Tibetan
་གདན་ལ་གནས་པའི་སྣ་ཚོགས་པ་བསམས་ལ་ཤེས་པ་དང་ཤེས་བྱ་དེ་དག་ཐ་དད་ཀྱི་སྦྱོར་བ་དང་བྲལ་བས་གདན་སྣ་ཚོགས་པ་དག་དབྱེར་མེད་པའི་ངེས་པར་བྱའོ། །དེའི་རྗེས་ལ་སྣ་ཚོགས་པའི་གདན་ཟླ་བ་ལས་ཟླ་བ་དང་ཉི་མའི་རྣམ་པ་གཟུགས་དང་སྒྲ་དང་དྲི་དང་རོ་དང་རེག་བྱ་རྣམས་རིམ་བཞིན་དུ་རྡོ་རྗེ་ནོར་བུའི་སྒོ་ནས་བྱུང་བས་པདྨའི་ནང་དུ་དབུས་དང༌། ཤར་དང༌། ལྷོ་དང་ནུབ་དང་བྱང་གི་ཆ་རྣམས་སུ་བཀོད་ལ། སྣ་ཚོགས་པ་ཉིད་ལ་སངས་རྒྱས་ལྔའི་སྔགས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཨོཾ་ཧཱུཾ་སྭཱ་ཨཱཿཧཱ། ཞེས་བྱ་བ་རྣམས་སྤྲོས་ཏེ། །དེ་དག་ཏུ་བཀོད་ནས་རིམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རང་རང་ལ་རྟག་པ་དང་མི་བསྐྱོད་པ་དང༌། རིན་ཆེན་དབང་པོ་དང༌། ངག་གི་དབང་ཕྱུག་དང༌། དོན་ཡོད་གྲུབ་པ་རྣམས་རང་གི་རིགས་མཐའ་ཡས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་འོངས་ཏེ་བསྟིམ་མོ། །དེ་ལྟར་དཀྱིལ་འཁོར་ལྔའི་བདག་ཉིད་ཇི་སྲིད་འདོད་ཀྱི་བར་དུ་བསྒོམ་མོ། །དེའི་རྗེས་ལ་སྣ་ཚོགས་པའི་རང་གི་གདན་ལ་སངས་རྒྱས་ལྔའི་གདན་ལྔ་བསྡུ། བདག་ཉིད་ལ་ནི་སངས་རྒྱས་ལྔ་པོ་བསྡུ་བ་འདི་ནི་སོ་སོར་སྡུད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཡན་ལག་དང་པོའོ། །དེའི་རྗེས་ལ་སྣ་ཚོགས་པ་ལས་པང་མོའི་ལྟེ་བའི་གྲྭ་གསུམ་དུ་འཁོར་ལོ་དང་པདྨ་དང་རྡོ་རྗེ་རྣམས་སྤྲོས་པ་ནི་བསམ་གཏན་དང་པོ་རྟོག་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་དབུས་སུ་རལ་གྲི་སྤྲོ་བ་ནི་བསམ་གཏན་གཉིས་པ་དཔྱོད་པ་ཞེས་བྱའོ། །མཚན་མ་བཞིའི་ལྟེ་བ་རྣམས་སུ། ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུཾ་ཧཾ་ཞེས་བྱ་བའི་དགའ་མ་རྣམས་སྤྲོ་བ་ནི་བསམ་གཏན་གསུམ་པ་དགའ་བ་ཞེས་བྱའོ། །དེའི་རྗེས་ལ་རལ་གྲིའི་སྙིང་པོའི་ལྟེ་བར་དགའ་མ་རྣམས་བསྡུས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཐིག་ལེ་ཕྲ་མོ་མུ་ཏིག་གི་རྡོག་མ་ལྟ་བུར་གང་བ་བསམ་པ་ནི་བསམ་གཏན་བཞི་པ་བདེ་བ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེའི་རྗེས་ལ་མཚན་མ་བསྡུས་པ་ལས་བྱུང་བའི་མེ་ནང་དུ་ཆུད་ པའི་སེམས་ཀྱི་ཐིག་ལེ་བསམ་པ་ནི་བསམ་གཏན་ལྔ་པ་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། འདི་ནི་བསམ་གཏན་ལྔ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡན་ལག་གཉིས་པའོ། །དེའི་རྗེས་ལ་སྣ་ཚོགས་པ་གདན་དང་བཅས་པ་བྱུང་སྟེ་བདེ་བའི་ཐིག་ལེ་དང་སེམས་ཀྱི་ཐིག་ལེ་ནང་དུ་ཆུད་པའི་རིན་ཆེན་ཆེན་པོར་བསྡུས་པའི་སྦྱོར་བ་ཡུངས་ཀར་ལྟར་ཕྲ་བ་བསྐྱེད་ལ། ཨོཾ་དྷརྨ་དྷཱ་ཏུ་སྭ་བྷཱ་ཝ་ཨཱཏྨ་ཀོ྅ཧཾ། ཞེས་བྱ་བའི་སྔགས་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པོ། །དེ་ནས་གྱེན་དུ་དྲངས་ཏེ་སྣའི་རྩེ་མོར་བཞག་ལ་བསྒོམ་པ་འདི་ནི་སྲོག་དང་རྩོལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ཡན་ལག་གསུམ་པའོ། །དེ་ནས་སྙིང་གར་ཟླ་བ་ལ་རང་
