Tibetan
འབྱུང་ཡེ་ཤེས་དེ་ནི་ཡེ་ཤེས་བཅུར་འབྱུང་བ་བསྒོམ་པའོ། །དྲི་མ་མེད་པ་ནི་ཉེས་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཞི་བ་ནི་ཡོན་ཏན་གྱི་འབྱུང་གནས་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་བསྒོམས་པས་ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན། །བསྒོམས་པས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ལ། །བསྒོམས་པས་ནི་བསྒོམ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའོ། །སངས་རྒྱས་སྤྱན་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཉེ་བར་སྒྲུབ་པའི་འབྲས་བུའོ། །སྲུང་བའི་འཁོར་ལོ་ནི་ཕྱིའི་ཁྲོ་བོའི་གཟུགས་བཅུ་པོ་ཉིད་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པར་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །སྡོམ་པ་ནི་ཕལ་ཆེར་ལྔ་པ་དང་དགུ་པ་དང་བཅུ་བདུན་པ་ལས་གསུངས་པ་དེ་དྲི་བ་ཞུས་པའི་ལན་ནི་རྡོ་རྗེ་ཅན་གྱིས་ཞེས་བྱ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ལ། །འདའ་བར་མི་བྱ་བའི་དོན་གྱིས་ན་དམ་ཚིག་ཡིན་ལ། །བགེགས་བཟློག་པའི་དོན་གྱིས་ན་སྡོམ་པ་ཡིན་ཏེ། །རྣམ་གྲངས་ཀྱི་དབྱེ་བས་ཡན་གྱི་དོན་གྱི་དབྱེ་བས་ནི་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་སྡོམ་པའི་སྒྲས་ནི་ཞུས་པ་ཡིན་ལ། །དམ་ཚིག་དང་སྡོམ་པ་དག་གིས་ནི་ལན་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །རིམ་པ་གཉིས་ནི་རྣལ་འབྱོར་རྣམ་པ་གཉིས་ སོ། །དེ་ལ་རང་གི་ལྷ་ལ་སོགས་པའི་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱ་མཚན་ལ་སོགས་པ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ལས་ཉིན་རེ་ཞིང་ཡོངས་སུ་བསྐྱེད་པ་ནི་བསྐྱེད་པ་སྟེ། །དེ་ལ་གནས་པས་ན་བསྐྱེད་པའོ། །རྫོགས་པ་ནི་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པ་སྟེ། །ཐབས་གསུམ་གྱིས་འབྲས་བུ་རྟོགས་སོ། །ཐབས་གོང་མ་བཞི་པའི་བསྒོམ་པ་བརྟན་པོར་གྱུར་པས་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་ཅི་རིགས་པར་སྐྱེས་ཤིང་རྫོགས་པར་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་ཞིང་མཐོང་བར་གྱུར་བ་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པའི་དོན་ནི་རྫོགས་པའོ། །རྫོགས་པ་དེ་ཉིད་ལས་དང་པོ་ལས་ཀྱང་ལྷག་པར་མོས་པས་དམིགས་པ་ནི་རྫོགས་པའི་རིམ་པའོ། །དེ་ལྟར་རིམ་པ་གཉིས་ལ་བརྟེན་ནས་བཤད་པ་ཡིན་གྱི་རིམ་པ་གཅིག་གིས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །སྒྲུབ་པ་ནི་མངོན་པར་རྟོགས་པའོ། །འབད་པ་ནི་ཉམས་སུ་ལེན་པའོ། །དམ་ཚིག་དང་སྡོམ་པ་གང་ཡིན་པ་ནི་སྔར་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ནི་རིམ་པའི་དབྱེ་བས་ཕྱེ་བ་ཡིན་ཏེ། །བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ལ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གསུམ་མོ། །དེའི་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ནི་དུས་མཚམས་དང་ལངས་ནས་མཉམ་པར་མ་གཞག་པའི་རྣལ་འབྱོར་རོ། །དམ་ཚིག་ནི་སྦྱང་བ་དང་སྤར་བ་དང་སྤྲོ་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པའོ། །དེ་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ནི་བག་མེད་པ་དང་སྤང་བ་དང་བསམ་གཏན་གྱིས་ཀྱང་ངོ༌། །རྫོགས་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ནི་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པའོ། །ཉམས་སུ་ལེན་པ་ནི་སྐད་ཅིག་ཅིང་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་རོ། །དམ་ཚིག་ནི་ལྷག་པར་མོས་པ་ཙམ་གྱིས་སྦྱང་བའོ། །དམ་ཚིག་གི་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ནི་རང་གི་སྐུའམ་ལུས་གཞན་གྱིས་ཀྱང་ཅི་རིགས་པར་རོ། །ལས་དང་པོ་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡང་བསྐྱེད་པ་བཞིན་ཏེ་སྡོམ་པའོ། །དབང་བསྐུར་བས་ཀུན་དུ་བཟང་པོ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་བཅུ་བདུན་པ་ལས་འབྱུང་ལ། །ཀུན་དུ་བཟང་པོ་དེ་ཡང་དཔལ་མཆོག་དང་པོ་ལ་སོགས་པར། སྙིང་སྟོབས་རྡུལ་དང་མུན་པས་ཀྱང༌། །གང་ཕྱིར་འགྲོ་བའི་དོན་འབྱུང་བ། །དེ་ཕྱིར་ང་ནི་ཀུན་དུ་བཟང༌། །ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་སྙིང་སྟོབས་དང་རྡུལ་དང་མུན་པ་ནི་འདོད་ཆགས་དང༌། ཞེ་སྡང་དང༌། གཏི་མུག་གོ །དེའི་ཕྱིར། འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་གཏི་མུག་ཆེས། །སེམས་ཅན་དོན་མཛད་ཇི་ལྟ་བུ། །ཞེས་བྱ་བ་འདི་དྲིས་པ་ཡིན་ཏེ། །དེའི་ལན་ནི་གཟུགས་དང་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་པ་ལ་འདོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སོ་སོར་སྡུད་པ་ལ་གདན་གྱི་རང་བཞིན་རྣམས་སོ། །བདེ་བ་ནི་ བདེ་བ་བསྐྱེད་པའི་བསིལ་བ་དང་དཀར་བའམ་དམར་བའོ། །སྡུག་བསྔལ་ནི་དྲོ་ཞིང་དམར་བའོ། །གཉི་གའི་བདག་ཉིད་ནི་ཞི་ཞིང་དཀར་བའོ། །སྙིང་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚོགས་པའོ། །སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྡུས་པའོ། །འདོད་ཆགས་ནི་ཚིམ་པར་བྱེད་པའི་ཁ་དོག་སྟེ། སེར་པོ་དང༌། དམར་པོ་དང༌། ལྗང་གུ་རྣམས་སམ། །དཀར་ཞིང་བསིལ་བའོ། །ཞེ་སྡང་ནི་ཁྲོ་ཞིང་གནག་པའོ། །མུན་པ་ནི་ཞི་ཞིང་དཀར་བའོ། །ཆགས་པའི་རང་བཞིན་ནི་སྣ་ཚོགས་པའི་རང་བཞིན་ནོ། །རྡོ་རྗེ་ནི་སེམས་ཀྱི་ཕྲ་མོའོ། །དམ་ཚིག་ནི་སྤྲོས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་རོ། །འདོད་པར་བྱས་པས་ན་འདོད་པ་སྟེ་བྱང་ཆུབ་བོ། །དམ་ཚིག་མཚུངས་པ་ནི་དམ་ཚིག་གི་རྗེས་སུ་བྱེད་པ་སྟེ། སྔར་གྱི་འདོད་པ་བཞིན་ནོ། །རྣམ་པ་ནི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་སྐུའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ། །དོན་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་འོག་ནས་འབྱུང་བ་དང་འབྲེལ་ཏོ། །རྣམ་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐུགས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཏེ། །ཕྲ་མོ་གཉིས་པའོ། །ཀུན་འགྲོ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདེ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ། །ཕྲ་མོ་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་ནོར་བུའོ། །ཡི་གེ་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་ནི་དེ་ཉིད་ཉེ་བར་མཚོན་པ་སྟེ། །གང་དུ་ཡེ་ཤེས་གསུམ་པོ་ཡོད་པས་དེའི་ཡི་གེ་གསུམ་མོ། །བདག་ནི་རང་གི་སྔགས་སོ་།གང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེར་གཉི་བདེ་བ་སྟེ། འདི་ནི་ཡི་གེ་གསུམ་གྱི་བདག་ཅེས་བྱའོ། །བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་བཞིན་དུ་སྒོམ་པ་བརྟན་པོར་བྱེད་པའོ། །འཕྲོག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྡོ་རྗེའི་ནང་དུ་སྤྲོས་པའོ
Chinese
生起智慧即是观修生起十种智慧。无垢是因为没有过失的缘故。寂静是因为是功德之源的缘故。如果观修这个会变成什么呢？在所说的“观修”等等之中，观修就是观修完全圆满。佛眼是超离世间的菩提心，是成办的果。守护轮是观想以外面的十个忿怒尊形象加持。律仪大部分是第五、第九和第十七品中所说的，对此提问的回答是金刚持所说的等等。以不可违越之义故为誓言，以遣除障碍之义故为律仪。是名称的差别，不是意义上的差别，因此以律仪之语提问，以誓言和律仪回答。二种次第是二种瑜伽。其中，从自己的本尊等的咒语和手印相等等完全转变，每天完全生起是生起，安住于此故为生起。圆满是普皆行，以三种方便证悟果。以上四种方便的观修变得稳固，对一切事物随意生起和圆满，刹那刹那见到，普皆行的意义就是圆满。从那个圆满本身，比最初更加信奉而专注，就是圆满次第。这样是依靠二种次第而宣说的，不是依靠一种次第。成就就是现证。精勤就是修持。无论是誓言还是律仪，都是以前详细阐述过的。那是用次第的差别来区分的，在生起次第中，现证是三种等持。它的修持是时段和起立后不入定的瑜伽。誓言是具有净治、增长和喜悦等等。它的修持是放逸和舍弃以及禅定。圆满的现证是普皆行。修持
English
The arising of wisdom is to contemplate the arising of ten wisdoms. Immaculate is because there is no fault. Tranquility is because it is the source of merit. If you meditate on this, what will happen? Among the things said such as "meditation," meditation is the complete perfection of meditation. Buddha's eye is the mind of enlightenment that transcends the world, and it is the fruit of accomplishment. The protective wheel is to contemplate the blessing of the ten wrathful forms on the outside. The vows are mostly what is said in the fifth, ninth, and seventeenth chapters. The answer to the question is what Vajradhara said, and so on. Because of the meaning of not transgressing, it is a vow; because of the meaning of dispelling obstacles, it is a vow. It is a difference in name, not a difference in meaning, so the question is asked in terms of vows, and the answer is given in terms of vows and vows. The two stages are two yogas. Among them, the complete transformation from one's own deity's mantra, mudra, characteristics, etc., and the complete arising every day is arising, and abiding