Tibetan
ཀྱི་རང་བཞིན་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་གནས་ཆོས་འབྱུང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་བཞུགས་པར་གྱུར་ཏེ། དེ་སྐད་དུ་ཡང༌། ཐུགས་ནི་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱར་བརྗོད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རྡོ་རྗེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། བྱང་ཆུབ་ནི་ཤེས་རབ་སྟེ། དེ་དང་ལྡན་པའི་སེམས་རྡོ་རྗེ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རྡོ་རྗེའོ། །ཡང་ན་བ་ནི་རྡོ་རྗེའོ། །དྷི་ནི་འཛིན་པའོ། །ཙ་ནི་འཛག་པའོ། །ཏ་ནི་མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་སྟེ། དེ་སྐད་དུ་ཡང༌། ཟླ་གསང་ཐིག་ལེ་ལས། བ་ནི་རྡོ་རྗེ་ཞེས་བྱར་བཤད། །ཡི་གེ་དྷི་ནི་འཛིན་པའི་གནས། །ཙ་ནི་འཛག་པར་རབ་ཏུ་བརྗོད། །ཏ་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ཉིད་ནི་ཤེས་རབ་གཙོ་བོར་གྱུར་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྡོ་རྗེ་སྟེ། ངེས་འབྱེད་ཤེས་རབ་རྡོ་རྗེ་ཡིན། །ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་བ་རྣམས་དང༌། ཏིལ་གྱི་གང་བུ་དང་མཚུངས་པ་རྣམས་སོ། །དེ་དག་ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་གིས་དེ་རྣམས་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པ་སྟེ། མཆོག་ཏུ་དགའ་བའི་རང་ བཞིན་གྱི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལ་དམིགས་པའི་སྒོ་ནས་སྣང་བ་མེད་པར་བྱེད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་ཉིད་རྣམ་པར་དག་པའི་བློ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྡོ་རྗེ་སྟེ། སྡོམ་པའི་རྒྱུད་ཕྱི་མ་ལས་ཀྱང༌། ཟླ་བ་ལྟ་བུར་དག་པའི་བློ། །རྡོ་རྗེ་ཞེས་པ་ནི་མངོན་པར་བརྗོད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་ལ་མིང་དེ་སྐད་ཅེས་བྱ་བ་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ནམ་མཁའི་དབྱིངས་འདི་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྡོ་རྗེའི་ངོ་བོར་ཞེས་བྱ་བ་ལ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་ནི་དོན་དམ་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཡིན་ཞིང༌། དེའི་ངོ་བོ་སྟེ་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་ཅིང་གནས་པར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་བྱིན་གྱི་རླབས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ལས་བྱུང་བའི་རྡོ་རྗེ་དཔལ་དང་རེག་པས་སོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདེ་བ་ནི་མཆོག་ཏུ་དགའ་བའོ། །ཡིད་བདེ་བ་ནི་དེ་ལས་བྱུང་བའི་མཐའ་ཡས་པའི་སྤྲུལ་པས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པ་སྟེ། སེམས་ཅན་གང་དག་གིས་དེ་དག་ཐོབ་ཅིང་རྙེད་པ་དེ་རྣམས་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་རྡོ་རྗེ་འཆང་ལ་སོགས་པའི་གོ་འཕང་ཐོབ་པའི་ཐབས་སྟོན་པར་བྱེད་པའི་རྣལ་འབྱོར་ག
Chinese
其自性大乐之处名为法生，安住于彼。如是说：心即名为智慧。如是说。从“彼”等开始的菩提心金刚，菩提即智慧，与之相应的心金刚即菩提心金刚。或者，va是金刚，dhi是执持，ca是流出，ta是极喜。如是说：《月密明点》中说：va名为金刚，字母dhi是执持之处，ca是流出，ta是大乐。如是说。彼即是智慧为主，故为金刚。因有“决择智慧是金刚”之故。从“一切如来”等开始，一切如来即坛城诸尊，以及如芝麻荚般者。彼等以何等三摩地压伏之，即以缘于极喜自性之法身，而令其不显现，是名为彼。彼即是极清净之意，故为金刚。如《根本续后分》中亦云：如月般清净之意，名为金刚。如是说。何等三摩地有彼名称，即名为彼。从“薄伽梵”等开始，此一切虚空界，即一切如来之金刚自性。一切如来之金刚，即胜义菩提心，彼之自性，即成为自性而安住之义。从“彼”等开始，金刚萨埵之加持，即由大乐所生之金刚光辉所触及。一切如来之乐，即极喜。意乐即由此所生之无量化身，行利益有情之事，何等有情获得并证得彼等，彼等即名为彼。一切有情以金刚持等之果位，示现获得之方便的瑜伽。
English
