེས་བྱ་ནང་གི་ཡིན་པར་སྨྲ་བ་རྣམས་ལ་ཞེ་འགྲས་ནས་སྨྲ་བ་མ་ཡིན་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་སློབ་དཔོན་སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱིས་བདག་བསྒྲུབ་པ་ལ་འཇུག་པ་ལས་མང་དུ་ཚར་བཅད་པར་མཛད་ལ་རྩ་བའི་རྒྱུད་ལས་ཀྱང་ཚུལ་འདི་ཉིད་ལྟར་སྟོན་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ནི་བསྟན་པ་མཚར། །ཞེས་བྱ་བ་དང༌། སྐྱེ་བ་མེད་པའི་སྦྱོར་བ་ཡིས། །སྐྱེ་བ་འདི་ནི་བསྟན་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཛྙཱ་ན་ཀཱི་རྟའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་འཇུག་པ་ལས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་བསྒྲུབ་པ་ལ་ཡང་ཚུལ་འདི་ཉིད་ཡིན་ཏེ། སེམས་ཙམ་ལ་ནི་གནས་ནས་སུ། །ཕྱི་རོལ་དོན་ལ་མི་རྟག་གོ །དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་གནས་ནས་ཀྱང༌། །སེམས་ཙམ་ལས་ཀྱང་འདའ་བར་བྱ། །ཞེས་ཇི་སྐད་བཤད་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ལྟར་རིམ་པ་འདི་དང་འོག་ནས་བཤད་པས་ཀྱང་ཤེས་རབ་བསྒོམ་པར་བཤད་པར་བྱའོ། །གང་ཞིག་གཟུགས་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ཏེ། རང་བཞིན་གང་རྣལ་འབྱོར་པས་རང་གིས་ཏེ་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཤེས་ཤིང་ཀུན་དུ་བཟང་པོ་ལ་སོགས་པའི་བསྒོམ་པས་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེའི་དོན་དམ་པར་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་གཅིག་དང་དུ་མ་ལ་སོགས་པར་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པ་དང་བྲལ་བ། ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་ལྟར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དགོས་པ་བྱེད་པ་ལ་ཤིན་ཏུ་བྱང་པ་དེ་ཉིད་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་དང་སྒོམ་པ་པོ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བས་གཅིག་ཏུ་འདྲེས་པར་གྱུར་ པའི་རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཐམས་ཅད་ཀུན་དུ་བཟང་པོ་དང་འདྲ་བར་བྱེ་བྲག་མེད་པའི་བློ་ཡོད་པ་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལས་མ་གཏོགས་པའི། །ཆོས་ནི་འགའ་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར། །རྣལ་འབྱོར་པས་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་བྱེ་བྲག་མེད་པར་བལྟ་བར་བྱ་སྟེ། དངོས་པོ་གཅིག་ལ་གང་མཐོང་བ། །དེ་ནི་ཀུན་ལ་མཐོང་བར་འདོད། །གཅིག་གི་སྟོང་ཉིད་གང་ཡིན་པ། །དེ་ནི་ཀུན་གྱི་སྟོང་ཉིད་ཡིན། །ཞེས་ཇི་སྐད་བཤད་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སྣང་བ་གྱུར་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། སྣང་ཞིང་སོ་སོར་མངོན་པའི་ཡུལ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ད་ལྟར་ཡོད་པ་གང་ཡིན་པ་དང་དེ་ལས་གཞན་པས་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་རྟོག་པ་མང་པོའི་བཟོས་བསྒྲུབས་པ་ཅུང་ཟད་གང་ཡིན་པ་དེ་དངོས་པོ་དེ་རྣམས་བརྟགས་པ་དེས་རྣམ་པར་དཔྱད་པ་ན་ཕན་ཚུན་བཟློག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དབྱེ་བ་ཡོད་པ་ཡིན་ལ། དོན་དམ་པར་ནི་དེ་དང་བྲལ་བས་བརྟག་པ་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་ཐ་དད་པར་གྱུར་པ་ཅུང་ཐད་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོ་རྣམས་ནི་བརྟགས་པས་དབྱེ་བ་ཡོད་པ་ཡིན་གྱི། དོན་དམ་པར་ནི་དབྱེ་བ་འགའ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་གྱི་མདོ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་རིམ་པ་འདིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་འགྲོ་བ་རྣམས་དངོས་པོ་མེད་པར་རྣམ་པར་དཔྱད་ན་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་སྦྱོར་བ་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་རོ། །གང་འདི་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང༌། །ཚིག་གི་འང་གནས་མ་གྱུར་རང་བཞིན། །དེ་ནི་ཐུགས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་ཡིས། །ཤེས་རབ་ཅེས་ནི་ཡོངས་སུ་བཤད། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཐབས། །འགྲོ་ལ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ཡིན། །ཇི་ལྟར་