Tibetan
གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འདིས་བལྟར་སྣང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་བལྟར་མི་སྣང་བ་སྟེ། ནམ་མཁའ་ལ་ནི་གཟུགས་ཅན་གྱི་རྫས་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ནམ་མཁའ་དང་འདྲ་བ་ཉིད་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་ཞིང་བལྟར་མི་སྣང་བ་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། གཅིག་དང་དུ་མའི་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བའི་གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་དང་སྐྱེ་མཆེད་བཅུ་དང་ཁམས་བཅུ་པོ་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་ཉིད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །གལ་ཏེ་གཞན་གྱི་སེམས་ལ་སོགས་པ་གཟུང་བ་ཡོད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། ཇི་ལྟར་སྣང་བ་ནི་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཇི་ལྟར་ཡོད་པ་ཉིད་ནི་མི་སྣང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་དག་ཀྱང་གཟུང་བ་མ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ནི་སྐྱོན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འཛིན་པ་མེད་པར་སྟོན་པའི་ཕྱིར། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། སྟོང་པ་ཉིད་དུ་གསུངས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་འདི་ལྟ་སྟེ། དཔེར་ན་མདོ་སྡེ་གཞན་དག་ཏུ་རབ་ཏུ་གྲགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྒྱས་པ་དེ་མདོར་བསྡུས་ནས་ལུས་དང་ངག་དང་སེམས་ཀྱི་དམ་ཚིག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དེ་བཞིན་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །ཅི་འདྲ་བ་ཞིག་ཅེ་ན། ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྗེས་སུ་སོང་བ་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ངོ་བོ་ཉིད་གཅིག་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་ལྟར་གཟུང་བ་དེ་དང་དེའི་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་དེ་བཞིན་དུ་འཛིན་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་ཀྱང་སྟོང་སྟེ། གཟུང་བ་མེད་ན་འཛིན་པ་ཡང་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འཛིན་པའི་རང་བཞིན་གང་གིས་ཤེ་ན་གང་ལྷག་མར་གྱུར་པའི་ཕུང་པོ་བཞི་དང་ཁམས་བརྒྱད་དང་སྐྱེ་མཆེད་བཅུ་གཉིས་སོ། །དེ་ལྟར་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པར་བྱེད་པས་ན་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྟེ། དེ་ཡང་དོན་གྱི་རང་གི་ངོ་བོ་ཙམ་འཛིན་པ་ཡིན་ལ། དོན་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་འཛིན་པའི་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཚོར་བ་དང་འདུ་ཤེས་དང་འདུ་བྱེད་དག་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་གཞན་གང་ཞིག་ལུས་ན་གང་གིས་དེ་ངོ་བོ་ཉིད་གཅིག་པ་ཡིན་སྙམ་པ་ལ་དེའི་ཕྱིར་འདི་ལྟ་སྟེ་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། གསལ་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་སེམས་འདི་ཉིད་ནི་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་གཉིས་སུ་རྟོག་པའི་བག་ཆགས་ཀྱིས་བསླད་པའི་ཕྱིར་གཉིས་མེད་ཀྱང་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པར་བྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། རྨི་ལམ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གཞུང་འདི་ཙམ་གྱིས་ནི་སེམས་ལ་དམིགས་པ་
Chinese
无色之故。因此，眼识以此无可见之故，是不可见，因为虚空是无色之物的特征。如是者，当知一切法如同虚空一般，无色且不可见，因为远离一和多的自性的色蕴、十处和十界，并非真实存在。若说因为存在可取之外境之心等。 因为显现如何，即是无有，存在如何，即是不可见，如是彼等亦非可取，如此则无过失。为了显示无有能取，故说“薄伽梵”等。凡是所说的空性，即是如此，譬如其他经部中广为人知的，将一切广大的法，简略归纳为身语意的誓言之真实性，应当如是了知。如何知晓呢？即是随顺一切，因为存在于一切法中。本体一者，即是说，如何所取以彼之自性为空，如是能取之自性亦为空，因为无有所取，则能取亦不应理。以何为能取之自性呢？即是剩余的四蕴、八界和十二处。如是即是识，故名为了别识，其亦是仅执取境之自性，以及执取彼境之差别的，心所生的受、想和行。如是，因为无有所取和能取之自性，则剩余的自性为何，以何而言其是本体一呢？为此故说，此即是心之本体。此具有明性的心，从无始以来，因为被二取习气所染污，故虽无二，却显现为二之相，如梦等一般。此乃其义。仅以此论典，则心有所缘
English
