Tibetan
བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །འདི་སྙམ་དུ་གང་གི་ཚེ་ནམ་མཁའ་རྡོ་རྗེ་ལ་གནས་པ་དང་བྱུང་བ་ཡིན་ན། དེའི་ཚེ་ལྷ་བསྒོམས་པ་དོན་མེད་དོ་ཞེས་སེམས་ན་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། རང་གི་ལུས་དང་ངག་དང་སེམས་ལ་རང་གི་ལྷའི་སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་ཀྱི་ཚུལ་དང༌། རང་གི་སེམས་ཙམ་ཉིད་དུ་སྣང་བ་ལས་གནས་པ་དང༌། འབྱུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལན་གྱི་དོན་ཡིན་ནོ། །འདི་ཙམ་གྱིས་ནི་སྔ་མ་བཞིན་དུ་སེམས་ལ་དམིགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ལ། གང་ལ་གནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལྟར་སེམས་ཙམ་ཉིད་དུ་མཐོང་བ་ན། ཅི་དེ་ཉིད་ལ་གནས་ཤིང་བརྟེན་པ་ཡིན་ནམ། ཅི་ནམ་མཁའི་དྲི་མ་མེད་པ་ལྟ་བུའི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་འགྱུར་གྲང་ན། གང་གི་ཚེ་དེ་ཉིད་ལ་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་དེ་ཉིད་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་མཆོག་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ན། ཅིའི་ཕྱིར་ནམ་མཁའི་རྡོ་རྗེ་ཡིན་ལ། ཡང་ན་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་ལྷའི་སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་སུ་སྣང་བ་ཙམ་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་གང་ལ་དངོས་གྲུབ་ཏུ་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་བསམ་པའོ། །ནམ་མཁའ་ལ་གནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སྟེ། སྟོང་པ་ཉིད་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་མཆོག་ཡིན་གྱི་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །དེ་ལྟར་ནི་དངོས་པོ་རྣམས་གསལ་བ་ཙམ་གྱིས་རང་གི་རང་བཞིན་ཡིན་ཏེ། སྒྲོ་མ་བཏགས་པ་ཉིད་ ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་བརྫུན་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་ཏེ། བློའི་འཁྲུལ་པས་སྒྲོ་བཏགས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་སེམས་ཙམ་ཉིད་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་མཆོག་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་མཐོང་བ་ན་ཡང་དཀར་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་མེད་པ་བཞིན་དུ་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་མཆོག་ཡིན་ཏེ། འཁྲུལ་བའི་རྒྱུ་མཚན་ཐམས་ཅད་ནུབ་པས་དེ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་སྔགས་ཀྱི་ཚུལ་ལ་ཅིའི་ཕྱིར་ལྷའི་སྐུ་ལ་སོགས་པ་བསྒོམས་ཤེ་ན། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཚུལ་ལ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལྔ་བསྒོམས་པས་ཀྱང་ཅི་དགོས། ནམ་མཁའི་གང་ལ་གནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པས་ནི་དེ་རྣམས་ཉིད་ལ་གནས་ཀྱི་དེ་མེད་པར་དེ་མི་མཐོང་ན་གང་ལས་ནམ་མཁའ་རྡོ་རྗེ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བར་བསམས་པའོ། །གང་ནའང་མི་གནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་ལྟར་ནམ་མཁའ་གང་ལ་ཡང་མི་གནས་པ་དེ་བཞིན་དུ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་ངོ༌། །དེ་ནི་འདི་ནི་ཆོས་གང་གིས་ཀྱང་བརྟག་པར་མི་ནུས་སོ་
Chinese
说了行为等等。如果这样想：什么时候虚空金刚安住和生起呢？如果认为那时观修本尊没有意义，那么对于金刚持等等，自己的身语意显现为自己本尊的身语意之相，并且安住和生起于自己的唯心性中，这是回答的意义。仅此就如先前一样，是说了专注于心。说了薄伽梵等等，其中“安住于何处”是指如此见到唯心性时，是安住和依赖于此呢？还是转变成如虚空无垢般的空性呢？如果安住于此，那时此即是胜义谛，既然如此，为何是虚空金刚呢？或者如果安住于空性，那时连本尊的身语意显现也没有，又如何能成就呢？这是所思考的。“安住于虚空”是指安住于如虚空般的空性中，空性是胜义谛，而仅仅是识则不是，这是所要表达的。如此，诸法仅以显现的方式就是自己的自性，因为没有增益。二者的理由是什么呢？那也是虚假的体性，因为是心的错乱所增益的。因此，仅仅是唯心性不是胜义谛，因为见到它时，也如没有白色等相一样显现。二者中空性是殊胜的，因为错乱的所有理由都已消失，所以能见到它。如果这样，那么在密咒的法中，为何要观修本尊身等等呢？在大乘法中，观修五度波罗蜜多又有什么用呢？“虚空安住于何处”是指空性是诸法的法性，因此安住于它们自身，如果没有它就不能见到它们，那么如何是虚空金刚呢？这是所思考的。“不住于任何处”是指如同虚空不住于任何处一样，如虚空般的空性也是如此。因此，这是任何法都无法测度的。
English
