Tibetan
འི་ལེགས་པར་མ་ཟིན་པ་སྤངས་པ་ཡོད་དེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དམ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ་ཡང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་ པའི་ཡེ་ཤེས་ཁོ་ནའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་ཆོས་གང་དག་དང་དངོས་པོ་གང་ལ་ཇི་ལྟར་བརྗོད་པ་འཇུག་པ་བཞིན་དུ་ཆོས་དེ་དག་དང་དངོས་པོ་དེ་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་འགྱུར་ན་ནི་དེ་ལྟར་ཆོས་གཅིག་པུ་དང་དངོས་པོ་གཅིག་པུའི་ངོ་བོ་ཉིད་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་མང་པོར་འགྱུར་བར་རིགས་སོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་ཆོས་གཅིག་པུ་དང་དངོས་པོ་གཅིག་པུ་ལ་མང་པོ་དག་གིས་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་མང་པོ་བརྗོད་ཅིང་བཏགས་ཏེ་ཉེ་བར་འདོགས་པར་བྱེད་པ་ལ་བཏགས་པའི་ཚིག་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་མང་པོ་དག་ལས་བཏགས་པའི་ཚིག་གང་ཡང་རུང་བ་གཅིག་ཅིག་ཆོས་དེ་དང་དངོས་པོ་དེ་ལ་དེའི་བདག་ཉིད་དང༌། དེའི་རང་བཞིན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ལ། འདོགས་པའི་ཚིག་ལྷག་མ་གཞན་དག་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ངེས་པ་ཅི་ཡང་མི་དམིགས་ཏེ་དེ་བས་ན་བཏགས་པའི་ཚིག་ཐམས་ཅད་ནི་མཐའ་དག་གམ་ཁ་ཅིག་ཀྱང་རུང་སྟེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་དང༌། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་ཡང་མེད་ལ་དེའི་རང་བཞིན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་ཡང་མེད་དོ། །གཞན་ཡང་གལ་ཏེ་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་སྔར་ཇི་སྐད་བསྟན་པ་རྣམས་འདོགས་པའི་ཚིག་གི་ངོ་བོ་ཉིད་མ་ཡིན་དུ་ཟིན་ན་དེ་ལྟར་ན་ཇི་དངོས་པོ་སྔར་བྱུང་བ་ཕྱིས་དེ་ལ་དགའ་མགུར་འདོགས་པའི་ཚིག་གིས་ཉེ་བར་འདོགས་ན་ནི་འདོགས་པའི་ཚིག་གིས་ཉེ་བར་འདོགས་པའི་སྔ་རོལ་འདོགས་པའི་ཚིག་གིས་ཉེ་བར་མ་བཏགས་པའི་ཚེ། ཆོས་དེ་དང་དངོས་པོ་དེ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཁོ་ནར་འགྱུར་རོ། །ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་གྱུར་ན་དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་ནི་འདོགས་པའི་ཚིག་གིས་ཉེ་བར་གདགས་སུ་མི་རུང་ངོ༌། །འདོགས་པའི་ཚིག་གིས་ཉེ་བར་འདོགས་པ་དེ་མེད་ན་ཡང་ཆོས་དང་དངོས་པོ་འདོགས་པའི་ཚིག་གི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ཡོད་པར་མི་རུང་ངོ༌། །གལ་ཏེ་འདོགས་པའི་ཚིག་ཉེ་བར་འདོགས་པའི་སྔ་རོལ་ནས་གཟུགས་མེད་དེ་གཟུགས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཡིན་ཏེ། ཕྱིས་ཀྱང་གཟུགས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ལ་གདགས་པའི་ཚིག་གིས་བསྡུས་པའི་གཟུགས་སུ་ཉེ་བར་འདོགས་པར་བྱེད་ན་ཡང་དེ་ལྟ་ན་ནི་གཟུགས་ཞེས་འདོགས་པའི་ཚིག་ཉེ་བར་འདོགས་པ་མེད་བཞིན་དུ་ཡང་གཟུགས་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་བའི་ཆོས་དང༌། གཟུགས་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་བའི་ དངོས་པོ་ལ་གཟུགས་ཀྱི་བློ་འཇུག་པར་འགྱུར་བའི་རིགས་ན་མི་འཇུག་པ་སྟེ། དེ་བས་ན་གཏན་ཚིགས་འདི་དང་རིགས་པ་འདིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །གཟུགས་ལ་ཇི་ལྟ་བ་དེ་བཞིན་དུ་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པ་ནས་ཆེར་ན་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་བར་དུ་ཇི་སྐད་བསྟན་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་དང༌། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་ལ་འདོགས་པའི་ཚིག་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ལ་སྒྲོ་བཏགས་ནས་མངོན་པར་ཞེན་པ་གང་ཡིན་པ་དང་འདོགས་པའི་ཚིག་མཚན་མའི་གཞི་འདོགས་པའི་ཚིག་གི་མཚན་མའི་རྟེན་དུ་གྱུར་པ་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་དོན་དམ་པར་ཡོད། ཡང་དག་པའི་དངོས་པོ་ལ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐམས་ཅད་དུ་མེད་དོ་ཞེས་སྐུར་བ་འདེབས་ཤིང་ཆུད་གཟོན་པར་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་འདི་གཉིས་ནི་ཆོས་འདུལ་བ་འདི་ལས་རབ་ཏུ་ཉམས་པ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་སྒྲོ་འདོགས་པའི་ཉེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་ཐོག་མ་ཉིད་དུ་དཔྱད་ཅིང་གསལ་བར་བྱས་ལ་བཀྲོལ་ཞིང་བསྟན་ཟིན་ཏེ་ཉེས་པ་དེ་དག་གིས། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ལ་སྒྲོ་བཏགས་པས། ཆོས་འདུལ་བ་འདི་ལས་རབ་ཏུ་ཉམས་པ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་དངོས་པོ་ཙམ་ལ་ཡང་སྐུར་བ་འདེབས་ཤིང་ཐམས་ཅད་དུ་ཆུད་གཟོན་པ་དེ་ཆོས་འདུལ་བ་འདི་ལས་ཇི་ལྟར་རབ་ཏུ་ཉམས་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་དངོས་པོ་ཙམ་ལ་སྐུར་བ་འདེབས་པ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཡང་མེད་ལ་འདོགས་པ་ཡང་མེད་དེ་གཉིས་ཀ་ཡང་མི་རིགས་སོ། །འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོ་རྣམས་ཡོད་ན་གང་ཟག་ཏུ་གདགས་སུ་རུང་གི་མེད་དུ་ཟིན་ན་དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་གང་ཟག་གདགས་སུ་མེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་དངོས་པོ་ཙམ་ཡོད་ན། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་འདོགས་པའི་ཚིག་ཉེ་བར་དགག་ཏུ་རུང་གི་མེད་དུ་ཟིན་ན་དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་གདགས་པའི་ཚིག་གིས་ཉེ་བར་འདོགས་ པ་མེད་དོ། །དེ་ལ་འདོགས་པའི་གཞི་མེད་དུ་ཟིན་ན་ནི་གཞི་མེད་པར་གྱུར་པས་འདོགས་པ་ཡང་མེད་པར་ཡང་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་གང་ཟག་ཁ་ཅིག་ཤེས་པར་དཀའ་བའི་མདོ་སྡེ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ་ཟབ་མོ་སྟོང་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པ་དགོངས་པའི་དོན་བསྟན་པ་དག་ཐོས་ན་བཤད་པའི་དོན་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མ་ཤེས་ནས་ཚུལ་མ་ཡིན་པར་རྣམ་པར་བརྟགས་ཏེ་རིགས་པ་མ་ཡིན་པས་བསྐྱེད་པའི་རྟོགས་པ་ཙམ་གྱིས་འདི་ཐམས་ཅད་ནི་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་ཟད་དེ
Chinese
已经舍弃了没有完全理解的部分，应当了知一切法的真实自性，也是唯有不分别的智慧才能体验的境界。如果任何法和任何事物，都如其所表达的那样成为该法和该事物的自性，那么唯一的法和唯一的事物的自性，就理应变成多种多样了。为什么呢？因为对于唯一的法和唯一的事物，很多人会用多种多样的名称来称呼、安立和施设，在多种多样的名称中，无论哪个名称，一旦成为该法和该事物的自性，以及其自性的本体，而其他的名称则不是，这样的确定性是无法确立的。因此，所有的名称，无论是全部还是部分，都不会成为一切法和一切事物的自性，也不会成为其自性的本体。此外，如果色等之前所说的法，最终不是安立的名称的本体，那么，如果事物先前存在，后来才高兴地用名称来施设，那么在用名称来施设之前，在没有用名称来施设的时候，该法和该事物就只会变成无自性。如果变成了无自性，那么对于不存在的事物，就不能用名称来施设了。如果没有用名称来施设，那么法和事物也不可能存在于名称的本体之中。如果安立的名称在施设之前，就已经不是色，而是色的自性，后来也对色的自性，用包含名称的色来进行施设，那么即使没有施设“色”这个名称，也会有成为“色”的法，以及成为“色”的事物，那么产生“色”的认知的可能性是不存在的。因此，这个理由和道理能够
English
Having abandoned what has not been fully grasped, it should be understood that the ultimate nature of all dharmas is also the realm of experience only of non-discriminating wisdom. If any dharma and any object, as they are expressed, become the nature of that dharma and that object, then the nature of the single dharma and the single object should logically become many and varied. Why is that? Because for the single dharma and the single object, many people will call, establish, and designate with many different names, and among the many different names, whichever name becomes the nature of that dharma and that object, as well as the essence of its nature, while the other remaining names are not, such certainty cannot be established. Therefore, all names, whether all or some, will not become the nature of all dharmas and all objects, nor will they become the essence of their nature. Furthermore, if the forms and other dharmas mentioned earlier are ultimately not the essence of the established name, then, if an object exists previously and is later happily designated with a name, then before designating with a name, when it has not been designated with a name, that dharma and that object will only become without self-nature. If it becomes without self-nature, then for a non-existent object, it cannot be designated with a name. If there is no designation with a name, then the dharma and the object cannot exist in the essence of the name either. If the established name, before the designation, is already not form, but is the nature of form, and later also for the nature of form, it is designated with form that includes the name, then even without designating the name "form," there will be a dharma that becomes "form," and an object that becomes "form," then the possibility of generating the cognition of "form" does not exist. Therefore, this reason and logic can