Chinese
思维安住于座上的种种，了知能知与所知，由于远离彼等各别的结合，故应确信种种座即是无别。其后，从种种座的月亮中，月亮和太阳的形相，色、声、香、味、触等，依次从金刚宝门中生出，安布于莲花内的中央、东方、南方、西方和北方的方位上。在种种座自身上，展开五佛的咒语形相，嗡、吽、梭哈、阿、哈（藏文：ཨོཾ་ཧཱུཾ་སྭཱ་ཨཱཿཧཱ། 梵文天城体：，梵文罗马拟音：oṃ hūṃ svā āḥ hā，汉语字面意思：嗡 吽 梭哈 阿 诃）。将它们安布于彼等之中，如次第般，恒常者、不动者、宝生部主、语自在和不空成就，与各自的无量眷属一同前来，融入其中。如是观修五部坛城之自性，直至所欲。其后，在种种座的自身座上，收摄五佛的五座。于自身收摄五佛，此乃名为各自收摄之第一支。其后，从种种座的阴道莲蓬中央的三棱中，展开轮、莲花和金刚，此乃名为第一禅定有伺。于彼等中央展开宝剑，此乃名为第二禅定有寻。于四处脉的中央，展开嗡、阿、吽、杭（藏文：ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུཾ་ཧཾ་，梵文天城体：，梵文罗马拟音：oṃ āḥ hūṃ haṃ，汉语字面意思：嗡 阿 吽 杭）等喜母，此乃名为第三禅定喜乐。其后，思维于宝剑心要的中央，从收摄喜母中生出的微细明点，充满如珍珠之团，此乃名为第四禅定安乐。其后，思维从收摄诸相中生出的，处于火中的心之明点，此乃名为第五禅定一心。此乃名为第五禅定之第二支。其后，种种座与座一同生起，生起安乐明点和心之明点处于其中的，汇聚成大宝的结合，细如芥子。以嗡 达玛 达都 梭巴瓦 阿玛 郭杭（藏文：ཨོཾ་དྷརྨ་དྷཱ་ཏུ་སྭ་བྷཱ་ཝ་ཨཱཏྨ་ཀོ྅ཧཾ།，梵文天城体：，梵文罗马拟音：oṃ dharma dhātu svabhāva ātmako'haṃ，汉语字面意思：嗡 法界 自性 我是）之咒语加持之。之后，向上提引，置于鼻尖而观修，此乃名为命和勤作之第三支。之后，于心间月亮上，自身
English
Thinking of the various things that are on the seat, knowing the knowable and what is to be known, since they are free from the combination of those different things, one should definitely ascertain that the various seats are inseparable. After that, from the moon of the various seats, the shapes of the moon and the sun, form, sound, smell, taste, and touch, arise sequentially from the vajra-jewel gate, and are arranged in the center, east, south, west, and north parts within the lotus. On the various seats themselves, the forms of the mantras of the five Buddhas, oṃ hūṃ svā āḥ hā (藏文：ཨོཾ་ཧཱུཾ་སྭཱ་ཨཱཿཧཱ། 梵文天城体：，梵文罗马拟音：oṃ hūṃ svā āḥ hā，汉语字面意思：嗡 吽 梭哈 阿 诃), are expanded. Arranging them in those places, as is the order, the constant one, the immovable one, the jewel lord, the lord of speech, and the one who accomplishes meaning, together with their own infinite retinue, come and are absorbed into them. In this way, meditate on the nature of the mandala of the five families until desired. After that, on the seat of the various things, gather the five seats of the five Buddhas. Gathering the five Buddhas into oneself, this is the first limb called gathering separately. After that, from the various things, in the three triangles of the center