Tibetan
སྙེན་པ་ལ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཁམས་རྒྱས་པ་དང༌། ཉེ་བར་སྒྲུབ་པ་ལ་ནི་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་དང༌། སྒྲུབ་པ་ལ་ནི་དག་པ་དང་སྒྲུབ་པ་ཆེན་པོ་ལ་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་ཉིད་དང་ཡང་དག་པར་སྟོན་པ་ལ་དབང་དུ་གྱུར་པ་ཉིད་དོ། །གཞན་ཡང་རེ་ཞིག་བསྙེན་པས་ནི་མོས་པས་སྤྱོད་པའི་ས་ཉིད་དང༌། ཉེ་བར་སྒྲུབ་པ་ཐོབ་པ་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ལ་སོགས་པ་ལྷག་པའི་བསམ་པ་རྣམ་པར་དག་པའི་ས་བདུན་དང༌། སྒྲུབ་པས་ཐོབ་པ་མི་གཡོ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་ས་གསུམ་དང༌། སྒྲུབ་པ་ཆེན་པོས་ཐོབ་པར་བྱ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་པར་བྱའོ། །གཞན་ཡང་དངོས་གྲུབ་མཆོག་གི་ཕྱིར་ཞིང་དུ་གྱུར་བ་ནི་བསྙེན་པའི་དོན་ཡིན་ལ། དེ་མ་ལུས་པ་མ་ཡིན་པར་སྒྲུབ་པ་ནི་ཉེ་བར་སྒྲུབ་པའི་དོན་ ཡིན་ཞིང་མ་ལུས་པར་སྒྲུབ་པ་ནི་སྒྲུབ་པའི་དོན་ཡིན་ལ། ཤིན་ཏུ་སྒྲུབ་པ་ནི་སྒྲུབ་པ་ཆེན་པོའི་དོན་ཡིན་ཏེ། ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་དང་ལོངས་སྤྱོད་ལ་དབང་པ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པ་དེ་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །བསྙེན་པ་ནི། འདིས་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ། །རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའི་ཐུགས་དང་ནི། །ཆོས་འཛིན་མཆོག་གི་གསུང་དག་ཀྱང༌། །ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཉེ་བར་སྒྲུབ་པ་ནི། རྡོ་རྗེ་གསུམ་མཁའ་འདྲ་བ་ཡིས། །བྱང་ཆུབ་འདི་ཡིས་ཐོབ་པར་འགྱུར། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྒྱལ་རྒྱ་མཚོ། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་མཆོག་དེས་ཐོབ། །ཅེས་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། འདིར་རྒྱལ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་སོ། །བསྒྲུབས་པའི་འབྲས་བུ་བཅོ་ལྔ་པ་ལས། བསམ་གཏན་སྔགས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ཡིས། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ནི་འོད་འདྲར་འགྱུར། །དེ་ནི་དེ་མ་ཐག་ཏུ་ཡང༌། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་འོད་འདྲར་འགྱུར། །རྒྱལ་པོ་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་མཚུངས། །འདོད་དང་ཐར་པ་རབ་སྒྲུབ་པ། །དེ་ནི་རྡོ་རྗེ་ཆོས་ཀྱི་བདག །ས་བཅུ་ལ་ནི་གནས་པར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། འདིར་ས་བཅུའི་དབང་ཕྱུག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་དང་མཉམ་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་པ་དེ་བས་ན། རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ལ་སོགས་པ་འོད་དང་འདྲ་བ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཉིད་དང་མཉམ་པ་ཡིན་གྱི་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་དག་ནི་མ་ཡིན་པ་དེས་ན་ཆོས་རྣམས་ཀུན་དང་མཚུངས་ཞེས་པ་ཡིན་ནོ། །རྒྱལ་པོ་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ལ་དབང་དུ་གྱུར་པ་དང་ཞིང་ལ་དབང་དུ་གྱུར་པ་དང་ཡེ་ཤེས་ལ་དབང་དུ་གྱུར་པ་དང་ལས་ལ་དབང་
Chinese
念诵是增长诸佛之法的界限，近修是转生，修是清净，大修是极度清净，正确显示是获得自在。此外，暂时的念诵是信解行地，近修获得极喜等七种增上意乐清净地，修获得不动等三种异熟地，大修所要获得的就是佛陀本身，应当这样说。此外，为了殊胜成就而成为田地是念诵的意义，不完全修持是不完全近修的意义，完全修持是修的意义，极度修持是大修的意义，因为极度清净和享用自在是为了修持享用者。念诵是：以此能获得如来之身，金刚持之意，以及最胜持法者之语，于此生中即可获得。如是说。近修是：以虚空般的金刚三，以此菩提能获得，菩提萨埵胜海，彼金刚萨埵胜者能获得。如是说。此处胜者是诸佛之法。从第十五个修持的果实中说：以禅定咒语的结合，将变得像佛陀的光芒一样。那时立即，也将变得像金刚萨埵的光芒一样。国王与一切法相同，善能修持欲望和解脱，他是金刚法的自在者，将安住于十地。如是说。此处因为是十地自在的缘故，将变得与佛陀相同，但不是佛陀本身，因此说像遍照佛等的光芒一样。一切佛法都与自身相同，但不是极度清净，因此说与一切法相同。国王是获得无分别自在，获得田地自在，获得智慧自在，获得事业自在。
English
