Tibetan
ས་ཀྱི་ཆའི་བྱེ་བྲག་དམིགས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ་བྱེ་བྲག་མེད་པ་ལ་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཆ་ཤས་རྣམས་ཀྱང་སོ་སོར་གཅིག་ཏུ་མི་རུང་བས་ཆ་ཤས་མེད་པའི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་འབའ་ཞིག་གནས་གྲང༌། དེ་ཡང་ཡོངས་སུ་བསྐོར་བའི་རྡུལ་རྣམས་ཀྱིས་ཕྱོགས་གཅིག་ནས་སྦྱོར་དུ་མི་རུང་སྟེ། ཆ་ཤས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཀྱང་མི་རུང་སྟེ་རྡུལ་ཕྲ་མོ་རྣམས་གཅིག་ལ་གཅིག་ཞུགས་པས་རི་ལ་སོགས་པ་ཡང་རྡུལ་ཕྲ་མོའི་ཚད་ཙམ་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་སྣམ་བུ་ལ་སོགས་པ་འདི་དག་གཅིག་ཀྱང་མ་ཡིན་ལ་དུ་མ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ་དེའི་ཕྱིར་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་འདི་དག་རྡུལ་ཕྲ་མོར་བ་ཤིག་ན། ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་ གཅིག་དང་དུ་མ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་སློབ་དཔོན་དབྱིག་གཉེན་གྱི་ཞལ་སྔ་ནས། དྲུག་གིས་ཅིག་ཅར་སྦྱར་བས་ན། །ཕྲ་རབ་རྡུལ་ཆ་དྲུག་ཏུ་འགྱུར། །དྲུག་པོ་དག་ནི་གོ་གཅིག་ན། །གོང་བུ་རྡུལ་ཕྲན་ཙམ་དུ་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཇི་ལྟར་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ཕྱི་རོལ་དུ་ཁས་བླངས་པ་ལ་སྐྱོན་བརྗོད་པ་འདི་དག་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་མཚུངས་ཏེ། ཐལ་བར་གྱུར་པ་ལ་བྱེ་བྲག་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བྱེ་བྲག་ཙམ་གྱིས་ནི་ཅིར་ཡང་མི་འགྱུར་རོ། །ཇི་སྟེ་དོན་གྱི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ནི་ཕྱོགས་དྲུག་ནས་བསྐོར་བ་ཡིན་ལ་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྡུལ་ཕྲ་མོ་ནི་ཕྱོགས་བཞི་པའོ་ཞེ་ན། ཆ་ཤས་དང་བཅས་པར་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་དེས་ཀྱང་ཅིར་ཡང་མི་འགྱུར་རོ། །གཅིག་དང་དུ་མ་ལས་མ་གཏོགས་པའི་དངོས་པོ་ཕུང་པོ་གསུམ་པ་གཞན་དག་ཀྱང་མེད་པས་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་འདི་དག་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་དངོས་པོ་དང་ནང་གི་དངོས་པོར་མ་གྲུབ་པ་བརྫུན་པ་ཉིད་དོ། །གཞན་ཡང་འདི་ནི་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་འདི་དག་ཅིག་ཅར་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཡིན་ལ། ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དེ་ཡང་རིག་པ་དང་གསལ་བ་དང་སྣང་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། གསལ་བ་དེ་ནི་མྱོང་བ་དང་བདག་ཉིད་གཅིག་པ་ཉིད་ཡིན་ལ། གསལ་བ་དང་གསལ་བ་མ་ཡིན་པར་འགལ་བའི་ཕྱིར་དང་གསལ་བ་ནི་གསལ་བ་ཁོ་ནའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མྱོང་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ལ། དེ་ལྟར་གསལ་བ་ཙམ་ཡིན་ཡང་བག་ཆགས་ཀྱིས་དཀྲུགས་པའི་དབང་གིས་མེད་དུ་ཟིན་ཀྱང་གང་ཞིག་གིས་བདག་ཉིད་དུ་སྣང་སྟེ། བདག་ཉིད་དེ་དག་ནི་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་གཞན་གྱིས་མ་བཞག་པ་དང༌། བཞག་པ་ཡང་དག་པ་དང་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པ་ཡང་ཡིན་ཏེ། གསལ་བ་ནི་གཞན་གྱིས་བཞག་པ་མ་ཡིན་པའི་
Chinese
地的部分不可能成为特殊，因为与没有差别相违背。同样，各个部分也不能各自成为一体，因此只有无分微尘存在。而且，被完全包围的微尘不能从一个方向结合，因为没有部分。也不能被所有方向结合，因为微尘相互进入，山等也会变成微尘的大小。因此，棉布等这些既不是一个也不是多个，因此，如果蓝色等这些被分析成微尘，那么外境是不存在的，因为远离一和多。对此，世亲论师曾说：“六者同时结合时，极微分成六部分，如果六者在同一处，聚合物变得像微尘。”正如对承认蓝色等外境所作的这些责难，对于自性的蓝色等识也同样适用，因为在成为微尘方面没有差别。事物和识的差别并不能改变什么。如果说事物的极微是被六个方向包围的，而识的微尘是四个方向的，那么因为同样具有部分，所以也不能改变什么。除了一个和多个之外，没有其他的第三种物体聚合，因此蓝色等这些未成立为外境和内境，是虚假的。此外，这蓝色等是同时体验的，体验也就是觉、明、显现，明是与体验本体相同，因为明与不明是相违背的，并且明只是明的自性。是体验的自性，这样仅仅是明，也由于习气的扰动，即使消失，也会以某种自性的方式显现，那些自性依次为非他立、遍计所执和依他起，因为明是非他立的。
English