of the vulva, expand the wheel, lotus, and vajra, which is called the first contemplation, conceptualization. In the center of those, expand the sword, which is called the second contemplation, analysis. In the centers of the four marks, expand the joyful mothers called oṃ āḥ hūṃ haṃ (藏文：ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུཾ་ཧཾ་，梵文天城体：，梵文罗马拟音：oṃ āḥ hūṃ haṃ，汉语字面意思：嗡 阿 吽 杭), which is called the third contemplation, joy. After that, thinking of the subtle bindu that arises from gathering the joyful mothers in the center of the essence of the sword, filling it like a pearl, which is called the fourth contemplation, bliss. After that, thinking of the mind-bindu that arises from gathering the marks, being immersed in fire, which is called the fifth contemplation, one-pointedness of mind. This is the second limb called the five contemplations. After that, the various things arise together with the seat, and the combination of the bliss-bindu and the mind-bindu being immersed within, gathered into a great jewel, as fine as a mustard seed, is generated. Bless it with the mantra oṃ dharma dhātu svabhāva ātmako'haṃ (藏文：ཨོཾ་དྷརྨ་དྷཱ་ཏུ་སྭ་བྷཱ་ཝ་ཨཱཏྨ་ཀོ྅ཧཾ།，梵文天城体：，梵文罗马拟音：oṃ dharma dhātu svabhāva ātmako'haṃ，汉语字面意思：嗡 法界 自性 我是). Then, drawing it upwards, placing it on the tip of the nose and meditating, this is the third limb called life and effort. After that, on the moon in the heart, oneself
Tibetan
གི་སྔགས་བསམས་ལ་དེའི་ཐིག་ལེར་རིན་ཆེན་ཕྲ་མོ་ཕབ་སྟེ། དེ་ཉིད་དུ་ངེས་པ་བསྒོམས་ལ་དེ་ནས་རང་གི་སྔགས་ལ་རབ་བསྔགས་བསྟིམས་ཏེ་སྐུ་ཕྲ་མོའི་རིན་ཆེན་ཕྲ་མོ་ལ་བརྟག་པར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཨཱཿ་བསྟིམས་པས་ནི་གསུང་གི་ཕྲ་མོ་ལའོ། །ཧཱུཾ་བསྟིམས་པས་ནི་ཐུགས་ཀྱི་ཕྲ་མོ་ལའོ། །དེའི་རྗེས་ལ་རྡོ་རྗེ་གསུམ་པོ་དབྱེར་མེད་པའི་རང་གི་སྔགས་ཀྱི་གསང་བ་གསུམ་པོ་བསྡུས་པའི་རིན་ཆེན་ཕྲ་མོ་ལ་གཟུད་པར་བྱ་སྟེ། ཇི་སྲིད་དུ་དེ་ཉིད་དུ་སེམས་བརྟན་པར་གྱུར་གྱི་བར་དུ་གཟུང་བ་འདི་ནི་འཛིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡན་ལག་བཞི་པ་སྟེ། ཇི་སྲིད་དུ་ཙ་ན་ཀའི་འབྲུ་ཙམ་ལ་བརྟན་པར་མ་གྱུར་གྱི་བར་དུ་ནི་ཡན་ལག་བཞི་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་སྦྱོར་བ་བྱ་ལ། བརྟན་པའི་མཚན་མ་ཉེ་བར་ཐོབ་ནས་ནི་ཡན་ལག་དྲུག་པ་རྫོགས་པར་བྱའོ། །ཅི་སྟེ་བརྟན་པར་གྱུར་ན་སེམས་ཀྱི་