Tibetan
ར་བྱས་ཀྱང་རྣམ་པར་དག་བ་སྟོན་པར་མཛད་དོ། །སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་བདག་པོ་ཞེས་པ་ལ་དེ་གང་ཡིན་ཞེ་ན། གསུངས་པ་དཔལ་ལྡན་ནི་སློབ་དཔོན་ཏེ། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བསྐྱེད་པ་དང་སྡུད་པར་ཡང་མཛད་པའོ། །རྒྱུ་ངེས་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་སོགས་པ་ལ་གནོད་པ་བྱེད་པ་དང་མཚམས་མེད་པ་ལ་ཞུགས་པ་རྣམས་བསད་པས་དོན་གྱི་བྱ་བ་བྱེད་པ་ན། དེའི་སྡིག་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། འོན་ཡང་བསོད་ནམས་ཉིད་དོ། །ཀྱང་གི་སྒྲ་ཡང་གི་དོན་ལའོ། །སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་གཞན་དབང་དུ་གྱུར་པས་དེ་བཞིན་དུ་དེའི་མཛད་པ་མཛད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་བརྗོད་མ་ཐག་པའི་རིམ་པ་གང་གིས་བསོད་ནམས་འབའ་ཞིག་ཉིད་ཡོད་པ་ཡིན་ཏེ། ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་སྦྱོར་བ་དང་ལྡན་པས་སོ། ། སྡིག་པ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་སྡིག་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར། དེ་ཉིད་བྱང་ཆུབ་ཡིན་པར་གསུངས་ཏེ། སྡིག་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་བར་ཆད་ཡིན་པས་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་དོར་བར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་དེ་སྲིད་དུ་སྡིག་པ་མེད་པ་དེ་རིགས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་དང་འགལ་བའི་ཆོས་ཤིན་ཏུ་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་དེ་རྣམས་ལ་བསོད་ནམས་བརྟག་པ་མ་ཡིན་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་གཞན་དབང་དུ་གྱུར་པས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ལ་དེ་དང་དེར་གཤེགས་པ་རྣམས་ཡིན་ནོ་ཞེས་གཅེར་བུ་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་འདོད་པ་དེ་རྣམས་ཀྱི་ཕྱོགས་དགག་པར་འདོད་ནས་འདི་བརྗོད་དེ། ལས་དང་ལུས་ངག་སྤངས་མ་ཡིན། །མི་མཐུན་ཕྱོགས་ནི་མེད་ཕྱིར་དང༌། །མི་ནུས་ཕྱིར་དེ་སྲིད་པ་ནི། །གནས་ལ་སླར་ཡང་སྐྱེ་ཕྱིར་རོ། །སྲིད་པ་གནོད་པ་མ་མཐོང་ན། །དེ་མེད་རྣམ་པར་མི་ངེས་ཕྱིར། །གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་ཐེ་ཚོམ་ཟ། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས་འདི་བརྗོད་ཕྱིར། །ལས་ཀྱི་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ལ་ནི། །ཐེ་ཚོམ་བཀག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། །སྒྲུབ་དང་གནོད་བྱེད་མ་མཐོང་བས། །ཡོད་དང་མེད་པ་མ་ངེས་ཕྱིར། །གང་ཕྱིར་འདིར་ཚིག་རིགས་ཆ་ཡིན། །གཉེན་པོའི་ཚོགས་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཕྱིར། །འཁྲུལ་ཡིན་འཆད་པ་པོ་རྣམས་ཀྱིས། །གཞན་དུ་ཡོངས་སུ་བརྟགས་ཕྱིར་རོ། །མི་མཐུན་ཕྱོགས་གང་མི་སྲིད་པར། །རྣམ་པ་ཀུན་དུ་སྔར་བསལ་བྱས། །ཕྱི་ནས་ལས་དད་མི་མཐུན་པར། །ཡང་བཤད་དེ་རྣམས་འགལ་བ་ཡིན། །སྲིད་ལ་གནོད་པ་ཅུང་ཟད་ནི། །དེ་ཡིས་བསྟན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་མེད་ཇི་ལྟར་གཏན་ཚིགས་ཡིན། །གོ་བྱེད་ཉིད་དུ་འདིར་ངེས་མིན། །
Chinese
