Tibetan
པོ་འདས། །དེ་ཡི་མ་མཐོང་བདག་ཉིད་གཟུགས། །རྟོགས་པ་འདི་ནི་དོན་གཞན་རྟེན། །དེ་ལ་བརྟེན་པས་འབྲེལ་བ་ཅན། །གལ་ཏེ་དེ་ཚེ་རྟོགས་འགྱུར་རོ། །རྟོགས་པའི་རྗེས་འགྲོ་སྤྱི་ཡི་ནི། །ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ཚེ་རྟོགས། །དེ་ ཕྱིར་ཐམས་ཅད་ལྐོག་གྱུར་པ། །ཁྱད་པར་གྱིས་ནི་རྟོགས་མ་ཡིན། །གང་ཡང་འབྲེལ་བའི་ཆོས་ལས་ནི། །ཆོས་ཅན་ལ་རྟོགས་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །རྗེས་དཔག་དེ་ནི་ལྐོག་གྱུར་གྱི། །གཅིག་ནི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན། །མངོན་སུམ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་དག་ལས། །གང་གི་གང་གཞན་སྲིད་མ་ཡིན། །དེ་ཕྱིར་གཞལ་བྱ་གཉིས་ཉིད་ཕྱིར། །ཚད་མ་གཉིས་སུ་འདོད་པ་ཡིན། །རྣམ་ཤེས་ལྔ་ཡི་ཚོགས་རྣམས་ནི། །བསམས་ལ་དམིགས་པའི་རྣམ་པ་ཅན། །སེམས་དང་སེམས་བྱུང་དམིགས་པ་ནི། །དྲུག་པ་ཞེས་བྱ་གནས་པ་ཡིན། །དེ་ལ་དུ་མས་བསྐྱེད་བྱའི་ཕྱིར། །རང་དོན་སྤྱི་ནི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན། །ཆོས་ཅན་དུ་མའི་ངོ་བོ་ཡི། །དབང་པོས་ཐམས་ཅད་རྟོགས་པ་ཡིན། །དེ་ནི་བསགས་ཤིང་འདུས་པ་ཡིན། །སྤྱི་དེ་ལ་ནི་དབང་པོའི་བློ། །སྤྱི་ཡི་བློ་ཡང་ངེས་པར་ནི། །རྟོག་པ་ཡིས་ནི་རྗེས་སུ་འབྲེལ། །དོན་གཞན་དང་ནི་མངོན་འབྲེལ་ཕྱིར། །གང་རྣམས་རྡུལ་ཕྲན་གཞན་ནི་སྐྱེ། །དེ་རྣམས་ལ་ནི་བསགས་པ་བརྗོད། །ཤེས་པ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་མཚན་ཡིན། །རྡུལ་ཕྲན་རྣམས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ཀྱང༌། །རྡུལ་ཕྲན་གཞན་ནི་མེད་ན་མེད། །དེ་གཅིག་ངེས་མིན་ཤེས་པ་ནི། །སྤྱི་ནི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན་པར་བརྗོད། །དེ་ལ་སྐྱེ་མཆེད་གཅིག་ལ་ཡང༌། །དུ་མ་ཅིག་ཅར་མཐོང་མ་ཡིན། །ཅིག་ཅར་གཟུང་བའི་སྣང་བ་ནི། །འབྲེལ་མེད་ཏིལ་སོགས་ལ་ནི་ཅིས། །མགྱོགས་པ་འདི་ལ་བཀག་ཟིན་ཏོ། །དེ་རྣམས་རིམ་གྱིས་འབྱུང་བ་ལ། །རིམ་མིན་མི་འཛིན་ཅིས་མ་ཡིན། །བློ་རྣམས་ཐམས་ཅད་དུས་མཚུངས་ཕྱིར། །དེ་ལ་འགའ་ཞིག་རིམ་མིན་སྣང༌། །གཞན་ཡང་རིམ་པ་ལྡན་པ་ཅི། །དེ་ཕྱིར་དོན་རྣམས་འཛིན་པ་ལ། །རིམ་མིན་འདི་ནི་ཐལ་བར་འགྱུར། །གཅིག་མིན་ཕྱེ་མ་ལེབ་སོགས་ལ། །སྣ་ཚོགས་གཟུགས་མཐོང་ཇི་ལྟར་མིན། །སྣ་ཚོགས་དེ་གཅིག་ཡིན་ཞེ་ན། །དེ་ལས་འདི་ཆེས་ངོ་མཚར་ཆེ། །སྣ་ཚོགས་གཅིག་པའི་རང་བཞིན་མིན། །ཇི་ལྟར་ནོར་བུའི་གཟུགས་ཡིན་ཏེ། །སྔོན་པོ་ལ་སོགས་དབྱེ་བས་ཀྱང་། །རི་མོའི་གདིང་བ་རྣམས་དང་མཚུངས། །དེ་ལ་ཡན་ལག་ཅན་གྱི་གཟུགས། །དེ་བཞིན་གཅིག་པུ་མཐོང་ཞེ་ན། །སྔོན་པོ་ལ་སོགས་གསལ་ན་ཡང༌། །སྣ་ཚོགས་གཞན་མཐོང་སྣ་ཚོགས་མཐོང༌། །རྣམ་པ་མཚུངས་དོན་དུས་གཅིག་ཏུ། །བློ་ནི་གཉིས་པོས་མཚོན་
Chinese
已逝去。 彼之未见自性形， 此之证悟乃他义依。 依彼故有关联性， 若彼之时则能证悟。 证悟之后行总相， 自性彼时则能悟。 是故一切皆隐蔽， 以差别则不能悟。 何者关联之法中， 于有法生证悟成。 彼之后 অনুমান（anumāna，अनुमान，anumāna，比量），乃隐蔽之， 一者乃成办。 现量隐蔽已成中， 何之何异不可能。 是故所量二者故， 正量许为二者也。 五种识之聚积众， 乃缘思之相状者。 心与心生所缘者， 名为第六安住也。 于彼多者所生故， 自义总相乃行境。 有法众多之自性， 根识一切能证悟。 彼乃积聚与集合， 总相彼乃根之智。 总相之智亦定然， 以分别念乃随逐。 他义与乃现相关， 何等微尘异者生。 彼等乃说为积聚， 乃生知识之因缘。 微尘众之差别亦， 无异微尘则无有。 彼一不定知识乃， 总相说为行境也。 于彼一处生处亦， 众多同时不见也。 同时所取之显现乃， 无关联芝麻等何为？ 迅速于此已遮止矣， 彼等次第生起时， 不次第不执何不为？ 诸智一切同时故， 于彼某些不次第显。 另有次第具有何？ 是故于诸义执取， 不次第此则成过失。 非一蝴蝶等之上， 见种种色如何不？ 种种彼一若是言， 彼较此更稀奇也。 种种非一之自性， 如何宝珠之色耶？ 蓝色等之差别亦， 与图画之坐垫相同。 于彼具支分之色， 如是唯一见若是？ 蓝色等虽明然也， 种种他见种种见。 相状相同义同时， 智以二者表示。
