Tibetan
ག་པ་ལ་དབང་དུ་གྱུར་པ་དང་ཞིང་ལ་དབང་དུ་གྱུར་པ་དང་ཡེ་ཤེས་ལ་དབང་དུ་གྱུར་པ་དང་ལས་ལ་དབང་དུ་གྱུར་བས་སོ། །སློབ་མའི་ས་ནི་ཐམས་ཅད་འདོད་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་སྒྲིབ་པ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ནི་འདོད་པའི་ཐར་བ་སྟེ། དེར་རབ་སྒྲུབ་པ་ནི་དེ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྒྲུབ་པ་ཆེན་པོའི་འབྲས་བུ་ནི་བཅུ་དྲུག་པ་ལས། དངོས་གྲུབ་ཐམས་ཅད་གཙུག་ཏོར་ནི། །ཡིད་བཞིན་ནོར་བུའི་བདག་པོར་འགྱུར། །སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་བྱེད་པའི་མཆོག །སངས་རྒྱས་རྡོ་རྗེར་རབ་བསྒོམས་པའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། འདིར་དངོས་གྲུབ་ཐམས་ཅད་གཙུག་ཏོར་ནི་རྩེ་མོ་སྟེ། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་ བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ནི་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུའི་རྒྱལ་པོ་དེ་དང་ཆོས་མཐུན་པའི་ཕྱིར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་འཇུག་པའོ། །ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་དེ་ནི་མཆོག་སྟེ་དམ་པའི་སྒྲུབ་པའོ། །སངས་རྒྱས་རྡོ་རྗེ་རབ་བསྒོམས་པ་སྟེ། སངས་རྒྱས་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་བདག་པོ་ཡིན་ལ། དེ་ལས་རྡོ་རྗེ་རབ་ཏུ་བསྒོམ་པ་ནི་གསང་བ་གསུམ་པོ་དཀྱིལ་འཁོར་བའི་རྣམ་རྣམ་པར་རབ་ཏུ་ཕྱེ་ནས་བསྒོམ་པ་སྟེ། སྒྲུབ་པ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་བས་ན་ཚོགས་པ་བཞི་པོ་མ་ལུས་པ་འདི་དག་གི་རིམ་པ་འདི་ཉིད་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ཉིད་རྟོགས་པར་འགྱུར་གྱི་མ་ལུས་པས་མ་ཡིན་ཞིང༌། རིམ་པ་གཞན་གྱིས་ཀྱང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངེས་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་འདི་ལྟར་རེ་ཞིག་སངས་རྒྱས་ཉིད་སྒྲུབ་པ་ཆེན་པོ་ཉིད་ཀྱིས་འཐོབ་པར་འགྱུར་ན་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཆོག་མོང༌། གཞན་གསུམ་པོས་ཅི་ཞིག་བྱ་ཞེ་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་སངས་རྒྱས་ས་ལ་འཇུག་པའི་ཆེད་ཀྱི་སྦྱོར་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ཆོག་ན་མོས་པས་སྤྱོད་པ་ལ་སོགས་པས་ས་བཅུར་གཏོགས་པའི་སྦྱོར་བ་གཞན་གྱིས་ཅི་ཞིག་བྱ་ཞེས་ཅིའི་ཕྱིར་མི་འདོད། ཡང་ན་ས་སྔ་མར་གཏོགས་པའི་སྦྱོར་བ་མེད་པར་སྦྱོར་བ་ཕྱི་མ་ཕྱི་མར་བྱེད་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་རིམ་པ་ནི་ངེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱེད་པ་ཉིད་འཇིག་པ་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཡིན་ཞེ་ན། དེའི་གཟུགས་བརྙན་ཏམ་ཡིན་ཏེ། དེའི་གཟུགས་བརྙན་ནི་དེའི་བྱ་བ་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་དེ་རྣམས་འབྲས་བུ་མེད་པ་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན་དེ་བཞིན་དུ་བསྙེན་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་སྔ་མ་སྔ་མ་མེད་པར་ཉེ་བར་སྒྲུབ་པ་ལ་སོགས་པ་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་གཟུགས་
Chinese
是由于对嘎巴拉有自在，对田地有自在，对智慧有自在，对事业有自在。弟子的地是由于一切都具有欲望的缘故。从它的障碍中解脱出来就是欲望的解脱，在那里精进修持是为了获得它的缘故。大修的果实是十六者中，一切成就顶髻是，变成如意宝的主人。是成佛菩提之殊胜，是于佛金刚勤修持。如是说，此处一切成就顶髻是顶端，是名为正等觉佛的意思。它与如意宝王在法上相合，因此任运成就，在一切方面，佛的法身相续不断地进入。正等觉菩提是殊胜，是神圣的修持。佛金刚勤修持，佛是坛城的主人，从中勤修金刚，就是将三秘密坛城的相，种种分别开来修持，是大修的意思。因此，这所有四种集合，以这个次第就能证悟成佛，不是以不完整的，也不是以其他的次第，这是确定的。如果像这样暂时以大修就能获得成佛，仅仅以那个就足够了。其他的三个做什么呢？如果菩萨们为了进入佛地而做的准备足够的话，为什么不认可凭借意乐行等属于十地的其他准备呢？或者，没有属于前地的准备，就不能进行后面的准备，因为次第是确定的。所做的事情本身就是坏灭的，那不是它本身。那么是什么呢？是它的影像，它的影像不是做它的事情。因此，如果认为它们不是没有果报的，那么同样，对于亲近等，没有前前，而进行接近修持等，那就是影像。
English
