Tibetan
་བར་འགྱུར། །ཤེས་ལ་ཅི་ལྟར་སྣང་གང་ཡིན། །དེ་ནི་དེ་ལ་ཉམས་མྱོང་འགྱུར། །དེ་ལྟར་སེམས་ཀྱི་རྣམ་པ་ནི། །སྣ་ཚོགས་གཅིག་གི་ངོ་བོར་འགྱུར། །གཟུང་བ་ལ་སོགས་པར་ཞེན་གང་། །འཁོར་བ་ཡིན་ཏེ་གཞན་མིན་ཕྱིར། །དེ་དང་བྲལ་བས་མྱང་འདས་ཏེ། །དེས་ན་ཐམས་ཅད་ལེགས་པར་གནས། །གཞན་གྱི་དབང་གི་དངོས་པོ་ནི། །མཚན་ཉིད་ལས་ནི་གཉི་གའི་ཆ། །བརྟགས་པའི་ཆ་ཡིས་འཁོར་བ་ཡིན། །ཡོངས་གྲུབ་ཆ་ཡིས་མྱང་འདས་ཡིན། །བདག་དང་བདག་གི་རྣམ་ རྟོག་རྒྱུན་གྱིས་ནི། །ངོ་བོར་དག་གིས་དེར་ནི་འཁོར་བ་སྟེ། །དག་པ་དེ་ལས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་ན། །ངོ་བོ་ཙམ་གྱིས་རྣམ་པར་ཤེས་པར་བྱ། །ཞི་བ་དང་ནི་སྲིད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད། །ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ནི་དབྱེ་བ་འགའ་ཡང་མེད། །གང་ཕྱིར་གཟུང་བ་ལ་སོགས་རྣམ་པ་དང༌། །བྲལ་བར་ཐམས་ཅད་དུ་ནི་རྟག་ཏུ་གྲུབ། །སོ་སོར་སྣང་བ་རང་བཞིན་ཀུན་རྟོག་ལས། །ཐམས་ཅད་ཀྱང་ནི་ཅི་ཡང་ཡོད་མ་ཡིན། །སེམས་ལས་གཞན་པ་འགའ་ཡང་ཡོད་མིན་པས། །བདག་ཅེས་བྱ་བའང་གུད་ན་ཡོད་མ་ཡིན། །ཀུན་རྫོབ་ཙམ་ལས་འཁོར་བ་ནི། །གཞན་ནི་ཡོད་པར་མ་མཐོང་ངོ༌། །དེ་ཉིད་ཁོ་ན་མྱ་ངན་འདས། །དེ་ལྟ་ན་ནི་ཡང་དག་གནས། །ཇི་སྲིད་རྣམ་རིག་ཙམ་ཉིད་ཅེས། །ཤེས་པ་ཙམ་ལ་འང་མི་གནས་ཏེ། གཟུང་བ་གཉིས་ཀྱི་རྗེས་འཇུག་པ། །དེ་སྲིད་རྣམ་པར་མི་ལྡོག་གོ །འདི་དག་རྣམ་པར་རིག་ཙམ་ཞེས། །དེ་སྙམ་དུ་ནི་དམིགས་ནས་སུ། །ཅི་ཡང་རུང་སྟེ་མདུན་འཇོག་ན། །དེ་ནི་ཙམ་ལའང་མི་གནས་སོ། །ནམ་ཞིག་ཤེས་པས་དམིགས་པ་རྣམས། །མི་དམིགས་དེ་ཡི་ཚེ་ན་ནི། །རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་ལ་གནས། །གཟུང་བ་མེད་པར་འཛིན་པ་མེད། །མི་དམིགས་འདི་ནི་བསམ་མི་ཁྱབ། །འཇིག་རྟེན་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ། །གནས་ཀྱང་གཞན་དུ་གྱུར་པ་ནི། །གནས་ངན་ལེན་གཉིས་སྤངས་པས་སོ། །དེ་ཉིད་ཟག་པ་མེད་དང་དབྱིངས། །བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་དགེ་དང་རྟག །འདི་ནི་བདེ་ཆེན་རྣམ་གྲོལ་སྐུ། །ཐུབ་པ་ཆེན་པོ་ཆོས་ཤེས་བྱ། །དེ་ཕྱིར་འདི་ཉིད་སྨད་བྱ་མིན་པར་མཁས་པ་རྣམས། །རིགས་པ་ཤེས་པས་གཞན་གྱི་དོན་དུ་དཔྱད་པར་བྱ། །བློ་གྲོས་ཕྲ་བའི་མི་ཡི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན་གྱུར་ཏེ། །བློ་གྲོས་དམན་པའི་སྐྱེ་བོ་འདོད་དང་བྲལ་བར་བྱེད་པ་ཉིད། །ཅེས་པ་ནི་བསྲེས་པས་བསྡུས་པ་དང་ཤེས་པར་བྱེད་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་རྣམས་སོ། །དེ་ནས་ཞེས་པ་ནི་རིགས་དྲུག་གི་གདུལ་བྱའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྣ་ཚོགས་པ་ཡོངས་སུ་ཆོད་པའི་རྗེས་ལའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ནི་སྔར་བརྗོད་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་དོ། །དེ་སྟོན་པར་བྱེད་པའི་ཡི་གེ་རྣམས་ཏེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རྣམ་པ་དྲུག་གི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་ངོ་བོ་རྣམས་སོ། །ཨེ་མའོ་ཆོས་ནི་ལུང་དུ་གྱུར་པའི་བསྟན་པ་གདུལ་བྱ་རྣམས་ལ་ རབ་ཏུ་གསལ་བའོ། །མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དང་ལུང་གི་ཡུལ་རྣམས་ལ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་མི་གནོད་པའི་ཕྱིར་རྨད་དུ་བྱུང་བའི་ཡུལ་ལོ། །དེ་རྣམས་ཀྱང་རྒྱུ་མེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྟག་ཏུ་ཡོད་པ་ལ་སོགས་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བས། །རྒྱུ་མེད་གཞན་ལ་མི་ལྟོས་ཕྱིར། །རྟག་ཏུ་ཡོད་པའང་མེད་པར་འགྱུར། །དངོས་པོ་རྣམས་ནི་རེས་འགའ་ཞིག །འབྱུང་བ་ལྟོས་པ་ལས་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པའི་རིགས་པས་སོ། །འདི་ལྟར་ཡང་དེ་ལྟ་བུའི་རྟོགས་པ་སྔོན་དུ་སོང་བས་འདི་གསུངས་པ། །ཨེ་མའོ་ཆོས་ཞེས་ཏེ་རྟོགས་པའི་ངོ་བོ་དཀྱིལ་འཁོར་བའི་བདག་ཉིད་ནི་འདིར་དགེ་འདུན་ནོ། །དེ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ལས་གཞན་རྣམས་ལ་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་གསུངས་པ། །ཨེ་མའོ་སངས་རྒྱས་ཞེས་ཏེ། ཡང་དག་དེ་བཞིན་ཉིད་བདེན་གང༌། །ཡང་དག་རྟོགས་པ་བརྟན་པ་ཆེ། །ཆོས་ཀུན་ཡང་དག་རྟོགས་པ་ཡིས། །སངས་རྒྱས་སངས་རྒྱས་དེ་བརྗོད་དོ། །ཞེས་པས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་བདག་པོའི་སངས་རྒྱས་ནི་འདིར་སྟོན་པ་པོ་ཡིན་ནོ། །དག་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དྲི་མ་དང་བྲལ་བས་སོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་ཚད་མ་དང་ལུང་གིས་གྲུབ་པས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའོ།། དོན་ནི་གང་གིས་དགོངས་པ་སྟེ། །རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོའི་བདག་ཉིད་ལམ་དུ་གྱུར་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་གྱི་སེམས་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། གང་གི་ཕྱིར་དག་པ་ནི་སྦྱོར་བ་ཇི་ལྟ་བར་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་དྲི་མ་དང་བྲལ་བས་ལ་སོགས་པའོ། །དོན་ནི་དགོས་པ་རྣམས་ཡིན་ཏེ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བརྗོད་དོ། །རྒྱུ་མིན་རྒྱུ་ཡི་དངོས་པོ་ཡིས། །འབྲས་མིན་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་ཡིས། །དེ་ནི་རྒྱུ་འབྲས་དངོས་པོ་ལས། །རང་གི་སེམས་ནི་རབ་གསལ་བ། །ཞེས་པའི་རིགས་པས་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུར་གྱུར་པའི་སེམས་ཀྱི་རྒྱུན་དབྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། རྒྱུ་ཐོས་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་གུས་པ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར། །རྒྱུའི་སྒོ་ནས་འབྲས་བུར་གྱུར་པའི་ཀུན་དུ་བཟང་པོ་ལ་མེ་ལོང་ལྟ་
Chinese
转变。了知之时，如何显现为何？彼即是彼之体验转变。如是心之相状，转变为种种唯一之体性。执著于所取等，乃是轮回，非为其他之故。远离彼者即是涅槃，故此一切善妙安住。他者自在之事物，体性之中，二者之分。分别之分乃是轮回，圆成之分乃是涅槃。我与我所之分别念，以常续之方式，以自性清净于彼轮回，清净者自彼颠倒之时，仅以自性了知之。寂灭与有之体性，以法性而言，无有任何差别。何故所取等之相，于远离中，一切时中恒常成立。各自显现之自性分别念，一切亦无有任何存在。心之外无有任何存在，我之所言亦无有单独存在。仅于世俗中轮回，未见其他存在。彼即是涅槃，如是则为真实安住。乃至仅是了知之量，于了知之量亦不住留。若随逐能取二者，如是则不退转。此等仅为了知之量，如是思念而专注，无论任何置于前方，彼亦不住留于量上。何时了知不专注所缘，彼时则安住于了知之量。无有所取则无有能取，此不专注不可思议，乃是出世间之智慧，安住亦转变为其他，乃是舍弃二种恶趣。彼即是无漏与法界，不可思议之善与常。此乃大乐解脱身，应知乃是大雄佛陀之法。故此不应诋毁，智者应以理智，为利他而思择。乃是智慧微细之人之行境，使智慧低下之众生远离贪欲。 如是乃是混合之摄略与了知之偈颂。其后乃是断除六道所化众生之种种分别念之后。如来一切之身语意之法性。