The parts of the earth cannot become distinct, because it contradicts the absence of distinction. Likewise, the individual parts cannot each become one, therefore only partless atoms exist. Moreover, the atoms that are completely surrounded cannot be joined from one direction, because they are partless. Nor can they be joined from all directions, because the atoms would interpenetrate each other, and mountains, etc., would become the size of atoms. Therefore, these cloths, etc., are neither one nor many, and therefore, if these blue things, etc., are analyzed into atoms, then external objects do not exist, because they are separate from one and many. In this regard, Master Vasubandhu said, "When six are joined simultaneously, the subtle atom is divided into six parts. If the six are in the same place, the aggregate becomes like a tiny atom." Just as these criticisms are made against the acceptance of external blue, etc., they also apply to the blue, etc., of the nature of consciousness, because there is no difference in becoming atoms. The mere difference between things and consciousness does not change anything. If it is said that the atom of things is surrounded by six directions, while the atom of consciousness has four directions, then because they equally possess parts, that also does not change anything. Since there is no other third aggregate of things other than one and many, these blue things, etc., are not established as external objects and internal objects, and are false. Furthermore, these blue things, etc., are experienced simultaneously, and that experience is called knowledge, clarity, and appearance, and that clarity is the same as the nature of experience, because clarity and non-clarity are contradictory, and clarity is only the nature of clarity. It is the nature of experience, and thus, even if it is only clarity, it appears as a certain self due to the disturbance of habits, even if it disappears. Those selves are, in order, non-other-established, completely imputed, and dependent arising, because clarity is non-other-established.
Tibetan
ཕྱིར་བརྫུན་པར་མི་རུང་ངོ༌། །གསལ་བ་དེ་ཡང་གསལ་བ་གཞན་གྱིས་བཞག་པས་གསལ་བ་མ་ཡིན་ཏེ་ཐུག་པ་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་གསལ་བ་འདི་ནི་རང་གི་བདག་ཉིད་ཀྱི་མངོན་སུམ་གྱི་ཚད་མ་ཡིན་ཏེ་གཞན་གྱིས་བཞག་པ་ནི་ནམ་མཁའ་ལ་སྒྲའི་ཚོགས་སྣང་བ་བཞིན་འཁྲུལ་པས་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གསལ་བ་ལ་གནོད་པར་བྱེད་པ་མེད་པ་དང་དེ་ལས་ལྷག་པའི་ཚད་མ་འཇིག་རྟེན་ན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྔོན་པོ་ ལ་སོགས་པ་ལ་ནི་གནོད་པ་ཡོད་པ་ཁོ་ན་སྟེ། འདི་ལྟར་སྔོན་པོ་དང་སེར་པོ་དང་དཀར་པོ་དང་ལྗང་གུ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཕན་ཚུན་སྤངས་ཏེ་སྣང་བས་ན་གཅིག་མ་ཡིན་ལ་དེའི་བདག་ཉིད་སྣང་བ་གཅིག་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་དུ་མ་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྟེ་དེའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་དང་འདྲ་བར་གསལ་བ་ཡང་ཐ་དད་དོ་ཞེ་ན། དེ་དག་བདག་ཉིད་སོ་སོར་མྱོང་བའི་ཕྱིར་ལྷན་ཅིག་མྱོང་བ་མེད་པས་ཐམས་ཅད་ལ་གཅིག་ཏུ་མྱོང་བ་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ནི་གཅིག་དང་དུ་མ་དང་བྲལ་བས་བརྫུན་པ་ཡིན་ཏེ་ནམ་མཁའི་ངོས་ལ་སྣང་བའི་སྐྲའི་ཚོགས་བཞིན་ནོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང་དོན་འདི། །ཇི་ལྟར་མེ་ལོང་ལ་ནི་གཟུགས། །གཅིག་དང་གཞན་པ་རྣམས་སྤངས་པ། །སྣང་ཡང་དེ་ན་ཡོད་མ་ཡིན། །དེ་བཞིན་དངོས་རྣམས་ངོ་བོ་ཉིད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །འདི་ལྟར་གཞན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཅིག་ལ་ལྟོས་པ་སྟེ་དུ་མའོ། །དངོས་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དོ། །ངོ་བོ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དངོས་པོའི་མཚན་ཉིད་དེ་སྔོན་པོའི་ལམ་ལ་སོགས་པའོ། །གཞན་ཡང་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་གསལ་བ་ལས་ཐ་དད་དམ་འོན་ཏེ་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་ཇི་སྟེ་ཐ་དད་པ་ཡིན་ན་ནི་དེ་མི་སྣང་བར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་ན་ནི། དེ་རྣམས་གསལ་བའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པས་