Tibetan
ད་ལས་ནི། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་རྣམ་པར་བསྒོམ། །ཞེས་བྱ་བ་དེར་ཅི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་འམ་ཡང་ན་མི་བསྐྱོད་པ་གང་ཞིག་ཡིན་ཞེས་ཐེ་ཚོམ་དུ་གྱུར་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བསམ་གཏན་རྡོ་རྗེ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ཐམས་ཅད་ལ་ནི་མི་བསྐྱོད་པས་དབང་བསྐུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ནི། བསམ་གཏན་ལྔ་པའི་བདག་ཉིད་དོ། །ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །རྡོ་རྗེ་ཚིག་བཅུའི་བཤད་པའོ། །ཐབས་བཞི་རྣམས་ལས་གང་དུ་གྱུར་པ་ཅུང་ཟད་ཅིག་བཤད་པར་འདོད་ནས་བསྙེན་དུས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དམིགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིད་ལ་བྱའོ། །སྦྱོར་བ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་རང་གི་ལྷའི་གཟུགས་དང་ལྷན་ཅིག་གཉིས་སུ་མེད་པར་བྱ་བ་སྟེ། ཁྲོ་བོ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་བསྒོམ་མོ་ཞེས་བྱ་བ་ལྷག་མ་ཡིན་ནོ། །བདུད་རྩི་འཁྱིལ་པའི་གཟུགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དམིགས་པའི་སྦྱོར་བ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་དང་སྦྱོར་ཏེ། ཕུར་བུས་གདབ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་མ་ཡིན་ ནོ། །ལྷའི་སྦྱོར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དམ་ཚིག་གི་ལྷ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ལྷ་གཉིས་སུ་མེད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །སངས་རྒྱས་བདག་པོའི་གཙོ་བོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དམ་ཚིག་གི་དཀྱིལ་འཁོར་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གཉིས་སུ་མེད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །སྔགས་པས་ཆོ་ག་ཤེས་པས་ཞེས་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་ཏོ། །དངོས་གྲུབ་མཆོག་ནི་ཡང་དག་པའི་དངོས་གྲུབ་པོ། །ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་ཅེ་ན། མཆོག་ཏུ་ཞི་བ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏེ། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་ལ་བཟླ་བའོ། །ཐབས་བཞི་པོ་རྣམས་ལས་གཙོ་བོའི་དོན་གསུངས་པ། བསྒྲུབ་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། བསྒྲུབ་བྱ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རང་བཞིན་ནོ། །སྒྲུབ་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སོ། །དེའི་ཡང་དག་པར་སྦྱོར་བ་ནི་ཡང་དག་པའི་རྣལ་འབྱོར་ཏེ། ཡན་ལག་བཞི་ཡིས་སྒྲུབ་པའི་རིན་པོ་ཆེ་ཕྲ་མོའི་ནང་དུ་ཡན་ལག་གཉིས་ཀྱིས་སྒྲུབ་པའི་གདན་ཕྲ་མོ་བསྒོམ་པ་ཉིད་དོ། །རྡོ་རྗེ་ནི་མཆོག་ཏུ་ཕྲ་བའི་ས་བོན་ནོ། །པདྨའི་མཚན་མ་ཕྲ་མོའི་ནང་གི་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བའི་གདན་ནོ། །དེ་དག་གི་མཉམ་སྦྱོར་ནི་ཡང་དག་པར་སྦྱོར་བ་སྟེ། ཆོ་ག་བཞིན་སྒྲུབ་པའི་པདྨར་རྡོ་རྗེ་བསྒོམས་པ་ཉིད་དོ། །བསྐྱོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དམ་ཚིག་ཆེན་པོའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་བདག་པོའོ། །ཐབས་ཞུ་བ་ལས་ཆོ་ག་བཞིན་དུ་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོའི་དབང་ཕྱུག་ཏུ་བྱའོ། །ཧཱུཾ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