Actions and so on were spoken. If one thinks, 'When does the Vajra of Space abide and arise?' If one thinks that meditating on the deity at that time is meaningless, then for Vajradhara and so on, one's own body, speech, and mind appear as the form of one's own deity's body, speech, and mind, and abiding and arising from one's own mind-only nature, this is the meaning of the answer. This much is, as before, speaking of focusing on the mind. The Blessed One and so on were spoken, and 'Where does it abide?' means that when one sees it as mind-only, does one abide and rely on that? Or does it turn into emptiness like the stainless sky? If it abides in that, then that is the ultimate reality, and if so, why is it the Vajra of Space? Or if it abides in emptiness, then there is not even the appearance of the deity's body, speech, and mind, so how can it be accomplished? This is what is being thought. 'Abiding in space' means abiding in emptiness like space, and emptiness is the ultimate reality, but mere consciousness is not, this is what is meant. Thus, things are their own nature merely by appearing, because there is no superimposition. What is the reason for the two? That is also the nature of falsehood, because it is superimposed by the confusion of the mind. Therefore, mere mind-only is not the ultimate reality, because when one sees it, it appears like there is no appearance of white and so on. Of the two, emptiness is supreme, because all reasons for confusion have disappeared, so one can see it. If so, then why meditate on the deity's body and so on in the way of mantra? In the way of the perfections, what is the use of meditating on the five perfections? 'Where does space abide?' means that emptiness is the nature of all phenomena, so it abides in them themselves, and if one cannot see them without it, then how is it the Vajra of Space? This is what is being thought. 'Not abiding anywhere' means that just as space does not abide anywhere, so too is emptiness like space. Therefore, this cannot be measured by any dharma.
Tibetan
ཞེས་བྱ་བ་འདིར་རབ་ཏུ་བསྒྲུབས་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་རང་གི་མཚན་ཉིད་དག་བརྫུན་གྱི་རྣམ་པའི་ཁྱད་པར་ཅན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་དག་ལ་དེ་གནས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་གི་མཚན་ཉིད་སྣང་བ་མེད་པ་ན་སྣང་བའི་ཆོས་གང་ལ་ཡང་མི་གནས་པར་སྣང་བ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ན་ནམ་མཁའ་རྡོ་རྗེའི་རིགས་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་འོ་ན་ཆོས་ཉིད་ཀྱང་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རང་གི་མཚན་ཉིད་དུ་མི་སྣང་ངོ་ཞེ་ན་དེ་ནི་འདོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་ཆོས་མེད་ཆོས་ཉིད་མེད་པར་ནམ་མཁའ་རྡོ་རྗེ་སྣང་སྟེ། རང་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་རྣམས་ནི་དེར་ནུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་གཉིས་ཀྱིས་སྟོང་པ་གསལ་བ་ཙམ་ཉིད་འབའ་ཞིག་དྲི་མ་མེད་པ་མཐའ་ཡས་པའི་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུར་ཆོས་ཐམས་ཅད་དང༌། རང་གི་ལྷའི་སྐུ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ནམ་མཁའ་རྡོ་རྗེ་ལ་སྣང་ཞིང་དེ་ཉིད་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་ཡང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་མཆོག་མཐོང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡང་སྐུ་གཞན་དག་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཡིན་ནོ། །དང་པོར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྣང་བ་མེད་པ་ལ་སེམས་མཉམ་པར་འཇོག་པ་ནི་རྒྱུའི་ རྩ་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནས་ལྷའི་སྐུ་ལ་སོགས་པར་དེ་ཉིད་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནས་དེའི་རང་གི་ལུས་ལ་སོགས་པ་ཉིད་ཡོད་ན་རང་གི་ལུས་ལ་སོགས་པ་ཉིད་དུ་དེ་ལྟར་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནས་དེའི་རང་གི་སེམས་ཙམ་ཉིད་ཡོད་ན་རང་གི་སེམས་ཉིད་དེ་ལྟར་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནས་དེའི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཡོད་ན། དེ་ཉིད་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་མཆོག་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་ནམ་མཁའ་རྡོ་རྗེ་བསྒོམས་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ནི་འདིར་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་མཆོག་ལ་གདམས་པ་ཡིན་ནོ། །ངོ་མཚར་དུ་གྱུར་པ་ནི་སེམས་ལ་དམིགས་པ་ལའོ། །རྨད་དུ་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ནམ་མཁའ་རྡོ་རྗེ་ལའོ། །རང་གི་སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ལ་གནས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ། རང་ཉིད་ཀྱི་སེམས་ཉིད་ཡིན་པས་ན་རང་གི་སེམས་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་སེམས་ཙམ་ཉིད་དུ་མཐོང་བའོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ནི་རང་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ལ་གནས་པ་ནི་སེམས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏེ། འདས་མ་ཐག་པའི་ནམ་མཁའ་རྡོ་རྗེའི་གདམས་ངག་ཐོབ་པའོ། །དེས་སེམས་ཤིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་དུ་བྱེད་པའོ། །ཅང་མི་སྨྲ་བར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངག་གི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པར་རོ། །འདིར་དང་པོར་རྨི་ལམ་རྣམ་པར་དཔྱད་པའི་སྙིང་པོའི་ཚིགས་སུ་བ
Chinese
此即是精进修持。此外，由于自性皆是虚假的形态，因此它并不存在于这些之中。正因如此，当一切法的自性不显现时，显现的法也不存在于任何事物之中，如此显现，这就是虚空金刚的道理。如果说，那么法性也不显现为法性之自性吗？这是所希望的。如此一来，在没有法、没有法性的情况下，虚空金刚显现，因为自相和共相的理由都在其中消失了。因此，仅仅是二元对立的空性显现，如同无垢无垠的虚空一般，一切法以及自己的本尊身等都显现在虚空金刚中，而那正是诸神所见的究竟实相之至高境界。正因如此，法身也圆满了其他身以及一切佛法。首先，将心平等安住于不显现菩提心之上，因为这是因的根本。之后，由于本尊身等显现。之后，如果存在他的自身等，那么他的自身等就会如此显现。之后，如果存在他的唯心，那么他的心就会如此显现。之后，如果存在他的无二空性，那么，这才是究竟实相之至高境界，这就是修持虚空金刚，这是在此对成就之至高境界的教导。奇妙的是专注于心。所谓殊胜，即是虚空金刚。安住于自心之法性，因为是自己之心，所以是自心，即见一切法唯是心而已。它们的法性是自相和共相的空性。安住于此，即是心的等持，获得了刚过去的虚空金刚的教导。以心念之，即是显现。所谓不语，即是没有语言的分别念。在此，首先是梦的辨析之精要偈颂。
English
This is what is thoroughly accomplished. Furthermore, since their own characteristics are indeed distinct forms of falsehood, it does not abide in those. For that very reason, when the self-nature of all phenomena does not appear, it appears that it does not abide in any of the appearing phenomena; thus, it is the reasoning of space vajra. If it is asked, then does the nature of phenomena also not appear as the self-nature of the nature of phenomena? That is what is desired. Thus, space vajra appears without phenomena and without the nature of phenomena, because the reasons for self and general characteristics disappear there. Therefore, only the clarity of emptiness, devoid of duality, appears, like the immaculate and infinite sky, all phenomena and one's own deity body, etc., appear in space vajra, and that itself is the supreme vision of the thusness of the gods. For that very reason, the dharmakaya is also the complete fulfillment of other bodies and all the Buddha's teachings. First, placing the mind equally on the non-appearing mind of enlightenment is the very root of the cause. Then, because the deity's body, etc., appears. Then, if there is his own body, etc., then his own body, etc., will appear as such. Then, if there is only his own mind, then his own mind will appear as such. Then, if there is his non-dual emptiness, then that itself is the supreme thusness, this is the meditation on space vajra, this is the instruction here on the supreme of accomplishment. What is wonderful is focusing on the mind. What is extraordinary is called space vajra. Abiding in the dharmata of one's own mind, because it is one's own mind, it is one's own mind, seeing all phenomena as only mind. The dharmata of those is the emptiness of self and general characteristics. Abiding in that is the samadhi of the mind, having obtained the immediately preceding instruction of space vajra. By thinking of it, it is made manifest. Not speaking at all is without the conceptualization of speech. Here, first, is the essential verse of the analysis of dreams.
Tibetan
ཅད་པ་ནི་མདོ་ཡིན་ལ། དེ་ནས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་རྒལ་བ་ཡིན་ཞིང་དེ་ནས་རྒྱས་པས་ནི་གཞུང་བཙུགས་པ་ཡིན་ལ། དེ་ནས་གདམས་ངག་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྡུས་པའི་དོན་ཡིན་ནོ། །སེམས་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་སེམས་ཀྱང་ཡིན་ལ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དམ་ཚིག་ཀྱང་ཡིན་པས་སེམས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དམ་ཚིག་སྟེ། ཡིད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྣམས་སོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་སྙིང་པོ་ནི་སྟོབས་བརྟན་པར་འགྱུར་བའོ། །དེའི་རྡོ་རྗེ་ནི་མཚན་མའོ། །དེ་རྣམས་འབྱུང་བ་ནི་སྐྱེས་པའོ། །དོན་དེ་གསལ་བར་བྱེད་པས་ལེའུ་ལ་ཡང་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །དོན་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འདི་ལྟར་ལེའུ་འདི་ནི་བསྙེན་པའི་ལེའུ་ཞེས་དངོས་ཀྱི་མིང་ཡིན་པར་རིགས་ཀྱི། བསྒྲུབ་པ་དང་པོ་བསྟན་པས་གཙོ་བོར་གྱུར་པས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གསང་བ་འདུས་པའི་བཤད་སྦྱར་སྙམ་པའི་མེ་ཏོག་ཅེས་བྱ་བ་ལས་ལེའུ་བཅོ་ལྔ་པའོ།། །། ལེའུ་བཅུ་དྲུག་པ། དངོས་གྲུབ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་རྡོ་རྗེ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་བཤད་སྦྱར། བཅུ་དྲུག་པ་ནི་སྒྲུབ་པའི་ལེའུ་ཡིན་པ་དེ་བས་ན་འདིར་སློབ་དཔོན་གྱི་ལས་དང༌། དངོས་གྲུབ་དང༌། བརྟུལ་ཞུགས་དང༌། སྡོམ་པ་ རྣམས་བསྟན་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་བྲིས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཉིད་དུ་ནི་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་སྒྲུབ་པ་དང༌། སློབ་དཔོན་གྱི་བྱ་བ་ཡིན་པ་དེ་བས་ན། དང་པོ་བྲི་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་སྐབས་དབྱེ་བའི་ཕྱིར་དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་དེ་རྣམས་ཀྱི་དམ་ཚིག་སྟེ། གོ་བར་བྱེད་པ་ནི་ལེའུ་བཞི་པ་ལས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཀུན་ཞི་བ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དཀྱིལ་འཁོར་གསོལ་བ་འདེབས་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བཞི་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏེ། །དེས་གསོལ་བ་བཏབ་ནས་སོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་རིན་ཆེན་ཞེས་པ་ལ། དགའ་བ་རྒྱས་པར་བྱེད་པས་ན་རིན་ཆེན་ནོ། །ཉོན་མོངས་པ་ཟད་པར་བྱེད་པས་རྡོ་རྗེ་སྟེ། གཟུགས་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ཉིད་མཆོད་པ་ཡིན་ལ་དེའི་བཀོད་པ་ནི་གང་དག་གིས་ནམ་མཁའ་ཁྱབ་པའི་ཚོགས་སོ། །རྡོ་རྗེ་ཐམས་ཅད་ནི་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་དོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དེ་ཉིད་སེང་གེའི་རྒྱལ་པོ་དང་འདྲ་བས་ན། སེང་གེའི་དམ་ཚིག་གི་རྒྱལ་པོའོ། །དེའི་སོ་སོར་སྤྲོས་པ་དེ་སོ་སོའི་མཚན་མའི་རྣམ་པར་བསྡུས་པས་ནི་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་བཀོད་པ་ནི་བཀོད་པའོ། དེ་ལ་དམིགས་པ