རིན་པོ་ཆེ་རྡོ་རྗེ་ནོར་བུར་ཕབ་ལ་དེ་ལས་བྱུང་བའི་འོད་ཀྱི་ཐིག་ལེ་པདྨའི་ནང་དུ་ཕྱུང་བ་ལས་འཁོར་ལོ་ཕྲ་མོར་སྤྲུལ་ཏེ་སྐུ་གཉིས་དང་ནམ་མཁའི་ངོས་ཁྱབ་པའི་འཁོར་ལོ་ཕྲ་མོ་སྤྲོས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་རྗེས་སུ་དྲན་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་པདྨ་སྤྲོས་པ་ནི་ཆོས་རྗེས་སུ་དྲན་པའོ། །རྡོ་རྗེ་སྤྲོས་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་རྗེས་སུ་དྲན་པའོ། །རལ་གྲི་སྤྲོས་པ་ནི་རིགས་རྗེས་སུ་དྲན་པའོ། །དེ་ནས་གཙུག་ཏོར་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བ་ཡིད་ཀྱིས་བཀུག་སྟེ་བདག་ཉིད་ལ་བཅུག་ནས་རིན་པོ་ཆེར་བསྡུས་ཏེ། རིན་པོ་ཆེ་དེ་ཉིད་ལས་དེའི་འཁོར་ལོ་སྤྲོས་པ་ནི། ཁྲོ་བོ་རྗེས་སུ་དྲན་པའོ། །དེ་ཉིད་ལས་འོད་ཀྱི་ཐིག་ལེ་རྣམས་ལས་དེ་ཉིད་དུ་མཚན་མ་ལྔ་སྤྲོས་ཏེ། དབུས་སུ་ནི་འཁོར་ལོ་སེར་པོའོ། །ལྷག་མ་རྣམས་ནི་ངོས་བཞི་རུ་སྤྲུལ་ལ་དེ་རྣམས་ སྤྲོས་པ་ནི་དམ་ཚིག་རྗེས་སུ་དྲན་པ་སྟེ། འདི་ནི་རྗེས་སུ་དྲན་པ་དྲུག་ཅེས་བྱ་བ་ཡན་ལག་ལྔ་པའོ། །དེ་ནས་སེམས་ཀྱི་རིན་པོ་ཆེ་སྙིང་གའི་སྔགས་ཀྱི་ཐིག་ལེར་དྲངས་ཏེ་གཞག་ལ་ནམ་མཁར་སྤྲོས་པའི་མཚན་མ་རྣམས་འོད་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་ཏེ། རིན་པོ་ཆེ་ཕྲ་མོའི་ནང་དུ་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་གདན་གྱི་རྣམ་པ་ལྟར་ཡུན་རིང་དུ་བསྒོམ་པ་འདི་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་བྱ་བའི་ཡན་ལག་དྲུག་པའོ། །ལྡང་བའི་དུས་སུ་ནི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདི་ལྔས་སྨོན་ལམ་གདབ་པར་བྱ་སྟེ། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་སྐུ་གང་ཡིན། །ཕུང་པོ་ལྔ་ཡིས་རབ་ཏུ་གང༌། །སངས་རྒྱས་སྐུ་ཡི་རང་བཞིན་པས། །བདག་ཀྱང་དེ་དང་འདྲ་བར་ཤོག །རྡོ་རྗེ་ཆོས་ཀྱི་གསུང་གང་ཡིན
Chinese
思维其咒语，并在其明点上降下微小的珍宝。于此之中坚定地禅修，然后将极赞融入自己的咒语中，并观察微细身之珍宝。同样，融入ཨཱཿ（藏文，梵文天城体：आः，梵文罗马拟音：āḥ，汉语字面意思：啊）中，即是语之微细。融入ཧཱུཾ་（藏文，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）中，即是意之微细。此后，将无别的金刚三者，即自己咒语所摄的三密，融入珍宝微细之中。如是，直至心于其中稳固，此执持即是所谓的第四支。直至如鹰嘴豆般稳固，都应修习此第四支之结合。当稳固之相临近时，则应圆满第六支。若已稳固，则将心之珍宝降为金刚宝，并从中取出光之明点，从莲花中取出，化为微细轮，显现遍布二身与虚空之微细轮，即是随念佛。同样，显现莲花，即是随念法。显现金刚，即是随念金刚。显现宝剑，即是随念部族。然后，以意迎请顶髻转轮王，融入自身，聚为珍宝。从彼珍宝中显现其轮，即是随念忿怒尊。从彼光之明点中，显现五种相。中央为黄色轮。其余则化为四面，显现彼等，即是随念誓言。此即是所谓的六随念，第五支。然后，将心之珍宝引至心间咒语之明点，安住，并将显现于虚空之相聚为一光之坛城。于珍宝微细之中，如转轮王之座般长久禅修，此即是所谓的禅定，第六支。起座之时，应以这五偈发愿：诸佛之身为何？五蕴圆满充盈。以诸佛身之自性，愿我也与之相同。金刚法之语为何？
English
