Tibetan
བུའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྒོ་ནས་བསྟོད་པ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་པ་ལས་བྱུང་བ་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱིས་ཏེ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ན་སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་རྫོབས་མཛད་པའོ། ། གང་དུ་གང་ཞིག་སྒྲ་དོན་འཛིན། །དེ་ལ་དེ་ཤེས་རྟོག་པ་ཡིན། །རང་བཞིན་ལ་ནི་སྒྲ་དོན་མེད། །དེ་ལ་མ་ལུས་མངོན་སུམ་འདོད། །ཅེས་པའི་རིགས་པས་རྟོག་པ་མེད་པའོ། །དེ་ལྟར་དེ་དམིགས་པ་ཡིན་ན་སྒྲའི་དོན་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་ན་ཡང་རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ་གང་གི་ཕྱིར། བློ་ལ་མྱོང་བྱ་གཞན་མིན་ཏེ། །དེ་ལ་མྱོང་བ་གཞན་ཡོད་མིན། །གཟུང་དང་འཛིན་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར། །རང་གི་དེ་ཉིད་གསལ་བ་ཡིན། །ཞེས་པས་དམིགས་པ་མེད་པའོ། །སོ་སོར་ཀུན་དུ་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་གང་ལས་ངེས་པ་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་བཟང་བ་ནི་དགེ་བར་འགྱུར་བ་སྟེ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །གང་ལས་ཅི་ལྟར་ཞེ་ན། གང་གི་ཕྱིར་མཐོ་རིས་དང་ཐར་པའི་དོན་ཐམས་ཅད་གང་ལས་འགྱུར་བ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། གང་གི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱིས་ཡོན་ཏན་གྱི་ཚོགས་མ་ལུས་པ་ཐོབ་པར་བྱེད་པས་རབ་ཏུ་བསྐོར་བའོ། །འདི་དག་ཐམས་ཅད་ཅི་ལྟར་སྐྱེ་ཞེ་ན། གང་གི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་དོན་དུ་སྤྱོད་པ་ནི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་བཅུ་པོ་དཀར་པོའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ངོ་བོ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཆེན་པོ་ཡང་ཡིན་ཏེ་འདི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ངོ་བོ་དེས་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་སྔར་བཞིན་དུ་རྡོ་རྗེ་ཡང་ཡིན་ཏེ་བྱ་བ་ནན་ཏན་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཐུགས་དག་པ་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་ཅན་ཡིན་ཏེ། ཀུན་དུ་བཟང་པོའི་བག་ཆགས་དང་བཅས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པའི་དྲི་མ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་དོན་སྟོན་པར་བྱེད་པ་སྟེ། ཐོབ་པར་བྱེད་པ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱིས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྟོན་པར་བྱེད་པའི་གཞུང་ཡོངས་སུ་གཅོད་པར་བྱེད་པའི་ལེའུའོ། །དཔལ་གསང་བ་འདུས་པའི་རྒྱན་གྱི་ལེའུ་གཉིས་པའོ།། །། ལེའུ་གཉིས་པ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་བཤད་པ།
Chinese
这是以儿子的智慧之门来赞颂的。 从诸法无我中产生的，是等性智慧的自性。因此，佛陀圆满了菩提。 无论何处，若执著于声音和意义， 于彼，彼即是知觉分别。 自性之中，声音和意义皆无， 于彼，一切皆欲求现量。 以这样的理路，是没有分别的。如果那样，那是所缘，是声音的意义。如果那样，仍然是有分别的，不是吗？不是的，因为什么？ 于心，所体验之物非他物， 于彼，无有其他体验。 因离能取与所取， 自之本性即显明。 因为这样，是没有所缘的。个别地，以普遍分别的智慧的自性，从何处确定对众生是好的，那就会变成善，就那样称呼它。从何处如何呢？因为从那里，一切增上生和解脱的意义都从中产生，就那样称呼它。如何呢？因为菩提心能获得一切功德之聚，所以是极度周遍的。这一切如何产生呢？因为为了菩提的意义而行持，也就是布施等十种，是白色的功德的体性，就那样称呼它。因此，也是伟大的，因为这法界的体性遍及一切事物，像以前一样，也是金刚，因为是努力精进的智慧的体性。如来清净的心，具有身语意的金刚，因为远离了具有普贤行愿的习气以及烦恼和所知障的垢染。因此，显示佛陀菩提的意义，能获得法界智慧的自性，向菩提心顶礼。是断除显示菩提心之经典的章节。吉祥密集金刚庄严的第二品。 第二品，菩提心的解释。
English
This is praised through the gate of the wisdom of a son. Arising from the selflessness of phenomena, it is the nature of equality wisdom. Therefore, the Buddha perfected enlightenment. Wherever, whatever grasps sound and meaning, Therein, that is cognitive discrimination. In nature, there is no sound or meaning, Therein, all desire direct perception. With such reasoning, there is no discrimination. If so, that is the object, the meaning of sound. If so, is it still with discrimination? No, because of what? In the mind, what is experienced is not other, Therein, there is no other experience. Because of being free from grasper and grasped, One's own nature is clear. Because of this, there is no object. Individually, with the nature of the wisdom of universal discrimination, from where is it certain that what is good for sentient beings will become virtue, that is what it is called. From where and how? Because from there, all the meanings of higher realms and liberation arise, that is what it is called. How? Because the mind of enlightenment obtains all collections of qualities, it is extremely pervasive. How do all these arise? Because acting for the sake of enlightenment, that is, the ten kinds such as generosity, is the essence of white qualities, that is what it is called. Therefore, it is also great, because this nature of the dharma realm pervades all things, and like before, it is also vajra, because it is the nature of the wisdom of diligent effort. The pure mind of the Thus-Gone One, possessing the vajra of body, speech, and mind, is because it is free from the habitual tendencies of Samantabhadra's aspirations and the stains of afflictions and cognitive obscurations. Therefore, it shows the meaning of Buddha's enlightenment, able to obtain the nature of the wisdom of the dharma realm, I prostrate to the mind of enlightenment. This is the chapter that completely cuts off the scripture that shows the mind of enlightenment. The second chapter of the glorious Guhyasamaja Ornament. Chapter Two: Explanation of the Mind of Enlightenment.