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པའམ་དེ་ཡང་དེ་རྣམས་དང་ཐ་མི་དད་པས་དུ་མར་གྱུར་པ་དེས་ན་ལྷན་ཅིག་མྱོང་བ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་གསལ་བ་ལས་ཐ་དད་པ་དང༌། ཅིག་ཤོས་ཀྱི་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བས་མེ་ལོང་གི་ནང་དུ་བྱུང་བའི་གཟུགས་བརྙན་བཞིན་དུ་བརྫུན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཡང༌། ཇི་ལྟར་མེ་ལོང་ལ་ནི་གཟུགས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཕྱོགས་འདི་ལ་ནི་གཅིག་དང་གཞན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐ་དད་པ་དང་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པའོ། །ཇི་སྟེ་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་འདི་དག་ལྷན་ཅིག་མྱོང་བའི་ཕྱིར་གཅིག་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ་ཐ་
Chinese
因此，不应该是虚假的。那个显现也不是由其他的显现所安立的显现，因为那样会陷入无穷的过失。因此，这个显现是自性的现量，因为由他者安立就像虚空中显现声音的集合一样是错误的。正因为如此，显现没有损害，而且世间没有比这更殊胜的量。蓝色等等则完全有损害。比如，蓝色、黄色、白色和绿色等等的体性互相舍弃而显现，因此不是一，而且它的自性与一个显现相违，因此也不是多。如果说，因为是它的自性，所以和它一样，显现也是不同的，那么，因为它们各自体验自性，所以没有同时体验，因此会陷入对一切都没有统一的体验。因此，蓝色等等因为远离一和多，所以是虚假的，就像虚空表面显现的毛发集合一样。薄伽梵也说了这个道理：如镜中之像，离一与异，显现却非有，事物之自性。这里所说的“异”是指相对于一的多。“事物”是指唯识自性的所有法。“自性”是指事物的体性，即蓝色之路等等。此外，蓝色等等与显现是他体还是非他体呢？如果是他体，那么它就不会显现。如果不是他体，那么，它们是显现的自性，因此变成了一，或者它也与它们无异，因此变成了多，这样就没有同时体验。因此，蓝色等等与显现是他体，并且远离另一方的自性，所以就像镜子中出现的影像一样是虚假的。因此也说了：如镜中之像。等等。对于这一方来说，一和异是指他体和非他体。如果说，因为这些蓝色等等是同时体验的，所以是一，那么，不是的，
English
Therefore, it should not be false. That manifestation is not a manifestation established by another manifestation, because that would lead to the fault of infinite regress. Therefore, this manifestation is the self-nature's direct perception, because being established by others is mistaken, like the appearance of a collection of sounds in the sky. Precisely because of this, there is no harm to manifestation, and there is no more excellent valid cognition in the world than this. Blue and so on definitely have harm. For example, the characteristics of blue, yellow, white, and green, and so on, appear by mutually abandoning each other, so they are not one, and because their self-nature contradicts a single appearance, they are also not many. If you say that because it is its self-nature, the manifestation is also different like it, then because they each experience their own self-nature, there is no simultaneous experience, so it would follow that there is no unified experience of everything. Therefore, blue and so on are false because they are separated from one and many, like a collection of hairs appearing on the surface of the sky. The Bhagavan also said this meaning: Like an image in a mirror, separated from one and other, it appears but is not there; likewise, the self-nature of things. Here, "other" refers to the many relative to one. "Things" refers to all phenomena of the nature of mere consciousness. "Self-nature" refers to the nature of things, such as the path of blue and so on. Furthermore, are blue and so on different from manifestation or not different? If they are different, then they will not appear. If they are not different, then they are the nature of manifestation, so they become one, or it is also not different from them, so it becomes many, so there is no simultaneous experience. Therefore, blue and so on are different from manifestation, and because they are separated from the nature of the other, they are false like the image appearing in a mirror. Therefore, it is also said: Like an image in a mirror. And so on. For this side, one and other refer to different and not different. If you say that because these blue and so on are experienced simultaneously, they are one, then no,