Chinese
通过修习生起种子，是菩提心的进入。从中摧毁一切障碍，是菩提的证悟，为此而宣说：菩提心是极回向，菩提行是金刚大。如此。宣说了赞叹心之秘密。所谓如来等，心是了悟如是性而显明，与三世诸佛相关联。清净是自性，因为垢染是暂时的缘故。为此，与方便和智慧相结合的种子。所取诸法融入，故为持身。能取诸法融入，故为持心。语融入，故为持语。成为金刚持，故为持金刚。如此现证菩提，以偈颂显示，是佛陀菩提极显示。所有这些都是菩提心的状态，因此四句偈颂也都加上了菩提心的词语。如果任何大乘中，以如是性、真实之边、无相、胜义、法界、法性等词语所表达的意义是什么呢？是空性。它是不变的，故称为如是性。如同食物中吃水一样，以如是之词显示确定执取，因为恒常是如是性之故。真实是彼性，即如是性。边是顶端，因为没有比它更殊胜的彼性，故称此为真实之边。显现为不真实的，是错乱，对其所显现的，是其相，因为它作为对境的缘故。与此相反的是无相，因为不是错乱之境的缘故。它被称为无相。殊胜是超越世间的智慧，因为这是它的对境，故称此为胜义。法是圣者们的法，因为是卓越的缘故。以它为所缘，它们得以产生，因为是诸法之因，故称此为法界。它是所有法
English
Generating the seed through practice is the entry into Bodhicitta. Destroying all obscurations from it is the realization of Bodhi, for which it is said: Bodhicitta is the supreme dedication, Bodhicitta conduct is the great Vajra. Thus. Praises to the secret of the mind are spoken. The so-called Tathagata, etc., the mind is clear by realizing suchness, and is related to the Buddhas of the three times. Purity is nature, because defilements are temporary. Therefore, it is with the seed of the perfect union of skillful means and wisdom. Because the grasped dissolves, it is holding the body. Because the grasper dissolves, it is holding the mind. Because speech dissolves, it is holding speech. Because it becomes Vajra-holder, it is holding Vajra. Such manifest enlightenment of Bodhi, showing in verses, is the Buddha's supreme display of Bodhi. All of these are the state of Bodhicitta, therefore, all four verses also have the word Bodhicitta added. If in any Mahayana, what is the meaning expressed by the words suchness, true limit, signless, ultimate meaning, Dharmadhatu, Dharmata, etc.? It is emptiness. It is unchanging, therefore it is called suchness. Just as eating water as food, the word "such" shows definite grasping, because it is always suchness. Truth is that very nature, that is suchness. Limit is the supreme, because there is no other that is more excellent than it, therefore this is called the true limit. Appearing as untrue is delusion, and what appears to it is its sign, because it is the object. The opposite of that is signless, because it is not an object of delusion. It is called signless. Supreme is the wisdom that transcends the world, because this is its object, therefore this is called the ultimate meaning. Dharma is the Dharma of the noble ones, because it is excellent. Because they arise by focusing on it, and because it is the cause of all Dharmas, this is called the Dharmadhatu. It is all Dharmas.
Tibetan
་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཉིད་ཅེས་ཀྱང་བརྗོད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་ནི་གང་དུ་བརྟག་པའི་ཕྱིར་སེམས་ཀྱི་སྐྱེ་བ་ནི་གསལ་བར་སྣང་བ་ཙམ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་རྩིག་པ་ཞིག་པས་ནམ་མཁའ་ལ་སོགས་པའི་སྐྱེ་བ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་གང་ཞིག་ཅེ་ན་དེར་ཡང་སེམས་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་བྱ་སྟེ། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་སྟེ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ལ་སོགས་པ་མདོར་བསྡུས་ཏེ་རྣམ་པར་གཞག་པ་གང་ཡིན་ཞེ་ན། བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། སྟོང་ཉིད་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །གཉིས་ཀྱི་སྟོང་པ་གང་ཡིན་པ་དེའོ། །གཉིས་པ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་པས། །དེ་ནི་ཐམས་ཅད་རོ་གཅིག་ཉིད། །སྟོང་པ་ཉིད་ཕྱིར་དངོས་པོ་འང་མིན། །དེ་རྣམས་དངོས་ཕྱིར་དངོས་མེད་མིན། །ལུས་དངོས་ཡིན་ཕྱིར་གཞན་མ་ཡིན། །མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ནི་གཞན་མ་མིན། །སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་རྟག་པའི་ཕྱིར། །ནམ་མཁའི་བྱུང་བ་བཞིན་དེ་བརྗོད། །དེ་ཡི་བརྗོད་བྱས་བསྒོམས་པ་ལས། །ཉེ་བར་བརྗོད་པ་ཀུན་རྫོབ་ཡིན། །སྤྲོས་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས། །དྲི་མ་རྩ་ནས་བཏོན་གྱུར་པས། །གློ་ བུར་དྲི་མ་ཟད་པ་ན། །རང་བཞིན་དག་ཅེས་དག་པ་ཡིན། །གལ་ཏེ་ཕྱི་རོལ་དོན་མེད་ན། །སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་འདི་དག་ཇི་ལྟར་སྣང་བར་འགྱུར་ཞེ་ན། །བག་ཆགས་ཀྱི་སྟོབས་ལས་སྐྱེས་པའི་མི་བདེན་པའི་དོན་གྱི་དོན་དུ་སྣང་སྟེ་རྨི་ལམ་གྱི་ཤེས་པ་བཞིན་ནོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང༌། ཇི་ལྟར་བྱིས་པས་རྣམ་བརྟགས་པའི། །དོན་ཕྱིར་དེ་ནི་ཡོད་མ་ཡིན། །བག་ཆགས་ཀྱིས་ནི་དཀྲུགས་པའི་སེམས། །དོན་དུ་སྣང་བར་འགྱུར་བ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། བག་ཆགས་ཀྱིས་དཀྲུགས་པ་ནི་ཉམས་པར་བྱས་པའོ། །ཇི་སྟེ་འདི་དག་ཤེས་པ་ཉིད་ཡིན་གྱི་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་མ་ཡིན་པར་གལ་ཤེས་ཏེ། རྨི་ལམ་གྱི་ཤེས་པ་ཉིད་དོན་དེ་དང་དེར་སྣང་བ་བཞིན་དུ་སད་པ་ཉིད་ན་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་དོན་ཉིད་སྣང་བ་ཡིན་ལ་དཔེ་ཙམ་གྱི་དོན་གྲུབ་པ་མེད་དོ་ཞེ་ན། འདིར་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ་འདི་ལ་གསལ་བ་དང་སྣང་བ་མྱོང་བ་དང༌། བེམས་པོ་མ་ཡིན་པ་དང་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་མ་ཡིན་པ་རྣམས་ནི་རྟོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ལ། སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱང་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ནི་མྱོང་བ་དེ་མ་གཏོགས་པ་མེད་དེ། དེ་བས་ན་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ཡང་རྟོག་པའི་ངོ་བོར་གྲུབ་ལ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཕྱི་རོལ་གྱི་ངོ་བོ་མ་ཡིན་པར་གྲུབ་སྟེ། བེམས་པོ་དང་སྣང་བ་དག་ལ་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་དཔྱོད་པ་ཅན
Chinese
因为是心性的本性，所以也称为法性。这样一来，在哪里进行观察呢？心的生起仅仅是显现而已。例如，就像墙壁倒塌后虚空等产生一样。这是什么意思呢？在那里，“心”这个词指的是空性，因为它是心的本性。如果将空性的体性等简略地进行安立，那是什么呢？应当说：空性是所有诸法的，是二的空性。以无二的体性，它就是一切一味。因为是空性，所以也不是实物。因为它们是实物，所以不是非实物。因为身体是实物，所以不是他者。以体性来说，不是他者。因为心的法性是常恒的，所以说它就像虚空的生起一样。从对它的言说进行禅修中，近似的言说是世俗。以无戏论的智慧，从根拔除垢染，当忽然的垢染消失时，自性清净，所以说是清净。如果外境没有意义，那么青色等这些如何显现呢？从习气的力量所生的不真实的义的义而显现，就像梦中的意识一样。薄伽梵也说：如孩童所分别的，为了义，那是不存在的。被习气扰乱的心，显现为义。意思是，被习气扰乱就是被损坏。如果知道这些仅仅是意识，而不是外境，就像梦中的意识显现为那个义一样，醒来时也不是这样，因为仅仅是青色等的义显现，而仅仅是比喻的义并不成立。在这里应当说，对于这个，明亮和显现，体验以及非物质性和非隐蔽性，这些是觉悟的体性。青色等也是体验，除了体验之外没有其他的。因此，青色等也成立为觉悟的自性，并且因此成立为不是外境的自性，因为与物质性和显现相违。在这里进行观察的
English
Because it is the nature of mind, it is also called Dharmata. In that case, where is it examined? The arising of mind is merely a clear appearance. For example, it is like the arising of space, etc., when a wall collapses. What does that mean? There, the word "mind" refers to emptiness, because it is the nature of mind. If the characteristics of emptiness, etc., are briefly established, what is it? It should be said: Emptiness is of all dharmas, it is the emptiness of two. With the nature of non-duality, it is all of one taste. Because it is emptiness, it is not a thing either. Because they are things, they are not non-things. Because the body is a thing, it is not other. By nature, it is not other. Because the Dharmata of mind is constant, it is said to be like the arising of space. From meditating on its expression, the approximate expression is conventional. With non-elaborate wisdom, the defilements are eradicated from the