Tibetan
ང་བཟླས་བ་རྫོགས་པའི་རིག་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་ཅན་གྱིས་ཟླ་བ་དྲུག་གིས་གལ་ཏེ་མ་གྲུབ་ན་དེའི་ཚེ་དེས་སླར་ཡང་ཅི་ཉམས་སུ་བླང་ཞེ་ན། །གསུངས་པ། མཐོང་བ་ཞེས་ཏེ་རྣལ་འབྱོར་པའི་ཤེས་པ་ལ་གསལ་བ་ཉིད་དོ། །དེ་ཡང་ཇི་སྲིད་དུ་གཉིས་སུ་འགྱུར་བ་དེ་སྲིད་དུ་ཟླ་བ་དྲུག་ཏུ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །ཅི་ལུས་དཀའ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་གཡང་བ་དེ་བྱའམ་ཞེས་འདོད་པ་ཀུན་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པས་ཞེས་སོ། །གལ་ཏེ་ཇི་སྐད་དུ་བརྗོད་པ་མཐོང་བ་ཟླ་བ་དྲུག་གིས་མི་སྐྱེན་དེའི་ཚེ་ན་ཇི་སྲིད་དུ་ལན་གསུམ་དུ་མི་སྐྱོ་བ་ཉིད་དུ་བརྩམ་པར་བྱའོ། །གང་རྣམས་ཀྱིས་ཤེ་ན། ཇི་སྐད་དུ་བརྗོད་པ་སྡོམ་པའི་ཆོ་ག་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །འདི་ལྟར་བྱས་ཀྱང་གལ་ཏེ་སྒྲུབ་པ་པོ་ལ་མཐོང་བ་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ་བྱང་ཆུབ་མ་གྲུབ་ན་དེའི་ཚེ་དྲག་ཤུལ་གྱི་སྒྲུབ་པས་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ། །ཅི་སྟེ་རང་གི་སེམས་མ་རྟོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཞེས་པ་ནི་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་ན་དེ་ལྟར་དྲག་ཤུལ་གྱིས་བསྒྲུབ་ཞེ་ན། བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། ཐ་མི་དད་པ་བདེན་ཡང་ཐོས་པ་ཉུང་བ་ཁ་ཅིག་རང་གི་རིག་པ་ལས་གཞན་པའི་བྱང་ཆུབ་ཡོད་པར་སེམས་པས་སྒོམ་པ་བྱེད་དུ་འཇུག་སྟེ། དེའི་སེམས་རྣམ་པར་དག་པའི་རྒྱུ་རུ་འདི་ཡིན་ཏེ་ཐ་མི་དད་པའི་བགེགས་བསྐྲད་པ་དང་འདྲ་བའི་ཕྱིར་ཉེས་པ་མེད་དོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བརྗོད་པ། སྒྲུབ་པ་པོ་དེའི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དངོས་གྲུབ་དེའི་ཚེ་རབ་ཀྱི་མཐར་ཕྱིན་པར་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །ད་ནི་བསམ་གཏན་ལས་སྐྱེས་པའི་དྲག་པོའི་བསྒྲུབ་པའི་ཆོ་ག་གསུངས་པ། རིགས་ཀྱི་དབྱེ་བའི་སྦྱོར་བས་རྡོ་རྗེའི་ཕུར་བུས་ལེའུ་བཅུ་བཞི་པར་བརྗོད་པའི་གནས་སུ་ཕུར་པ་གདབ་སྟེ། མི་གཡོ་བར་བྱའོ། །དེ་ནས་ཞེས་པ་ནི་དྲག་པོའི་དེ་མ་ཐག་ཏུའོ། །དབང་དུ་བྱ་བ་དང་བསྲུང་བ་སྟེ། རང་གི་སེམས་ལ་སྣང་བའི་ལྷའི་གཟུགས་སུ་བྱའོ། །ཅི་ལྟར་ཞེ་ན། སྦྱོར་བའི་ས་དེ་གསུངས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །དྲག་པོའི་སྒྲུབ་པ་བསྟན་ནས། ཡང་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་ ཆ་སྟོན་པར་བྱེད་དེ། འདོད་ཆགས་ཆེན་པོའི་ཚུལ་ཉིད་ནི་ལེའུ་དང་པོར་བཤད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་སོ། །བསྡུ་བ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཏེ་བདག་ཉིད་ལ་བཅུག་ནས་སོ། །འཁོར་ལོ་ཅན་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོའོ། །བཙུན་མོ་སྤྲོ་བ་ནི་ལྷ་མོ་སྤྲོ་བའོ། །དགུ་ནི་རྣམ་པ་དགུ་ཡིན་ལ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་མ་བོར་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་བསྐྱེད་པའི་ཡན་ལག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་གི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