Tibetan
་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གསུམ་རྒྱུ་དང་ཐབས་དང་འབྲས་བུ་དག་ཡིན་ནོ། །མཐར་ཐུག་པའི་འབྲས་བུ་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའི་གོ་འཕང་སྟེ། དེ་དག་བསྟན་པར་འདོད་ནས་གཏི་མུག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ལྔས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འབྲེལ་པ་གསུངས་ཏེ། གཏི་མུག་གི་རིགས་གང་ཡིན་པ་སྟེ་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་དོ། །དེ་ནི་གཏི་མུག་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱིས་ཏེ། གཏི་མུག་དགའ་མའི་ཐབས་ཀྱིས་གཏི་མུག་ཟད་པའི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་འགྱུར་ཏེ། ཡེ་ཤེས་ཙམ་དུ་ཤེས་པ་མེད་པ་ནི་གཏི་མུག་གི་ལ་དེ་ཟད་པ་ནི་གཏི་མུག་ཟད་པ་སྟེ། དེ་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་གཤིན་རྗེ་མཐར་བྱེད་དོ། །དེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཏི་མུག་ཟད་པའི་རྒྱུ་དེས་ནའོ། །ལུས་མཐར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ལུས་ཀྱི་རྟོག་པ་མཐར་བྱེད་པའོ། །དེས་ན་ཤེས་བྱ་མཐར་བྱེད་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་བྱའི་རྟོག་པ་མཐར་འབྱིན་པའོ། །ཉེས་ པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཞེ་སྡང་གི་རིགས་གང་ཡིན་པ་སྟེ་མི་བསྐྱོད་པའོ། །ཞེ་སྡང་ཉིད་ཉེས་པ་སྟེ་དེ་དེར་བྱས་པས་དེ་ནི་ཉེས་པའི་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱིས་ཏེ། ཞེ་སྡང་དགའ་མའི་ཐབས་ཀྱིས་ཉེས་ཟད་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་འགྱུར་ཏེ། འདིར་ཉེས་པ་ནི་གཉིས་སུ་སྣང་བ་ཡིན་ཏེ་དེ་དོར་བྱས་པས་སོ། །དེ་ཟད་པ་ན་ཉེས་པ་ཟད་པ་སྟེ། དེ་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤེས་རབ་མཐར་མཛད་དོ། །དེས་ན་སེམས་མཐར་བྱེད་ཡིན་ཏེ། འཛིན་པ་པོ་ནུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཉོན་མོངས་པ་མཐར་བྱེད་ཀྱང་ཡིན་ཏེ། དེ་རྣམས་འཛིན་པའི་བྱེ་བྲག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདོད་ཆགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིགས་གང་ཡིན་པ་སྟེ། རིན་པོ་ཆེ་དང་འོད་དཔག་ཏུ་མེད་པའོ། །དེ་ནི་འདོད་ཆགས་ལོངས་སྤྱོད་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདོད་ཆགས་དགའ་མ་ཐབས་ཀྱི་འདོད་ཆགས་ཟད་པའི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་འགྱུར་ཏེ། འདིར་འདོད་ཆགས་རོལ་པ་དང་མཚན་ཉིད་དང༌། མཚན་གཞི་ལ་ཉེ་བར་དམིགས་པའི་མཚན་ཉིད་གང་ཡིན་པ་སྟེ། དེ་ཟད་པ་ནི་འདོད་ཆགས་ཟད་པའོ། །དེ་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་པདྨ་མཐར་མཛད་དོ། །དེས་ན་ངག་མཐར་བྱེད་པ་སྟེ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལས་བྱུང་བའི་ངག་མཐར་བྱེད་པའོ། །དེ་བཞིན་སྙོམས་འཇུག་མཐར་བྱེད་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་འདིར་སྙོམས་པ་ནི་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་སྒྲིབ་པ་སྟེ། ཚིག་ཕྱི་མ་མི་མངོན་པར་སྙོམས་པར་འཇུག་པའོ། །དེ་མཐར་བྱེད་ནི་འདོད་ཆགས་དགའ་མས་སེམས་བརྟན་པར་བྱས་པས་ན་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཞུགས་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་བཞིན་དུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉོན་མོངས་ཀུན་ནི་གོ་རིམས་བཞི
Chinese