root, and when the sudden defilements disappear, the nature is pure, so it is said to be pure. If external objects have no meaning, then how do these blue things, etc., appear? They appear as the meaning of untrue meaning, born from the power of habit, like the consciousness of a dream. The Blessed One also said: As a child discriminates, for the sake of meaning, it does not exist. The mind disturbed by habit, appears as meaning. It means that being disturbed by habit is being damaged. If it is known that these are only consciousness, and not external objects, just as the consciousness of a dream appears as that meaning, it is not so even when awake, because only the meaning of blue, etc., appears, and the meaning of mere metaphor is not established. Here it should be said that for this, clarity and appearance, experience, and non-materiality and non-obscurity, these are the characteristics of realization. Blue, etc., are also experienced, and there is nothing other than experience. Therefore, blue, etc., are also established as the nature of realization, and therefore it is established that it is not the nature of external objects, because it contradicts materiality and appearance. Here, the discerning
Tibetan
་དག་ན་རེ་དོན་གྱི་ཆོས་གསལ་བ་ཅན་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་མྱོང་བས་བདེན་ན་དེ་ཡང་ཤེས་པས་བྱས་པ་ཡིན་གྱི་ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་དེ་ནི་དོན་གྱི་ཆོས་ཡིན་ལ་དེ་གསལ་བར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་ཤེས་པ་ནི་སྐྱེས་བུའི་ཆོས་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་ན། དེ་ཡང་མི་རིགས་ཏེ་དོན་གྱི་རང་བཞིན་ནི་སྐྱེས་བུ་རྣམས་ཀྱི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་སྣམ་བུ་དམར་པོ་ཚོས་མཁན་ཉིད་ལ་དམར་པོར་སྣང་གི་གཞན་དག་ལ་དཀར་པོར་སྣང་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། སྐྱེས་བུ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དམར་པོ་ཡིན་པས་འདི་ལྟར་གང་ཞིག་གིས་དོན་གྱི་ཆོས་གསལ་བར་བྱས་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མཐོང་བར་འགྱུར་ཏེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྣང་བའི་ཆོས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མཐོང་བ་མེད་པ་མ་གཏོགས་པ་འབའ་ཞིག་གིས་དོན་འགའ་ཞིག་མཐོང་བ་དེ་ཐམས་ཅད་དུ་མཐོང་བར་འགྱུར་རོ། །གཞན་དག་ན་རེ་བེམས་པོ་མ་ཡིན་པ་དང་གསལ་བ་ནི་རིག་པའི་མཚན་ ཉིད་དེ་དེ་ཉིད་ནི་རྟོགས་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་སྐྱེས་བུའི་ཆོས་ཡིན་གྱི་ཆོས་མ་ཡིན་ཏེ། སྐྱེས་བུའི་ཤེས་པ་དེས་དོན་གྱི་ཕྱི་རོལ་དུ་རིག་ཅིང་གཟུང་བས་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་དོན་གསལ་བ་ཡིན་ཏེ། གསལ་བ་ནི་ཤེས་པས་གསལ་བར་བྱས་པའོ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་འདི་ལྟར་གསལ་བའི་མཚན་ཉིད་སྔར་བཤད་པ་བཞིན་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་མ་ཡིན། དེ་དང་གསལ་བ་མ་ཡིན་པས་གཞན་གྱིས་ཀྱང་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་རང་གིས་གསལ་བ་མ་ཡིན་པ་ནི་གཞན་གྱིས་གསལ་བར་བྱ་བར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གསལ་བར་བྱས་པས་གསལ་བར་གྱུར་པ་དང༌། གསལ་བ་མ་ཡིན་པ་ཡང་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་སྟེ་བདག་ཉིད་ཀྱིས་མི་གསལ་བ་ཡང་གསལ་བ་པོས་གསལ་བར་བྱས་པ་ལ་སྐྱོན་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། དེ་ལྟ་ན་ཡང་གསལ་བར་གྱུར་པ་དོན་གྱི་ཆོས་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ། དེས་ན་དཔྱོད་པ་པའི་ལུགས་ཁས་བླངས་པ་མིན་ལ་དེའི་སྐྱོན་ཡང་སྔར་བཤད་ཟིན་ཏོ། །དེ་ལྟར་ན་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ནི་སྣང་བའི་བདག་ཉིད་ལ་སྣང་བ་ཡིན་པས