English
Has passed away. His unseen self-nature form, This realization is dependent on other meanings. Because it depends on it, it has a connection, If that time comes, it will be realized. The general aspect that follows realization, Its essence is realized at that time. Therefore, everything is hidden, It cannot be realized by distinction. Whatever is in the law of connection, Realization arises in the subject. That inference (anumāna, अनुमान, anumāna, inference) is hidden, One is to accomplish. From the manifest and hidden, What is impossible for what other? Therefore, since there are two measurable objects, It is considered that there are two valid cognitions. The aggregates of the five consciousnesses, Are those with aspects focused on thought. The object of mind and mental events, Is called the sixth abode. Because it is produced by many, The general meaning of self-interest is the object of practice. The nature of many subjects, The senses can realize everything. It is accumulated and assembled, The general is the mind of the senses. The mind of the general is also certain, It is followed by conceptualization. Because of the obvious connection with other meanings, Whatever other particles are born. These are said to be accumulations, Is the cause of the birth of knowledge. The differences of the particles are also, Without other particles, there is nothing. That one uncertain knowledge is, The general is said to be the object of practice. Even in one birth place, Many are not seen at once. The appearance of being grasped at the same time, What about unrelated sesame seeds, etc.? Speed has been stopped here, When they arise in order, Why not grasp the non-sequential? Because all minds are simultaneous, Some of them appear non-sequential. What else has order? Therefore, in grasping all meanings, This non-sequential will become a fault. On non-one butterflies, etc., How can you not see various forms? If you say that the various are one, This is even more amazing than that. The nature of various non-ones, How is it the color of a jewel? The differences such as blue are also, Similar to the patterned cushions. In it, the form of the limb, Likewise, if you see only one? Even if blue etc. are clear, Various other views, various views. The same aspect, the same meaning at the same time, The mind is represented by two.