་རང་འོད་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ལུས་པོ་ལ་གཞུག་པར་བྱའོ། །ཅི་བྱས་ནས་ཤེ་ན། གསུངས་པ། དེ་རྣམས་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་སྟེ། བུད་མེད་ཀྱི་གཟུགས་སུ་གྱུར་པ་རྣམས་སོ། །དེ་བརྗོད་པ། ཕྱུང་ནས་རིག་མ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ནི། །གཉུག་མའི་རིག་པའི་ནང་དུ་ཆུད་པར་བྱ། །ཞེས་སོ། །ད་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ནུར་ནུར་པོར་གྱུར་པ་ལ་མཱ་མ་ཀཱི་ལ་སོགས་པས་བསྐུལ་བ་ལས་བཞེངས་པ་གསུངས་པ། ཕྱག་རྒྱ་བཞིའི་དཀྱིལ་འཁོར་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་འོད་ཟེར་གྱིས་བསྐུལ་བའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་འོད་ཟེར་ལས་བྱུང་བའི་བྱམས་པ་དང༌། སྙིང་རྗེ་དང༌། དགའ་བ་དང༌། བཏང་སྙོམས་རྣམ་པར་དག་པའི་ངོ་བོ་མཱ་མ་ཀཱི་ལ་སོགས་པའི་ལྷ་མོ་བཞི་པོ་ནི་ཕྱག་རྒྱ་བཞི་ཡིན་ལ། དཀྱིལ་འཁོར་ནི་རང་རང་གི་ཕྱོགས་ན་གནས་པ་སྟེ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་དབུས་དེར་བརྟག་པར་བྱའོ། །བདག་ཉིད་ཅེས་པ་ནི་བདག་ཉིད་དེ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ངོ་བོའི་ནང་དུ་ཆུད་པར་བྱས་ནས་སོ། །གང་རྣམས་ཀྱི་ཞེ་ན། སྤྱན་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིའོ། །འཁོར་ལོ་ཅན་ཀུན་བསྡུ་བར་བྱ། །ཞེས་པ་ནི་སྔར་གྱི་ཞུ་བའི་གནས་སྐབས་སོ། །རང་གི་སེམས་དྲི་ཟའི་སེམས་ཅན་གྱི་ངོ་བོའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོའི་བདག་ཉིད་རང་གི་ཞལ་ནས་བཅུག་སྟེ། རྡོ་རྗེ་ནས་བྱུང་ནས་ཆོས་ཀྱི་འབྱུང་གནས་སུ་ཧོཿ་ཡིག་གཉིས་ཀྱི་ནང་དུ་ཆུད་པའི་ཡི་གེ་གསུམ་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་ནས་ཡི་གེ་ལྔ་པོ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་དང་རིག་མ་དང་བཅས་པའི་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་རྡོ་རྗེའི་རང་བཞིན་དུ་བྱས་ནས་ཏེ། ཟླ་བ་ཞུ་བའི་བདག་ཉིད་དུ་བསྐྱེད་ནས་དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ལུས་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །ཕྱག་མཚན་དང་ས་བོན་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ལས་འདོད་པའི་ལྷའི་གཟུགས་སུ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །གང་ གི་རྗེས་ལ་ཞེ་ན། བསྐུལ་བའི་གླུ་དབྱངས་བཞི་ཡིས་ལྷ་མོ་སྤྱན་ལ་སོགས་པ་བསྐུལ་བ་ནའོ། །གང་ལ་ཞེ་ན། སྙིང་ལ་སྟེ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལའོ། །དུས་གསུམ་རྡོ་རྗེའི་རང་བཞིན་ནི་སྐུ་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་ནོ། །ཡེ་ཤེས་ལྟ་བུ་ནི་བེམས་པོ་མ་ཡིན་པའི་ངོ་བོས་སོ། །ལུས་ནི་བརྗོད་མ་ཐག་པའི་བསྒོམ་པའོ། །དེ་བརྗོད་པ་ཞལ་དུ་ཞུགས་ནས་ཞེས་པ་ནས་བརྩམས་ཏེ། ཨོཾ་དྷརྨ་དྷཱ་ཏུ་བཛྲ་སྭ་བྷཱ་བ་ཨཱཏྨ་ཀོ྅ཧཾ་ཞེས་པ་ལ་ཐུག་པ་སྟེ་མཆོག་གི་བསྙེན་པ་བཤད་དོ། །ལས་ཀྱི་རྗེས་སུ་མཐུན་པས་ཁ་དོག་གི་དབྱེ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་པ། དྲེགས་པ་སྟེ་ཞེ་སྡང་ལ་སོགས་པའི་བ
Chinese
