Tibetan
དབང་པོ་སྟེ་པདྨར་བསྡུས་པའོ། །འབྱུང་བ་ལས་གྱུར་པའི་དབང་པོ་ལྔ་ནི་རྡོ་རྗེར་བསྡུས་པའོ། །ཡུལ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་དྲུག་པོ་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱིས་སྐྱེས་པའོ། །ཡིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས་བདུན་ཡིད་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་དུ་བསྡུས་པའོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་རྐྱེན་གྱིས་དེ་རྣམས་ལ་བརྟེན་ཏེ་གང་དང་གང་སྐྱེས་པའོ། །ཅི་ཞིག་སྐྱེ་ཞེ་ན། ཡིད་ཅེས་བྱ་བ་སྟེ་ཡིད་ཀྱི་ཡུལ་ཡིན་པས་ན་ཡིད་དེ་སེམས་ཀྱིས་དམིགས་པ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ཡང་སོ་སོར་སྡུད་པ་ལ་སོགས་པ་ཡན་ལག་དྲུག་དང་དེའི་ཕྱོགས་གཅིག་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཟླ་བ་ཡང་སྟེ། དེ་ཡང་དེའི་ཡིད་མ་ན་ཞེས་བྱ་བར་བཤད་པ་ནི་ཡན་ལག་དྲུག་གིས་བསྡུས་པའི་མཉམ་པར་གཞག་པའི་ཤེས་རབ་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །བཤད་པ་ནི་གྲགས་པ་སྟེ་ལྷག་པའི་དོན་ཞེས་བྱ་བའི་ངེས་པའི་ཚིག་གིས་དེའི་ངང་ཚུལ་ཅན་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་བྱའོ། །དེ་བས་ན་ཡན་ལག་དྲུག་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པས་བསྡུས་པའི་ཤེས་རབ་ནི་མ་ནའོ། །མ་ན་ཡང་ཡིན་ལ་ཏྲ་ཡང་ཡིན་པས་ན་མནྟྲ་སྟེ། མ་ན་ནི་ཤེས་པས་མ་ན་ཡིན་ལ་སྐྱོབ་པས་ན་ཏྲ་ཡིན་ནོ། །ངེས་པའི་ཚིག་ཏུའོ། །ཏྲ་ནི་སྐྱོབ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། །ཞེས་བྱ་བ་འདིས་མ་ན་ནི་ཤེས་པར་བྱེད་པའི་དོན་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་དོན་གྱིས་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། ངན་འགྲོ་དང་སྲིད་པའི་སྡུག་བསྔལ་དང་ཐེག་པ་དམན་པ་སྲུང་བས་ན་སྐྱོབ་པ་སྟེ་དེ་བྱེད་པའོ། །འདིར་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ནི། ལོངས་སྤྱོད་དང་ནི་ཡན་ལག་རྣམ་པ་གང་ཡིན་བློ་དང་ཞིག་ནས་གཅིག་བསྡུས་གང་ཡིན་དང༌། །དེ་ལས་ཕྲ་མོ་གསུམ་གྱི་རིན་ཆེན་དང་ནི་ངག་བསྡུས་ཐིག་ལེའི་རིན་ཆེན་གཟུད་པ་དང༌། ནོར་བུ་སོགས་འོད་ཁྱབ་པར་སྤྲོས་དང་དེ་དབུས་བསྡུས་པ་ལས་སྐྱེས་དཀྱིལ་འཁོར་སྔགས་སུ་གསུངས། །དྲུག་པོ་འདི་དག་རིམ་པ་ཅི་རིགས་ཆ་ཤས་དྲུག་ཏུ་ཕྱེ་བའང་ཡིན། །འཇིག་རྟེན་སྤྱོད་ལས་སྤྱོད་ལས་རྣམ་འགྲོལ་བ་ནི་ཕྱི་རོལ་རྣམས་དང་འདྲ་བ་མ་ཡིན་པའོ། །དམ་ཚིག་ནི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པའོ། ། སྡོམ་པ་ནི་འཇིག་པ་ལ་སོགས་པའོ། །བསྐྱོད་པ་ནི་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཉམས་སུ་ལེན་པ་སྟེ། སྤྱོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་མའོ། །རྡོ་རྗེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལུས་ལ་སོགས་པ་ཅི་རིགས་པའོ། །དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་དག་གཉི་ག་སྔགས་ཀྱི་སྤྱོད་པར་བཤད་པ་སྟེ་བརྗོད་པའོ། །སྔགས་དང་ལྷན་ཅིག་པའི་སྤྱོད་པ་ནི་སྔགས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །ལེའུ་བཅུ་གསུ
Chinese
诸根即归摄于莲花。从五大种所生的五根，则归摄于金刚。所谓“境”者，乃指色等六境，由法界所生。所谓“意”者，乃指七识界归摄于意之生处。以彼等之因缘，依彼等而生何者？若问生何者？所谓意也，以其为意之境故，意即心之所缘及三摩地之义。又彼亦有各别摄集等六支，及其一方之色等之月。又彼亦说为彼之意“摩那”（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思），乃以六支所摄之等持智慧之义。所谓说者，乃是名声，以超胜之义的决定词，乃指具有彼之体性的三摩地。是故，以六支而等持所摄之智慧即是摩那。既是摩那亦是札，故为“曼札拉”（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思），摩那以知故为摩那，以救护故为札。决定词也。札乃救护之故。此谓摩那乃知之义，亦应以义而知之，以守护恶趣及有之痛苦与下劣之乘故，是救护，即作彼者。此处之偈颂为：受用及与支分为何，智慧坏灭后之合一为何，彼中微细三宝，以及语摄明点宝，宝珠等光芒普照，彼中聚集所生坛城，说为咒。此等六者，亦可次第分为六分。从世间行中解脱行，即与外道不同。誓言乃安乐等。戒律乃毁坏等。行持乃领受彼等一切，所谓行者，乃剩余者。所谓一切金刚者，乃指身体等任何适当者。所谓彼者，乃指彼二者说为咒之行，即言说。与咒同时之行，意指咒之行。第十三章
English