་ན་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པས་སྟོང་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཙམ་མོ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་གནས་པ་ཡིན་ནོ། འདིར་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ནི། སྣང་བ་མིན་པ་སྣང་མི་འགྱུར། །གཞན་གྱིས་ཀྱང་ནི་སྣང་མི་ནུས། སྔོན་པོ་ལ་སོགས་སྣང་བ་སྟེ། །དེ་ཕྱིར་གཉིས་མེད་ཤེས་པ་ཡིན། །གཞན་ཡང་སྣམ་བུ་དང་རེ་ལྡེ་དང་རྩིག་པ་ལ་སོགས་པ་སྣང་བ་འདི་དག་གཅིག་གམ་དུ་མ་ཞིག་ཇི་སྟེ་གཅིག་ཡིན་ན་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་དང་དབུ
Chinese
另一些人说，如果说“具有显明性的事物之法”是自己体验而真实的，那也是由知识所为，但不是知识的体性。因此，那是事物之法，而使之显明的因——知识，是士夫之法。如果这样说，那也是不合理的，因为事物的自性不是士夫们共有的。比如，红色的布匹，只有染色者才显现为红色，对其他人来说显现为白色则不是这样。那么是什么呢？因为是所有士夫的红色，所以像这样，谁使事物之法显明，那就会被所有人都看到，因为是所有人的显现之法。因此，除了没有被所有人看到之外，仅仅由某人看到的事物，那将会被所有人看到。另一些人说，非物质性和显明性是觉性的体性，那本身就是领悟，而那也是士夫之法，不是法，因为士夫的知识在事物之外觉知并执取，所以是领悟。因此，事物是显明的，显明是由知识使之显明的。如果这样说，那也是不合理的，因为像这样，显明的体性如前所述是体验，而那也不是蓝色等法。由于那和显明不是其他，所以其他人也不能做到，因为自己不显明，所以其他人也不能使之显明，因为被显明而变得显明，以及不显明也是相违的。如果自己不显明，被显明者使之显明有什么过失呢？如果那样，那么变得显明就成了事物之法的自性，因此不是承认论者的观点，而且那样的过失也已经说过了。像那样，蓝色等是显现的自性而显现，因此是空离能取和所取的识。这就是安住的道理。这里的偈颂是： 不显现者不显现， 他人亦不能显现。 蓝色等是显现故， 因此是无二知识。 此外，布匹、彩虹和墙壁等显现，这些是一个还是多个？如果是一个，那么初始、终结和中
English
Some say that if it is true that "the Dharma of things with clarity" is experienced by oneself, then it is done by knowledge, but it is not the characteristic of knowledge. Therefore, it is the Dharma of things, and the cause that makes it clear, knowledge, is the Dharma of a person. If they say that, it is not reasonable, because the nature of things is not common to all people. For example, a red cloth appears red only to the dyer, but it does not appear white to others. So what is it? Because it is red to all people, whoever makes the Dharma of things clear will be seen by everyone, because it is the Dharma of appearance for everyone. Therefore, except for what is not seen by everyone, something seen only by someone will be seen by everyone. Others say that non-materiality and clarity are the characteristics of awareness, and that itself is realization, and that is the Dharma of a person, not the Dharma, because the knowledge of a person knows and grasps things externally, so it is realization. Therefore, things are clear, and clarity is made clear by knowledge. If they say that, it is not reasonable, because the characteristic of clarity, as mentioned before, is experience, and that is not the Dharma of blue, etc. Since that and clarity are not other, others cannot do it either, because it is not clear by itself, so others cannot make it clear, because it becomes clear by being made clear, and not being clear is also contradictory. If it is not clear by itself, what is the fault in being made clear by the one who makes it clear? If so, then becoming clear becomes the nature of the Dharma of things, so it is not the view of the epistemologists, and that fault has already been mentioned. In that way, blue, etc., appear as the nature of appearance, so it is only consciousness empty of the grasped and the grasper. This is the way it abides. Here are the verses: What does not appear will not appear, Others also cannot make it appear. Blue, etc., are appearances, Therefore, it is non-dual knowledge. Furthermore, the appearances of cloth, rainbows, walls, etc., are these one or many? If it is one, then the beginning, the end, and the middle