Tibetan
འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་བཞིན་དུ་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་དང་དམ་ཚིག་ཀྱང་ཉོན་མོངས་པར་གཟུང་བ་སྟེ། གོ་རིམས་བཞིན་དུ་དྲེགས་པ་དང༌། ང་རྒྱལ་དང་ཕྲག་དོག་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་བས་ན་ཉོན་མོངས་པ་དྲུག་གི་དྲི་ཡིན་ལ་ལན་ནི་རིག་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ཕྱེད་དང་གསུམ་གྱིས་གསུངས་ཏེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཕུང་པོ་སྟེ་མི་བསྐྱོད་པའོ། །སྡང་བ་ནི་འཇོམས་པ་སྟེ། གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གང་གི་ཞེ་ན། རིག་བྱ་རིག་བྱེད་གཉིས་ཀྱི་སྟེ། །དྲུག་པའི་དོན་གྱི་གསུམ་པའོ། །དེ་དག་སུན་འབྱིན་པར་བྱེད་པས་ན་སྡང་བའོ། །གཞུང་ཁ་ཅིག་ལས་ནི་གཉིས་ཀྱི་བློ་ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །དེར་ཡང་ཞེ་སྡང་ཞེས་བྱ་བ་དང་སྦྱར་ཏེ། རིག་བྱ་རིག་བྱེད་གཉིས་ཀྱི་བློ་ལ་ཞེ་སྡང་བ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་བས་ན་གཉིས་ཀྱི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཡིན་པས་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཕུང་པོ་ནི་ཞེ་སྡང་ངོ༌། །བེམས་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་གཟུགས་ནི་ཕུང་པོ་སྟེ། རྣམ་པར་སྣང་མཛད་དོ། །བེམས་པོ་ནི་རྨོངས་པ་སྟེ། སྐྱེས་བུ་གླེན་པ་བཞིན་ནོ། །བཅིངས་པ་ནི་འཆང་བ་སྟེ་རལ་པ་བཅིངས་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་གཟུགས་ནི་ཕུང་པོ་སྟེ། བཟུང་བས་སྟོང་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བེམས་པོའི་གཞིར་གྱུར་པས་ན་བཅིངས་པ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ནི་གཏི་མུག་གོ །བདག་ཏུ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཚོར་བའི་ཕུང་པོ་སྟེ་རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་ནོ། །དེ་ནི་དྲེགས་པ་དང་ང་རྒྱལ་ཡིན་པར་བཤད་དོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། བདག་ཏུ་རློམ་པའི་རང་བཞིན་པས། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། བདག་ཏུ་རློམ་པ་ནི་ང་རྒྱལ་ལོ། །རང་བཞིན་ནི་དྲེགས་པ་སྟེ། འདི་ལྟར་རང་གི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཉིད་དུ་གནས་ཤིང་དེར་ཆགས་པས་གཞན་དུ་མི་འགྲོ་བ་སྟེ་དེས་ན་དྲེགས་པའོ། །ཇི་ སྐད་དུ་རང་གི་ཆོས་ལ་ཞེན་པའི་སེམས་ཀྱིས་གཞན་དུ་མི་འཇུག་པ་ནི་དྲེགས་པའོ་ཞེས་གསུངས་པའོ། །ཨོཾ་དྷརྨ་དྷཱ་ཏུ་སྭ་བྷཱ་བ་ཨཱཏྨ་ཀོ྅ཧཾ་ཞེས་བྱ་བས་བདག་གི་སེམས་དང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཐུགས་མཉམ་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་སེམས་གཟེངས་བསྟོད་པས་ང་རྒྱལ་ཏེ། སེམས་གཟེངས་བསྟོད་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་ང་རྒྱལ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་ཚོར་བའི་ཕུང་པོ་ནི་དྲེགས་པ་དང་ང་རྒྱལ་ལོ། །དངོས་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་འདུ་ཤེས་ནི་འདུ་ཤེས་ཀྱི་ཕུང་པོ་སྟེ། སྣང་བ་མཐའ་ཡས་སོ། །དེ་ནི་ཀུན་ཆགས་ཏེ་ཡང་དག་པའི་འདོད་ཆགས་སོ། །དེ་ཅི་ཞིག་ཅེ་ན
Chinese
如同贪欲等烦恼一般，如意宝和誓言也被认为是烦恼。按顺序，它们的意思分别是骄傲、自大和嫉妒。因此，六种烦恼的垢染，其对治方法以“所知”等三句半偈颂说明。所谓“识”，即是识蕴，是不动佛。嗔恨是摧毁，是作为对治品之意。何者之嗔恨？即所知与能知二者。这是第六句意义中的第三句。由于它们能驳斥这些，所以是嗔恨。有些论典中说是“二者的智慧”。那里也与嗔恨结合，意为对所知与能知二者的智慧嗔恨。因此，由于是二者不和之品，所以识蕴是嗔恨。所谓“物质”等，色即是蕴，是毗卢遮那佛。物质是愚昧，如愚笨之人。束缚是执持，如束发。因此，色是蕴，因为执持而想要空性。因为是物质的基础，所以是束缚。因此，色蕴是愚痴。所谓“我”等，受是受蕴，是宝生佛。据说那是骄慢和自大。如何理解呢？因为说了“以自认为是我的自性”。自认为是“我”是自大。自性是骄慢。如此安住于自己的圆满，并执着于此而不去他处，所以是骄慢。如经中所说，以执着于自己法的心而不让他者进入，是骄慢。嗡 达玛 达都 萨瓦 帕瓦 阿玛 阔杭（藏文：ཨོཾ་དྷརྨ་དྷཱ་ཏུ་སྭ་བྷཱ་བ་ཨཱཏྨ་ཀོ྅ཧཾ།，梵文天城体：ओṃ धर्म धातु स्वभाव आत्माकोऽहं，梵文罗马拟音：oṃ dharma dhātu svabhāva ātmako'haṃ，汉语字面意思：嗡，法界，自性，我），以此赞叹自己的心与如来藏平等，是自大。赞叹自心的体性是自大。因此，受蕴是骄慢和自大。所谓“事物”等，想是想蕴，是无量光佛。那是普遍的贪着，是真实的贪欲。那是什么呢？
English
Just as afflictions such as desire, the wish-fulfilling jewel and samaya are also regarded as afflictions. In order, their meanings are pride, arrogance, and jealousy. Therefore, the stain of the six afflictions, its antidote is explained in three and a half verses such as "what is to be known." What is called "consciousness" is the aggregate of consciousness, which is Akshobhya. Hatred is destruction, meaning it is an antidote. Hatred of what? That is, the two, what is to be known and what knows. This is the third of the meaning of the sixth. Because they refute these, it is hatred. In some treatises, it is said to be "the wisdom of the two." There, it is also combined with hatred, meaning hatred towards the wisdom of the two, what is to be known and what knows. Therefore, since it is a discordant quality of the two, the aggregate of consciousness is hatred. What is called "matter" etc., form is the aggregate, which is Vairochana. Matter is ignorance, like a foolish person. Binding is holding, like binding hair. Therefore, form is the aggregate, because it is held and wants emptiness. Because it is the basis of matter, it is binding. Therefore, the aggregate of form is ignorance. What is called "I" etc., feeling is the aggregate of feeling, which is Ratnasambhava. It is said that it is pride and arrogance. How to understand it? Because it is said, "With the nature of considering oneself as I." Considering oneself as "I" is arrogance. Nature is pride. Thus, abiding in one's own perfection and clinging to it without going elsewhere, it is pride. As it is said in the scriptures, not allowing others to enter with a mind clinging to one's own dharma is pride. Om Dharma Dhatu Svabhava Atma Koham (藏文：ཨོཾ་དྷརྨ་དྷཱ་ཏུ་སྭ་བྷཱ་བ་ཨཱཏྨ་ཀོ྅ཧཾ།，梵文天城体：ओṃ धर्म धातु स्वभाव आत्माकोऽहं，梵文罗马拟音：oṃ dharma dhātu svabhāva ātmako'haṃ，汉语字面意思：嗡，法界，自性，我), praising one's own mind as equal to the Tathagatagarbha, is arrogance. The characteristic of praising one's own mind is arrogance. Therefore, the aggregate of feeling is pride and arrogance. What is called "things" etc., perception is the aggregate of perception, which is Amitabha. That is universal attachment, which is true desire. What is that?