English
transforms. When knowing, how does it appear, what is it? That is the experience of that transforming. Thus, the aspects of the mind transform into the nature of various unities. Attachment to what is grasped, etc., is samsara, not other than that. Separation from that is nirvana, therefore all this abides well. Things under the power of others, in their essence, have two parts. The part that is discriminated is samsara, the part that is perfectly accomplished is nirvana. The continuous stream of thoughts of self and what belongs to self, with their nature pure, is samsara there. When the pure is inverted from that, it is to be known as mere essence. The essence of peace and existence, in terms of dharma-nature, has no difference whatsoever. Because the aspects of what is grasped, etc., are always established in separation. All that appears separately is from conceptual thought, and nothing exists. Since nothing exists apart from the mind, what is called self does not exist separately. Samsara is only in conventionality, and nothing else is seen to exist. That itself is nirvana, and thus it is truly abiding. As long as it is just the amount of knowing, it does not abide even in the amount of knowing. If one follows after the two that grasp, then one does not turn back. These are just the amount of knowing, and if one focuses on them thinking thus, whatever one puts in front, it does not abide even in that amount. When knowing does not focus on objects, then one abides in the amount of knowing. Without what is grasped, there is no grasping. This non-focus is inconceivable, it is the wisdom beyond the world, and abiding also transforms into something else, it is abandoning the two bad abodes. That itself is the unpolluted and the sphere, the inconceivable good and the constant. This is the body of great bliss and liberation, it should be known as the dharma of the Great Hero Buddha. Therefore, this should not be disparaged, the wise should contemplate it with reason for the benefit of others. It is the realm of activity for people with subtle intelligence, and it makes beings of low intelligence separate from desire. Thus, these are the verses that summarize and make known through mixture. After that is the complete cutting off of the various conceptual thoughts of beings to be tamed in the six realms. The dharma-nature of the body, speech, and mind of all the Tathagatas.