Recitation is the expansion of the realm of all the Buddha's teachings, close practice is to be born, practice is purification, great practice is extreme purity itself, and correct demonstration is to become empowered. Furthermore, for the time being, recitation is the stage of conduct through faith, close practice is the attainment of the seven stages of pure superior intention, such as the stage of great joy, practice is the attainment of the three stages of maturation, such as the immovable stage, and what is to be attained by great practice is said to be the Buddha himself. Furthermore, becoming a field for the sake of supreme accomplishment is the meaning of recitation, practicing it incompletely is the meaning of incomplete close practice, practicing it completely is the meaning of practice, and practicing it extremely is the meaning of great practice, because extreme purity and empowerment over enjoyment are for the sake of practicing the enjoyer. Recitation is: By this, one will obtain the body of the Thus-gone One, the mind of the Vajra Holder, and also the speech of the supreme Dharma Holder, in this very life. It is said. Close practice is: By the three vajras, which are like space, this Bodhi will be attained. The Bodhisattva, the ocean of victors, will be attained by that supreme Vajra Sattva. It is said. Here, the victor is all the teachings of the Buddha. From the fifteenth fruit of practice, it is said: By the union of meditation and mantra, one will become like the light of the Buddha. Then immediately, one will also become like the light of Vajra Sattva. The king is equal to all the dharmas, skillfully practicing desire and liberation, he is the lord of the Vajra Dharma, and will abide in the ten bhumis. It is said. Here, because it is the empowerment of the ten bhumis, one will become equal to the Buddha, but not the Buddha himself, therefore it is said to be like the light of Vairochana and so on. All the Buddha's teachings are equal to oneself, but not extremely pure, therefore it is said to be equal to all the dharmas. The king is the one who has power over non-discrimination, power over the field, power over wisdom, and power over action.
Tibetan
དུ་གྱུར་བས་སོ། །སློབ་མའི་ས་ནི་ཐམས་ཅད་འདོད་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་སྒྲིབ་པ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ནི་འདོད་པའི་ཐར་བ་སྟེ། དེར་རབ་སྒྲུབ་པ་ནི་དེ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྒྲུབ་པ་ཆེན་པོའི་འབྲས་བུ་ནི་བཅུ་དྲུག་པ་ལས། དངོས་གྲུབ་ཐམས་ཅད་གཙུག་ཏོར་ནི། །ཡིད་བཞིན་ནོར་བུའི་བདག་པོར་འགྱུར། །སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་བྱེད་པའི་མཆོག །སངས་རྒྱས་རྡོ་རྗེར་རབ་བསྒོམས་པའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། འདིར་དངོས་གྲུབ་ཐམས་ཅད་གཙུག་ཏོར་ནི་རྩེ་མོ་སྟེ། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་ བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ནི་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུའི་རྒྱལ་པོ་དེ་དང་ཆོས་མཐུན་པའི་ཕྱིར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་འཇུག་པའོ། །ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་དེ་ནི་མཆོག་སྟེ་དམ་པའི་སྒྲུབ་པའོ། །སངས་རྒྱས་རྡོ་རྗེ་རབ་བསྒོམས་པ་སྟེ། སངས་རྒྱས་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་བདག་པོ་ཡིན་ལ། དེ་ལས་རྡོ་རྗེ་རབ་ཏུ་བསྒོམ་པ་ནི་གསང་བ་གསུམ་པོ་དཀྱིལ་འཁོར་བའི་རྣམ་རྣམ་པར་རབ་ཏུ་ཕྱེ་ནས་བསྒོམ་པ་སྟེ། སྒྲུབ་པ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་བས་ན་ཚོགས་པ་བཞི་པོ་མ་ལུས་པ་འདི་དག་གི་རིམ་པ་འདི་ཉིད་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ཉིད་རྟོགས་པར་འགྱུར་གྱི་མ་ལུས་པས་མ་ཡིན་ཞིང༌། རིམ་པ་གཞན་གྱིས་ཀྱང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངེས་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་འདི་ལྟར་རེ་ཞིག་སངས་རྒྱས་ཉིད་སྒྲུབ་པ་ཆེན་པོ་ཉིད་ཀྱིས་འཐོབ་པར་འགྱུར་ན་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཆོག་མོང༌། གཞན་གསུམ་པོས་ཅི་ཞིག་བྱ་ཞེ་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་སངས་རྒྱས་ས་ལ་འཇུག་པའི་ཆེད་ཀྱི་སྦྱོར་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ཆོག་ན་མོས་པས་སྤྱོད་པ་ལ་སོགས་པས་ས་བཅུར་གཏོགས་པའི་སྦྱོར་བ་གཞན་གྱིས་ཅི་ཞིག་བྱ་ཞེས་ཅིའི་ཕྱིར་མི་འདོད། ཡང་ན་ས་སྔ་མར་གཏོགས་པའི་སྦྱོར་བ་མེད་པར་སྦྱོར་བ་ཕྱི་མ་ཕྱི་མར་བྱེད་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་རིམ་པ་ནི་ངེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱེད་པ་ཉིད་འཇིག་པ་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཡིན་ཞེ་ན། དེའི་གཟུགས་བརྙན་ཏམ་ཡིན་ཏེ། དེའི་གཟུགས་བརྙན་ནི་དེའི་བྱ་བ་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་དེ་རྣམས་འབྲས་བུ་མེད་པ་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན་དེ་བཞིན་དུ་བསྙེན་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་སྔ་མ་སྔ་མ་མེད་པར་ཉེ་བར་སྒྲུབ་པ་ལ་སོགས་པ་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་གཟུགས་བརྙན་ཙམ་ཡིན་གྱི་དེ་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ན་དེ་ལས་འབྲས་བུ་འགྲུབ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས
Chinese
成为了这样。弟子的地是全部与欲望具有的缘故。从它的障碍中解脱出来就是欲望的解脱，在那里精进修持是为了获得它的缘故。大修的果实是十六颂中说：一切成就之顶髻，如意宝珠之主宰。成佛菩提之殊胜，佛陀金刚勤修持。这里说的一切成就之顶髻，就是顶端，也就是圆满正等觉佛陀的意思。它与如意宝珠之王在法性上一致，因此任运成就，在一切方面，佛陀的化身永不间断地示现。圆满正等觉菩提是殊胜的，是神圣的修持。佛陀金刚勤修持，佛陀是坛城的主尊，从那之上勤修金刚，就是将三密坛城的各个方面彻底分开来修持，这就是所谓的大修。因此，这全部四种集合，通过这个次第就能证悟佛陀，不是通过不完整的集合，也不是通过其他的次第，这是确定的。如果像这样，暂时通过大修就能获得佛陀，仅仅通过它就足够了。其他的三个做什么呢？如果菩萨们为了进入佛地而做的准备足够的话，为什么不承认通过信行等属于十地的其他准备呢？或者，没有属于前地的准备，就不能进行后后的准备，因为次第是确定的。所做的本身就是坏灭的，那不是它本身。那么是什么呢？是它的影像，它的影像不是做它的行为。因此，如果认为它们不是没有果报的，那么同样，没有前前的亲近等，而进行亲近修持等，那只是影像而已，不是它本身，这样就不能从中成就果报。因此。
English
It has become so. The disciple's ground is because it is entirely with desire. Liberation from its obscuration is the liberation of desire, and diligent practice there is to achieve it. The fruit of great practice is said in the sixteenth verse: The crown of all accomplishments, becomes the master of the wish-fulfilling jewel. The supreme of achieving Buddhahood and enlightenment, Buddha Vajra diligently meditated upon. Here, the crown of all accomplishments is the peak, which means the perfectly complete and enlightened Buddha. It is in accordance with the Dharma of the king of wish-fulfilling jewels, therefore it is spontaneously accomplished, and in all aspects, the manifestation of the Buddha's body continues without interruption. Perfectly complete and enlightened Bodhi is supreme, it is a sacred practice. Buddha Vajra diligently meditated upon, Buddha is the lord of the mandala, and from that, diligently meditating on Vajra is to thoroughly separate