Tibetan
་བདག་ཉིད་དེ་སེམས་སོ། །ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དངོས་ལ་སྟེ་དོན་དམ་པ་ལའོ། །ཆགས་པ་ནི་ཀུན་དུ་ཞེན་པ་ཡིན་ལ་དེའི་མཚན་ཉིད་ནི་ཆགས་པའི་མཚན་ཉིད་དེ་འདོད་ཆགས་སོ། །རྟོག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་འདུ་བྱེད་ནི་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཕུང་པོའོ། །དེ་ཡང་དོན་ཡོད་གྲུབ་པ་སྟེ། དེ་ནི་ཕྲག་དོག་གོ །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། རྟོག་པས་སྟོང་པའི་བདག་ཉིད་དེ་རྟག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡང་དང་ཡང་དུའོ། །རྟོག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཛིན་པ་ཡང་དག་པར་མཚོན་པའོ། །གཏོང་བ་ནི་ཡང་དང་ཡང་དུ་གཏོང་བ་སྟེ། རྟོག་པར་གྱུར་པས། ཡང་དང་ཡང་དུ་སྤྲོ་བར་བྱེད། །ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །བདག་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རང་རང་གི་ངོ་བོ་སྟེ། འཁོར་ལོ་དང་པདྨ་ལ་སོགས་པ་སྤྲོ་བའོ། །དེ་ལྟར་སྟོང་པའི་ཨི་ར་དང་ཡང་དག་པར་མཚོན་པའི་ཤ་དང༌། བདག་ཉིད་ཀྱི་ཨ་རྣམས་ནི་ལྷག་མ་ཕྱི་བས་ཕྲག་དོག་ཅེས་བྱ་བར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཕུང་པོ་ནི་ཕྲག་དོག་གོ །ཡིད་བཞིན་ནོར་བུ་དང་དམ་ཚིག་དང་འདོད་པ་དང་ཐར་པ་རྣམས་དྲིས་པའི་ལན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ཕྱེད་དང་གཉིས་ཀྱིས་གསུངས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་ནི་བདེ་བའི་ཕྲ་མོའོ། །སེམས་ནི་སེམས་ཀྱི་ཕྲ་མོ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་དང་རོ་གཅིག་པའི་སེམས་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་སོ། །འདོད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གདན་དང་བཅས་པའི་སྣ་ཚོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ་དུས་གསུམ་གྱི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་སྐུའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དང་པོ་ཉིད་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ནི་སེམས་ཀྱི་རིན་པོ་ཆེ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ནི་སྲིད་པ་ལས་ཀུན་འབྱུང་ཡིན་ནོ། །ཡིད་ལས་བྱུང་བས་ན་སྲིད་པ་སྟེ་གསུམ་ མོ། །སྲིད་པ་ལས་བྱུང་བ་འདི་ལ་ཡོད་པས་སྲིད་པ་ལས་བྱུང་སྟེ། ཅི་ཞིག་ཅེ་ན། ཐམས་ཅད་དེ་འགྲོ་བ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་བས་ན་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་དང་ཆོས་མཐུན་པའི་ཕྱིར་ཡིད་བཞིན་ནོར་བུའོ། །སེམས་དེ་ནི་འདོད་པ་ཞེས་ཀྱང་བྱའོ། །ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་ཅེ་ན། འདོད་ཆགས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་དང་ལྡན་པའོ། །སྣ་ཚོགས་ནི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཁྱབ་པར་སྤྲོ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་ཡིད་ལས་བྱུང་བས་ན་འདོད་པ་ཡིན་ལ་འདོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དམ་ཚིག་ཀྱང་ཡིན་ཏེ། ཀུན་དུ་འགྲོ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སྣ་ཚོགས་སྣང་བས་ན་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་ཀུན་དུ་རྟོགས་ཤིང་གསལ་བའོ། །སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་ཡེ་ཤེས་འབད་
Chinese