It is because it is formless. Therefore, this eye consciousness is invisible because it has no appearance of being seen. Because the sky is characterized by the absence of material objects. The meaning of "likewise" is that all dharmas should be known to be formless and invisible, just like the sky, because the aggregates of form, the ten sense bases, and the ten realms, which are devoid of the nature of one and many, are not truly existent. If it is said that there are graspable objects such as the minds of others. Because how it appears is non-existent, and how it exists is invisible, so those are also not graspable, and thus there is no fault. To show that there is no grasper, the Blessed One and others spoke. Whatever is said to be emptiness is like this: for example, in other sutras, all the widely known and extensive dharmas are briefly summarized into the suchness of the vows of body, speech, and mind, and should be understood as such. How is it known? It is in accordance with everything, because it exists in all dharmas. The one essence means that just as what is grasped is empty of its own nature, so too is the nature of the grasper empty, because if there is nothing to be grasped, then there should be no grasper. What is the nature of the grasper? It is the remaining four aggregates, eight realms, and twelve sense bases. Thus, it is consciousness, hence it is called discriminating consciousness, which only grasps the self-nature of the object, and the feelings, perceptions, and formations that arise from the mind, which grasp the distinctions of that object. Thus, since there is no nature of what is grasped and what grasps, what other nature remains, by which it is said to be one essence? Therefore, it is said that this is the essence of mind. This mind, which has the characteristic of clarity, has been defiled by the habitual tendencies of dualistic grasping since beginningless time, so although it is non-dual, it appears as dualistic, like dreams and so on. This is its meaning. With just this treatise, the mind has an object
Tibetan
ལ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སེམས་ཙམ་ཉིད་ཅེས་སྣང་བ་ཅི་འདྲ་བ་ཡིན་པ་དེ་རབ་ཏུ་བསྒྲུབས་པ་ཡིན་ནོ། །ནམ་མཁའི་རྡོ་རྗེར་སྣང་བ་ཅི་འདྲ་བ་ཡིན་པ་དེ་རབ་ཏུ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་ལུས་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ལུས་དང་ངག་དང་སེམས་ཀྱི་ཁམས་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྣང་བའི་ལུས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་ཏེ། ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་འདི་ནི་གཉིས་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ནམ་མཁའི་ཁམས་ནི་རང་བཞིན་ཏེ། དག་པའི་ནམ་མཁའོ། །དེ་དག་གཉི་ག་ཡང་གཉིས་སུ་མེད་ཅིང་ གཉིས་སུ་དབྱེར་མེད་པ་སྟེ། ཁྱད་པར་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཆོས་ཀྱི་རང་གི་མཚན་ཉིད་རྣམས་ནི་གཉིས་པོ་བརྫུན་པའི་མཚན་མའོ། །ཁྱད་པར་ཉིད་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །འདི་ཙམ་གྱིས་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་གི་མཚན་ཉིད་དུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་རབ་ཏུ་འགྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ཉིད་ཀྱང་མཚན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རབ་ཏུ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ལ་འདི་ལྟ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་ཕྱིར་རོ། །ནམ་མཁའི་ཁམས་ལ་གནས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་གནས་པའོ། །ཇི་ལྟར་ན་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་ཡིན་ཞེ་ན། དཔེར་ན་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། འདས་མ་ཐག་པ་ཉིད་དུ་ཇི་ལྟར་རབ་ཏུ་བསྒྲུབས་པའོ། །ཇི་ལྟར་དེ་རྣམས་དེ་ལ་གནས་ཤེ་ན། ནམ་མཁའ་དང་འདྲ་བའི་ཚད་མེད་པ་དང་རྟག་པ་དེའི་ནང་དུ་ཚད་ཡོད་པ་དང་། མི་རྟག་པ་དེ་རྣམས་འདུས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སོ། །འདོད་པའི་ཁམས་ལ་སོགས་པ་ལ་གནས་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་ནང་དུ་འདུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཚད་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། རྟག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལས་ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན། ཆོས་གང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །རྟག་པར་མི་ནུས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྟན་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ལ། བརྟན་པར་ནུས་པ་ནང་དུ་འགྱུར་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དཔེར་ན་ཁར་གཞོང་གིས་རྒྱ་ཤུག་གི་འབྲས་བུ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །གང་གི་ཕྱིར་འགའ་ཞིག་ལྟར་