Tibetan
་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ཉིད་དུ་མངོན་དུ་བསྡུས་པའོ། །འདོད་པ་ལ་ཉེ་བར་སྤྱོད་པའི་ཉེ་བར་བསྟན་པ་རྣམས་ཀྱི་མཐར་བརྗོད་པར་རིགས་ན་ཅིའི་ཕྱིར་འཛིན་པའི་མཐར་བསྟན་ཞེ་ན། སྦྱོར་བའི་ཡན་ལག་བཞི་པ་རྫོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། སེམས་ཀྱི་རིན་པོ་ཆེ་ལ་བསྟན་པར་མ་གྱུར་གྱི་བར་དུ་དེ་ཉིད་ལ་གནས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །བརྟན་ནས་ནི་སྦྱོར་བའི་ཡན་ལག་དྲུག་ཏུ་བྱས་ཏེ་དེ་ལ་ཡན་ལག་ལྔ་པ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཉིས་ཀྱིས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། རྗེས་སུ་དྲན་པར་བྱེད་པས་ན་རྗེས་སུ་དྲན་པ་སྟེ་གསལ་བར་ཤེས་པའོ། །རྒྱུ་དང་ཡུལ་དང་དུས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་དྲན་པ་ནི་རྗེས་སུ་དྲན་པའོ། །རྒྱུ་ནི་རིན་པོ་ཆེ་བརྟན་པར་གྱུར་པ་སྟེ། དེའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དེ་ནི་དེ་ལས་སྐྱེས་ཤིང་དེ་དང་འདྲ་བར་ཕྲ་བའོ། །ཡུལ་གྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ནི་སྤྲོ་བའི་སྦྱོར་བས་སྣ་ཚོགས་པར་ཁྱབ་པའོ། །དུས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ནི་བརྟན་པར་གྱུར་པས་སོ། །དེ་ཉིད་ནི་སྦྱོར་བ་སྟེ་རྒྱུན་ཏུ་སྦྱོར་བའོ། །བསྒོམས་པས་ནི་ཡང་དང་ཡང་གོམས་པར་བྱེད་པ་སྟེ། མང་པོ་རྣམས་ཀྱང་རིགས་ཀྱིས་ན་གཅིག་གི་ཚིག་ཡིན་ནོ། །སྦྱོར་བས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་ཏོ། །བསྒོམ་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྒོམ་པར་བྱ་ བས་སོ། །ཅི་སྟེ་རྗེས་སུ་དྲན་པས་བྱང་ཆུབ་གང་ཐོབ་ཅེ་ན། སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ་གང་གིས་སྐུ་ལ་སོགས་པའི་རྡོ་རྗེ་གསུམ་མི་ཕྱེད་པའི་རྡོ་རྗེ་ཅན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རྗེས་སུ་དྲན་པའི་སྔོན་དུ་ལྷག་པར་བྱ་བའི་རིག་མ་སྦྱར་བ་དང་དབང་པོ་གཉིས་སྦྱང་བ་དང་འོད་ཀྱིས་བརྒྱན་པ་རྣམས་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བུད་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གཟུགས་ལྡན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འོད་བཟང་པོ་དང་བཅས་པའི་དབྱིངས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའོ། །མདངས་བཟང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁ་དོག་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་སྟེ་དབྱིབས་དང་ཁ་དོག་ཏུ་ལྡན་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་ནི་བསྐྱེད་པའོ། །དེའི་གནས་ནི་རྒྱུ་སྟེ་དེ་ཡང་འདིར་སྤྱན་མའི་ཚུལ་གྱི་རྣལ་འབྱོར་དང༌། རིགས་ལྔས་དགང་བ་དང་པདྨ་དང་ནོར་བུ་སྦྱང་བའོ། །ཕྱོགས་གཞན་གསུངས་པ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི་བཙུན་མོའི་མཆོག་སྟེ་རིག་པ་ཆེན་མོ་སེམས་བརྟན་པར་གྱུར་པས་བསྒོམས་པའི་རིག་པ་དང་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་སྟེ། དེ་ཡང་དེ་ལས་གཞན་དང་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དང་ཡོན་ཏན་མཚུངས་པའི་སྟེང་དུ་སྐྱོན་མེད་པའོ། །ཡི་གེ་ཧཱུཾ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ངང་གི་སྒྲས་ནི་ཨཱཿ་ཡང་གཟུང་བར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་ཧཱུཾ་གིས་པདྨ་དམར་པོ་འདབ་མ་བརྒྱད་པར་རོ། །ཨཱཿ་ཡིས་ནི་དེའི་ཟེའུ་འབྲུ་གྲུབ་གསུམ་མུ་ཏིག་གི་རྡོག་མ་ལྟ་བུ་ནོར་བུ་དང་འཚམ་པའི་བུ་ག་ཅན་ནོ། །ཡང་ཧཱུཾ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་རྡོ་རྗེ་དམར་པོ་ཐམས་ཅད་རྩེ་མོ་ཤིན་ཏུ་འབར་བའོ། །དེའི་རྩེ་མོ་ནི་ནོར་བུ་མུ་ཏིག་གི་རྡོག་མ་ལྟར་དཀར་པ་ཨོཾ་གྱིས་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །ཕཊ་ནི་མདོག་སེར་པོ་སྟེ་གཉི་གའི་བུ་གར་ཁུ་བ་དགག་པའི་དོན་དུའོ། །འཁོར་ལོ་ལ་སོགས་པ་སྤྲོ་བའི་ཕྱིར་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཁུ་བའོ། །འབར་བཅས་ཟླ་འོད་བཞིན་དུ་དཀར། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དཀར་ཞིང་བསིལ་བའི་འོད་དང་ལྡན་པའོ། །དེ་ནས་ཅི་ཞིག་བྱ་ཞེ་ན། སངས་རྒྱས་རྗེས་སུ་དྲན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དམིགས་ཀྱིས་དཀར་བའི་བདུན་པ་སྟེ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་དེ་ལས་སོ། །ཇི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་དྲིས་ནས་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ལན་སྟོན་པར་མཛད་པའོ། །འདིར་སངས་ རྒྱས་ལ་སོགས་པའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་སྒྲ་ནི་མཚན་མ་ལ་གཟུང་བར་བྱའོ། །ཁ་ཅིག་ཏུ་ནི་ལྷ་ཉིད་དོ། །ཆོས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་པདྨའོ། །རྡོ་རྗེ་ནི་རྡོ་རྗེ་ཉིད་དོ། །བདག་ནི་རྡོ་རྗེ་པདྨར་ལྡན། །ཞེས་འོག་ནས་འབྱུང་བ་དེ་འདི་དག་ཀུན་ལ་སྦྱར་བར་བྱ་སྟེ་པདྨ་དང་ལྡན་པའི་རྡོ་རྗེ་སྟེ་བདུན་པའི་དོན་གྱི་གཉིས་པ་ཡིན་ནོ། བྷ་ག་ནི་པདྨའི་ལྟེ་བའོ། །ལིང་ག་ནི་སེམས་ཀྱི་རིན་པོ་ཆེའོ། །གཞག་པ་ནི་དེ་ལ་བསྟན་པར་གྱུར་པའོ། །སངས་རྒྱས་གཟུགས་ནི་གཏི་མུག་གི་མཚན་མ་འཁོར་ལོ་ཕྲ་མོ་སྟེ། རིན་པོ་ཆེ་ལས་འཛེག་པའི་འོད་དུ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །དེ་ལས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྲིན་ཏེ་སྤྲོ་བའི་རིམ་གྱིས་ལུས་གཉིས་འོད་ཀྱིས་ཁྱབ་པར་བཀང་ལ་བ་སྤུའི་རྩེ་མོའི་ཚོགས་ཀྱི་བུ་ག་ལས་འཁོར་ལོའི་ཚོགས་ནམ་མཁའ་ཁྱབ་པར་སྤྲོ་བར་བྱ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཆོས་ནི་འདོད་ཆགས་རྡོ་རྗེའོ། །དེ་ཉིད་རྡོ་རྗེ་ཆོས་ནི་དེའི་མཚན་མ་པདྨ་ཕྲ་མོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ནི་ཞེ་སྡང་རྡོ་རྗེ་སྟེ། རྡོ་རྗེ་ཕྲ་མོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རིགས་ནི་ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེ་སྟེ། རིགས་གསུམ་པོ་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་ནི་སངས་རྒྱས་ཏེ་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་གཟུགས་ནི་རལ་གྲི་ཕྲ་མོའོ། །ཁྲོ་བོ་ནི་གཙུག་ཏོར་ཆེན་པོའོ། །ཁྲོ་བོའི་
Chinese
名为“即于彼处显现摄持”。如果说，对于趋近欲望的趋近指示，在最后述说即可，为何要在执持的最后指示呢？为了使结合的第四支圆满。为了在尚未指示心之珍宝前，安住于彼处。稳固之后，则成为结合的六支，其中第五支，为了以两颂诗句指示随念，故说“忆念佛陀”等。忆念之故，是为随念，即是明晰了知。随顺因、境、时的忆念，即是随念。因是珍宝稳固，随顺于彼，即是从彼所生，且如彼一般微细。随顺境，即是以喜悦的结合而遍布种种。随顺时，即是由于稳固。彼即是结合，即是恒常结合。修习，即是再三串习，众多之法，以种类而言，则是一个词。所谓“结合”，是与“将证得菩提”相连。所谓“修习”，即是应修习之故。若问随念能证得何种菩提？则说“身语意等”，意指以身等三金刚，成为不可分割之金刚持之义。为了在随念之前，特别指示结合明妃，以及清净二根，以及以光明庄严等，故说“女子”等。所谓“具形”，即是具有妙好的光明，以及圆满的界。所谓“妙好光泽”，即是圆满的颜色，即是具有形状和颜色，即是对彼如此称呼。加持，即是生起。彼之处所是因，彼处也是此处眼女之瑜伽，以及五部圆满，以及清净莲花和珍宝。宣说了其他方面，所谓“如来”等，即是毗卢遮那佛的殊胜明妃，即是大明妃，以心稳固而修习的明妃和等入。
English
