Tibetan
མཁས་པ་གང་ཞིག་རང་རིག་པ། །དེ་ནི་སྐུར་འདེབས་མཐའ་ལ་བརྟེན། །དམ་པའི་དོན་གྱི་འདོད་ཆགས་སོགས། །དེ་ནི་གྲུབ་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། །དེ་རྣམས་ཀྱི་ནི་བརྟགས་པའི་གཟུགས། །ཁོ་ན་བཀག་པར་འདོད་པ་ཡིན། །རྟོག་པ་ཡིན་ཡང་རང་རིག་སོགས། །འདོད་ཡིན་དོན་དུ་མ་བརྟགས་ཕྱིར། །བརྟགས་པ་འགེགས་པར་བྱེད་པ་ནི། །འདི་ནི་བསྡུས་པའི་ལྟ་བ་ཡིན། །དེ་བཞིན་དེ་རྣམས་དེ་ལྟར་མེད། །གཟུང་སོགས་སྒྲོ་འདོགས་རང་བཞིན་གྱིས། །དེ་རྣམས་དེ་བཞིན་གནས་པ་ཡིན། །བདག་གཞན་དུ་ནི་སྒྲོ་འདོགས་པ། །ཆགས་པའི་ཆོས་ནི་དེ་དག་ཉིད། །ལོག་པར་སྒྲོ་འདོགས་མེད་འགྱུར་ན། །བདེ་སོགས་ལ་ཡང་འདོད་པ་མེད། །དེ་བཞིན་དེ་ལ་བཟློག་རྣམས་ལ། །རྨོངས་མིན་ཞེ་སྡང་ཅན་མ་ཡིན། །དེ་མེད་ པས་ནི་ལྡོག་འགྱུར་ཏེ། །དེ་བྱུང་མ་ལུས་ཉེས་པ་རྣམས། །སངས་རྒྱས་འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་སྐྱེས། །གཏི་མུག་སྐྱེས་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི། །དེ་ཉིད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཡིས། །དཔལ་ལྡན་རྡོ་རྗེ་དཀྱིལ་བརྒྱན་དུའོ། །མི་བསྐྱོད་ལ་སོགས་རང་བཞིན་གྱིས། །ཞེ་སྡང་ལ་སོགས་བསྟན་པ་ནི། །རིགས་ཡིན་དེ་རྣམས་རང་རིག་སྟེ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཕྱིར། །འདི་ལ་བསལ་བར་བྱ་བ་མེད། །བསྣན་པར་བྱ་བ་ཅུང་ཟད་མེད། །ཡང་དག་ཉིད་ལ་ཡང་དག་ལྟ། །ཡང་དག་མཐོང་ན་རྣམ་པར་གྲོལ། །ཡོད་དང་མེད་དང་ཡོད་མེད་ཀྱང༌། །གང་གིས་བསྒྲུབ་བྱ་ཅུང་ཟད་མེད། །འབྲས་བདག་མི་དམིགས་ངོ་བོ་ནི། །དེ་ཡི་གཏན་ཚིགས་ཅུང་ཟད་མེད། །གཏན་ཚིགས་ཚད་མས་གྲུབ་ཡོད་པ། །གལ་ཏེ་དངོས་ཞུགས་ཅུང་ཟད་མེད། །དེ་ལྟར་གཏན་ཚིགས་གཏན་ཚིགས་མིན། །མི་ཡི་འདོད་ཙམ་གྱིས་བྱས་འགྱུར། །སྐྱེས་བུའི་བསམ་པའི་དབང་བྱས་པ། །དེ་ཉིད་དེ་ཉིད་མིན་གནས་ན། །གཏན་ཚིགས་དེར་སྣང་མེད་པར་འགྱུར། །དེ་ལྟར་དངོས་པོ་རྟེན་མེད་ཕྱིར། །རང་ལ་སྒྲུབ་བྱེད་མ་གྲུབ་པར། །གཞན་ལ་གྲགས་པས་སྒྲུབ་བྱེད་ན། །གྲངས་ཅན་པ་ཡི་ལྟ་བ་འོངས། །ཇི་ལྟར་ཤིན་ཏུ་དེ་མཁས་ཡིན། །གཞན་གྱི་དོན་གྱི་རྗེས་དཔག་ནི། །རང་གིས་མཐོང་དོན་གསལ་བྱེད་ཡིན། །གཞན་གྱི་ལུང་ལས་མཐོང་བ་ནི། །སྒྲུབ་བྱེད་མ་ཡིན་དོན་མེད་ཕྱིར། །གཞན་གྱིས་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། །རང་གིས་མ་མཐོང་ཡང་གཞན་གྱིས། །མཐོང་བ་སྒྲུབ་བྱེད་ཅེས་ཁ་ཅིག །དེ་སྤངས་ཕྱིར་བདག་མཐོང་བའི་ཚིག །དེ་དོན་སྨོས་པས་སྒྲ་དག་དང༌། །རྟོགས་པས་སྒྲོ་བཏགས་བདག་ཉིད་ཅན། །རྟགས་ཉིད་མིན་པར་བསྒྲུབ་དོན་ཏེ། །དོན་ལས་དོན་ནི་གྲུབ་ཕྱིར་རོ། །རང་གི་རྒྱུད་བསྒྲུ
Chinese
哪位智者通达自性？ 那便依赖于诽谤的边际。 圣者的意义，如贪欲等， 如果说那会成就， 那么，那些的考察之相， 仅仅是被遮止所希望的。 即使是分别念，如自性等， 因为不是在所欲的意义上考察， 所以遮止考察的行为， 这就是概括的见解。 同样，那些不是那样， 以所取等增益的自性， 那些就是那样安住的。 在自他上增益， 贪著的法就是那些。 如果没有颠倒的增益， 那么对乐等也没有贪欲。 同样，对于那些颠倒者们， 不是愚昧，也不是嗔恨者。 因为没有那个而转变， 那些产生的一切过失， 说佛陀生起贪欲、嗔恨， 生起愚痴， 那就是如来。 在吉祥金刚坛城中， 不动等自性， 显示嗔恨等， 是种姓，那些是自性， 因为是法界自性。 对此没有要去除的， 没有丝毫要增加的。 如实地看待真实， 如实地见到就解脱。 有和无以及亦有亦无， 用什么来成立也没有丝毫。 果的自性不可得， 对于那个没有丝毫的理由。 如果理由以量成立， 如果真实存在丝毫没有涉入， 那样理由就不是理由， 只是随人的意愿而造作。 随顺士夫的意念， 如果那个不是那个而存在， 理由就会变得不显现。 那样事物因为无所依， 所以在自身上不能成立能立， 如果在他人面前以名声来成立， 就会产生数论派的见解。 怎么会极其精通呢？ 对于他人的意义的随后的推断， 是自己所见意义的阐明。 从他人的教言中见到， 不是能立，因为没有意义。 为了让他人领悟， 即使自己没有见到，但他人 见到是能立，有些人这样说。 因为舍弃了那个，所以是自己见到的词语， 说了那个意义，声音清净， 以领悟增益的自性， 不是仅仅是相，而是要成立意义， 因为从意义中意义就成立了。 调伏自己的相续
English