་ས་བོན་ཉེ་བར་མཚོན་པའོ། །ཕཊ་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་ས་བོན་དགག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ངོ་བོ་ཉིད་ནི་སངས་རྒྱས་རྣམས་སོ། །རང་གི་བདེ་བ་ནི་རིག་མ་རྣམས་སོ། །ཞི་བ་ནི་སྒོ་སྲུང་རྣམས་སོ། །གཞན་ཡང་བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་པ་ནི་ཤེས་རབ་དང་ཐབས་སོ། །རྡོ་རྗེ་པདྨ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དབང་པོ་གཉིས་སོ། །བསྐྱོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དལ་བུ་དལ་བུས་སོ། །ཧཱུཾ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྡོ་རྗེ་པདྨ་དག་གིའོ། །ཀ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐུའི་ས་བོན་ཏེ་རབ་སྔགས་སོ། །ར་ལ་སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདོད་ཆགས་ཀྱི་ས་བོན་ཏེ་ཨའོ། །དེ་དག་ནི་ནོར་བུ་གཉིས་ཀྱིའོ། །ཕཊ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །ཡེ་ཤེས་སྐྱེས་པ་ལས་དམིགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ། །དེའི་བདེ་བའི་རང་བཞིན་ནི་རང་གི་བདེ་བའོ། །དེ་ཉིད་ལས་གཞན་ལ་མི་དམིགས་པ་ནི་ཞི་བ་སྟེ། ཐབས་རྣམ་པ་བཞིའོ། །ཐབས་ལས་བྱུང་བའི་དྲི་བའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་ལན་གསུངས་ པ་དཔལ་ལྡན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། དཔལ་ནི་རིག་མ་རྣམས་སོ། །སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་བདག་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔའོ། །རྡོ་རྗེ་འཛིན་ཆེན་ནི་གཤིན་རྗེ་གཤེད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སོ། །གནས་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་པས་སོ། །དེ་ལྟར་གསང་བ་འདུས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདིས་ནི་སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་ཐབས་བྱུང་ངོ༌། །དེ་ཉིད་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ཉིད་ཆོས་དཀར་པོ་ཐམས་ཅད་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐུན་མོང་གི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་གང་ཡིན་པ་སྟེ། གང་གི་དབང་གིས་དེ་རྣམས་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་དང་སྤྲུལ་པའི་སྐུས་བདག་དང་གཞན་གྱི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་མཐར་ཐུག་པ་སྟེ་ཐབས་ལས་བྱུང་བའོ། །ཐབས་བཞི་པོ་འདི་དག་གསུངས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་ཅི་གཅིག་གིས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཉིད་རྟོགས་པར་འགྱུར་རམ། འོན་ཏེ་མ་ལུས་པས་ཡིན་ཞེས་འདི་དཔྱད་པར་བྱའོ། །མ་ལུས་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གྲུབ་པའི་མཐའ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། གསུམ་པོས་རིམ་གྱིས་དེ་དང་དེའི་ཁྱད་པར་གྲུབ་པ་ཡོད་ན་བཞི་པར་འབྲས་བུ་མ་ལུས་པ་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་བསྙེན་པ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་ཉིད་དང་ཉེ་བར་སྒྲུབ་པ་ལ་ནི་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པ་ཉིད་དང་སྒྲུབ་པ་ལ་ནི་དག་པའི་ནམ་མཁའི་དབྱིངས་ཉིད་དང་སྒྲུབ་པ་ཆེན་པོ་ལ་ནི་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་ནམ་མཁའི་དབྱིངས་ཉིད་དུ་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་པ་བྱང་ཆུབ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་བ