Chinese
凡是“ཅད་པ་”都是经，然后偈颂本身就是越度，然后广说就是建立正文，然后“是诀窍”叫做总结之义。所有心等，心也是，所有一切的誓言也是，所以是所有心的誓言，即意的三摩地等。那些的精华是力量变得稳固。那个的金刚是相。那些的生起是出生。因为阐明那个意义，所以章节也那样称呼。因为那个意义的缘故，像这样这一章是亲近的章节，认为是实际的名称。不是因为开示最初的修法而成为主要。密集金刚的释续名为悦意之花中的第十五章。 第十六章，名为“所有成就之坛城金刚现证菩提”的释续。 第十六是修法之章，因此在此将要开示阿阇黎的事业、成就、苦行和律仪等。其中在所绘的坛城本身中，就是成就的修法和阿阇黎的事业，因此，首先为了区分绘制坛城的次第，所以宣说了“从那以后”等。所有如来之身语意，那些的誓言，为了理解，在第四品中说：“所有如来寂静。”等，是说祈请坛城的四句偈之义。以那些祈请之后。所有如来的金刚宝，因为增长喜悦，所以是宝。因为灭尽烦恼，所以是金刚，即色金刚等。那本身是供养，而它的陈设是以哪些遍布虚空的众。所有金刚就是所有佛和菩萨。那些的坛城本身因为与狮子王相似，所以是狮子誓言之王。它的各个支分，以各个相的形态来摄集，如实安立就是陈设。缘于此。
English
All "cad pa" are sutras, then the verses themselves are transcendence, then extensive explanation is the establishment of the main text, then "is the key instruction" is called the meaning of summary. All minds, etc., are also mind, and all vows are also, so it is the vow of all minds, that is, the samadhi of mind, etc. The essence of those is that power becomes stable. That vajra is the sign. The arising of those is birth. Because it clarifies that meaning, so the chapter is also called that way. Because of that meaning, like this, this chapter is the chapter of closeness, considered to be the actual name. It is not because the initial practice is shown that it becomes the main. The fifteenth chapter in the Tantra of Guhyasamaja named Delightful Flower. Chapter Sixteen, the commentary called "Vajra Manifestation of Complete Enlightenment of the Mandala of All Accomplishments." The sixteenth is the chapter of practice, therefore here the activities of the Acharya, accomplishments, asceticism, and vows, etc., will be shown. Among them, in the drawn mandala itself, is the practice of accomplishment and the activity of the Acharya, therefore, first, in order to distinguish the order of drawing the mandala, therefore, "from then on," etc., are declared. The body, speech, and mind of all Tathagatas, the vows of those, in order to understand, in the fourth chapter it says, "All Tathagatas are peaceful," etc., which means the four verses of requesting the mandala. After requesting with those. The vajra jewel of all Tathagatas, because it increases joy, so it is a jewel. Because it exhausts afflictions, so it is a vajra, that is, the form vajra, etc. That itself is an offering, and its arrangement is with which the assembly pervades the sky. All vajras are all Buddhas and Bodhisattvas. The mandala of those themselves, because it is similar to the lion king, so it is the king of the lion vow. Its individual parts, gathered in the form of individual signs, the actual establishment is the arrangement. Meditate on this.