Tibetan
པ་ཡི། །གཅིག་ནི་ རིམ་ཡིན་དོན་སྣ་ཚོགས། །གཞན་ནི་རིམ་མིན་དོན་གཅིག་ཅི། །བློ་ཉིད་སྣ་ཚོགས་གཟུགས་ཉིད་ཕྱིར། །དངོས་རྣམས་སྣ་ཚོགས་ཉིད་དུ་འགྱུར། །དེ་དག་ཡན་ལག་མིན་ན་ཅིས། །འདི་ལ་ཐ་དད་ཡིན་པར་གནས། །རིགས་མི་མཐུན་པས་མི་རྩོམ་ཕྱིར། །རི་མོ་སོགས་བློ་སྣ་ཚོགས་མིན། །གཟུགས་ཅན་མིན་ཕྱིར་ལྡན་པ་མིན། །རི་མོར་བརྟགས་པ་རྟེན་པ་ཡིན། །སོ་སོར་སྣ་ཚོགས་མ་ཡིན་པས། །གཟུང་བ་རྣམས་ལ་རིམ་པའང་ཡིན། །སྣ་ཚོགས་བློ་ཡིས་བསྲེགས་མིན་ཏེ། །དུ་མ་གཅིག་གིས་མི་འཛིན་ཕྱིར། །སྣ་ཚོགས་དོན་དུ་གཅིག་གིར་འགྱུར། །དེ་ཕྱིར་རྟོག་པ་མེད་པར་གྲུབ། །དོན་གཅིག་ཏུ་ནི་རྟོགས་ན་ཡང༌། །གང་ལས་ཐ་དད་མཐོང་བ་ཡིན། །རྡུལ་བཞིན་དེ་དོན་མཐོང་བ་མིན། །དེ་ཕྱིར་འབྲས་བུ་མཐོང་མ་ཡིན། །ཀུན་ནི་ལྕི་བར་མཐོང་བ་བཞིན། །དེ་ཡི་ཡོན་ཏན་མ་མཚོན་ཕྱིར། །དེ་ལ་དེ་ཉིད་མ་མཐོང་སྟེ། །དེ་ཡི་འབྲས་བུ་གཟུགས་མཐོང་པ། །འདི་ལ་སོགས་པ་རྣམ་འགྲེལ་ལས། །ཡན་ལག་ཅན་ནི་ཤེས་ཡུལ་མིན། །མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་ལྡན་པས་སྔོན་པོའོ། །ཤེལ་གྱི་སྔོན་པོ་སྙམ་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ལུང་ལས་མངོན་སུམ་གྱི་མཚན་ཉིད་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བར་ཤེས་སོ། །དུ་བ་ལས་ནི་མེར་ཤེས་ཏེ། །ཆུ་སྐྱར་ལ་ནི་ཆུར་ཤེས་ཤིང༌། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བློ་ལྡན་གྱིས། །རིགས་ནི་མཚན་མ་རྣམས་ལས་ཤེས། །ཞེས་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟའི་དངོས་པོ་ཉེར་བསྟན་པའི། །དེ་ཡི་བསྟོད་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། །ཚད་མའི་དེ་ཉིད་གྲུབ་དོན་དུ། །རྗེས་སུ་དཔག་པའང་བཀག་མིན་ཕྱིར། །སྦྱོར་བ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་ཡང་ཡིན། །འདི་ཡི་ཅུང་ཟད་སྐྱེ་འགྱུར་བདག །ཀུན་ནི་འགོག་པའི་ཆོས་ཡིན་ཏེ། །དེ་ནི་དང་པོར་རྣམ་མང་པོས། །རྗེས་དཔག་རྟེན་ནི་རྟགས་ཡིན་ཏེ། །མེད་ན་མི་འབྱུང་མཚན་ཉིད་དོ། །ཁྱབ་པ་རབ་ཏུ་བསྟན་པའི་རྟགས། །བསྒྲུབ་བྱས་བརྗོད་དེ་དེ་ཡང་གསལ། །ཡང་དག་ཤེས་པ་སྔོན་འགྲོ་བའི། །གང་ཞིག་སྐྱེས་བུའི་དོན་ཀུན་ཡིན། །དེ་ནི་བསྟན་པའི་འབྲས་བཅས་ཏེ། །ཅི་ཕྱིར་ཁྱེད་ཀྱིས་ངེས་མ་བྱས། །བརྟགས་པ་མ་དམིགས་པ་ཡིས་ནི། །ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་སྒྲུབ་པ་ལ། །གལ་ཏེ་ཁོ་བོའི་ཡོད་མེད་ཉིད། །ཁྱོད་ཀྱིས་རྩོད་པ་བྱས་གྱུར་པ། །དེ་ཚེ་ཁྱེད་ལ་ཡོད་མེད་ཉིད། །རྩོད་པ་ཤིན་ཏུ་ཐལ་བར་འགྱུར། །ཁྱོད་ཀྱི་རྟག་པ་ཉིད་ ཡོད་པ། །དེ་ཉིད་དུ་ནི་མེད་པ་ཡིན། །ཚིགས་བཅད་དོན་ནི་ཇི་ལྟ་བུ། །ཚད་མ་ཡིས་ནི་གྲུབ་མ་ཡིན། །དེ་ཡི་དོན་ནི་མ་རྟོགས་པས། །ཅུང་ཟ
Chinese
彼。 一是 次第，是义种种。二是次第非有，是义唯一。以其智性种种，形色亦然。事物成为种种性。若非彼等支分，复有何者？于此安住为各别。以其种类各别，故不造作。图画等非是种种智。以非有色故，非具有。于图画所作观察是依凭。以非各别种种故。于所取者亦有次第。非以种种智而焚烧，以非一者而执持众多故。于种种义成为一。是故成立为无分别。虽于一义而领悟。然由何者而见各别？如微尘般，非见彼义。是故非见果。如见一切为沉重般。以未显示彼之功德故。于彼未见彼性。彼之果，见形色。如是等出自《释量论》。有支分者非是知之境。以具有眼之识而为青色。谓“玻璃之青色”者，则非是。如是，由圣教了知现量之体性是离分别。由烟而知有火。于水鸟而知有水。具慧之菩萨。由相了知种性。如是乃是比量。如是，为显示彼之事物而接近。为显示彼之赞叹。为成立量之彼性之义。比量亦非遮止故。亦为见结合之故。此之少分生起变化之我。一切皆是止息之法。彼初以众多方式。比量之所依是因。若无则不生，是其体性。极善显示周遍之因。所应成即是所说，彼亦明了。真实知之前行。何者是一切士夫之义。彼乃是所教示之果。何故汝未决定？由未观察之未缘取。于能成上完全成立。若彼之有无性。汝曾作争论。彼时汝之有无性。争论则极度太过。汝之常性 是有的。于彼性中则无有。偈颂之义是如何？非由量而成立。以未领悟彼之义故。少分
