Tibetan
ལ། །དེ་ཉིད་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་སྟེ། །འདི་ལྟར་ཡོད་པར་གནས་པ་ཡིན། །ཞེས་རྒྱན་ལས་སོ། །གལ་ཏེ་མེད་ན་ཅི་ལྟར་ཆད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་རང་རིག་པའི་མངོན་སུམ་ཡང་དོན་དམ་པར་ཁས་མི་ལེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁས་ལེན་ན་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཐམས་ཅད་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡིན་པར་ཁས་བླངས་པ་པོར་བ་ཡིན་ནོ། །ཁོ་བོ་ཅག་ནི་འཁྲུལ་པ་ཡིན་ན་ཡང་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་མ་འཁྲུལ་པ་ཉིད་ཀྱིས་མངོན་སུམ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དག་པ་འཇིག་རྟེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་གནས་སྐབས་ན་ཡང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་ཆོད་པ་ཉིད་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་འཁྲུལ་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །རང་བཞིན་ལ་ནི་ཀུན་མ་འཁྲུལ། །གཞན་གྱི་ངོ་བོ་ལ་བཟློག་པ། །ཞེས་རྒྱན་ལས་སོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འཕགས་པ་ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས། འཕགས་པས་འཁྲུལ་པ་མཐོང་མ་ཡིན། །དེ་ཉིད་མིན་ཏེ་དེ་ཐ་དད། །འཁྲུལ་པ་ཉིད་ཡིན་དེ་ཉིད་འགྱུར། །གང་ཕྱིར་དེ་ཉིད་དེ་ཐ་དད། །ཅེས་སོ། །རྣལ་འབྱོར་གྱིས་མངོན་སུམ་ཡང་དཔྱད་མི་བཟོད་པའི་ཕྱིར་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་ནོ་ ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ་ཁྱོད་ཀྱིས་དཔྱོད་པ་དེ་ཉིད་དཔྱད་མི་བཟོད་ཅེས་བསྟན་ཏོ། །དེས་ན་དེ་ཁྱད་པར་དུ་བསད་པ་ཉིད་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་དོན་དམ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རིགས་པ་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་དང་དེར་བརྗོད་དོ། །ཐམས་ཅད་མེད་པར་རབ་བསྒྲུབ་ནི། །མངོན་སུམ་མ་ཡིན་རྗེས་དཔག་མིན། །ཚད་མའི་དངོས་དང་དངོས་མེད་པ། །འབྲེལ་བ་རབ་ཏུ་གྲུབ་མ་ཡིན། །ཚད་མ་ཡང་ནི་དངོས་མེད་ཉིད། །དེ་ཉིད་ཞེ་ན་རིགས་མ་ཡིན། །དངོས་ཉིད་དངོས་པོའི་ཚད་ཡིན་པར། །འདི་ནི་རིགས་ཤེས་འདོད་པའི་ཕྱིར། །ཇི་ལྟར་དངོས་ཉིད་དངོས་པོ་རྣམས། །བསྒྲུབ་ལ་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་འདོད་དོ། །དེ་བཞིན་དངོས་ཉིད་དངོས་རྣམས་ཀྱི། །རང་ཉིད་ལོག་ན་ལྡོག་བྱེད་ཡིན། །གཞལ་བྱ་གཞལ་བྱེད་ཀུན་རྫོབ་ཡིན། །ཞེ་ན་བདེན་ཏེ་ཀུན་དུ་མིན། །དོན་དམ་པ་ཡི་ཚད་མ་ཡང༌། །རྣམ་པར་ངེས་པར་གསལ་བར་སྨྲས། །གང་ཞིག་དཔྱད་མི་བཟོད་པ་ནི། །དེ་ཉིད་ཁོ་ནའི་ཀུན་རྫོབ་ཡིན། །ཞེ་ན་མ་ཡིན་རང་རིག་ལ། །དཔྱོད་པ་ལ་སོགས་འཇུག་མ་ཡིན། །རྣལ་འབྱོར་མངོན་སུམ་གྱུར་པ་དང༌། །གཉིས་སུ་མེད་ལའང་རྣམ་ཀུན་དུ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། །ཐམས་ཅད་སྒྲོ་མ་བཏགས་པ་ཡིན། །གཟུང་སོགས་རྣམ་པར་བློ་རང་བཞིན། །དེ་ཚེ་དཔྱོད་སོགས་ཇི་ལྟར་ཡིན། །ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་གསལ་བའི་ཕྱིར། །དེ་དང་རྣམ་བྲལ་རང་བཞིན་ཡིན། །དོན་དམ་རྣམ་གསུམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། །མཁས་པས་སྦ་བར་ནུས་མ་
Chinese
拉。彼即是寂灭，如是存在安住。如是出自《现观庄严论》。若无，如何不是断灭？因为不承认自证现量为胜义谛。若承认，则成了承认一切世俗皆是真如者。我等虽是错乱，然因不迷于自性，故即是现量。因此，于清净世间之智慧位，亦因一切形相之自性皆已断除，故薄伽梵即是不错乱者。于自性则皆不迷，于他之体性则遮遣。如是出自《现观庄严论》。因此，《圣楞伽经》云：圣者未见错乱，非彼即是彼相异，错乱即是彼即变，何故彼即彼相异。如是。瑜伽现量亦因不可堪忍观察，故是世俗，若如是说。非也，因为你所观察的彼即已显示为不可堪忍观察。因此，彼即是善加摧毁，智者们说彼即是胜义谛，如是通达理者们于彼彼处说。若极力成立一切皆无，则非现量亦非比量，量之有事与无事，关联不能善加成立。量亦是无事，若说彼即是，则不合理。因为此欲有事即是事物之量，如是通达理。如何有事即成诸事物，成立之能立？如是，有事即是诸事物之，自性若反，即是遣返。所量能量皆是世俗，若如是说，是真实，然非一切时皆然。胜义谛之量，亦说为极明显决定。何为不可堪忍观察，彼即是彼之世俗，若如是说，非也，于自证，观察等皆不容有。瑜伽现量所成，及于无二亦于一切时，因无分别，故一切皆是未曾增益。所取等分别，乃是心之自性，彼时观察等如何有？因任运成就显明，故彼与离戏自性。因胜义有三种，故智者不能隐藏
English
La. That itself is nirvana, and it abides in this way. This is from the Ornament. If it does not exist, how is it not annihilation? Because even self-awareness is not accepted as the ultimate truth. If it is accepted, then it becomes an admission that all conventionalities are the very nature of reality. Although we are mistaken, we are manifest because we are not mistaken about our own nature. Therefore, even in the state of pure worldly wisdom, the Blessed One is not mistaken because the nature of all aspects is completely cut off. In nature, there is no confusion; in the nature of others, there is rejection. This is from the Ornament. Therefore, in the Lankavatara Sutra, it says: The noble ones do not see confusion; it is not the same, it is different. Confusion itself is the same, it changes. Why is it the same, yet different? So it is. Yogic direct perception is also conventional because it cannot withstand analysis. If you say so, it is not so, because your analysis has shown that it cannot withstand analysis. Therefore, it is especially destroyed, and the wise say that it is the ultimate truth, as those who understand reason say in various places. If you try to prove that everything is non-existent, it is neither direct perception nor inference. The connection between the real and unreal of valid cognition cannot be well established. Valid cognition is also unreal. If you say that it is the same, it is not reasonable. Because this desire for reality is the measure of things, this is why it is desired to understand reason. How can reality become the means of proving all things? Likewise, reality is the nature of all things, and if it is reversed, it is a reversal. The object to be measured and the measuring instrument are all conventional. If you say so, it is true, but not always. The measure of the ultimate truth is also said to be very clear and definite. What cannot withstand analysis is the conventional of that alone. If you say so, it is not so, because analysis and so on do not apply to self-awareness. Yogic direct perception and non-duality are also always free from conceptualization, so everything is unadorned. The object and so on are the nature of the mind itself. How can analysis and so on exist at that time? Because spontaneous accomplishment is clear, it is separate from that nature. Because there are three kinds of ultimate truth, the wise cannot hide it.
Tibetan
ཡིན། །དོན་དམ་ཐོབ་དང་རྟོགས་བདག་ཉིད། །བློ་གྲོས་བཟང་ལྡན་མི་འཕམ་གསུང༌།། དེ་ནི་དངོས་རྣམས་རྣམ་བྲལ་ཞེས། །མ་ཡིན་ཚད་མས་མ་ངེས་ཕྱིར། །དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་རྣམ་བྲལ་བ། །ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་དུ་ངེས་ཡིན། །ཁོ་བོའི་ཀུན་རྫོབ་དམིགས་པ་ཡིན། །དགག་པ་དེ་ཉིད་ལྡན་པའི་ཞེས། །མ་ཡིན་བདག་ཉིད་རྟོགས་ཀུན་གྱི། །མངོན་སུམ་ཡིན་ཕྱིར་ལེགས་དེ་ཉིད། །ཡང་དག་ཀུན་རྫོབ་འདི་ཡིན་ཏེ། །བདག་ནི་དོན་དམ་འདོད་པ་ཡིན། །མིང་གཞན་བཏགས་པས་ཁོ་བོ་ཡི། །དེ་ཉིད་འདི་ལ་གནོད་མ་ཡིན། །དོན་དམ་ཉིད་ནི་མྱང་འདས་ཡིན། །ཡེ་ཤེས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའང་དེ། །འཁོར་བ་ཡོངས་སུ་ཤེས་གང་ཡིན། །མྱ་ ངན་འདས་པར་ཐུབ་པ་བཞེད། །རྗེས་དཔག་སྲིད་འགྱུར་ཁོ་བོ་ལ། །དེ་འདྲ་དམ་པའི་དོན་ལའང་ཡོད། །དེས་ན་ཁྱོད་ལ་གནོད་མེད་ཕྱིར། །མ་མཐོང་དགག་པར་རིགས་མ་ཡིན། །མ་མཐོང་བ་ལ་གནོད་མེད་པར། །རྣམ་འགྲེལ་དུ་བརྗོད་པས་ངེས་ཡིན། །གནོད་བྱ་གནོད་བྱེད་དངོས་པོ་ནི། །མཐོང་བ་དག་ལ་ངེས་པའི་ཕྱིར། །དེ་ནི་ཤིན་ཏུ་ལྐོག་གྱུར་ལ། །ཡོད་མེད་ངེས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དངོས་པོ་ལས་འདས་དོན་རྣམས་ལ། །འགལ་བ་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ཕྱིར། །དེ་ཡི་འདི་ཞེས་འབྲེལ་བ་ནི། །དབྱེ་བས་རྟོགས་པར་བྱ་ཕྱིར་ཡིན། །ཆོས་དབྱིངས་རང་བཞིན་འདི་ལ་ནི། །དབྱེ་བ་མེད་ཕྱིར་འདི་ཡིས་ཅི། །དོན་དམ་ཉིད་དུ་ཐ་མི་དད། །ཅེས་བརྗོད་ཕྱིར་ན་གཉིས་མེད་ཡིན། །རབ་གསལ་ཐ་དད་ཡོད་མ་ཡིན། །གཟུང་སོགས་དམིགས་པ་མ་ཡིན་ཕྱིར། །རྟོགས་པ་ཡིས་ནི་སྦྱར་བས་ན། །འབྲེལ་བ་ལ་སོགས་འཇུག་མ་ཡིན། །རང་གིས་རིག་པ་ལོག་པ་མིན། །ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་མ་གྲུབ་པས། །རང་གི་རིག་པས་རྟོགས་བྱ་བ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ནི་རྒྱུ་མེད་པ། །ཡོད་ཅིང་རྟག་པའི་དངོས་པོ་མཐོང༌། །གློ་བུར་མ་ཡིན་མཚན་ཉིད་དོ། །གྲུབ་ཕྱིར་གཞན་ལ་ལྟོས་མེད་ནའང༌། །འབྲས་བུ་ཡིན་ཏེ་རང་རྒྱུད་ལས། །རྟོག་པ་ཡིས་ནི་འབྲེལ་བ་ཡིན། །རྣམ་འགྲེལ་ལས་ནི་གསལ་བར་བརྗོད། །སྐུ་གསུམ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི། །དེས་ན་འདི་རུ་འཁྲུགས་པ་མེད། །ལུང་དང་ཚད་མས་ངེས་པའི་ཕྱིར། །བཅོམ་ལྡན་མི་ཕམ་གྱིས་གསུངས་སོ། །གཉིས་སུ་མེད་པའི་གསལ་བ་ཉིད། །རྣལ་འབྱོར་མངོན་སུམ་སྤྱོད་ཡུལ་ལ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཕྱིར། །རྒྱུ་ཉིད་དུ་ནི་རྣམ་ངེས་ཡིན། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་སོགས། །འཇིག་རྟེན་པ་ཡིས་བཀག་པ་ནི། །རྣལ་འབྱོར་མངོན་སུམ་མ་བཀག་ཕྱིར། །ཁོ་བོ་ཅག་གི་འདོད་པ་གྲུབ། །དངོས་པོ་འདི་རྣམས་མ་སྐྱེ
Chinese
是。胜义获得与证悟之自性。具足贤善智慧弥庞（米庞）说。彼是诸法离戏论，非由量成立故。一切事物离戏论，定为智慧之自性。我之世俗是所缘，具有彼等遮遣之，非是自性证悟诸，现量故善即彼等。真实世俗此是也，我乃胜义所欲求。以异名称而立名，于我彼等无有损害。胜义即是涅槃也，智慧如来亦是彼。轮回圆满知何者，能仁安住于灭度。比量有变于我等，如是胜义谛亦有。是故于汝无害故，未见遮破不应理。未见无害于彼等，于《释量论》中说故定。所害能害事物者，于所见者决定之故。彼于极隐蔽者上，有无决定非能也。超离事物诸义上，相违成立非有故。彼之此说关联者，由差别故应了知故。法界自性于此上，无有差别故此何用。胜义谛中无差别，如是说故是无二。极明差别是有非，所取等所缘非有故。以证悟而合之故，关联等亦不容有。自之觉性非颠倒，周遍作者未成立故。自之觉性所证知，法之界性无有因。有且常恒之事物见，非是忽然而生之体性。成立故不待于他者，是果然从自续生。以分别念而作关联，于《释量论》中明说之。三身分别安立者，是故于此无错乱。以圣教及正量定故，薄伽梵弥庞所宣说。无二光明之自性，瑜伽现量行境上。以知晓一切诸法故，于因性中定能知。因与果之事物等，世间人所遮止者。瑜伽现量未遮止故，我等之所欲已成。此等事物未生
English