It is because of having power over the kapala, having power over the field, having power over wisdom, and having power over actions. The disciple's ground is because everything is with desire. Liberation from its obscurations is the liberation of desire, and diligently practicing there is for the sake of attaining it. The fruit of the great practice is from the sixteenth: All accomplishments are the crown jewel, becoming the master of the wish-fulfilling jewel. It is the supreme of achieving Buddhahood and enlightenment, it is diligently meditating on the Buddha Vajra. It is said like this, here all accomplishments are the crown jewel, which is the top, it is the meaning of being called the perfectly complete Buddha. It is in accordance with the Dharma with that king of the wish-fulfilling jewel, therefore spontaneously accomplishing, in all aspects, the Buddha's body lineage continuously enters without ceasing. Perfectly complete enlightenment is supreme, it is the sacred practice. Buddha Vajra diligently meditates, Buddha is the master of the mandala, from that diligently meditating on the Vajra, is to meditate by thoroughly distinguishing the three secrets of the mandala, it is the meaning of the great practice. Therefore, all these four gatherings, with this order itself, one will realize Buddhahood, not with incompleteness, nor with other orders, this is certain. If like this, temporarily, Buddhahood can be attained by the great practice itself, then that itself is enough. What to do with the other three? If the preparations for the Bodhisattvas to enter the Buddha ground are sufficient, why not acknowledge the other preparations belonging to the ten grounds such as conduct by aspiration? Or, without the preparations belonging to the previous ground, one cannot perform the later preparations, because the order is certain. The very act of doing is what is destroyed, that is not it itself. Then what is it? It is its image, its image is not doing its work. Therefore, if one thinks that they are not without fruit, then similarly, for approaching and so on, without the former, performing approaching practice and so on, that is the image.
Tibetan
བརྙན་ཙམ་ཡིན་གྱི་དེ་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ན་དེ་ལས་འབྲས་བུ་འགྲུབ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་གཅིག་ཀྱང་དོན་མེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཇི་ལྟར་ན་སྒྲུབ་པ་ཆེན་པོ་ལས་སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །ཞེས་བརྗོད་ཅེ་ན། གསུམ་པོ་དག་ལས་རིམ་གྱིས་རྟོག་པའི་སལ་གནས་པ་དེས་མཐར་ཐུག་པ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། །ཡིད་ཀྱི་ཆོས་གང་དག་གོམས་པས་བོགས་ཕྱིན་བར་གྱུར་པ་དེ་དག་ཤིན་ཏུ་གོམས་པར་བྱས་ན་ན་རབ་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་པར་སྲིད་དེ། བྲམ་ཟེ་གཙང་མར་སྤྱོད་པ་རྣམས་ ཐོད་པ་ཅན་ལ་དགའ་བ་བཞིན་ནོ། །བདག་ཅག་ལྟ་བུའི་སྙིང་རྗེ་དང་ཤེས་རབ་ལ་སོགས་པ་ཡང་དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་སོ། །དེ་བས་ན་འདི་ནི་རང་རྒྱུད་རིགས་མཐུན་པ་རྣམས་ལ་སྙིང་རྗེ་ལ་སོགས་པ་རབ་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པར་སྲིད་པར་རྗེས་སུ་དཔོག་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ཉིད་ཀྱིས་དེ་རྣམས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་དང་བྱང་ཆུབ་ཏུ་འགྱུར་བར་སྲིད་པ་ཡང་རྗེས་སུ་དཔག་གོ །འགྱུར་བ་དེ་ཡང་ཉན་ཐོས་དང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཚུལ་གྱིས་ནི་སྡུག་བསྔལ་དང་དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་གོམས་པར་བྱས་པས་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་གསུམ་དུ་བསྒྲུབ་པས་སོ། །རྣལ་འབྱོར་གྱི་རྒྱུད་ཀྱིས་ནི་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱ་ལ་སོགས་པའི་ཐབས་དཔག་ཏུ་མེད་པས་སྔགས་ཀྱི་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས། བདེ་བ་དང་བདེ་བར་སྤྱོད་པས་རིང་པོ་མི་ཐོགས་པར་ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་རབ་ཏུ་དགའ་བའི་ས་ཐོབ་ནས། ཚེས་བཅུ་དྲུག་གིས་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་ཉིད་དོ། །གསང་བ་འདུས་པ་ནི་རྒྱུད་རྣམས་ཀྱི་བླ་མའི་བླ་མ་སྟེ་ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་འགྱུར་བའི་ཐབས་ཀྱི་ཕུལ་དུ་ཕྱིན་པ་ཡིན་པར་གསུངས་ཏེ། འདི་ལྟར་འདིར་སྔགས་ཀྱི་ལྷ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་རློབ་པར་འགྱུར་བའི་རྒྱུར་ཡན་ལག་དྲུག་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དབང་དུ་བྱེད་དོ། །ཉེ་བར་སྒྲུབ་པས་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་དབྱིངས་སུ་འཇུག་གོ །སྒྲུབ་པས་ནི་དེ་ཉིད་རྣམ་པར་དག་པའི་མཐར་ཐུག་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔར་རོ། །སྒྲུབ་པ་ཆེན་པོས་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པར་རོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང༌། དེ་ལྟར་བྱེ་བྲག་རྟོགས་བྱས་ནས། །དངོས་གྲུབ་མཆོག་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ། །གཞན་དུ་བསྐལ་པ་སྟོང་དུ་ནི། །སངས་རྒྱས་སྐྱོབ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང༌། །དངོས་གྲུབ་མཆོག་ནི་ཞི་བ་དག །འགྲུབ་པར་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་བས་ན་བསྙེན་པ་ལ་སོགས་
Chinese
仅仅是影像，并非实物本身，因此不可能从中获得结果。因此，即使是影像，也并非毫无意义。如果有人问：那么，如何通过伟大的修持而成佛呢？答：因为通过这三者，逐渐安住于观想的清晰之中，最终才能获得究竟的果位。任何通过习惯而变得精进的心之法，如果能够非常习惯地修持，就有可能获得极高的成就，就像婆罗门清净行者喜欢头盖骨一样。像我们这样的慈悲和智慧等，也变成了那样，这是自性的理由。因此，可以推断，对于自相续种姓相同的人来说，慈悲等有可能达到极高的程度。同样可以推断，他们有可能因此而成为佛法和菩提。这种转变，如果是通过声闻乘和波罗蜜多乘的方式，就需要通过各种苦行和苦难，习惯于波罗蜜多，并在无数个三千大劫中进行修持。如果是通过瑜伽续，则可以通过无数的咒语和手印等方法，受到咒语本尊的加持，通过安乐和享受，不久就能获得极喜地，并在十六世获得成佛。密集金刚是所有续部的至上之尊，据说它是今生获得菩提的殊胜方法。就像这样，在这里，为了能够受到所有咒语本尊的加持，需要掌握六支瑜伽的禅定。通过近修，可以进入无分别的法界。通过修持，可以成为完全清净的究竟菩提萨埵。通过伟大的修持，可以成为如来。如是说：如此区分了解后，应当修持殊胜的成就。否则，即使是千劫之中，诸佛救护者们，也无法成就寂静的殊胜成就。如是说。因此，亲近等
English
It is merely an image, not the actual object itself, so it is impossible to obtain results from it. Therefore, even an image is not without meaning. If someone asks: Then, how does one become a Buddha through great practice? Answer: Because through these three, gradually abiding in the clarity of contemplation, one can ultimately attain the ultimate result. Any mental dharma that has become diligent through habit, if practiced very habitually, it is possible to attain the highest achievement, just as pure-conduct Brahmins like skulls. Compassion and wisdom, etc., like ours, have also become like that, which is the reason of nature. Therefore, it can be inferred that for those of the same lineage of self-continuum, compassion, etc., may reach the highest degree. It can also be inferred that they may therefore become the Dharma of the Buddhas and Bodhi. This transformation, if it is through the way of the Shravakas and Paramitas, requires practicing the Paramitas through all kinds of asceticism and suffering, and practicing for countless three thousand great kalpas. If it is through the Yoga Tantra, then through countless methods such as mantras and mudras, one can be blessed by the mantra deities, and through bliss and enjoyment, one can soon obtain the Joyful Ground, and attain Buddhahood in sixteen lifetimes. The Guhyasamaja is the supreme of all tantras, and it is said to be the excellent method for attaining Bodhi in this life. Like this, here, in order to be blessed by all the mantra deities, one needs to master the samadhi of the six branches of yoga. Through close practice, one can enter the realm of non-discrimination. Through practice, one can become the completely pure ultimate Bodhisattva. Through great practice, one can become a Tathagata. It is said: After understanding such distinctions, one should practice the supreme accomplishment. Otherwise, even in a thousand kalpas, the Buddhas, the protectors, will not be able to achieve the peaceful supreme accomplishment. Thus it is said. Therefore, approaching, etc.