Tibetan
་ཏེ། གཟུང་བའི་རྣམ་པར་སོ་སོར་སྣང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་གཅིག་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དངོས་པོ་དེ་ལ་ཐོག་མཐའ་ལ་སོགས་པའི་བྱེ་བྲག་སྣང་བ་དང༌། དོན་བྱེད་པའི་ནུས་པའི་དབྱེ་བ་ཡང་མཐོང་བས་གང་ལ་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆ་ཡོད་པ་དེ་ནི་གཅིག་པ་ཉིད་མི་རིགས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚུལ་གྱིས་སོ། །རང་བཞིན་གཅིག་དང་བྲལ་བས་དུ་མ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །དཀར་པོ་ལ་སོགས་པ་སོ་སོར་སྣང་བའི་ཆ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ལ་ཕྲ་རབ་ཏུ་བརྟགས་པའི་ཤེས་པ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཕྲ་རབ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་གཟུང་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར། མངོན་སུམ་དུ་འཛིན་པར་ཁས་མི་ལེན་ལ་དེ་ཡང་ཕྲ་རབ་རྣམས་ནི་ཡན་ལག་མེད་པ་ཆ་ཤས་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། ཡན་ལག་མེད་པའི་ཕྱིར་ཆ་ཤས་མེད་པས་།རྡུལ་ཕྲ་རབ་གཞན་དང་འདུས་པ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཡོད་ན་ཤར་ལ་སོགས་པའི་མདུན་རྒྱབ་དང༌། ལོགས་གཉིས་དང་འོག་སྟེ་ཕྱོགས་དྲུག་ཏུ་གནས་པས་ཕྲ་རབ་དྲུག་འདུས་པ་ཡིན་ པར་འཐད་ལ། འདུས་པ་དེས་ན་ཆ་ཤས་དྲུག་འགྱུར་ཏེ། །དྲུག་གིས་ཅིག་ཅར་སྦྱར་བས་ན། །ཕྲ་རབ་རྡུལ་ཆ་དྲུག་ཏུ་འགྱུར། །ཞེས་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་རྡུལ་ཕྲ་རབ་མ་གྲུབ་པས་ཕྲ་རབ་བསགས་པ་ལས་གྱུར་པའི་སའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་སོགས་ཏེ། གླིང་བདུན་ལ་སོགས་པ་ས་རྣམས་བསགས་པར་བརྟགས་པ་ཡང་འཐད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་བས་ན་གཟུང་བར་བྱ་བའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ཡིན་ན་འགྲོ་བ་འདི་དག་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་ཡིན་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་དེ་བས་འཛིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དེ་བས་ཞེས་པ་དེའི་ཕྱིར་གཅིག་དང་དུ་མའི་རང་བཞིན་དུ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར། འཛིན་པ་པོ་ལ་སོགས་པ་དང་བྲལ་བས་གཟུང་བ་དང༌། འཛིན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་འགྲོ་བ་འདི་དག་ནི་རང་རྒྱུད་ཅན་ཡིན་གྱི། དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པ་གཞན་ལས་སྐྱེ་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །རང་རྒྱུད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུ་མེད་པར་གྱུར་ན་ནི་རྟག་ཏུ་ཡོད་པའམ། མེད་པ་ལ་སོགས་པ་ངེས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཟུགས་སོགས་ནི་ཚོར་བ་དང༌། འདུ་ཤེས་དང༌། འདུ་བྱེད་དང༌། རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་ནི་རྟགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། སྐར་མ་རབ་རིབ་མར་མེ་དང༌། །སྒྱུ་མ་ཟིལ་པ་ཆུ་བུར་དང༌། །རྨི་ལམ་གློག་དང་སྤྲིན་ལྟ་བུ། །འདུས་བྱས་དེ་ལྟར་བལྟ་བར་བྱ། །ཞེས་ཇི་སྐད་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་དག་དང་མཚུངས་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པར
Chinese
因此，显现为所取的各种形象，那不是唯一的。为什么呢？因为事物有始末等差别显现，并且也见到作用的能力的差别，所以凡是有方分的部分，以名为“不应是一”的道理来说，那是不可能是一体的。由于远离自性一体，所以也不是多体。对于具有显现为白色等各种部分的，以分析至极微的智慧来观察也是不合理的，因为极微的自性是不可取的。不承认以现量来执取，而且极微是没有支分、没有部分的，因为没有支分所以没有部分。极微与其他极微是相合与分离的。如果存在相合，那么由于位于东方等的面前、后面、两侧和下面等六个方位，就应成为六个极微的聚合，而且聚合就应成为六个部分。因为六个同时结合，极微的微粒就变成六个部分了。因为这样说的缘故。因此，由于极微没有成立，所以由极微积聚而成的地轮等，以及七洲等土地积聚的推断也是不合理的。因此，所取的自性是不存在的。如果那样，那么这些众生是如何显现的呢？因此，因此说了以“执着”等。因此，因为不应是一体和多体的自性，由于远离执取者等，所以没有所取和执取。因此，这些众生是自续的，不是自在天等从他而生的。自续不是在一切情况下都是，因为在世俗中是从因和缘产生的。如果没有因，那么就会变成常有或者没有等情况。色等是感觉、思想、意志和意识的自性，是虚幻的本体。如经所说：如星星、眼翳、灯火，幻术、露珠、水泡，梦幻、闪电和云彩，有为法应如是观。就像乾闼婆城市一样，这是在世俗谛中。
English