Think of its mantra, and drop a tiny jewel on its bindu. Meditate firmly on it, then merge the praise into your own mantra, and examine the jewel of the subtle body. Likewise, merging with Āḥ (藏文，梵文天城体：आः，梵文罗马拟音：āḥ，汉语字面意思：Ah), is the subtle of speech. Merging with Hūṃ (藏文，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：Hum), is the subtle of mind. After that, the three inseparable vajras, that is, the three secrets gathered by your own mantra, should be inserted into the tiny jewel. Thus, until the mind becomes stable in it, this holding is called the fourth limb. Until it is as stable as a chickpea, the union of that fourth limb should be practiced. When the sign of stability is near, then the sixth limb should be perfected. If it has become stable, then the jewel of the mind is lowered into the vajra jewel, and from it the bindu of light is taken out, and from the lotus it is transformed into a subtle wheel, manifesting the subtle wheel that pervades the two bodies and the face of the sky, which is the recollection of the Buddha. Similarly, manifesting the lotus is the recollection of the Dharma. Manifesting the vajra is the recollection of the Vajra. Manifesting the sword is the recollection of the family. Then, inviting the Crown Wheel-Turning King with the mind, inserting it into oneself, and gathering it into a jewel. From that jewel, manifesting its wheel is the recollection of the Wrathful One. From those bindus of light, manifesting the five signs in it. In the center is the yellow wheel. The rest are transformed into four faces, manifesting them, which is the recollection of the samaya. This is called the six recollections, the fifth limb. Then, the jewel of the mind is drawn to the bindu of the mantra in the heart, and placed there, and the signs manifested in the sky are gathered into a single mandala of light. Meditating for a long time in the tiny jewel, like the form of the seat of the Wheel-Turning King, this is called meditation, the sixth limb. At the time of rising, these five verses should be used to make aspirations: What is the body of all the Buddhas? It is completely filled with the five aggregates. By the nature of the body of the Buddhas, may I also become like it. What is the speech of the Vajra Dharma?