Tibetan
་ངེས་པར་ལུང་ཁས་བླངས་པར་བྱ་སྟེ། གཞན་དུ་དཔྱད་པ་མི་འཇུག་པས། །དེས་ན་དེ་ཉིད་ལ་དེས་གནོད་པར་རིགས་སོ། །གང་རྣམ་འགྲེལ་ལས། །དེ་ཕྱིར་གྲུབ་པའི་དོན་རྣམས་ལ། །བསྟན་བཅོས་སྤངས་ཀྱང་ཉམས་པ་མེད། །ལུང་ཁས་ལེན་པ་མེད་པར་ནི། །ལྐོག་གྱུར་ལ་འདོད་འཇུག་མི་འགྱུར། །དེ་བདེན་ཏེ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཤེས་པ་ཡང་ཁྱེད་ཀྱི་འདོད་པས། དེ་མེད་ན་དེའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་མངོན་སུམ་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་གྲུབ་པ་མེད་དེ་ཐམས་ཅད་དུ་གནོད་པའམ་ཅུང་ཞིག་ཏུ་འང་མ་ཡིན་ཏེ། ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་དམ་པར་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་ལ་ནི་དབྱེ་བ་རིགས་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་མ་ཡིན་པས་བརྗོད་པའི་བསྟན་བཅོས་པོར་ཡང་ཉེས་པ་མེད་པར་བལྟ་བར་བྱའོ། །ལུང་རྣམས་ལའང་ཚད་མ་ནི་སྔ་མ་ཉིད་དུ་བཀག་པ་ཡིན། །གཞན་དུ་ན་གལ་ཏེ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས་གསུངས་པའི་ལུང་གིས་ ཀྱང་ཚད་མས་གྲུབ་པའི་ཆོས་ཅན་ལ་མི་གནོད་ན། དེའི་ཚེ་རང་རིག་པའི་མངོན་སུམ་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཡིད་ལ་ཡང་གང་གིས་ཡིད་ཆེས་པས་གནོད་པ་ཐོབ་པའི་གོ་སྐབས་ག་ལ་ཡོད། ཅི་སྟེ་ཡོད་ཀྱང་ལུས་ལ་བརྟེན་པ་ཉིད་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། ལུས་དང་སེམས་དག་ནི་ཕན་ཚུན་དུ་རྗེས་སུ་འཇུག་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པས། འདི་ལྟར་གནོད་པ་བརྗོད་པ་ན། །དེ་ཡི་ཤེས་པས་ཕན་འདོགས་ཕྱིར། །ཡིད་ནི་ལུས་ལ་བརྟེན་པར་བརྗོད། །ཅེས་པ་འདིས་རྣམ་འགྲེལ་བྱེད་པས་དེ་སྤངས་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་རང་རིག་པའི་མངོན་སུམ་གྱི་མཚན་ཉིད་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཉིད་ཚད་མ་ཡིན་ཏེ་མི་སླུ་བའི་ཕྱིར། དོན་དམ་པ་ཡིན་ལ་དེའི་ཚིག་ཉིད་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཚད་མ་ཡིན་ཏེ་གཞན་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྒྱན་བྱེད་པས་རྒྱས་པར་བསྟན་པ་ཡིན་པས་དེ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པར་བྱའོ། །གང་གསུངས་པ། ཐམས་ཅད་དོན་དང་འབྲེལ་བ་ཡི། །ཤེས་པ་མངོན་སུམ་གྱིས་མཐོང་མིན། །སྤྱི་ཡི་ཚུལ་གྱིས་འབྲེལ་པ་ནི། །རྗེས་སུ་དཔག་པས་བཞག་པ་ཡིན། །ཚད་མ་གཞན་ཡང་ཡོད་མིན་ཕྱིར། །གང་ལས་ཐེ་ཚོམ་གཅོད་པ་ཡིན། །དེས་ན་ཐ་སྙད་ལས་ནི་ཚད་མ་ཉིད། །ཅེས་སོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་ཐ་སྙད་ལས་ཚད་མ་ཡིན་ན་ཚད་མའི་མཚན་ཉིད་བསྟན་བཅོས་སུ་ཇི་ལྟར་བཀོད། བསྟན་བཅོས་སུ་བསྟན་ཀྱང་ཚིག་ཙམ་གྱིས་དེ་ལྟར་གྱུར་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འོན་ཀྱང་ཐ་སྙད་དུ་མི་སླུ་བ་ཉིད་ལས་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་ཡོད་ན་བསྟན་བཅོས་དོན་མེད་པ་ཉིད་དོ། །གསུ
Chinese
必须承诺接受圣言，否则不允许进行辩论。因此，圣言本身可能会对它造成损害。如《释量论》中所说：“因此，对于已成立的意义，即使放弃论典也不会有损害。如果不承诺接受圣言，就不会允许对隐蔽事物产生信仰。”这是真实的，因为你认为证悟二谛无别的智慧也是如此。如果它不存在，那么由于它的对境不存在，因此先前存在的现量也不存在，因此，即使是稍微依靠它的比量也不会成立，要么全部造成损害，要么一点也不造成损害，因为没有区别。对于那些说胜义存在的人来说，区分才是合理的。此外，对于非一切智者所说的论典，也应视为没有过失。对于圣言，量在之前就已经被否定了。否则，如果即使是全知者所说的圣言也不会损害以量成立的法，那么，对于以自证现量成立的意，又有什么机会让任何信仰能够获得损害呢？即使有，世尊也说它依赖于身体，因为身体和心是相互随顺的。因此，在陈述这种损害时：“为了它的智慧能够利益，意依赖于身体而说。”这解释了《释量论》，因此放弃了它。此外，自证现量的体性，全知者的智慧本身就是量，因为它是不欺骗的。它是胜义的，而它的语言本身也是世俗的量，因为其他不是。装饰者已经广泛地解释了这一点，因此应该在那里理解。所说的是：“所有与意义相关的知识，不是现量所见。通过普遍的方式相关，这是比量所确立的。因为没有其他的量，从哪里断除怀疑呢？因此，名言是量。”如果是这样，如果名言是量，那么如何在论典中阐述量的定义呢？即使在论典中阐述，也不是仅仅通过语言就变成那样，而是因为在名言中是不欺骗的。如果那样，论典本身就是无意义的。说