མཉམ་པར་སྦྱོར་ཞེ་ན། །གཅིག་པུ་ཁོ་ན་དབྱེ་མེད་བཅས། །དེ་ཡི་བསྒོམ་པའང་དེ་བཞིན་ཏེ། །བཟློག་པ་ཡིས་ནི་རྣམ་པར་ཕྱེ། །ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལ་མན་ངག་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། རྣལ་འབྱོར་པས་དང་པོ་ཁོ་ནར་རང་གི་ལྷག་པའི་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་དུ་སྐད་ཅིག་གིས་བསྐྱེད་ལ་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔའི་བདག་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་བསྒོམས་ལ་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་དང༌། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་མངོན་དུ་བྱས་ནས་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་ པ་དང་བདག་གི་ངོ་བོ་དང་གཞན་གྱི་ངོ་བོ་ལ་སོགས་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་རྣམ་པར་བསལ་བས་ཡིད་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་དག་པར་བསྡུས་ཏེ། ཅི་ལ་ཡང་མི་བསམ་པར་བྱའོ། །དེ་དེ་ལྟར་ཅི་ལ་ཡང་མི་སམས་པ་ན་སྔོན་ཆད་བླ་མ་ཡུན་རིང་དུ་བསྙེན་བཀུར་བྱས་པ་ལས་བླ་མའི་བཀའ་དྲིན་གྱིས་རྟོགས་པའི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡུམ་ཤེས་རབ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བས་འཇལ་བར་བྱེད་པ་དང་གཞལ་བར་བྱ་བ་དང་འབྲས་བུའི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་དང་བྲལ་བ་རང་སྣང་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྤྲོས་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་སྤྲོས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཚོགས་ཀྱི་
Chinese
如果说，如同清净的水晶球，没有部分，不住于处所，没有显现蓝色等各种自性，那仅仅是言辞而已。与一切能力分离，那永远不会与意义相关联。如果没有它，那么识也将，自身变为无相。如同清净水晶球，识没有强烈的感受。正如所说的那样。这正是法称论师所赞同的，如量释论中所说：如何如何地分析诸义，就如何如何地远离相。因此，二者皆是空性，那在此处也是真实的。正如所说的那样。我们虽然不是因为嫉妒那些说所知在内的人，但圣救慧（སློབ་དཔོན་སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་）尊者在确立自我的过程中，多次加以驳斥，而且根本续部中也以同样的方式宣说，如云：世俗中，教法殊胜。以及：以无生之结合，此生乃是教法。等等。在智 கீརྟི་（ཛྙཱ་ན་ཀཱི་རྟའི་）的《入真如性》中，修习大手印也是同样的道理，如云：安住于唯心时，外境无常。同样，安住于真如时，也应超越唯心。正如所说的那样。因此，通过这个次第和下面所说的，也将宣说修习智慧。提到“于何形”等等，是因为瑜伽士自己以自性了知，并通过普贤等禅定而现证的自性，其究竟的自性光明，远离了一和多等的分别，如如意宝般能成办一切众生的需要，对此应修习，并且修行者以远离分别而融为一体的自性，那是具有与普贤无别的智慧，因为除了法界之外，没有任何法，因此，瑜伽士应将一切事物做
English
If it is said that, like a pure crystal ball, without parts, not dwelling in a place, and without appearing in various natures such as blue, then that is merely words. That which is separated from all abilities is never seen to be associated with meaning. If it does not exist, then consciousness itself will become formless. Like a pure crystal ball, consciousness has no strong feeling. As it is said. This is exactly what Master Dharmakirti also approves of, as it is said in the Pramāṇavārttika: "Howsoever one analyzes objects, soever one becomes separated from appearances. Therefore, both are emptiness, and that is also true here." As it is said. Although we do not speak out of jealousy towards those who say that knowable things are within, the venerable Master Buddhajñāna has repeatedly refuted the establishment of self, and the root tantra also teaches in the same way, saying: "In the conventional, the teaching is wonderful." And: "By the union of the unborn, this birth is the teaching." And so on. In Jñānakīrti's Entering into Suchness, the practice of Mahāmudrā is also the same principle, as it says: "When abiding in mind-only, external objects are impermanent. Likewise, when abiding in Suchness, one should also transcend mind-only." As it is said. Therefore, through this sequence and what is said below, the cultivation of wisdom will also be explained. Mentioning "in what form" and so on, is because the nature that the yogi