ཡང་བརྟན་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་འགའ་ཞིག་གི་ཡང་ཆོས་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་མཇུག་བསྡུ་བ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་མཚན་ཉིད་ཅན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཆོས་མ་ཡིན་པ་དེ་བས་ན་རང་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་དག་གིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་གང་གིས་སྤྲོས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཐམས་ཅད་ནུབ་པའི་དྲི་མ་མེད་པ་ནམ་མཁའི་རྡོ་རྗེ་ལ་སྣང་ངོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །ནམ་མཁའ་རྡོ་རྗེ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱང་མ་ཡིན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱང་མ་ཡིན་པ་དེ་བས་ན་འདི་བསྒོམས་པས་ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ནམ་མཁའི་རྡོ་རྗེ་ཉིད་དེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སོ། །དཔེར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་ལྟར་རབ་ཏུ་གྲགས་པའི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་དེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཡིན་ཞེ་ན། གང་གི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དོ། །དེ་རྣམས་འབྱུང་བ་ནི་བསྐྱེད་པའོ། །རྡོ་རྗེའི་གནས་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའི་གོ་འཕང་སྟེ། བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་པོ། །དེ་བྱེད་པ་ནི་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་སྟེ། རྒྱུ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་དམིགས་པ་ཅན་གྱི་སེམས་མ་ཡིན་ནམ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ནམ་མཁའི་རྡོ་རྗེ་ཡིན་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དོན་དམ་པར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ནི་ལུས་ལ་སོགས་པ་ལ་དམིགས་པ་ཅན་མ་ཡིན་ཏེ། འཁྲུལ་པ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་སྐུ་དང་གསུང་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གཟུང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐུགས་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འཛིན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐུ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རིག་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་དང་སྤྲུལ་པ་ཅན་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་དག་པའི་འཇིག་རྟེན་པ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཙོ་བོའི་བྱང་ཆུབ་མ་ཡིན་ནོ། །དམིགས་པ་དང་བཅས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱང་གཙོ་བོ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ཐུགས་ལ་བཞག་ནས། ཆོས་གང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ལ། ཆོས་གང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཀྱི་རྒྱུན་རྣམ་པར་བྱང་བར་གནས་གྱུར་པའོ། །ཁམས་གསུམ་ན་མི་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཆོས་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པ་ཀུན་དུ་རྟོག་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ཐམས་ཅད་ནི་ཁམས་གསུམ་པ་ཡིན་ལ། དེ་ལ་མི་གནས་པ་ནི་དེའི་རྒྱུ་མཚན་དུ་མི་གནས་པ་སྟེ། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ས་བོན་ནི་དེར་འཕགས་པའི་ལམ་གྱིས་ཡོངས་སུ་ཟད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་སྐྱེ་བ་མེད་དེ་ཞེས
Chinese
因此，一切法的真实性仅仅是唯心，这已经被充分证实了。为了充分证实显现为空中的金刚是什么，所以宣说了“身体”等。身体、语言和心意的界限是显现一切法的有情众生的自性，这个圆满成就的自性是空性的。虚空的界限是自性，是清净的虚空。这两者也是无二且无分别的，没有差别，这就是它的意思。法的自相是两种虚假的相。它的意思是，不是以差别本身来圆满成就的。仅凭这些就能充分证实一切法不是以自相存在的。为了充分证实法性也不像相那样存在，所以宣说了“薄伽梵”等，而“因此”就是为了那个缘故。安住于虚空界限，就是安住于如同虚空般的法界。如果问怎样才像虚空一样呢？宣说了“例如”，这是如何立即充分证实的。如果问它们如何安住于其中呢？因为有限的和无常的那些都聚集在如同虚空般的无限和恒常的里面。而那也是法界。不住于欲界等，是因为没有聚集在里面，因为是无限的，并且是恒常的。如果问那会变成什么呢？宣说了“什么法”等。“不能恒常”的意思是不能稳固，因为能够稳固的具有内在变化的特征，例如用盘子装着的印度楝树的果实。因为无论如何也不能稳固，所以将要显示无论如何也不是法性。因此，用“因此”等来作总结，因为不是像相那样具有特征的法，因此一切法都不是以自
English