如果念诵圆满的具慧瑜伽行者六个月没有成就，那时他应该再修持什么呢？回答说：是“见”，即瑜伽士的智慧显现。只要有二元对立，就应该修持六个月。是否应该做身体苦行等各种折磨呢？回答说：是通过享受一切欲望。如果如上所说，六个月没有生起“见”，那么就应该努力三次不懈怠。通过什么呢？通过如上所说的戒律仪轨。即使这样做了，如果修行者没有生起“见”，没有成就菩提，那么就应该通过猛烈的修持来成就。如果说没有证悟自心的菩提一点也不存在，那么为什么要这样猛烈地修持呢？应该说，虽然无二无别是真实的，但一些少闻者认为有自识之外的菩提，所以让他们修持，因为这是清净他们心识的因，就像驱逐无二无别的魔障一样，所以没有过失。因此说，修行者那时会彻底圆满无二智慧的成就。现在宣说从禅定中产生的猛烈修持的仪轨。通过种姓差别的结合，用金刚橛在第十四章所说的地方打入橛，使其不动。从那以后，就是猛烈的。调伏和守护，即在自己的心中显现本尊的形象。怎么做呢？通过所说的结合之地的特征。在展示了猛烈的修持之后，又展示了现观的部分，即以第一品所说的三摩地，就是大贪欲的行相。摄集，即将如来融入自身。轮者，即坛城的轮。妃嬉戏，即天女嬉戏。九，是九种行相，并且没有舍弃法界金刚，这是产生殊胜喜悦的支分
English
If a wise yogi who has completed the recitation does not achieve accomplishment in six months, what should he practice again at that time? It is said: "Seeing," which is the clarity of the yogi's wisdom. As long as there is duality, one should meditate for six months. Should one engage in physical austerities and other forms of torment? It is said: Through enjoying all desires. If, as stated above, "seeing" does not arise in six months, then one should strive three times without discouragement. Through what? Through the vows and rituals mentioned above. Even if this is done, if "seeing" does not arise for the practitioner and enlightenment is not achieved, then one should accomplish it through fierce practice. If it is said that enlightenment without realizing one's own mind does not exist at all, then why practice fiercely in this way? It should be said that although non-duality is true, some who have heard little think that there is enlightenment other than their own awareness, so they are made to practice, because this is the cause for purifying their minds, just like dispelling the obstacles of non-duality, so there is no fault. Therefore, it is said that the practitioner will then completely perfect the accomplishment of non-dual wisdom. Now, the ritual of fierce practice arising from meditation is explained. Through the combination of caste distinctions, drive the vajra stake into the place mentioned in the fourteenth chapter, making it immovable. Then, that is immediately fierce. Subduing and protecting, that is, making the form of the deity appear in one's own mind. How? Through the characteristics of the place of union that was spoken of. After showing the fierce practice, the aspect of manifestation is also shown, that is, the aspect of great desire is the samadhi explained in the first chapter. Gathering is incorporating the Tathagatas into oneself. The wheel possessor is the wheel of the mandala. Queen's delight is the goddess's delight. Nine are the nine aspects, and the vajra of the Dharmadhatu is not abandoned, which is a limb for generating supreme bliss.