Therefore, whatever appears as distinct forms of the grasped object is not singular. Why? Because differences such as beginning and end appear in that object, and differences in the capacity to perform functions are also seen. Therefore, whatever has directional parts cannot be a unity, according to the principle of 'it cannot be one.' Because it is devoid of a single nature, it is also not multiple. It is also unreasonable to examine those with parts that appear separately, such as white, with wisdom that analyzes to the extremely subtle, because the nature of the extremely subtle is ungraspable. It is not admitted that they are apprehended directly, and also these extremely subtle particles are without limbs and without parts, because they are without limbs and therefore without parts. The extremely subtle particles are separate from and uncombined with other extremely subtle particles. If they exist, then because they are located in six directions—front, back, two sides, and below, such as east—it would be reasonable for six extremely subtle particles to be combined, and that combination would become six parts. Because six are joined simultaneously, the extremely subtle particle becomes six parts. Because it is said so. Therefore, because the extremely subtle particle is not established, the inference that the earth mandala and so on are formed from the accumulation of extremely subtle particles, and that the seven continents and so on are accumulations of lands, is also unreasonable. Therefore, the self-nature of what is to be grasped does not exist. If that is so, then how do these beings appear? Therefore, it is said, 'Therefore, grasping,' and so on. Therefore, because it should not be the nature of one and many, because it is separate from the grasper and so on, there is no grasped and no grasper. Therefore, these beings are self-caused, not born from others such as Ishvara. Self-caused is not in all ways, because conventionally it arises from causes and conditions. If there is no cause, then it will definitely become permanent or nonexistent, and so on. Form and so on are the nature of feeling, perception, volition, and consciousness, which is the nature of illusion. As it is said: Like stars, cataracts, a lamp, an illusion, a dewdrop, a bubble, a dream, lightning, and clouds, conditioned things should be viewed in this way. They are like cities of gandharvas. This is in conventional truth.
Tibetan
་སླུ་ཞིང་སྙིང་པོ་མེད་པ་ཉིད་དུ་བལྟ་བར་བྱ་སྟེ། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ནི་ཐམས་ཅད་ཡོད། །དམ་པའི་དོན་དུ་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་བཤད་པ་ལྟ་བུའོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ཡིན་ན་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལྡས་འདས་པར་ཇི་ལྟར་རྣམ་པར་གཞག་ཅེ་ན། དེའི་ཕྱིར་བདག་དང་བདག་གི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། བདག་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་ང་རྒྱལ་ཅན་གྱི་རང་བཞིན་ཅན་བདག་མེད་བ་བཞིན་དུ་བདག་དང་བདག་ཏུ་རློམ་སེམས་པའོ། །བདག་ནི་བུ་དང་ཆུང་མ་དང་ནོར་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་གཉིས་ཀྱི་རྒྱུན་ནི་རྒྱུན་དུ་འཇུག་པ་གང་ཡིན་པ་སྟེ་འདིའི་འཇུག་པ་ནི་ཕན་འདོགས་པ་དང་གནོད་པའི་དངོས་པོའི་བག་ཆགས་ཀྱི་མཚམས་སྦྱོར་བའི་དབང་གིས་འདི་ནི་བདག་ཡིན་ པས་འདི་དག་དགོས་སོ་ཞེས་ལོག་པར་རྟོགས་པའི་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པས། མཐོང་བ་ཉིད་ལས་ནི་འཁོར་བར་རྣམ་པར་བཞག་ལ་དག་པ་འང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་དེ་མེད་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཙམ་གྱིས་བདག་དང་བདག་གི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤངས་པས་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་མ་གཏོགས་པར། །འཁོར་བ་ཞེས་བྱ་འགའ་མ་མཆིས། །དེ་བས་རྣམ་རྟོག་རྣམ་བསལ་བས། །ཁྱེད་ནི་རྟག་ཏུ་མྱ་ངན་འདས། །ཞེས་ཇི་སྐད་བཤད་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་བས་ན་བདག་དང་བདག་གིར་ལྟ་བ་ལས་ལྡོག་པར་དོར་བ་དང་བླང་བར་བྱ་བའི་དངོས་པོ་དང་བྲལ་བས་འཁོར་བའི་གཉེན་པོར་གྱུར་པ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ན་ནི་འཁོར་བ་མེད་པས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡིན་པས་དངོས་པོར་མེད