菩提心之三，即因、方便和果。究竟之果位乃大金刚持之果位。欲宣说彼等，则以“愚痴”等五颂，宣说坛城之关联。何为愚痴之族类？即毗卢遮那佛。彼乃以愚痴受用，以愚痴欢喜母之方便，转为愚痴灭尽之圆满。无有仅以智慧知晓者，乃愚痴之边际灭尽，即愚痴灭尽。彼亦为薄伽梵摧毁阎魔者。所谓“彼处”，乃因愚痴灭尽之故。所谓“身摧毁者”，乃摧毁身之分别念。故知，成为所知摧毁者。所谓“过失”，乃嗔恨之族类，即不动佛。嗔恨即过失，如是行持，彼乃以过失受用，以嗔恨欢喜母之方便，转为过失灭尽之圆满。此处过失乃显现为二，故当舍弃。彼灭尽时，则过失灭尽。彼亦为薄伽梵智慧之终尽者。故彼为心之终尽者，因能执者隐没之故。故亦为烦恼之终尽者，因彼等乃执着之差别故。所谓“贪欲”，乃何族类？即宝生佛与无量光佛。彼乃贪欲受用者。所谓“贪欲欢喜母之方便，转为贪欲灭尽之圆满”，此处贪欲乃嬉戏与体性，以及缘于所依之体性。彼灭尽，即贪欲灭尽。彼亦为薄伽梵莲花之终尽者。故彼为语之终尽者，乃由分别念所生之语之终尽者。如是，成为等持之终尽者。此处所谓“等”，乃等持之障碍。后句乃不显现之等持。彼之终尽，乃以贪欲欢喜母令心坚固，故金刚萨埵入驻，故如所愿般入于等持之故。一切烦恼皆为四次第。
English
The three of Bodhicitta are the cause, method, and result. The ultimate result is the state of the Great Vajradhara. Wishing to explain these, the connection of the mandala is explained with five verses beginning with "Ignorance." What is the family of ignorance? It is Vairochana. That is, through the enjoyment of ignorance, through the method of the ignorance-joyful mother, it transforms into the perfection of the exhaustion of ignorance. That which is not known merely as wisdom is the exhaustion of the limit of ignorance, which is the exhaustion of ignorance. That is also the Bhagavan, the terminator of Yama. "There" means because of the cause of the exhaustion of ignorance. "Body terminator" means terminating the concept of the body. Therefore, it becomes the terminator of knowable things. "Fault" means whatever is the family of anger, which is Akshobhya. Anger itself is a fault, and having done that there, it is through the enjoyment of that fault, through the method of the anger-joyful mother, it transforms into the perfection of the exhaustion of faults. Here, fault appears as duality, so it should be abandoned. When that is exhausted, then fault is exhausted. That is also the Bhagavan, the ender of wisdom. Therefore, it is the ender of mind, because the grasper is submerged. Therefore, it is also the ender of afflictions, because those are distinctions of grasping. "Desire" means what kind of family? It is Ratnasambhava and Amitabha. That is the enjoyer of desire. "The method of the desire-joyful mother transforms into the perfection of the exhaustion of desire," here desire is the nature of play and characteristics, and whatever is the characteristic that is close to the basis. That exhaustion is the exhaustion of desire. That is also the Bhagavan, the ender of the lotus. Therefore, it is the ender of speech, the ender of speech arising from discrimination. Likewise, it becomes the ender of absorption. Here, "equanimity" is the obscuration of absorption. The latter phrase is the non-manifest absorption. That termination is because the mind is stabilized by the desire-joyful mother, therefore Vajrasattva dwells, therefore one enters into samadhi as desired. All afflictions are in four orders.