Chinese
之彼岸。当将自己的修持融入自身光明智慧之身。如何做呢？经中说：完全转变，即转变为女性之形。对此进行阐述：取出所有明妃，融入本初智慧之中。如是说。现在，对于法界变得圆润饱满，经中说，由玛玛吉等尊催请而生起。四印坛城乃是由法界之光芒催请，从如来之光芒中生起的慈、悲、喜、舍清净之体性，玛玛吉等四位天女即是四印，坛城位于各自方位，由彼等所成。当观想坛城中央。自性，即自性融入法界之体性之中。何者之自性呢？眼等之自性。聚集一切轮者。此乃先前请问之场合。将自身心识，即食香之心的体性，坛城之轮的自性，从自身口中放入，从金刚中生起，融入法之生处，即融入吽字二者之中，转变为三字。之后，将所有五字以及与明妃一同的金刚萨埵，转变为金刚之自性，观想为月亮融化的自性，之后观想菩提自性之身。从手印和种子完全转变，观想为所欲天之形。于何者之后呢？于以四种催请之歌催请天女眼等之后。于何处呢？于心间，即法界。三时金刚之自性，即身金刚等之自性。如智慧一般，即以非物质之体性。身即是方才所说的观想。对此进行阐述，从“进入口中”开始，直至“嗡 达玛达都 班杂 梭巴哇 阿玛郭杭”，此乃殊胜之近修。经中说，随顺业力而转变为颜色之差别。傲慢，即嗔恨等之彼岸。
English
To the other shore. One should merge one's own practice into the body of self-luminous wisdom. How to do it? It is said in the scriptures: Completely transform, that is, transform into the form of a woman. This is explained: Take out all the vidyādharīs and merge them into the original wisdom. Thus it is said. Now, for the Dharmadhātu becoming round and full, it is said in the scriptures that it arises from the urging of Māmakī and others. The mandala of the four seals is urged by the light of the Dharmadhātu, arising from the light of the Tathāgata, the pure nature of love, compassion, joy, and equanimity. The four goddesses, Māmakī and others, are the four seals, and the mandala is located in their respective directions, formed by them. One should contemplate the center of the mandala. Self-nature, that is, self-nature merged into the nature of the Dharmadhātu. Whose self-nature? The self-nature of the eyes and so on. Gather all those with wheels. This is the occasion of the previous question. Put one's own mind, that is, the nature of the gandharva's mind, the nature of the wheel of the mandala, into one's own mouth, arising from the vajra, merging into the place of origin of the Dharma, that is, merging into the two syllables Hūṃ, transforming into three syllables. Then, transform all the five syllables and Vajrasattva together with the vidyādharīs into the nature of vajra, contemplate them as the nature of the melting moon, and then contemplate the body of the nature of bodhi. Completely transform from the mudrā and seed, contemplate them as the form of the desired deity. After what? After urging the goddesses, eyes, etc., with the four songs of urging. Where? In the heart, that is, the Dharmadhātu. The nature of the vajra of the three times, that is, the nature of the body vajra, etc. Like wisdom, that is, with a non-material nature. The body is the contemplation just mentioned. This is explained, starting from "entering the mouth" and ending with "Oṃ Dharmadhātu Vajra Svabhāva Ātmako'haṃ," this is the supreme approach. It is said in the scriptures that it transforms into the difference of colors according to karma. Arrogance, that is, the other shore of hatred and so on.