Tibetan
ན་པར་རིགས་ཏེ་ལྷག་མ་བཞི་ནི་རིགས་པས་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་རིགས་པ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། ལེའུ་བཅུ་གསུམ་པ་ལས་ཕྱག་མཚན་རྣམས་ཀྱི་དང་པོ་བསྟན་པ་དེ་ནི་དེ་རྣམས་ཀྱི་གཙོ་བོ་བསྟན་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔ་པོ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཕྱག་མཚན་རྣམས་ཀྱང་ཅི་རིགས་པར་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་ཕྱག་ལ་ཡང་བརྗེ་བར་བྱའོ། །དེ་ལ་མི་བསྐྱོད་པའི་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱང་ཕྱག་མཚན་ཡིན་ལ་དེའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱང་ཡིན་ཏེ། ལེའུ་བཅུ་གསུམ་པ་ལས། ཚོགས་གཉིས་ དང་ནི་ལྡན་པ་ཡིས། །མི་བསྐྱོད་པ་ཡི་རྒྱ་མཆོག་དང༌། ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་དེའི་ཕྱག་མཚན་འདི་གཉི་ག་གཞན་དག་ལ་ཡང་སྦྱར་བར་བྱ་སྟེ། ཤེས་རབ་དང་ཡེ་ཤེས་ལ་བརྟེན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་ཤིན་ཏུ་གཙོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་ཐབས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་ལྷ་རྣམས་རྩ་བའི་ཕྱག་གཉིས་ཀྱིས་ཤེས་རབ་ལ་འཁྱུད་པ་ཅན་ཡིན་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡང་དེ་གཉིས་ཀྱིས་ཐབས་ལ་འཁྱུད་པ་ཅན་ཡིན་ནོ། །ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཡས་པའི་གཉིས་པས་ཁྱད་པར་གྱི་ཕྱག་མཚན་བསྣམས་པ་ཡིན་ལ་ཅིག་ཤོས་གསུམ་ལ་ནི་གསུམ་སྟེ་དེ་ལ་གཡས་པའི་གསུམ་པས་ནི་རལ་གྲིའོ། །གཡོན་ལ་ནི་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ནོར་བུ་དང་པདྨའོ། །གནས་འཕྲོག་པར་བྱེད་པའི་གནས་ལ་ནི་འཁོར་ལོ་ཡིན་ཏེ་གཏི་མུག་ཉིད་ཀྱི་དང་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་དག་ལ་ཁྱད་པར་གྱི་མཚན་མ་འཁོར་ལོ་མེད་པ་དེ་དག་གི་ཐུན་མོང་དུ་གཏི་མུག་གི་མཚན་མ་ལུས་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་དེ་དག་གི་ནང་ནས་རྩ་བའི་ཕྱག་གཉིས་ཀྱིས་འཁྱུད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །རྡོ་རྗེ་ཅན་དག་གི་གཡས་ཀྱི་གཉིས་པ་ལ་རྡོ་རྗེའོ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ནི་ཆོས་འབྱུང་བའི་ཕྱག་རྒྱ་སྟེ་ཁྱད་པར་གྱི་ཕྱག་མཚན་གྱི་དོན་ཡིན་ནོ། །སྐུ་མདོག་གི་རིགས་ལ་ནི་སྔར་བཤད་ཟིན་ཏོ། །རྣམ་པར་དག་པའི་དབྱེ་བ་ནི་ལ་ལར་རྣམ་པ་གཞན་དུ་ཡང་འགྱུར་རོ། །འདིར་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ནི། འཁོར་ལོ་ནམ་མཁའི་དབྱིངས་དང་རྡོ་རྗེ་དང༌། །ནོར་བུ་འདམ་སྐྱེས་རལ་གྲི་ཕྱག་མཚན་ཡིན། །རྩ་བའི་ཕྱག་གཉིས་ཡིད་འོང་གིས་མཚན་ཅན། །གཡས་པའི་གཉིས་པས་ཀྱང་ནི་རང་ཕྱག་མཚན། །གསུམ་ལ་ཅིག་ཤོས་རྣམས་ཏེ་གཡས་རལ་གྲི། །ཡིད་འོང་ལྡན་ཕྱིར་རྡོ་རྗེ་ནམ་མཁའ་མིན། །ཞལ་དཀར་སེམས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་འཁོར་ལོ་ནི། །གནས་འཕྲོག་བྱེད་པའི་གནས་སུ་འགྲོ་བར་བྱེད། །སྙིང་པོ་མཚན་མ་སེམས་དང་འདྲ་བ་སྟེ། །རལ་གྲི་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུར་སྔོ་བ་དང༌། །ནོར་བུ་ཆ་དགུ་པ་ཅན་ལྗང་གུའི་མདོག །དུང་ཆོས་ཉ་ཕྱིས་རི་བོང་ཅན་བཞིན་དཀར། །དང་པོའི་རྡོ་རྗེ་དམར་བའི་རང་བཞིན་ཅན། །ཡིད་དང་ཡིད་ཡུལ་རྡོ་རྗེ་འཆང་དཀར་པོ། །སྒོ་གནས་སྔོ་དཀར་དམར་དང་སྔོན་པོ་དང༌། །སྒྲོལ་མ་གསེར་མདོག་རྣམ་དག་དབྱེ་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ལེའུ་འདིའི་བསྡུས་ པའི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། རྒྱུད་འདིར་བསྒོམ་པ་དང༌། བཟླས་པའི་དབང་ཐོབ་པ་མོས་པ་བརྟན་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བརྟན་པ་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་གཅིག་ཏུ་སྐྱབས་སུ་སོང་བ་བླ་མ་དང་རྡོ་རྗེ་འཆང་ལ་ཐ་མི་དད་པར་མོས་པ་བློ་གྲོས་དང་ལྡན་པ་ཁེངས་པ་མེད་པ་སྙིང་རྗེ་དང་ལྡན་པ། དངོས་གྲུབ་ཀྱི་མཆོག་འདོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་དག་ཉེ་བར་བསགས་པའི་ཕྱིར་དང་རྣལ་འབྱོར་དབང་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར་དང་པོར་སྒྲུབ་པའམ། སྒྲུབ་པ་ཆེན་པོ་ལ་ཡུན་རིང་དུ་མངོན་པར་བརྩོན་པར་བྱའོ། །གང་གི་ཚེ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་རྣལ་འབྱོར་བྱེད་པར་འདོད་ན་དེའི་ཚེ་དེས་དང་པོར་ནང་པར་གྱི་དུས་རང་གི་སྙིང་གའི་ཟླ་བ་ལ་དེའི་ས་བོན་འོད་ཟེར་གྱི་ཕྲེང་བ་ཅན་བསམས་ལ་གདོང་བཀྲུ་བ་ལ་སོགས་པ་བྱའོ། །དེའི་འོག་ཏུ་བདུད་རྩི་བབ་སྦྱོར་གྱི་སྔགས་ཀྱིས་གནས་དང་བདག་དང་རྣལ་འབྱོར་བསྲུང་བ་བྱས་ལ་བསམ་གཏན་གྱི་ཁང་པ་ཡང་ཙནྡན་བཟང་པོ་ལ་སོགས་པ་དང་མེ་ཏོག་གི་གཅལ་བཀྲམ་པས་གཙང་ཞིང་དྲི་ཞིམ་པར་བྱས་པའམ། དེ་ལྟར་མོས་པར་བྱས་ནས་ཞུགས་ཏེ། སྟན་བདེ་བ་ལ་འདུག་ནས་ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚོགས་དང་བཅས་པ་ཐམས་ཅད་མངོན་སུམ་དང་འདྲ་བར་བསམས་ཏེ། དེ་རྣམས་ལ་དད་པའི་ཉམས་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་བསྐྱེད་དེ་དེ་རྣམས་ཀྱི་བླ་ན་མེད་པའི་མཆོད་པ་རྣམ་པ་བདུན་པོ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ལ་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱིས་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ལ་མཆོད་པ་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མཆོད་པར་བགྱིའོ། །སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་ལ་བདག་གིས་སྡིག་པ་ཐམས་ཅད་སོ་སོར་བཤགས་པར་བགྱིའོ། །སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང༌། འཕགས་པ་དང་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དགེ་བ་ཐམས་ཅད་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བར་བགྱིའོ། །མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་ནས་རིང་པོ་མ་ལོན་པའི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ལ་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བའི་ཕྱིར་བསྐུལ་བར་བྱའོ། །ཡོངས་སུ་མྱ་ངན
Chinese
其餘四種姓應以理智來了解。所謂理智是這樣的：第十三章中首先展示的法器，是為了展示那些法器的主體。那也僅僅是五如來。因此，如來的法器也應根據情況，轉移到諸神的手中。其中，不動尊是法界智的自性，因此法界也是法器，其智慧也是法器。如第十三章所說：「以具足二資糧，為不動尊之殊勝印。」因此，這兩個法器也應應用於其他神祇，因為依賴智慧和般若本身就是極其重要的。因此，具備方便自性的諸神，以根本的雙手擁抱般若，而般若的自性也以那雙手擁抱方便。所有神祇的右邊第二隻手都持有特殊的法器，而另外三隻手則各有三種法器，其中右邊第三隻手持有寶劍。左邊則依次持有如意寶珠和蓮花。對於奪取位置的神祇來說，法輪是其法器，因為它是愚癡的開端。對於那些沒有特殊標誌法輪的神祇來說，共同的愚癡標誌就是身體本身。並非法界，因為它們中的根本雙手互相擁抱。對於持金剛者來說，右邊的第二隻手持有金剛杵。法界的法是法生印，是特殊法器的意義。身色的種類，之前已經說過了。清淨的區別在某些情況下也會發生變化。這裡有一段偈頌：法輪、虛空界和金剛杵，如意寶珠、蓮花、寶劍是法器。根本的雙手具有令人滿意的特徵。右邊的第二隻手也是自己的法器。另外三隻手各有不同，右邊是寶劍。因為具有令人滿意的特徵，所以金剛杵不是虛空。面容潔白、心之自在的法輪，前往奪取位置的位置。
English
The remaining four families should be understood through reason. What is meant by reason is this: the first display of the emblems in the thirteenth chapter is to show the main ones of those emblems. And that is only the five Tathagatas. Therefore, the emblems of the Tathagatas should also be transferred to the hands of the deities as appropriate. Among them, immovable is the very nature of the wisdom of the Dharmadhatu, therefore the Dharmadhatu is also an emblem and its wisdom is also an emblem. As it is said in the thirteenth chapter: "With the possession of the two accumulations, it is the supreme seal of the immovable." Therefore, these two emblems should also be applied to other deities, because relying on wisdom and prajna itself is extremely important. Therefore, the deities of the nature of skillful means have the two root hands embracing prajna, and the nature of prajna also has those two embracing skillful means. The second of all the right hands holds a special emblem, and the other three have three, of which the third of the right is a sword. On the left are, in order, the jewel and the lotus. For the place that is taken away, the wheel is because it is the beginning of delusion. For those who do not have the special mark of the wheel, the common mark of delusion is the body itself. It is