Chinese
应当领悟一切事物皆为不可言说的自性。如同色法一样，对于从感受等直到涅槃之间所说的诸法，也应当如此理解。色法等诸法，以及系属于色法等事物的言辞，并非以其自性而存在，而是虚妄安立并执着显现，以及作为系属言辞之相的基础，成为系属言辞之相的所依，以不可言说的自性而真实存在。凡是诽谤和贬低真实事物，说其在一切的一切中都不存在，这二者要知道都是从这个法与律中彻底退失的。对于不存在的事物进行虚妄安立的过失，最初就已考察、阐明、破斥和显示完毕，由于这些过失，对色法等不存在的事物进行虚妄安立，要知道这是从这个法与律中彻底退失的。对于色法等诸法的仅仅是事物本身也加以诽谤，并且完全贬低，那么这会如何从这个法与律中彻底退失呢？应当这样讲述：对于色法等诸法的仅仅是事物本身加以诽谤，那本身也是不存在的，安立也是不存在的，二者都不合理。例如，如果色法等蕴存在，则可以安立为补特伽罗，如果不存在，则对于不存在的事物，无法安立补特伽罗。同样，如果色法等诸法的仅仅是事物本身存在，则可以对色法等诸法的系属言辞进行遮破，如果不存在，则对于不存在的事物，系属的言辞无法进行系属。如果系属的基础不存在，那么由于基础不存在，系属也会变得不存在。因此，有些人听到难以理解的、具有大乘经典的、深奥的、具有空性的、显示密意的经典，没有如实理解所说之义，不如理作意，仅仅凭借非理所生的觉悟，就认为这一切都仅仅是安立而已。
English
All things should be understood as being of an unspeakable nature. Just as with form, so too should it be understood with regard to the dharmas that have been taught, from feeling and so forth up to and including nirvana. The dharmas such as form, and the words that are attributed to things such as form, do not exist by their own nature, but are falsely imputed and manifestly clung to, and the basis of the sign of attributed words, which has become the support of the sign of attributed words, exists in reality by its unspeakable nature. To slander and denigrate what is truly real, saying that it does not exist in any way whatsoever, these two should be known as being utterly degenerate from this Dharma and Discipline. The faults of falsely imputing what does not exist have been examined, clarified, refuted, and shown from the very beginning, and because of these faults, falsely imputing things such as form that do not exist, it should be known that this is utterly degenerate from this Dharma and Discipline. How could it be that even merely slandering the things themselves of the dharmas such as form, and completely denigrating them, would utterly degenerate from this Dharma and Discipline? It should be explained in this way: to slander merely the things themselves of the dharmas such as form, that itself does not exist, and imputation also does not exist, both are unreasonable. For example, if the aggregates such as form exist, then a person can be designated, but if they do not exist, then a person cannot be designated to something that does not exist. Similarly, if merely the things themselves of the dharmas such as form exist, then the attributed words of the dharmas such as form can be refuted, but if they do not exist, then the attributed words cannot be attributed to something that does not exist. If the basis of attribution does not exist, then because the basis has become non-existent, the attribution will also become non-existent. Therefore, if some people hear the sutras that are difficult to understand, that possess the Great Vehicle, that are profound, that possess emptiness, that show the meaning of the intention, and do not understand the meaning of what is said as it truly is, and improperly consider it, and with only the realization that arises from what is unreasonable, they think that all of this is merely imputation.