English
It is necessary to commit to accepting the sacred word, otherwise debate is not allowed. Therefore, the sacred word itself may cause harm to it. As it says in the Commentary on Valid Cognition: "Therefore, for the meanings that have been established, even if the treatises are abandoned, there will be no harm. If there is no commitment to accepting the sacred word, faith in hidden things will not be allowed." This is true, because you also consider the wisdom that realizes the inseparability of the two truths to be the same. If it does not exist, then since its object does not exist, the direct perception that precedes it does not exist, so even a slight inference that relies on it will not be established, either causing harm to everything or not even a little, because there is no difference. For those who say that ultimate reality exists, differentiation is reasonable. Furthermore, even for the treatises spoken by those who are not omniscient, it should be regarded as without fault. For the sacred words, validity has already been negated in the previous one. Otherwise, if even the sacred word spoken by the omniscient one does not harm the dharma established by validity, then what opportunity is there for any faith to gain harm to the mind established by self-awareness direct perception? Even if there is, the Blessed One has taught that it depends on the body, because the body and mind are mutually compliant. Therefore, in stating this harm: "In order for its wisdom to benefit, the mind is said to depend on the body." This explains the Commentary on Valid Cognition, therefore it is abandoned. Furthermore, the characteristic of self-awareness direct perception, the wisdom of the omniscient one itself is validity, because it is not deceptive. It is ultimate, and its language itself is conventionally valid, because others are not. The Ornament has extensively explained this, so it should be understood there. What is said is: "All knowledge related to meaning is not seen by direct perception. Related by way of generality, this is established by inference. Because there is no other validity, from where is doubt cut off? Therefore, nominal terms are validity." If that is the case, if nominal terms are validity, then how is the definition of validity stated in the treatises? Even if it is stated in the treatises, it is not that it becomes so merely through words, but because it is non-deceptive in nominal terms. If that is the case, the treatises themselves are meaningless. Saying