Chinese
意思是说，这就是之前所说的空性等三种解脱之门的自性。那些能显示它的文字，也就是菩提心的六种形式的偈颂的本质。唉玛，法就是成为教证的教法，对所化众生来说非常清楚。对于现量、比量和教证的对境来说，因为它们不会造成损害，所以是奇妙的对境。但它们也不是无因的，因为会陷入常有等过失。因为无因不依赖于其他，所以常有也会变得不存在。事物有时产生，是因为依赖于因缘。这是通过这样的理证来说明的。像这样，也是因为之前已经有了这样的证悟，所以才说了这些。唉玛，法，也就是证悟的本质，坛城的主体，在这里指的是僧众。因为这不会发生在圆满正等觉佛陀之外的其他众生身上，所以才说了“唉玛，佛”。真实如是之性为何？真实证悟坚固广大。一切法皆由真实证悟，佛陀佛陀如是说。因此，坛城的主尊佛陀在这里是导师。清净是指远离一切烦恼障和所知障，以及习气。真如是指通过量和教证成立，因此是不颠倒的真如，也就是不住涅槃。意义是指所理解的内容，也就是解脱之门的自性，成为道路的菩提心的理由，就称之为那个。如何理解呢？因为清净是指像结合一样，远离贪欲等污垢等等。意义是指所需要的，也就是获得真如的那个，就称之为那个。非因非因之事物，非果非果之事物，因此从因果事物中，自己的心非常明亮。通过这样的理证，因为成为因和果的心续没有差别，并且为了对因，也就是听闻等产生恭敬心，所以从因的方面来说，就像镜子一样显现为果的普贤菩萨。
English
It means that this is the nature of the three doors of liberation, such as emptiness, which were mentioned earlier. The letters that show it, that is, the essence of the six forms of verses of Bodhicitta. Alas, Dharma is the teaching that has become proof, and it is very clear to the beings to be tamed. For the objects of direct perception, inference, and scripture, because they do not cause harm, they are wonderful objects. But they are not without cause, because they will fall into faults such as permanence. Because the uncaused does not depend on others, permanence will also become non-existent. Things sometimes arise because they depend on causes and conditions. This is explained through such reasoning. Like this, it is also because there has been such realization before that these were said. Alas, Dharma, that is, the essence of realization, the subject of the mandala, here refers to the Sangha. Because this will not happen to beings other than the fully enlightened Buddha, it is said, "Alas, Buddha." What is the true suchness? True realization is firm and vast. All dharmas are realized by true realization, Buddha Buddha is said so. Therefore, the Buddha, the lord of the mandala, is the teacher here. Purity means being free from all defilements of afflictive obscurations and cognitive obscurations, as well as habitual tendencies. Suchness means that it is established through valid cognition and scripture, so it is the non-inverted suchness, that is, the non-abiding Nirvana. Meaning refers to what is understood, that is, the nature of the door of liberation, the reason for Bodhicitta becoming the path, is called that. How to understand it? Because purity means, like combination, being free from defilements such as desire, and so on. Meaning refers to what is needed, that is, the one that obtains suchness, is called that. Non-cause non-cause things, non-fruit non-fruit things, therefore from cause and effect things, one's own mind is very clear. Through such reasoning, because the mind stream that becomes cause and effect has no difference, and in order to generate respect for the cause, that is, hearing and so on, therefore from the aspect of cause, it appears like a mirror as the fruit, Samantabhadra.