彼自身即是心。如何呢？于实有，即于胜义谛。贪著是普遍执着，而其相是贪著之相，即欲贪。所谓分别等，于诸行是诸行蕴。那也是有意义的成就，那就是嫉妒。如何呢？以分别空性之自体，所谓恒常，即是再三。所谓分别，是如实表示执着。舍弃是再三舍弃，因为已成分别。再三使之喜悦。是此之义。所谓自体，是各自的自性，即轮和莲花等使之喜悦。如是空性的伊（藏文：ཨི་，梵文天城体：इ，梵文罗马拟音：i，汉语字面意思：伊）和如实表示的夏（藏文：ཤ，梵文天城体：श，梵文罗马拟音：śa，汉语字面意思：夏），以及自体的阿（藏文：ཨ，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：阿）等，因为剩余在外，所以变成所谓嫉妒。因此，诸行蕴即是嫉妒。以如意宝和誓言以及欲望和解脱等提问的回答，以菩提萨埵等偈颂一半又一半地宣说，菩提是安乐的微细。心是心的微细，与菩提一味的心即是菩提心。一切欲望的座垫和具备的各种自性，因为是三世诸佛之身的自体。最初的菩提心是所谓心的珍宝之义。那是从有而生起的。因为从意而生起，所以是有，即三有。因为有从有而生起之此，所以是从有而生起，什么呢？一切，即是所谓有情之义。因此，因为与如意宝相合，所以是如意宝。彼心也称为欲望。如何呢？说了所谓欲贪等，具有欲贪等的自性。各种是自体普遍喜悦的缘故，如是，因为从意而生起，所以是欲望，而凡是欲望，那也是誓言，因为是普遍行走的缘故。因此说了所谓各种显现，以各种方式普遍了知且明晰。以各种智慧努力
English
That self is the mind. How is it? In reality, that is, in the ultimate truth. Attachment is universal clinging, and its characteristic is the characteristic of attachment, which is desire. The aggregates in what is called conceptualization, etc., are the aggregates of formation. That is also a meaningful accomplishment, which is jealousy. How is it? The self-nature that is empty of conceptualization, what is called constant, is again and again. What is called conceptualization is the correct representation of grasping. Abandoning is abandoning again and again, because it has become conceptualization. It makes one rejoice again and again. That is the meaning. What is called self is the self-nature of each, that is, the wheel and the lotus, etc., make one rejoice. Thus, the I (Tibetan: ཨི་, Devanagari: इ, Romanized Sanskrit: i, literal meaning: I) of emptiness and the Sha (Tibetan: ཤ, Devanagari: श, Romanized Sanskrit: śa, literal meaning: Sha) of correct representation, and the A (Tibetan: ཨ, Devanagari: अ, Romanized Sanskrit: a, literal meaning: A) of self, etc., because the remainder is outside, it becomes what is called jealousy. Therefore, the aggregate of formation is jealousy. The answer to the questions of the wish-fulfilling jewel, the vow, the desire, and liberation, etc., is spoken in one and a half verses of the Bodhisattva, etc. Bodhi is the subtle of bliss. The mind is the subtle of the mind, and the mind that is one taste with Bodhi is the Bodhi mind. The seat and the various self-natures of all desires, because it is the self of the body of the Buddhas of the three times. The very first Bodhi mind is the meaning of what is called the jewel of the mind. That arises from existence. Because it arises from the mind, it is existence, that is, the three existences. Because this arises from existence, it arises from existence. What is it? Everything, that is, the meaning of what is called sentient beings. Therefore, because it is in accordance with the wish-fulfilling jewel, it is the wish-fulfilling jewel. That mind is also called desire. How is it? It is said to be desire, etc., possessing the self-nature of desire, etc. Various is because the self rejoices universally, thus, because it arises from the mind, it is desire, and whatever is desire is also a vow, because it is universally going. Therefore, it is said that various appearances appear, universally knowing and clear in various ways. Striving for various wisdoms.