即使如此，也示现清净。所谓一切佛的怙主，那是谁呢？ 说是吉祥者乃是导师，也是一切事物的生起和收摄者。如果杀害了对三宝等决定之因造成损害者，以及进入无间地狱者，从而成办利益之事，那不会成为罪过，而是功德。ཀྱང་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）字的含义是“也”。由于被大悲心所控制，因此如是行持。如是，刚刚所说的次第，凭借何者唯有功德呢？ 因为具有未颠倒的大悲之行。 罪过也是不存在的，因为在一切情况下罪过都是不存在的。因此，说那即是菩提，因为罪过是菩提的障碍，所以瑜伽士们在一切情况下都应当舍弃。在那些人的相续中，在那时没有罪过，这是合理的，因为与此相违的法已经非常明显地显现出来了。对于未颠倒的那些人来说，不存在非功德的考量，因为被大悲心所控制，为了众生的利益而前往彼处等等，裸体外道等所希求的那些宗派，为了驳斥他们的观点而说了这些：业与身语未舍弃，因为没有不相顺的方面，并且因为无能，所以存在是，为了再次生于处所。如果未见存在的损害，因为没有它，所以不是完全确定，因为论证未成立，所以犹豫。因为一切智者说了这些，对于业的对治方面，因为没有遮止犹豫，因为未见立宗和损害，所以有和没有不确定。因为在此词是理的一部分，因为对治的集合犹豫，是错乱，因为解说者们，完全臆测为其他。不相顺的方面在哪里不可能存在，在一切情况下先前已经遮除了。之后对于业不相顺，再次解说那些是相违的。对于存在稍微的损害，不是由它所显示的。没有它，如何是论证？在此不能确定是能理解者。
English
Even so, it is shown to be pure. As for the lord of all Buddhas, who is that? It is said that the glorious one is the teacher, and also the one who creates and gathers all things. If one kills those who harm the definite cause, such as the Three Jewels, and those who enter the Avīci hell, thereby accomplishing beneficial deeds, it will not become a sin, but rather merit. The word ཀྱང་ (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, literal meaning: also) means "also." Because one is controlled by great compassion, one acts in this way. Thus, by what sequence just mentioned is there only merit? Because one possesses the practice of undeluded great compassion. Sin is also non-existent, because in all cases sin is non-existent. Therefore, it is said that that is enlightenment, because sin is an obstacle to enlightenment, so yogis should abandon it in all cases. It is reasonable that there is no sin in the minds of those people at that time, because the Dharma that contradicts it has become very obvious. For those who are not deluded, there is no consideration of non-merit, because they are controlled by great compassion and go to those places for the benefit of sentient beings, etc. In order to refute the views of those who desire naked ascetics, etc., these are said: Actions and body and speech are not abandoned, because there is no incompatible aspect, and because it is impossible, existence is, in order to be born again in the place. If the harm of existence is not seen, because it does not exist, it is not completely certain, because the proof is not established, so there is doubt. Because the all-knowing one said these, for the aspect of the antidote to action, because there is no prevention of doubt, because the establishment and harm are not seen, so existence and non-existence are uncertain. Because here the word is part of reason, because there is doubt about the collection of antidotes, it is confusion, because the commentators completely speculate as other. Where the incompatible aspect cannot exist, it has already been eliminated in all cases. Afterwards, for actions that are not compatible, again explaining those are contradictory. A slight harm to existence is not shown by it. Without it, how is it proof? Here it is not certain to be the comprehender.