not the Dharmadhatu, because the two root hands embrace each other from among them. For those who hold the vajra, the second of the right holds the vajra. The Dharma of the Dharmadhatu is the Dharma-arising mudra, which is the meaning of a special emblem. The types of body color have already been discussed. The distinction of purity also changes in some cases. Here is a verse: Wheel, space realm, and vajra, Jewel, lotus, sword are emblems. The two root hands are characterized by pleasing. The second of the right is also its own emblem. The other three are different, the right is the sword. Because it has pleasing characteristics, the vajra is not space. The wheel with a white face and the power of mind goes to the place of taking away the place.
Chinese
心之精髓特征与心性相同，利剑如虚空般湛蓝，九相宝珠呈翠绿色，法螺如兔子的鱼鳍般洁白，原始金刚呈红色自性。意与意境金刚持为白色，门神为蓝白红与蓝色，度母为金色，是为了区分纯净。如是说。此章节的总结意义在于：此续中，获得禅修和念诵的灌顶，坚定信仰，菩提心稳固，一心皈依三宝，视上师与金刚持无二无别，具备智慧，不傲慢，具备慈悲心。无论希求何种殊胜成就，为了清净积聚福德与智慧资粮，以及为了掌控瑜伽，首先应修持，或长期精进于伟大的修持。何时欲修持金刚萨埵瑜伽，彼时应首先于黎明时分，观想自身心间的月亮上，有其种子字，并具光芒之鬘，然后进行洗脸等。其后，以甘露降临之咒，守护处所、自身与瑜伽士，禅修之室亦以旃檀等香木及鲜花铺设，使其洁净芬芳，或如是观想后进入。于舒适之座就坐后，观想十方世界一切如来及菩萨众皆如现前，对彼等生起不间断之虔信，以身语意向一切佛陀顶礼，以七支无上供养供养彼等。以广大之供养供养一切佛陀。我于一切佛陀及菩萨前，一一忏悔一切罪业。我随喜一切佛陀、菩萨及圣者与凡夫之所有功德。祈请所有新近证得圆满正觉之佛陀，为法轮常转而劝请。不入涅槃。
English
The essence of the heart's characteristic is the same as the nature of mind. The sword is blue like the sky, the nine-faceted jewel is emerald green, the conch shell is white like a rabbit's fin. The primordial vajra is of a red nature. Mind and the realm of mind, Vajradhara is white. The gatekeepers are blue, white, red, and blue, and Tara is golden, in order to distinguish purity. Thus it is said. The summarized meaning of this chapter is: In this tantra, having received the empowerment of meditation and recitation, having firm faith, a stable bodhicitta, taking refuge in the Three Jewels as one, believing that the lama and Vajradhara are inseparable, possessing wisdom, without arrogance, possessing compassion. Whatever supreme accomplishment is desired, in order to purify and accumulate the accumulations of merit and wisdom, and in order to control yoga, one should first practice, or diligently engage in great practice for a long time. When one wishes to practice the yoga of Vajrasattva, at that time, one should first, in the early morning, visualize on the moon in one's heart its seed syllable, with a garland of rays of light, and then perform washing the face and so on. After that, with the mantra of the nectar descending, protect the place, oneself, and the yogi, and the meditation room should also be made clean and fragrant with good sandalwood and so on, and a spread of flowers, or having visualized it in this way, enter. Having sat on a comfortable seat, visualize all the Tathagatas and Bodhisattvas of all the ten directions of the world as if they were present, and generate continuous faith in them, and prostrate to all the Buddhas with body, speech, and mind, and offer the sevenfold unsurpassed offering to them. I offer to all the Buddhas with all the vast offerings. I confess all sins individually before all the Buddhas and Bodhisattvas. I rejoice in all the merits of all the Buddhas, Bodhisattvas, noble ones, and ordinary beings. I urge all the Buddhas who have recently attained perfect enlightenment to turn the wheel of Dharma. Do not enter nirvana.