knows by himself, and makes manifest through the meditation of Samantabhadra and so on, the ultimate nature of which is luminous by nature, free from all conceptualizations of one and many, like a wish-fulfilling jewel that accomplishes the needs of all sentient beings, this should be cultivated, and the nature of the practitioner who has become one with the absence of conceptualization, that is the wisdom that is indistinguishable from Samantabhadra, because there is no dharma apart from the dharmadhatu, therefore, the yogi should make all things
Chinese
应当不加分别地观察，对于一个事物所见到的，就希望对于一切事物也能见到。一个事物的空性是什么，那就是一切事物的空性。就像所说的那样。因此，才说了“显现的”等等。显现并且各自显明的对境色等，现在存在的任何事物，以及除此之外的，对于过去和未来，由许多分别念所造作的任何事物，如果对这些事物进行观察，通过观察进行辨析，因为是互相违背的缘故，所以是有差别的。但在胜义谛中，因为远离了这些，所以也没有观察，因此丝毫也不存在变成不同的情况。事物是通过观察才有差别的，但在胜义谛中，则没有任何差别，这就是意义的要点。像这样，通过这种次第，如果以智慧的行者对诸法进行无实性的辨析，就会与大手印的瑜伽相结合。凡是这些戏论的一切，以及言词的处所未变的自性，那就是以心之金刚，完全阐述的智慧。菩萨们的方法，是对众生的大悲心。如果询问如何平等结合，那就是唯一无别的。它的修习也是如此，通过违背来进行辨别。这就是所说的。其中口诀是这样的：瑜伽士首先仅仅在自己的本尊瑜伽中，刹那间生起，并且将一切众生观想为五部如来的自性，成为一切事物的自性，生起大悲心，从而通过遣除对于事物和非事物、自我的体性和他者的体性等等的作意，将一切心都如实地摄集起来，什么也不要想。像这样什么也不想的时候，以前长期侍奉上师，由于上师的恩德而证悟的薄伽梵母智慧就会生起，从而远离能测、所测和果的差别，以自显现的体性，无戏论的自性，就能摧毁戏论自性的轮回痛苦之聚。
English
One should observe without discrimination. Whatever is seen in one thing, it is desired to be seen in all things. Whatever is the emptiness of one thing, that is the emptiness of all things. It is like what is said. Therefore, it is said, "appearing" and so on. Whatever objects, such as forms, that appear and are distinctly manifest, exist now, and other than that, whatever is fabricated by many conceptualizations of the past and future, if these things are examined, and analyzed through examination, there are differences because they are mutually contradictory. But in the ultimate truth, because of being separated from these, there is no examination, so there is no situation of becoming different at all. Things have differences through examination, but in the ultimate truth, there are no differences at all, which is the essence of the meaning. In this way, through this sequence, if the practitioners of wisdom analyze all phenomena as being without substance, they will be united with the yoga of the Great Seal. Whatever all these elaborations are, and the unchanging nature of the place of words, that is the wisdom fully explained by the vajra of the mind. The method of the Bodhisattvas is great compassion for beings. If asked how to unite equally, it is uniquely inseparable. Its practice is also the same, distinguishing through contradiction. This is what is said. The instruction is this: the yogi first generates himself in the yoga of his chosen deity in an instant, and visualizes all beings as the nature of the five Tathagatas, becoming the nature of all things, generating great compassion, and then by eliminating the thoughts of things and non-things, the nature of self and the nature of others, etc., gathers all minds completely and truly, and does not think of anything. When one does not think of anything like this, the Bhagavati Mother Wisdom, realized through the kindness of the lama from having served the lama for a long time in the past, will arise, thereby being separated from the distinctions of the measurer, the measured, and the result, and with the nature of self-appearance, the nature of non-elaboration, one can destroy the collection of sufferings of samsara, which is the nature of elaboration.