Chinese
此后，修持金刚萨埵。名为“修持金刚萨埵”者，是否为佛陀之菩提金刚萨埵，抑或是不动尊，若对此有所怀疑，则称为禅定金刚。其意为不动尊为一切灌顶。此乃第五禅定之自性。如是思之。此为金刚十句之释。四种方便中，欲略说其中任何一种，故说“亲近时”等。所谓“所缘”，即作意。所谓“结合本身”，即将瑜伽者自身之本尊形相，与之无二无别。所谓“修持忆念忿怒尊”，乃是剩余部分。所谓“甘露旋转之形相”，应与“所缘之结合本身”相结合。所谓“以橛钉之”，乃是剩余部分。 所谓“本尊之结合”，即将誓言之本尊与智慧之本尊二者无二无别，此乃其义。所谓“佛陀主尊之主”，即将誓言之坛城与智慧之坛城二者无二无别，此乃其义。与“咒师以知仪轨故”相联系。殊胜成就，乃是真实之成就。何者耶？即说“极度寂静”，意为无上菩提。所谓“诸佛亦”，乃是极度之重复。四种方便之中，所说之主要意义，在“应成办”等之中。“所成办”乃是菩提之自性。“成办者”乃是菩提之心。彼之真实结合，乃是真实之瑜伽。以四肢成办之珍宝微细之中，观想以二肢成办之微细座垫。金刚乃是极度微细之种子。莲花之标志微细之中，乃是极度微细之座垫。彼等之平等结合，乃是真实之结合。如仪轨般成办之莲花中，观想金刚。所谓“转动”，乃是大誓言坛城之主。从方便融化中，如仪轨般成为大坛城之自在者。吽（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）即是彼。
English
Hereafter, practice Vajrasattva. The so-called "practice of Vajrasattva," whether it is the Bodhi Vajrasattva of the Buddha or Acala, if there is doubt about this, it is called Dhyana Vajra. Its meaning is that Acala empowers all initiations. This is the nature of the fifth Dhyana. Think like this. This is the explanation of the ten Vajra sentences. Among the four methods, wanting to briefly explain any one of them, therefore saying "close time" etc. The so-called "object of focus" is attention. The so-called "union itself" is to make the yogi's own deity form inseparable from it. The so-called "practice of remembering the wrathful deity" is the remaining part. The so-called "form of nectar swirling" should be combined with "the union of the object of focus itself." The so-called "nailing with a stake" is the remaining part. The so-called "union of the deity" is to make the deity of the vow and the deity of wisdom inseparable, this is its meaning. The so-called "lord of the chief of the Buddhas" is to make the mandala of the vow and the mandala of wisdom inseparable, this is its meaning. It is related to "the mantra practitioner knows the ritual." Supreme accomplishment is true accomplishment. What is it? It is said "extreme tranquility," meaning unsurpassed Bodhi. The so-called "even the Buddhas" is an extreme repetition. Among the four methods, the main meaning said is in "should be accomplished" etc. "What is to be accomplished" is the nature of Bodhi. "The accomplisher" is the mind of Bodhi. Its true union is true yoga. Within the subtle jewel accomplished with four limbs, contemplate the subtle seat accomplished with two limbs. Vajra is the extremely subtle seed. Within the subtle mark of the lotus, is the extremely subtle seat. The equal union of these is true union. In the lotus accomplished like a ritual, contemplate the Vajra. The so-called "movement" is the lord of the great vow mandala. From the melting of the method, become the master of the great mandala like a ritual. Hūṃ (Tibetan: ཧཱུྃ, Devanagari: हुं, Romanized Sanskrit: hūṃ, literal Chinese meaning: Hūṃ) is that.
Chinese
的种子近似地象征着。ཕཊ་（藏文，phaṭ，梵文天城体，phaṭ，梵文罗马拟音，phaṭ，汉语字面意思：呸）这个词是为了遣除外在的种子。本体是诸佛。自身的快乐是明妃们。寂静是门卫们。此外，所要成就的是智慧和方便。金刚莲花是指两种官能。转动是指缓慢地，缓慢地。ཧཱུཾ་（藏文，hūṃ，梵文天城体，hūṃ，梵文罗马拟音，hūṃ，汉语字面意思：吽）是指金刚莲花等。ཀ་（藏文，ka，梵文天城体，ka，梵文罗马拟音，ka，汉语字面意思：卡）是指身的种子，即最胜明咒。ར་（藏文，ra，梵文天城体，ra，梵文罗马拟音，ra，汉语字面意思：ra）等是指贪欲的种子，即ཨའོ（藏文，a，梵文天城体，a，梵文罗马拟音，a，汉语字面意思：阿）。那些是两个宝。ཕཊ་（藏文，phaṭ，梵文天城体，phaṭ，梵文罗马拟音，phaṭ，汉语字面意思：呸）和前面一样。从智慧生起而缘取的等持是本体。它的快乐的自性是自身的快乐。从那本身不缘取其他的，是寂静，是四种方便。从方便生起的提问的偈颂的回答被宣说，从“具吉祥”等开始。吉祥是明妃们。一切佛的自在是五如来。大金刚持是阎魔敌等。处所是具有坛城自性的缘故。这样，具有秘密集会自性的薄伽梵，由此生起了一切佛的方便。那本身是诸法的法性，即薄伽梵那本身，一切白法的极其清净的真如，是一切佛共同的法身。凭借着它，他们以报身和化身，使自他的利益达到圆满的究竟，即从方便生起的。这四种方便被宣说，从那些之中，仅仅凭借一个就能证得佛果吗？或者凭借全部才能证得，这应当被考察。凭借全部，这是成立的结论。那怎么样呢？如果前三者依次成立了那个和那个的差别，那么第四个就能成就全部的果。这样，那么亲近是使一切法仅仅是遍计所知，近似成就是与虚空等同，成就是清净虚空的界限本身，大成就是极其清净的虚空界限本身显现的菩提。此外
English
The seed is approximately symbolized. The word phaṭ (Tibetan, phaṭ, Devanagari, phaṭ, Romanized Sanskrit, phaṭ, literal Chinese meaning: pēi) is to dispel external seeds. The essence is all Buddhas. One's own bliss is the vidyādharas. Peace is the gatekeepers. Furthermore, what is to be accomplished is wisdom and means. Vajra and lotus refer to the two faculties. Moving means slowly, slowly. hūṃ (Tibetan, hūṃ, Devanagari, hūṃ, Romanized Sanskrit, hūṃ, literal Chinese meaning: hōng) refers to the vajra and lotus, etc. ka (Tibetan, ka, Devanagari, ka, Romanized Sanskrit, ka, literal Chinese meaning: kǎ) refers to the seed of the body, the supreme mantra. ra (Tibetan, ra, Devanagari, ra, Romanized Sanskrit, ra, literal Chinese meaning: ra) and so on refer to the seed of desire, which is a (Tibetan, a, Devanagari, a, Romanized Sanskrit, a, literal Chinese meaning: ā). Those are the two jewels. phaṭ (Tibetan, phaṭ, Devanagari, phaṭ, Romanized Sanskrit, phaṭ, literal Chinese meaning: pēi) is the same as before. The samādhi that arises from wisdom and is focused on is the essence. Its blissful nature is one's own bliss. Not focusing on anything other than that itself is peace, the four means. The answer to the question arising from the means is spoken, starting from "Glorious." Glory is the vidyādharas. The master of all Buddhas is the five Tathāgatas. The great Vajradhara is Yamāntaka and so on. The place is because it has the nature of a mandala. Thus, the Bhagavan who has the nature of the secret assembly, from this arises the means of all Buddhas. That itself is the dharmatā of all dharmas, that very Bhagavan, the tathatā of all white dharmas that are utterly pure, is the dharmakāya common to all Buddhas. By virtue of which, they, with the saṃbhogakāya and nirmāṇakāya, bring the benefit of self and others to the ultimate perfection, which arises from the means. These four means are spoken, from among those, can Buddhahood be attained by just one? Or can it be attained by all, this should be examined. By all, this is the established conclusion. How is that? If the first three successively establish the difference of that and that, then the fourth will accomplish all the fruits. Thus, then, approaching is making all dharmas merely conceptual knowledge, approximate accomplishment is being equal to space, accomplishment is the very limit of pure space, great accomplishment is the very realm of utterly pure space manifested as bodhi. Furthermore