English
That. One is sequence, which is the meaning of various things. The other is non-sequential, which is the meaning of one thing. Because of the variety of intelligence, so are the forms and colors. Things become various in nature. If those are not parts, then what else? Here it abides as distinct. Because of the different kinds, it does not create. Pictures and so on are not various intelligences. Because it is not colored, it is not possessed. Observation made on pictures is reliance. Because it is not separately various. There is also sequence in what is taken. It is not burned by various intelligences, because one does not hold many. It becomes one for various meanings. Therefore, it is established as non-conceptual. Although one understands a single meaning. But from what does one see the difference? Like dust, one does not see that meaning. Therefore, one does not see the result. Like seeing everything as heavy. Because it does not show its qualities. One does not see its nature in it. Its result is seeing form and color. These and so on are from the Commentary on Valid Cognition. That which has parts is not an object of knowledge. Because it has the consciousness of the eye, it is blue. Saying "the blue of glass" is not it. Thus, from the scriptures, one knows that the nature of direct perception is free from conceptualization. From smoke, one knows there is fire. In waterfowl, one knows there is water. A bodhisattva with intelligence. From the signs, one knows the lineage. Thus, it is inference. Thus, it approaches to show that thing. To show its praise. To establish the meaning of the nature of validity. Inference is also not prohibited. It is also for seeing the combination. This small part of me that arises and changes. All are the nature of cessation. It is first in many ways. The basis of inference is the reason. If there is no reason, it does not arise, that is its nature. The reason that shows pervasion very well. What should be proven is what is said, and that is also clear. The preliminary of true knowledge. Whatever is the meaning of all beings. That is the result of what is taught. Why have you not decided? By not observing what is not perceived. It is completely established on what can be proven. If the existence or non-existence of that. You have argued. At that time, your existence or non-existence. The argument will become extremely excessive. Your permanence is existent. In that nature, it is non-existent. What is the meaning of the verse? It is not established by validity. Because one has not understood its meaning. A small part