It abides in the place of great bliss of its own nature, called Dharma-arising. Thus it is said: The mind is called wisdom. Thus it is said. From "that" and so on, the Vajra of Bodhicitta, Bodhi is wisdom, and the mind Vajra corresponding to it is the Vajra of Bodhicitta. Or, va is Vajra, dhi is holding, ca is flowing, and ta is supreme joy. Thus it is said: In the "Moon Secret Bindu," it is said that va is called Vajra, the letter dhi is the place of holding, ca is said to be flowing, and ta is great bliss. Thus it is said. That is the Vajra because it is the main wisdom. Because it says, "Discriminating wisdom is Vajra." From "all Tathagatas" and so on, all Tathagatas are the deities of the mandala, and those who are like sesame pods. By what samadhi do they subdue them, that is, by focusing on the Dharmakaya of the nature of supreme joy, and making it not appear, it is called that. That is the Vajra because it is the purest mind. As it is also said in the "Later Part of the Root Tantra": The mind that is as pure as the moon is called Vajra. Thus it is said. Whatever samadhi has that name is called that. From "Bhagavan" and so on, all this space realm is the Vajra nature of all Tathagatas. The Vajra of all Tathagatas is the ultimate Bodhicitta, and its nature is the meaning of becoming nature and abiding. From "that" and so on, the blessing of Vajrasattva is touched by the Vajra radiance arising from great bliss. The bliss of all Tathagatas is supreme joy. Mental bliss is the infinite incarnation arising from it, doing the work of benefiting sentient beings, and whatever sentient beings obtain and realize them, they are called that. All sentient beings, with the state of Vajradhara and so on, show the yoga of the means of obtaining.
Tibetan
སུམ་སྟོན་པའི་དམ་ཚིག་འབྱུང་བ་རྡོ་རྗེའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པ་ནི། དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་གསུངས་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་རྡོ་རྗེ་ནི་ཡི་གེ་གསུམ་སྟེ། སྐུ་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དམ་ཚིག་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་འདའ་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་སྟེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་ལ་དེ་འབྱུང་ཞིང་སྐྱེ་བ་རྡོ་རྗེ་ལྟར་མི་ཤིགས་པ་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་ནི་རིག་པ་ཡང་ཡིན་ལ་ཆེན་པོ་ཡང་ཡིན་པས་རིག་པ་ཆེན་པོ་ནི་སྔགས་ཀྱི་ཡི་གེ་རྣམས་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། སྔགས་ནི་རིག་པ་ཞེས་སུ་བསྒྲགས། །ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་རྣམས་ཀྱིས་བསྐྱེད་པའི་མགོ་དང་ལག་པ་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པའི་སྐྱེས་བུའི་རྣམ་པའི་ལྷའི་སྐུ་ནི་རིག་པ་ཆེན་པོའི་སྐྱེས་བུའི་གཟུགས་སོ། །ཡང་ན་རིག་པ་དང་འཁྱུད་པ་ཉིད་ཡིན་ བའི་ཕྱིར་ཏེ། བཅོ་བརྒྱད་པ་ལས། སྐྱེས་བུ་རིག་པ་དང་ལྡན་པ། །དེ་ནི་རིག་པའི་སྐྱེས་བུར་བརྗོད། །ཅེས་གང་གསུངས་པའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྔགས་ནི་ཡི་གེ་ཧཱུཾ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཏེ། དེ་རྣམས་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་ནི་རྣལ་འབྱོར་རྫོགས་པའི་རྗེས་སུ་རྣལ་འབྱོར་དང་རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་ཡིན་ཞིང་དེ་དག་གིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པར་གྱུར་ཏོ། །བྱིན་གྱིས་བརླབས་པས་ཇི་ལྟ་བུའི་རྣམ་པར་གྱུར་ཅེ་ན། ཞལ་གསུམ་པ་ལྟ་བུར་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཐམས་ཅད་ན་བཞུགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་གཟིགས་པར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེས་ནི་འདི་སྐད་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། དགོན་པ་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པའི་གནས་མངོན་པར་འདུས་བྱས་པར་བདུད་རྩི་ལྔས་བྱུགས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྲུབ་བཞིའི་སྟེང་དུ་སྟན་འཇམ་པོ་ལ་ཉེ་བར་འདུག་སྟེ། སེམས་ཅན་མ་ལུས་སྡུད་པར་བྱེད་པའི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་སེམས་བསྐྱེད་ནས། སྐད་ཅིག་གིས་ཆོས་འབྱུང་གི་ནང་ན་གནས་པའི་གཞལ་ཡས་ཁང་གི་ནང་དུ་ལྷ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་དབུས་ན་གནས་པའི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའི་ང་རྒྱལ་དང་ལྡན་པས་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་མི་བསྐྱོད་པ་དབྱུང་བ་དང༌། གཞུག་པའི་སྒོ་ནས་ཞེ་སྡང་རྡོ་རྗེར་གྱུར་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་མཱ་མ་ཀཱིའི་པདྨ་ལ་གནས་པའི་ཟླ་བ་ཡི་གེ་ཧཱུཾ་གྱུར་པ་ལས་ཡི་གེ་གསུམ་གྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་གནོད་མཛེས་རྒྱལ་པོ་བསྐྱེད་དེ་ཕྱུང་ནས། མདུན་ན་གནས་པ
Chinese
三尊者的誓言生起，入于金刚之定，从“彼时”等语中宣说。一切如来之身、语、意金刚，乃是三字，因为是生起身金刚等之因。誓言乃是一切如来不可违越之大金刚持，于何定中生起，且其生起如金刚般坚不可摧，故名之。彼既是明，又是大，故大明唯是咒语之字，因咒语被宣称为明。因有“咒即是明”之语。由彼等所生之具头、手等之男相本尊之身，即是大明之男相。又或因与明相合之故。十八品中云：“具明之士夫，彼即说明之士夫。”如是宣说。所谓“如来”等语，一切如来之咒即是字母吽（藏文：ཧཱུྃ།，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）等，彼等之加持，乃是瑜伽圆满之后，是瑜伽与大瑜伽之自性，且已为彼等所加持。若问加持后为何种相？如三面者般，为安住于一切世间界者所见。如是宣说。彼即是如是教示：于大寺等处所，显现积聚，以五甘露涂抹之四方成就坛城之上，安住于柔软之垫上，生起欲摄集一切有情之大悲心。刹那间，于法生之中，于安住之宫殿中，于一切本尊之轮中央，安住于大金刚持之慢心，生起将要宣说之不动佛，以出入之门，令嗔恨转为金刚。其后，从玛玛吉之莲花上，安住之月亮，化为字母吽（藏文：ཧཱུྃ།，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽），从彼生起，以三字加持之降三世明王，生起后放出，安住于前方。
English
The arising of the vows of the three masters, entering into the samadhi of the vajra, is spoken from the words "then" and so on. The body, speech, and mind vajras of all Tathagatas are the three letters, because they are the cause of generating the body vajra and so on. The vow is the great Vajradhara that cannot be transgressed by all Tathagatas. In whatever samadhi it arises, and its arising is as indestructible as a vajra, it is called that. That is both knowledge and great, so great knowledge is only the letters of mantras, because mantras are proclaimed as knowledge. Because there is the saying "mantra is knowledge." The body of the male deity with head, hands, etc., generated by them is the male form of great knowledge. Or because it is united with knowledge. The eighteenth chapter says: "The man with knowledge, he is called the man of knowledge." As it is said. The so-called "Tathagata" and so on, the mantra of all Tathagatas is the letter Hum (Tibetan: ཧཱུྃ།, Sanskrit Devanagari: हुं, Sanskrit Roman transliteration: hūṃ, Chinese literal meaning: Hum) and so on, their blessing is after the completion of yoga, it is the nature of yoga and great yoga, and it has been blessed by them. If asked what form it takes after being blessed? Like the three-faced one, it is seen by those who dwell in all realms of the world. Thus it is said. That is, it is taught like this: In places such as great monasteries, manifest accumulation, on the four-square accomplished mandala smeared with five ambrosias, dwell near a soft cushion, generate the great compassion of wanting to gather all sentient beings. In an instant, within the Dharma origin, in the dwelling palace, in the center of the wheel of all deities, dwell in the pride of the great Vajradhara, generate the immovable Buddha who is about to be spoken, through the gate of entry and exit, transform hatred into vajra. Then, from the lotus of Mamaki, the moon dwelling, transformed into the letter Hum (Tibetan: ཧཱུྃ།, Sanskrit Devanagari: हुं, Sanskrit Roman transliteration: hūṃ, Chinese literal meaning: Hum), from that arises, the King of Wrathful Beauty blessed with three letters, arises and is released, dwelling in front.