Tibetan
ན་དུ་གཏི་མུག་དང་ཞེ་སྡང་དང་འདོད་ཆགས་རྣམས་སོ། །རྡོ་རྗེ་ཐམས་ཅད་ནི་ལུས་དང་སེམས་དང་ངག་རྣམས་སོ། །སྒྲིབ་པ་ཀུན་ནི་ཤེས་བྱ་དང་ཉོན་མོངས་པ་དང་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་སྒྲིབ་པ་རྣམས་སོ། །དེ་ལ་ཤེས་བྱར་རྟོག་པ་ཉིད་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པའོ། །ཉོན་མོངས་པ་ཉིད་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པའོ། །སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལ་སྒྲིབ་པ་ནི་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་སྒྲིབ་པའོ། རྣམས་ཟད་པར་བྱེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ། དེ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་བགེགས་མཐར་བྱེད་དོ། །དེས་འདི་སྐད་དུ། ཉོན་མོངས་རྡོ་རྗེ་ལོངས་སྤྱོད་པས། །ཉོན་མོངས་རྡོ་རྗེ་ཟད་ པ་བགེགས་མཐར་བྱེད། །དེས་ནི་ཉོན་མོངས་རྡོ་རྗེ་ཟད་འགྱུར་ལ། །དེ་བཞིན་སྒྲིབ་པ་མཐར་བྱེད་འབྱུང༌། །ཞེས་བསྟན་པར་འགྱུར་ཏེ། གཞན་དུ་དོན་ཡོད་གྲུབ་པ་དང་རྡོ་རྗེ་དགའ་མ་དང་བགེགས་མཐར་བྱེད་རྣམས་ཀྱི་འབྲེལ་པ་བསྟན་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་དག་གིས་རིགས་དང་ལོངས་སྤྱོད་རྣམས་ཁྲོ་བོ་རྣམས་དང་འབྲེལ་པར་བསྟན་ནས་འབྲས་བུ་དང་འབྲེལ་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཉོན་མོངས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་དང་རྡོ་རྗེ་རྣམས་དང་སྒྲིབ་པ་རྣམས་ཟད་པས་བདུད་རྩི་འཁྱིལ་པའི་དུས་སུ་ལས་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་དག་ཅིང་དྲི་མ་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ་དེས་ན་ལས་ལས་སྐྱེས་པའི་འབྲས་བུ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་གོ་འཕང་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་བིགྷྣཱནྟ་ཀྲྀཏ་བི་ཞེས་བྱ་བའི་དྲི་མ་ནི་བིགྷྣཱནྟ་ཀྲྀཏ་ཇི་ལྟ་བུ་དེ་བཞིན་ནི་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེས་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་བྱས་པས་གཉིས་སུ་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་ཞེས་བྱ་བས་ནི་དེ་དང་འདྲ་བའི་ལྷ་གཞན་དག་གིས་ཡང་མིང་ཇི་སྐད་ཅེས་བྱ་བ་དང་དོན་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་ལགས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་བས་ན་དེ་དག་གི་ལན་གསུངས་པ་གཟུང་བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་གཟུང་བ་ནི་འདོད་པ་རྣམས་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པའོ། །འདོད་ཆགས་ནི་བསམ་གཏན་གྱི་སེམས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་རོལ་པའོ། །རྣམ་པ་ནི་དེ་ཉིད་ཀྱིས་རིག་བྱ་དང་བཅས་པའི་དུས་གསུམ་གྱི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་ཀྱི་རིག་པ་པོས་རིན་པོ་ཆེ་ཕྲ་མོར་བྱེད་པའོ། །མི་གཡོ་བ་ནི་རིན་པོ་ཆེ་དེ་ཉིད་སྔགས་ཀྱི་ཐིག་ལེ་ལ་བརྟན་ཞིང་མི་གཡོ་བར་བྱེད་པའོ། །རྒྱུ་ནི་རིན་ཆེན་དེ་ཉིད་ལས་མཚན་མ་རྣམས་ཁྱབ་པར་སྤྲོ་བའོ། །འབྲས་བུ་ནི་ཁྱབ་པར་སྤྲོས་པ་རྣམས་དེ་ཉིད་དུ་བསྡུས་ཏེ་ཉི་མའམ་ཟླ་བའི་གཟུགས་གང་ཡང་རུང་བར་བསྐྱོད་པའོ། །རྡོ་རྗེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམ
Chinese
那是痴、嗔、贪等。一切金刚是身、心、语等。一切障碍是所知障、烦恼障和等持障等。其中，于所知而起分别即是所知障。烦恼本身即是烦恼障。于等持而起障碍即是等持障。以灭尽诸障之智慧，彼即是薄伽梵，障碍之终结者。因此，如是说：以烦恼金刚而受用，烦恼金刚灭尽，障碍终结者。因此，烦恼金刚将灭尽，如是，障碍之终结将生起。如是宣说，其他则将宣说义成、金刚喜母和障碍终结者等的关联。彼等以种姓和受用等与忿怒尊等相关联而宣说，为了宣说与果相关联，故说烦恼等。以烦恼等和金刚等和障碍等灭尽，于甘露滴降之时，一切业皆清净且无垢，因此，从业所生的果，大金刚持之果位将极度清净。如是，Vighnantakṛta bi（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）之垢染，Vighnantakṛta（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）如何，如是即如何，如是分别则成二。如是之意，彼与相似之其他天神亦问，名字如何，意义如何之意。因此，彼等之回答所说之执持等，执持即是受用诸欲。贪欲即是于禅定之心之境界中嬉戏。形相即是彼本身以所知和合之时，三时之诸佛之身语意之明觉者将之化为微细之珍宝。不动者即是彼珍宝本身于咒语之明点上稳固且不动。因即是从彼珍宝本身中，诸相普遍开展。果即是普遍开展者汇集于彼本身中，而于太阳或月亮之形象中任何一者中运行。金刚之意即是菩提心。
English
Those are ignorance, hatred, and desire, etc. All vajras are body, mind, and speech, etc. All obscurations are the obscuration of knowable objects, the obscuration of afflictions, and the obscuration of meditative absorption, etc. Among them, conceptualization of knowable objects is the obscuration of knowable objects. Afflictions themselves are the obscuration of afflictions. Obscuration of meditative absorption is the obscuration of meditative absorption. The wisdom that exhausts all obscurations, that is the Bhagavan, the terminator of obstacles. Therefore, it is said: By enjoying the vajra of afflictions, the vajra of afflictions is exhausted, the terminator of obstacles. Therefore, the vajra of afflictions will be exhausted, and thus, the termination of obscurations will arise. Thus it will be taught, and otherwise the connection of Don Yod Drubpa (Fulfiller of Aims), Vajra Gema (Vajra Joyful Mother), and terminator of obstacles will be taught. They will teach the connection of lineage and enjoyment with the wrathful deities, and in order to teach the connection with the fruit, they will speak of afflictions, etc. By the exhaustion of afflictions, etc., and vajras, etc., and obscurations, etc., at the time when nectar drips down, all actions will be completely purified and stainless, therefore, the fruit born from actions, the state of the great Vajradhara will be extremely pure. Similarly, the stain of Vighnantakṛta bi, how is Vighnantakṛta, how is it, thus distinguishing, it becomes two. The meaning of 'thus' is that other gods similar to it also ask, 'What is the name, and what is the meaning?' Therefore, the answer to those is said to be grasping, etc., grasping is enjoying all desires. Desire is playing in the realm of the mind of meditation. The form is that itself, when combined with knowable objects, the knowers of the body, speech, and mind of the Buddhas of the three times transform it into a subtle jewel. The immovable is that jewel itself, stable and immovable on the bindu of the mantra. The cause is that from that jewel itself, the signs spread extensively. The fruit is that those extensively spread are gathered into that itself, and move in either the form of the sun or the moon. The meaning of vajra is the mind of enlightenment.