The faculties are gathered into the lotus. The five faculties arising from the five elements are gathered into the vajra. The term "objects" refers to the six objects such as form, which arise from the realm of phenomena. The term "mind" refers to the seven consciousness realms gathered into the source of mind. By the causes of these, relying on these, what is born? If asked what is born, it is the mind, because it is the object of the mind, the mind is the object of the mind and the meaning of samadhi. Moreover, it also has six limbs such as separate collections, and one side of it is also the moon such as form. Moreover, it is also said that the mind of it is "Mana" (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思), which is the meaning of the wisdom of equanimity gathered by the six limbs. The so-called saying is fame, and with the definitive word of surpassing meaning, it refers to the samadhi with its nature. Therefore, the wisdom gathered by equanimity with the six limbs is Mana. Since it is both Mana and Tra, it is "Mantra" (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思), Mana is Mana because of knowing, and Tra because of protecting. It is a definitive word. Tra is for the sake of protection. This says that Mana is the meaning of knowing, and it should also be known by meaning, because it protects against evil destinies and the suffering of existence and inferior vehicles, it is protection, that is, the one who does it. Here the verses are: What is enjoyment and what are the limbs, what is the unity after the destruction of wisdom, the subtle three jewels in it, and the jewel of the drop of speech, the light of jewels, etc. shines everywhere, the mandala born from the gathering in it is said to be a mantra. These six can also be divided into six parts in order. Liberation from worldly conduct is different from outsiders. Vows are happiness and so on. Precepts are destruction and so on. Practice is to take all of them into experience, and the so-called practice is the remainder. The so-called all vajras refers to the body and so on, as appropriate. The so-called that refers to those two being said to be the practice of mantra, that is, speech. The practice that is simultaneous with mantra is intended to be the practice of mantra. Chapter Thirteen
Tibetan
མ་པའི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་ལས་བཟླས་པ་ཉིད་དོ། །དེ་བས་ན་བཟླས་པའི་དོན་དུ་དྲིས་པ་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རང་རང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། བཟླས་པར་བྱ་བ་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་བྱས་ལ་རང་རང་ངོ་བོ་ཞེས་བྱ་བའི་དེའི་སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་འདི་དག་རྣམ་པར་སྤྱད་པ་སྟེ་ངེས་པར་དཔྱད་པར་བྱ་བའོ། །སྙིང་ལ་ཡིད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྙིང་གར་སོན་པ་ཡིད་ཀྱིས་ཏེ། མཉམ་པར་གཞག་པའི་སེམས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ལེའུ་བཅུ་གསུམ་པ་ལས། ཐམས་ཅད་རིགས་ཀྱི་སྔགས་རྣམས་ནི། །སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་སུ་མཚོན། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། དཔེར་ན་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི་བཟླས་པ་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་སྐུ་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ནི་སྐུའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡིན་ལ། །དེ་གསལ་བར་བྱེད་པ་ནི་སྙིང་གའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་སྟེ་ཐུགས་སོ། །དེའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་སྐུ་དེའི་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་དགག་པ་སྟེ། ལུས་འདི་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་རང་བཞིན་ཏེ་སྐྱེ་བ་མེད་པས་ལུས་ཀྱི་དངོས་པོར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །མི་སྐྱེད་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། ཡེ་ཤེས་ལུས་ཀྱི་རྣམ་པར