The name means "manifestly gathering in that very place." If it is said that for the approximation instruction of approaching desire, it is appropriate to state it at the end, why is it instructed at the end of holding? In order to perfect the fourth branch of union. In order to abide in that very place until the jewel of the mind is shown. After stabilizing, it becomes the six branches of union, and the fifth branch is to indicate remembrance with two verses, so it is said "remembering the Buddha" and so on. Because of remembering, it is remembrance, that is, clearly knowing. Remembrance that follows cause, object, and time is remembrance. The cause is the stable jewel, and following it is born from it and is subtle like it. Following the object is to be spread in various ways by the union of joy. Following the time is due to stability. That is the union, that is, the constant union. Meditation is to practice again and again, and many dharmas are one word in terms of type. The so-called "union" is connected with "will attain enlightenment." The so-called "meditation" is because it should be practiced. If you ask what kind of enlightenment can be attained by remembrance? It is said "body, speech, and mind, etc.", which means that with the three vajras of body, etc., it becomes the meaning of the indivisible Vajradhara. In order to specifically instruct the union of the vidyādhara, the purification of the two roots, and the adornment with light, etc., before the remembrance, it is said "woman" and so on. The so-called "having form" is having excellent light and a perfect realm. The so-called "excellent luster" is a perfect color, that is, having shape and color, that is what it is called. Blessing is arising. Its place is the cause, and that place is also the yoga of the eye-woman here, as well as the perfection of the five families, and the purification of the lotus and the jewel. Other aspects are declared, the so-called "Tathagata" and so on, that is, the excellent consort of Vairocana Buddha, that is, the great vidyādhara, the vidyādhara and samāpatti cultivated with a stable mind.
Chinese
又，于此之上，与彼平等安住，且于功德相同之上，无有缺失。所谓“字 ஹூྃ （藏文ཧཱུྃ，梵文天城体हूँ，梵文罗马拟音hūṃ，汉语字面意思：吽）”者，以“ང”之音，亦应执取“ཨཱཿ”（藏文ཨཱཿ，梵文天城体आः，梵文罗马拟音āḥ，汉语字面意思：阿）”。于此，以ཧཱུྃ（藏文ཧཱུྃ，梵文天城体हूँ，梵文罗马拟音hūṃ，汉语字面意思：吽）作红色八瓣莲花。以ཨཱཿ（藏文ཨཱཿ，梵文天城体आः，梵文罗马拟音āḥ，汉语字面意思：阿）作其花蕊，如三颗圆润的珍珠，具有与宝珠相称的孔隙。又，以彼ཧཱུྃ（藏文ཧཱུྃ，梵文天城体हूँ，梵文罗马拟音hūṃ，汉语字面意思：吽）作红色金刚，一切顶端皆极炽燃。其顶端如珍珠般洁白，应以ཨོཾ་（藏文ཨོཾ，梵文天城体ॐ，梵文罗马拟音oṃ，汉语字面意思：嗡）观想。ཕཊ་（藏文ཕཊ，梵文天城体फट्，梵文罗马拟音phaṭ，汉语字面意思：啪）为黄色，意为遮止二者孔隙中的精液。为生起轮等，即是智慧之精液。“具焰如月光般白”者，意为具有洁白而清凉的光芒。此后应如何行？提及忆念佛陀等。所谓“于此”者，乃以观想为洁白的第七者，即从彼忆念而生。所谓“如何”者，乃自问自答。此处，佛等诸尊之声应执取为相。于某些情况，即是本尊。所谓“法”者，乃莲花。所谓“金刚”者，即金刚本身。“我具金刚莲花”，下文将述及，应将此应用于一切，即具有莲花之金刚，乃第七者之第二义。བྷ་ག་（藏文བྷ་ག་，梵文天城体भग，梵文罗马拟音bhaga，汉语字面意思：bhaga）乃莲花之中心。ལིང་ག་（藏文ལིང་ག་，梵文天城体लिंग，梵文罗马拟音liṅga，汉语字面意思：林伽）乃心之珍宝。གཞག་པ་（藏文གཞག་པ་，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思：）乃于彼显现。佛之形象乃愚痴之相，即微细之轮，应观想为从珍宝中升起之光芒。由此生起佛之云，即以生起之次第，二身充满光明，从毛孔之聚集中，生起轮之聚，遍布虚空，此乃其义。法乃贪欲之金刚。彼即金刚法，乃其相，即微细之莲花之义。金刚萨埵乃嗔恚之金刚，即微细之金刚之义。种姓乃智慧之金刚，为摄集三种姓之故，彼即是佛，乃智慧之故。其形象乃微细之剑。忿怒尊乃大顶髻王。忿怒尊之
English
Furthermore, in addition to that, it is without fault in being equally engaged with that and in being equal in qualities. As for the letter Hūṃ (藏文ཧཱུྃ，梵文天城体हूँ，梵文罗马拟音hūṃ，汉语字面意思：Hum), the sound of "nga" should also include Āḥ (藏文ཨཱཿ，梵文天城体आः，梵文罗马拟音āḥ，汉语字面意思：Ah). In that case, Hūṃ (藏文ཧཱུྃ，梵文天城体हूँ，梵文罗马拟音hūṃ，汉语字面意思：Hum) becomes a red lotus with eight petals. Āḥ (藏文ཨཱཿ，梵文天城体आः，梵文罗马拟音āḥ，汉语字面意思：Ah) becomes its pistil, like three round pearls, with holes suitable for jewels. Again, that same Hūṃ (藏文ཧཱུྃ，梵文天城体हूँ，梵文罗马拟音hūṃ，汉语字面意思：Hum) becomes a red vajra, all of whose tips are extremely blazing. Its tip, which is white like a pearl, should be meditated upon with Oṃ (藏文ཨོཾ，梵文天城体ॐ，梵文罗马拟音oṃ，汉语字面意思：Om). Phaṭ (藏文ཕཊ，梵文天城体फट्，梵文罗马拟音phaṭ，汉语字面意思：Phat) is yellow in color, meaning to prevent the semen from entering the two holes. For the sake of expanding the wheel and so on, it is the semen of wisdom. "White with flames like moonlight" means having white and cool light. What should be done after that? It mentions remembering the Buddha and so on. "In that case" means the seventh, which is visualized as white, comes from that remembrance. "How" means asking oneself and then showing the answer oneself. Here, the sound of the deities such as the Buddha should be taken as a sign. In some cases, it is the deity itself. "Dharma" means the lotus. "Vajra" means the vajra itself. "I have vajra and lotus," which will be mentioned below, should be applied to all of these, meaning the vajra with the lotus is the second meaning of the seventh. Bhaga (藏文བྷ་ག་，梵文天城体भग，梵文罗马拟音bhaga，汉语字面意思：Bhaga) is the center of the lotus. Liṅga (藏文ལིང་ག་，梵文天城体लिंग，梵文罗马拟音liṅga，汉语字面意思：Linga) is the jewel of the mind. Gzhag pa (藏文གཞག་པ་，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思：) is what is shown on it. The form of the Buddha is a sign of delusion, a subtle wheel, which should be meditated upon as light rising from a jewel. From that arises the cloud of the Buddha, that is, in the order of expansion, the two bodies are filled with light, and from the pores of the collection of hair tips, a collection of wheels expands to fill the sky, that is the meaning. Dharma is the vajra of desire. That itself is the vajra dharma, its sign is the meaning of a subtle lotus. Vajrasattva is the vajra of hatred, meaning the subtle vajra. Lineage is the vajra of wisdom, and because it gathers the three lineages, that itself is the Buddha, because it is wisdom. Its form is a subtle sword. The wrathful one is the great crown. The wrathful one's