in it is arising. Perfection is all-encompassing conduct, and the fruit is realized through three methods. The meditation of the above four methods becomes stable, and all things arise and are perfected at will, and are seen moment by moment. The meaning of all-encompassing conduct is perfection. From that perfection itself, focusing with more faith than the beginning is the perfection stage. Thus, it is explained based on the two stages, not based on one stage. Accomplishment is manifestation. Diligence is practice. Whether it is a vow or a precept, it has been explained in detail before. That is distinguished by the difference in stages. In the arising stage, manifestation is the three samadhis. Its practice is the yoga of not entering samadhi after periods and rising. Vows are those that have purification, increase, joy, and so on. Its practice is also negligence, abandonment, and meditation. The manifestation of perfection is all-encompassing conduct. Practice
Chinese
坚住是刹那且不间断的。誓言是特别仅以信乐来清净的。誓言的修持是以自己的身或他人的身，随其所应。对于最初的行者们，如重受一般，即是律仪。由灌顶而成为普贤，此出于第十七品。普贤即如胜乐初尊等处所说：何以嗔恚尘及暗，能成利益有情事，是故我即名普贤。如是说。其中嗔恚尘及暗，即贪欲、嗔恨及愚痴。因此，问道：贪嗔痴等极盛时，如何能成有情利？其答为“色”等，所谓“贪”即个别聚集之座垫自性等。乐是生乐之凉、白色或红色。苦是热且红色。二者之自性是寂静且白色。所谓“于心”，即是集合。所谓“生起”，即是聚集。贪欲是令人满足之颜色，即黄色、红色及绿色等，或是白色且凉爽。嗔恨是忿怒且黑色。愚痴是寂静且白色。贪之自性是多种之自性。金刚是心之细微。誓言是开展之坛城。由于希求故，是为“欲”，即菩提心。誓言相同是随顺誓言，如先前之欲求。相是诸佛之身智，所谓“作义”是与下文相连。所谓“无相”是意智，即第二细微。所谓“普行”是乐智，即三细微之自性宝。三字之自性是彼性之近表，何处有三智，即彼之三字。自是自之明咒。所谓“何”，即彼处有乐，此为三字之自性。所谓“作”，即如是使修持稳固。所谓“夺”，即于金刚中开展
English
Steadfastness is momentary and without interruption. Vows are purified especially by devotion alone. The practice of vows is appropriately done with one's own body or the body of others. For beginners, it is like taking vows again, which is the discipline. By empowerment, one becomes Samantabhadra, as stated in the seventeenth chapter. That Samantabhadra is also mentioned in places like the Supreme First Lord: "Why do anger, dust, and darkness Bring about the benefit of beings? Therefore, I am called Samantabhadra." It is said. There, anger, dust, and darkness are desire, hatred, and ignorance. Therefore, it is asked: "How do desire, hatred, and ignorance, when extremely intense, Benefit sentient beings?" The answer is "form," etc. "Desire" refers to the nature of the seats that gather individually. Bliss is the coolness and whiteness or redness that generates bliss. Suffering is hot and red. The nature of both is peaceful and white. "In the heart" means gathering. "Arising" means collecting. Desire is the color that satisfies, such as yellow, red, and green, or white and cool. Hatred is wrathful and black. Ignorance is peaceful and white. The nature of attachment is the nature of variety. The vajra is the subtlety of the mind. The vow is the mandala of expansion. Because of desiring, it is "desire," which is bodhicitta. The same vow is following the vow, like the previous desire. Form is the wisdom of the body of the Buddhas, and "making meaning" is connected to what follows. "Formless" is the wisdom of the mind, the second subtlety. "Universally going" is the wisdom of bliss, the nature of the three subtleties, the jewel. The nature of the three syllables is the close representation of that nature. Wherever there are three wisdoms, there are its three syllables. "Self" is one's own mantra. "What" means there is bliss there; this is the nature of the three syllables. "Making" means making the practice stable in that way. "Seizing" means expanding within the vajra.