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ངག་ནི་འཁོར་ལོ་དེའི་ལྟེ་བར་གནས་པའི་རབ་སྔགས་ཡིན་ཏེ། དེའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་གདོད་ནས་སྐྱེ་བ་མེད་པས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་ཡིད་ཉིད་དེ་ཞེས་བྱ་བས་འཁོར་ལོའི་དོན་སྟོན་པར་བྱེད་པའོ། །གསང་སྔགས་ཟློས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཡི་གེ་བཞིའི་སྔགས་ཟློས་བཞིན་པས། །ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཕྱེ་ནས་སུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྣ་ཚོགས་པ་དང་བྱེ་བྲག་པར་ཕྱེ་བ་ཡིན་ཏེ། གསུམ་པོ་ནི་ཐུན་མོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཟློས་པར་བྱེད་པས་སྤྲོ་ཞིང་བསྡུ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤྲོ་བ་དང་བསྡུ་བས་བཟླས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལ་ཕྱི་མ་ཉིད་ཀྱིས་སྤྲོ་བ་ནི་བཅུ་གསུམ་པ་ལས་དངོས་སུ་གསུངས་པས་གཞན་གཉིས་ཀྱིས་བསྡུ་ བ་ནི་ལྷག་མ་ཡིན་ནོ། །འདིར་ནི་སྔ་མ་གཉིས་ཀྱིས་བསྡུས་པ་དངོས་སུ་གསུངས་པས། ཕྱི་མ་གཉིས་ཀྱིས་སྤྲོ་བར་ཤེས་པར་བྱ་བ་ནི་ལྷག་མའོ། །བཅུ་གསུམ་པ་ལས། སྐུ་གསུང་ཐུགས་དང་བདག་མེད་ལས། །ཡེ་ཤེས་སེམས་ཀྱིས་སྤྲོ་བར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཡེ་ཤེས་ནི་སྣ་ཚོགས་པའོ། །སེམས་ནི་ཧཱུཾ་ངོ༌། །དེ་དག་གི་གོ་རིམས་ཇི་བཞིན་དུ་སྐུ་གསུང་ཐུགས་རྣམས་དང་བདག་མེད་པ་ལས་སྤྲོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །བདག་མེད་པ་ནི་སྣ་ཚོགས་པའོ། །རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་ཡང་རྣམ་པར་གཉིས་ཏེ། ཐམས་ཅད་ལ
Chinese
如母续之金刚念诵即是念诵。因此，为了阐述关于念诵之意义的提问，而说了“各自”等。念诵所要做的，是在做了本尊瑜伽后，对各自的自性，也就是其身、语、意进行详细地运用，即必须进行观察。所谓“以意于心”，即是以意触及心间，意思是说以等持之心。第十三品中说：“一切部族的咒语，都象征着身、语、意。”例如，在毗卢遮那佛的念诵中，如来一切身平等性现证菩提，是身的真如。而使其显现的，是心间的智慧轮，即是意。其真如是遮破该身的有实与无实。此身是智慧轮的自性，因无生故，并非存在于身的实有中。但也不是不生，因为是智慧身之显现。其语是位于该轮中心的殊胜咒语，其真如是本来无生，因此以空性自性的意来显示轮之意义。所谓“秘密咒语重复”，意思是说，如四字咒语般重复。所谓“分开后”，即是分开为多种和差别，因为三者是共同的缘故。所谓“通过重复而开展和收摄”，意思是说通过开展和收摄来进行念诵。其中，以最后一个开展，在第十三品中已明确说明，所以另外两个是收摄。
English
The vajra recitation of the Mother Tantra is indeed recitation. Therefore, in order to explain the question about the meaning of recitation, "each" and so on are mentioned. What is to be recited is that after doing the deity yoga, the self-nature of each, that is, their body, speech, and mind, should be used in detail, that is, it must be examined. The so-called "with mind in the heart" means that the mind touches the heart, meaning with a meditative mind. In the thirteenth chapter, it says: "All the mantras of the families symbolize body, speech, and mind." For example, in the recitation of Vairochana Buddha, the Tathagata's realization of complete enlightenment in the equality of all bodies is the suchness of the body. What makes it manifest is the wheel of wisdom in the heart, which is the mind. Its suchness is the negation of the reality and unreality of that body. This body is the nature of the wheel of wisdom, and because it is unborn, it does not exist in the reality of the body. But it is also not unborn, because it is the manifestation of the wisdom body. Its speech is the supreme mantra located in the center of that wheel, and its suchness is originally unborn, so the meaning of the wheel is shown by the mind of emptiness nature. The so-called "secret mantra repetition" means repeating like a four-syllable mantra. The so-called "after separating" means separating into various and different, because the three are common. The so-called "expanding and contracting through repetition" means reciting by expanding and contracting. Among them, the last one expands, which has been clearly stated in the thirteenth chapter, so the other two are contracting.