Therefore, the suchness of all dharmas is only mind, which has been fully proven. In order to fully prove what appears as a vajra in the sky, "body" and so on were spoken. The realms of body, speech, and mind are the nature of sentient beings in whom all dharmas appear, and this perfectly accomplished nature is emptiness. The realm of space is nature, it is pure space. Both of these are also non-dual and indivisible, there is no difference, that is its meaning. The self-characteristics of dharmas are two false appearances. It means that it is not perfectly accomplished by difference itself. By this alone, it is fully proven that all dharmas do not exist with their own characteristics. In order to fully prove that dharmata also does not exist like characteristics, "Bhagavan" and so on were spoken, and "therefore" is for that reason. Abiding in the realm of space is abiding in the dharmadhatu like space. If asked how it is like space, "for example" was spoken, how it is immediately fully proven. If asked how they abide in it, because the finite and impermanent ones are all gathered in the infinite and constant like space. And that is also the dharmadhatu. Not abiding in the desire realm and so on is because they are not gathered inside, because they are infinite and constant. If asked what will become of that, "what dharma" and so on were spoken. "Cannot be constant" means cannot be stable, because what can be stable has the characteristic of internal change, for example, the fruit of the neem tree in a plate. Because it cannot be stable in any way, it will be shown that it is not dharmata in any way. Therefore, "therefore" and so on are used to conclude, because it is not a dharma with characteristics like appearance, therefore all dharmas are not with self-
Chinese
是无自性的。应如是理解：无自性者，以何所生的所有理由都已止息，无垢的虚空金刚显现。虚空金刚既非菩提，亦非菩提心，因此修习此法有何作用？世尊等如是说。 所谓“如此”，即是虚空金刚本身，也就是菩提心。所谓“譬如”，即是如何广为人知的大乘。为何它是菩提心？因为它是所有如来之智慧，即所有佛法。它们的出现，即是生起。金刚之位，即是大金刚持之果位，也就是无上菩提。成办它，即是获得，也就是“因”之义。诸佛之身、语、意，不是有对境之心吗？为何它是虚空金刚？因此才说“菩提心”等，真实义中，菩提心不是以身体等为对境，因为它是无错乱之体性。诸佛之身语亦非存在，因为是无所取的。意亦非存在，因为是无所执的。以身等为所缘的识之体性的身语意，诸佛之圆满报身和化身，凡是属于真实的世间者，都是分别的自性，因此不是主要的菩提。具有对境的菩提心也不是主要的，应如是铭记于心。于所说“何法”等中，所谓“何法”，即是心之相续完全清净而转依之处。所谓“不住于三界”，即是一切遍计的自性，并非完全清净的杂染法都是三界之法。不住于此，即是不住于彼之因，因为一切杂染之法的种子，都已在此被圣道完全断尽。于此无生，即是说
English
It is without self-nature. It should be understood as follows: the one without self-nature, all reasons for what is born have ceased, and the stainless vajra of space appears. The vajra of space is neither bodhi nor bodhicitta, so what is the use of practicing this? The Blessed One and others said as follows. What is called "like this" is the vajra of space itself, which is bodhicitta. What is called "for example" is how the widely known Mahayana is. Why is it bodhicitta? Because it is the wisdom of all Tathagatas, that is, all the Buddha's teachings. Their appearance is arising. The vajra position is the state of the great Vajradhara, which is the unsurpassed bodhi. Accomplishing it is obtaining, which is the meaning of "cause." Are the body, speech, and mind of the Buddhas not minds with objects? Why is it the vajra of space? Therefore, it is said "bodhicitta" and so on. In the true sense, bodhicitta is not an object of the body and so on, because it is the nature of non-confusion. The body and speech of the Buddhas do not exist because they are ungraspable. Mind also does not exist because it is unapprehendable. The body, speech, and mind of the nature of consciousness with body and so on as objects, the complete enjoyment body and emanation body of the Buddhas, all that belongs to the real world, are the nature of discrimination, so they are not the main bodhi. Bodhicitta with objects is also not the main one, and should be kept in mind. In what is said "what dharma" and so on, what is called "what dharma" is the place where the mind stream is completely purified and transformed. What is called "not abiding in the three realms" is that all the nature of pervasive calculation, which is not completely pure defilement, is the dharma of the three realms. Not abiding in this means not abiding in the cause of it, because the seeds of all defiled dharmas have been completely exhausted here by the noble path. There is no birth in this, which means