It is. The very nature of attainment and realization of the ultimate truth. The wise and virtuous Mipham (Mipam) said. That is, all phenomena are free from conceptual elaboration, because it is not established by valid cognition. All phenomena are free from conceptual elaboration, and it is certain that they are the nature of wisdom. My conventional truth is the object of focus, possessing those very negations, not being the nature of all realizations, therefore, it is good that they are manifest. This is the true conventional truth, and I desire the ultimate truth. By giving it a different name, it does not harm me in any way. The ultimate truth is Nirvana, and the wisdom of the Tathagata is also that. Whoever knows the entirety of Samsara, the Sage abides in liberation. Inference has change for me, and so does the ultimate meaning. Therefore, since there is no harm to you, it is not reasonable to deny what has not been seen. Without harm to what has not been seen, it is certain because it is stated in the Commentary on Valid Cognition. The object to be harmed and the agent of harm, the entities, are certain in what is seen. It is not possible to determine whether they exist or not in the most hidden. On the meanings that transcend entities, there is no contradiction established. The connection of saying 'this' of 'that' is to be understood by differentiation. In this nature of the Dharmadhatu, there is no difference, so what is the use of this? In the ultimate truth, there is no difference, so it is said to be non-dual. There is no clear difference, because there is no object of focus such as what is grasped. Because it is joined by realization, there is no entry for connections and so on. One's own awareness is not inverted, because the pervasive agent is not established. What is to be realized by one's own awareness, the element of Dharma is without cause. Seeing things that are existent and eternal, it is not an accidental characteristic. Since it is established, even though it does not depend on others, it is a result, but it arises from its own continuum. It is related by conceptual thought, and it is clearly stated in the Commentary on Valid Cognition. The establishment of the three bodies separately, therefore, there is no confusion here. Because it is determined by scripture and valid cognition, it was declared by the Bhagavan Mipham. The very clarity of non-duality, on the field of experience of direct yogic perception. Because of knowing all phenomena, it is certain to be in the nature of cause. The things of cause and effect, etc., which are prohibited by worldly people. Because direct yogic perception is not prohibited, our desire has been accomplished. These things are unborn