and meditate on the various aspects of the three secrets of the mandala. This is the meaning of the so-called great practice. Therefore, this complete set of four, through this order, one will realize Buddhahood, not through an incomplete set, nor through other orders, this is certain. If, like this, Buddhahood can be attained temporarily through great practice, then it is enough with just that. What do the other three do? If the preparations made by Bodhisattvas to enter the Buddha-ground are sufficient, why not acknowledge other preparations belonging to the ten grounds, such as conduct through faith? Or, without the preparations belonging to the previous ground, one cannot perform the subsequent preparations, because the order is definite. The act itself is destructive, that is not it itself. Then what is it? It is its image, its image is not doing its action. Therefore, if it is thought that they are not without fruition, then similarly, without the previous approach and so on, performing approach practice and so on, that is just an image, it is not it itself, and in that way, one cannot accomplish fruition from it. Therefore.
Tibetan
་ན་གཅིག་ཀྱང་དོན་མེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཇི་ལྟར་ན་སྒྲུབ་པ་ཆེན་པོ་ལས་སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །ཞེས་བརྗོད་ཅེ་ན། གསུམ་པོ་དག་ལས་རིམ་གྱིས་རྟོག་པའི་སལ་གནས་པ་དེས་མཐར་ཐུག་པ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། །ཡིད་ཀྱི་ཆོས་གང་དག་གོམས་པས་བོགས་ཕྱིན་བར་གྱུར་པ་དེ་དག་ཤིན་ཏུ་གོམས་པར་བྱས་ན་ན་རབ་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་པར་སྲིད་དེ། བྲམ་ཟེ་གཙང་མར་སྤྱོད་པ་རྣམས་ ཐོད་པ་ཅན་ལ་དགའ་བ་བཞིན་ནོ། །བདག་ཅག་ལྟ་བུའི་སྙིང་རྗེ་དང་ཤེས་རབ་ལ་སོགས་པ་ཡང་དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་སོ། །དེ་བས་ན་འདི་ནི་རང་རྒྱུད་རིགས་མཐུན་པ་རྣམས་ལ་སྙིང་རྗེ་ལ་སོགས་པ་རབ་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པར་སྲིད་པར་རྗེས་སུ་དཔོག་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ཉིད་ཀྱིས་དེ་རྣམས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་དང་བྱང་ཆུབ་ཏུ་འགྱུར་བར་སྲིད་པ་ཡང་རྗེས་སུ་དཔག་གོ །འགྱུར་བ་དེ་ཡང་ཉན་ཐོས་དང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཚུལ་གྱིས་ནི་སྡུག་བསྔལ་དང་དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་གོམས་པར་བྱས་པས་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་གསུམ་དུ་བསྒྲུབ་པས་སོ། །རྣལ་འབྱོར་གྱི་རྒྱུད་ཀྱིས་ནི་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱ་ལ་སོགས་པའི་ཐབས་དཔག་ཏུ་མེད་པས་སྔགས་ཀྱི་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས། བདེ་བ་དང་བདེ་བར་སྤྱོད་པས་རིང་པོ་མི་ཐོགས་པར་ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་རབ་ཏུ་དགའ་བའི་ས་ཐོབ་ནས། ཚེས་བཅུ་དྲུག་གིས་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་ཉིད་དོ། །གསང་བ་འདུས་པ་ནི་རྒྱུད་རྣམས་ཀྱི་བླ་མའི་བླ་མ་སྟེ་ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་འགྱུར་བའི་ཐབས་ཀྱི་ཕུལ་དུ་ཕྱིན་པ་ཡིན་པར་གསུངས་ཏེ། འདི་ལྟར་འདིར་སྔགས་ཀྱི་ལྷ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་རློབ་པར་འགྱུར་བའི་རྒྱུར་ཡན་ལག་དྲུག་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དབང་དུ་བྱེད་དོ། །ཉེ་བར་སྒྲུབ་པས་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་དབྱིངས་སུ་འཇུག་གོ །སྒྲུབ་པས་ནི་དེ་ཉིད་རྣམ་པར་དག་པའི་མཐར་ཐུག་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔར་རོ། །སྒྲུབ་པ་ཆེན་པོས་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པར་རོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང༌། དེ་ལྟར་བྱེ་བྲག་རྟོགས་བྱས་ནས། །དངོས་གྲུབ་མཆོག་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ། །གཞན་དུ་བསྐལ་པ་སྟོང་དུ་ནི། །སངས་རྒྱས་སྐྱོབ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང༌། །དངོས་གྲུབ་མཆོག་ནི་ཞི་བ་དག །འགྲུབ་པར་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་བས་ན་བསྙེན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཐབས་རྣམས་མ་ལུས་པའི་རིམ་གྱིས་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་གནས་པ་ཡིན
Chinese
那么，没有一个是无意义的。那么，如果说从大修行中会变成佛，怎么讲呢？因为从这三者次第生起的觉悟的力量，最终会获得究竟。任何通过习惯而变得精进的心之法，如果非常习惯，就有可能获得极端的究竟。就像婆罗门清净行者喜欢头盖骨一样。像我们这样的慈悲和智慧等等，也变成了那样，这是自性的理由。因此，可以推断，对于自性相顺的种姓，慈悲等等有可能达到极端的究竟。同样可以推断，他们有可能变成佛法和菩提。这种转变，以声闻和波罗蜜多的方式，是通过以痛苦和苦行的各种方式习惯波罗蜜多，从而在三个无数劫中修行。以瑜伽续部的方式，通过咒语和手印等无数方便，受到咒语本尊的加持，通过安乐和享受安乐，不会很久，在此生获得极喜地，在十六世获得成佛。密集金刚是续部之王的王，被说是此生获得菩提的殊胜方便。就像这样，在这里，为了成为所有咒语本尊加持的因，要掌握六支瑜伽的禅定。通过近修行，进入无分别的法界。通过修行，成为完全清净的究竟菩提心。通过大修行，成为如来。如是说：如此区分认识后，当修最胜成就。否则纵经千劫，诸佛救护者，亦不能成就寂静最胜成就。如是说。因此，念诵等所有方便，通过次第，会获得菩提，这是确定的。
English
So, none of them are meaningless. Then, how is it said that one becomes a Buddha from great practice? Because the power of realization that arises sequentially from these three will ultimately attain the ultimate. Any mental dharma that has become diligent through habit, if it becomes very habitual, it is possible to attain the ultimate of the extreme. Just as Brahmins who practice purity like skulls. Compassion and wisdom, etc., like us, have also become like that, which is the reason for nature. Therefore, it can be inferred that for lineages that are in harmony with their own nature, compassion, etc., may reach the ultimate extreme. It can also be inferred that they may become the Dharma of the Buddhas and Bodhi. This transformation, in the manner of the Hearers and Paramitas, is through the practice of Paramitas in all ways of suffering and asceticism, thereby practicing for three countless eons. In the manner of the Yoga Tantra, through countless means such as mantras and mudras, blessed by the mantra deities, through bliss and enjoying bliss, it will not be long before one attains the Joyful Ground in this life, and attains Buddhahood in sixteen lifetimes. Guhyasamaja is the king of the kings of the tantras, and is said to be the supreme means of attaining Bodhi in this life. Just like this, here, in order to become the cause of the blessings of all the mantra deities, one must master the samadhi of the six branches of yoga. Through close practice, one enters the realm of non-discrimination. Through practice, one becomes the ultimate Bodhicitta of complete purity. Through great practice, one becomes a Tathagata. It is said: Having thus distinguished and recognized the distinctions, one should practice the supreme accomplishment. Otherwise, even after thousands of kalpas, the Buddhas, the protectors, will not be able to accomplish the peaceful supreme accomplishment. Thus it is said. Therefore, all the means such as recitation, etc., through the sequence, will attain Bodhi, this is certain.