Tibetan
ལས་ཀྱི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་མེད་དང༌། །དེ་དང་འགལ་བ་ཡོད་པ་ན། །ཕན་ཚུན་དུ་ནི་འགལ་བ་འདི། །རྟོག་ལྡན་ཚིག་ནི་ཇི་ལྟར་ཡིན། །ལས་དེ་དེ་འདྲ་གང་དང་ནི། །ཚོགས་པ་གཞན་ནི་སྲིད་པ་ན། །འབྲས་བུ་འབྱིན་ཏེ་ལས་དང་ནི། །འགལ་བ་ཡོད་ན་མ་ཡིན་ནོ། །མི་མཐུན་ཕྱོགས་དང་བགེགས་དང་ནི། །འགལ་བ་ཞེས་ལ་སོགས་བསལ་བར། །རྣམ་གྲངས་འཇིག་རྟེན་པ་ལ་གྲུབ། །ཐ་ དད་དོན་མིན་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། །ཡོད་པ་སྲིད་པ་དེ་ལ་ནི། །དེ་ཚེ་དེ་ཡི་ཇི་ལྟར་འགྱུར། །སྒྲུབ་བྱེད་གནོད་བྱེད་མ་མཐོང་ལ། །འདི་ཡི་ཐེ་ཚོམ་རིགས་པའི་ཆ། །འདི་ནི་བརྒྱུད་པ་ཡོད་པ་ལ། །དངོས་སུ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་མེད་ཅེས། །ཁྱབ་བྱེད་མི་དམིགས་པ་ལ་སོགས། །མེད་ན་དེ་ཡང་ཅི་ཕྱིར་རྟོགས། །གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ལ་ཐེ་ཚོམ་ན། །སྤངས་པ་ལ་ཡང་ཐེ་ཚོམ་ཡིན། །འདིར་ནི་ངེས་པ་ཞེས་པའི་ཚིག །དེ་ཕྱིར་མཁས་པས་ཁ་བསྐང་བྱ། །དེ་ཕྱིར་མི་ནུས་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས། །གཉིས་པ་འདིར་ནི་བསྡུས་པ་ཡིན། །མ་ཚད་མེད་རྒྱུ་སྲེད་པ་ལའང༌། །ལས་དང་ལུས་ནི་སླར་ཡང་སྟེ། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཉིད། །དེ་ལྟར་ན་ཡང་སྲིད་ཡིན་ཞེས། །སྲེད་པ་ཡོད་པ་དེ་ལྟ་ནའང༌། །ལ་སོགས་སླར་འབྱུང་མ་ཡིན་མིན། །ལས་དེ་ཟད་པར་འདོད་ཆགས་ཀྱིས། །སྲེད་པ་གཅོད་པ་འབད་པར་བྱ། །རྒྱུ་ནི་མ་ཚང་མེད་པ་ལ། །འབྲས་བུ་དགག་པར་ནུས་མ་ཡིན། །ཡང་ནི་སྲེད་པ་བཅད་གྲུབ་ལ། །འབྲས་བུ་ལས་ཟད་ཅི་ཞིག་བྱ། །སྐྱེ་བ་མེད་པར་ཡང་དག་གྲུབ། །ལྷན་ཅིག་བྱེད་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར། །མ་ཚང་བ་ཡི་རྒྱུ་ལ་ནི། །འབྲས་བུ་འབྱུང་བ་ཡོང་མ་ཡིན། །ས་བོན་སོགས་སྲིད་ཆུ་སོགས་མེད། །མྱུ་གུ་ལ་སོགས་ཇི་བཞིན་ནོ། །མ་ལུས་སྐྱེ་བ་སྤྱོད་པ་ལ། །གཉེན་པོ་མི་སྲིད་པ་རུ་འདོད། །སྲེད་པ་ཡང་དག་གནས་ཤེ་ན། །གནོད་པ་བྱེད་པ་གསལ་བར་བརྗོད། །ཇི་སྲིད་ཚད་མས་གནོད་བྱེད་དེ། །སྲིད་ལམ་མ་བསྟན་པ་ལ་ནི། །གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་ཐེ་ཚོམ་ཟ། །ཚངས་པས་ཀྱང་ནི་སྦ་མི་ནུས། །སྲེད་པ་མེད་པ་ལ་ཡང་ནི། །ཐུགས་རྗེས་བསོད་ནམས་ཡོད་པས་ན། །ཡོད་པ་ན་ཡང་དབང་བྱས་པས། །སླར་ཡང་སྡིག་མཛད་མ་ཡིན་ནོ། །གང་ཕྱིར་ས་ལ་གནས་པ་རྣམས། །སྦྱིན་སོགས་འཇུག་པ་སྲིད་པའི་ཕྱིར། །མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱི་སྡིག་རྣམས་ལ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཉིད་འཇུག་མིན། །བཤགས་པ་ལ་སོགས་ཕྱིར་བཅོས་ཀྱིས། །ལས་གང་རྣམ་པར་བཟློག་པ་ལ། །དེ་ལ་འབྲས་བུར་འདོད་མཐོང་མེད། །དེ་ཉིད་ལམ་ནི་རྣམ་རྟོག་པས། །གཞན་དུ་ན་ནི་ལུང་གིས་གནོད། །འདིར་ནི་མ་སྤངས་ཐ
Chinese
业之相违品无，及与彼相违存在时，此等互相违背，有分别之语如何成立？彼业与如是何者，若有余众存在，则生果，与业相违则非有。相违品与障碍等，遮除相违等，世间名相成立，为说异义之故。存在，若于彼存在，尔时彼如何转变？于能立与损害未见时，此之犹豫乃理智之分。此乃具有传承者，言无真实现相违品，若无遍行不现等，彼亦为何而思择？若于对治品犹豫，则于已断亦犹豫。此处乃“决定”之词，是故智者应补充之。是故无能故为因，第二此乃总摄。不仅无尽之因贪爱，业与身亦复次，乃一切智者之行境。如是亦有存在说，若有贪爱如是，等者非不复生。以贪欲断尽彼业，应努力断除贪爱。因不全无之时，不能遮止果。又若贪爱已断成，果报业尽当如何？无生亦真实成立，以无俱生之因故。于不全之因上，果之生起不应有。种子等有，水等无，如苗芽等一般。于无余生起之行境上，认为对治不可能。若贪爱真实存在，则应明显宣说损害。如是量已损害，于未显示存在之道上，因不成，食犹豫。梵天亦不能隐藏。于无贪爱者，以悲心有福德故，虽有亦已作主故，不复造罪。何以故？凡住于地上者，以有布施等之趣入故，于不顺品之罪业，非一切种皆趣入。以忏悔等之补救，于业能转变者，于彼不见许为果，彼道乃分别念，否则为教证所害，此处乃未舍