་དོ་ཞེས་རྟོགས་པས་དེའི་ཕྱིར་ཞི་བ་དང་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འཁོར་བ་ལ་སྐྱོ་བ་བསྐྱེད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་མྱ་ངན་ལས་འདའ་པ་སྟོན་པར་མཛད་པ་ཡིན་གྱི། འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་གཉིས་ལ་ནི་དབྱེ་བ་གང་ཡང་མེད་དོ། །དེ་ཡང་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ནི་ཞེས་པ་དོན་དམ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ཡིན་གྱི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། གཞན་དུ་ན་ཆད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་ཡང་སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱིས། མྱ་ངན་འདས་པ་དངོས་མེད་མིན། །ཞེས་བྱ་བ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ། གལ་ཏེ་མྱ་ངན་འདས་དངོས་ན། །མྱ་ངན་འདས་པ་འདུས་བྱས་འགྱུར། །དངོས་པོ་འདུས་བྱས་མ་ཡིན་པ། །འགའ་ཡང་ཇི་ལྟར་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་ཇི་སྐད་བཤད་པ་ལྟ་བུའོ། །འདི་ཉིད་དུ་འཐད་པ་བསྒྲུབ་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་གང་ཕྱིར་གཟུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་དོན་དམ་པར་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་ཕྲལ་བ་ཡིན་པར་འཁོར
Chinese
应当视其为虚妄且无有实义。世俗谛中，一切皆有；胜义谛中，则无所有。如是说。若果真如此，轮回与涅槃又当如何安立呢？因此，宣说了“我”与“我的”等。所谓“我”，即指具有烦恼之意，具有我慢之自性，如同无我一般，却执著为“我”与“我的”之妄念。所谓“我的”，即指儿子、妻子、财产等。二者之延续，即指恒常流转。此流转乃是因利害事物之习气相续结合之故，错误地认为“此乃我，故此等皆为我所需”，从而产生不如理作意。仅从所见即可安立轮回，而清净亦是由于不存此颠倒，仅以自性之本体，断除了“我”与“我的”之分别念，即是涅槃。如云： “除却分别念， 轮回亦无有。 故当尽除念， 汝恒常涅槃。” 如是宣说。因此，从执著“我”与“我的”之见解中解脱，远离了应舍弃与应获取之事物，成为了轮回之对治，此即名为涅槃。如是，若轮回不存在，则涅槃亦不存在，故了知其非为实有。因此，宣说了“寂静”等。世尊为了使众生对轮回生起厌离心，故而示现涅槃，实则轮回与涅槃二者之间，没有任何差别。所谓“法性”，即指胜义谛之自性，而非世俗谛，否则将堕入断灭。如是，圣者龙树云： “涅槃非为无。” 又如云： “若涅槃为有， 涅槃则成有为法。 无为之事物， 何者亦无有。” 如是宣说。为了阐释此处所建立之正理，故宣说了“何以故执取”等。何以故？因为在胜义谛中，轮回
English
It should be regarded as deceptive and devoid of essence. In conventional truth, everything exists; in ultimate truth, nothing exists. As it is said. If that is the case, how are samsara and nirvana established? Therefore, "I" and "mine" and so on are mentioned. "I" refers to the mind with afflictions, the nature of arrogance, like being without self, but conceiving "I" and "mine." "Mine" refers to children, wives, wealth, and so on. The continuation of these two is the continuous flow, and this flow is due to the connection of the habits of beneficial and harmful things. Because of this, one mistakenly thinks, "This is me, so I need these things," and thus arises improper attention. Samsara is established from what is seen, and purification is also the absence of that reversal. By merely the nature of one's own essence, abandoning the conceptualizations of "I" and "mine" is nirvana. As it is said: "Apart from conceptualization, There is no such thing as samsara. Therefore, by completely eliminating conceptualization, You are always in nirvana." As it is said. Therefore, liberation from the view of clinging to "I" and "mine," being free from things to be abandoned and things to be taken, becoming the antidote to samsara, is called nirvana. In that case, if there is no samsara, then there is no nirvana, so realizing that it is not real, therefore, "peaceful" and so on are mentioned. The Blessed One showed nirvana in order to generate weariness of samsara, but there is no difference between samsara and nirvana. "By nature" means in the nature of ultimate truth, not in conventional truth, otherwise it would become annihilation. As the venerable Nagarjuna said: "Nirvana is not non-existent." And similarly: "If nirvana were existent, Nirvana would become conditioned. What is unconditioned, How could anything exist?" As it is said. To explain the establishment of reason in this, "why grasping" and so on are mentioned. Why? Because in ultimate truth, samsara