English
When there is no opposing factor to karma, and there is opposition to it, how can this mutual contradiction be established as a word with discernment? Which karma is like that, and when there is another assembly, it produces results, and if there is opposition to karma, it is not. Opposing factors and obstacles, etc., are eliminated by saying "opposition," etc. Worldly terms are established, for the sake of expressing different meanings. If existence is there, how does it change at that time? When the proof and harm are not seen, this doubt is a part of reason. This is one who has a lineage, saying that there is no real opposing factor. If there is no pervasive non-perception, etc., why is it considered? If there is doubt about the antidote, then there is also doubt about what has been abandoned. Here is the word "certainty," therefore, the wise should supplement it. Therefore, it is a reason because it is incapable. The second is summarized here. Not only is there endless cause, craving, karma and body are also repeated, which is the realm of all-knowing ones. Even so, it is said that there is existence. If there is craving like that, etc., it is not that it will not be reborn. With desire exhausted, one should strive to cut off craving. When the cause is incomplete and non-existent, it is not possible to prevent the result. Also, if craving is cut off and accomplished, what should be done when the fruit of karma is exhausted? Non-birth is also truly established, because there is no co-arising cause. On an incomplete cause, the arising of a result is not possible. Seeds, etc., exist, water, etc., do not, just like sprouts, etc. On the realm of the practice of complete birth, it is considered that the antidote is impossible. If craving truly exists, then the harm should be clearly stated. As long as the measure has harmed, on the path of existence that has not been shown, the reason is not established, and doubt is eaten. Even Brahma cannot hide it. For those without craving, because of compassion and merit, even if they exist, they have already taken control, so they do not commit sins again. Why? Because all those who dwell on the earth, because there is an entry of giving, etc., not all kinds of sins of opposing factors enter. By remedies such as confession, for those who can transform karma, it is not seen that the result is allowed, that path is discrimination, otherwise it is harmed by scripture, here is not abandoned.