Which wise person understands their own nature? That relies on the extreme of slander. Desire and so on, in the sense of the holy, If it is said that it will be accomplished, Then, the form of investigation of those, Only the prevention is desired. Even if it is conceptual thought, such as self-awareness, Because it is not investigated in the desired sense, Therefore, the act of preventing investigation, This is the condensed view. Likewise, those are not like that, With the nature of imputation of what is grasped, Those are abiding in that way. Imputing self and other, The dharma of attachment is those themselves. If there is no inverted imputation, Then there is no desire for happiness and so on. Likewise, for those who are inverted, Not ignorant, nor hateful. Because without that, it transforms, All the faults that arise from that, Saying that the Buddha generates desire and hatred, Generates ignorance, That is the Thus-Gone-One. In the glorious Vajra Mandala, The nature of immovable and so on, Showing hatred and so on, Is the lineage, those are self-awareness, Because it is the nature of the Dharmadhatu. There is nothing to be removed from this, There is nothing at all to be added. Look at reality as it is, Seeing reality as it is, one is liberated. Even existence and non-existence and both, There is nothing at all to be established by what. The essence of the non-objective fruit, There is not the slightest reason for that. If the reason is established by valid cognition, If there is not the slightest involvement of reality, Thus the reason is not a reason, It is changed only by the desire of people. Acting according to the thoughts of the person, If that is not that and exists, The reason will become invisible. Thus, because things are without support, Therefore, the means of proof is not established in oneself, If it is established by fame in front of others, The view of the Samkhya school will arise. How can one be extremely skilled? The subsequent inference of the meaning of others, Is the clarification of the meaning seen by oneself. Seeing from the words of others, It is not a means of proof, because it is meaningless. In order to make others understand, Even if one has not seen it oneself, but others Seeing is a means of proof, some say this. Because of abandoning that, it is the word seen by oneself, Speaking that meaning, the sound is pure, With the nature of imputation of understanding, It is not merely a sign, but to establish the meaning, Because meaning is established from meaning. Taming one's own continuum
Tibetan
བ་མེད་པ་ན། །ཁྱེད་ཀྱི་ཐལ་འགྱུར་ཅི་ལྟར་ཡོད། །བསྒྲུབ་བྱ་གཏན་ཚིགས་འབྲེལ་བ་ནི། །གྲུབ་པ་དེ་ནི་བཟློག་པ་ཡིན། །རང་བཞིན་དག་གམ་འབྲས་བུའམ། །སྣང་བ་མཐོང་བ་མེད་ཉིད་རྟགས། །འབྲེལ་པ་དེ་དངོས་གྲུབ་ཡིན་ན། །རང་ལ་ཅི་ཡི་ཕྱིར་མ་གྲུབ། །གཞན་གྱིས་ཀྱང་གཞན་རྟོགས་པ་ནི། །མི་རིགས་གཞན་གྱིས་བརྟགས་པ་ཡིས། །ཐལ་བ་དག་ནི་གཉིས་འབྲེལ་ལས། །གཅིག་མེད་ན་ནི་གཞན་མེད་ཕྱིར། །ཐམས་ཅད་ཀུན་རྫོབ་སྨྲ་བ་ཡིས། །དེ་ལས་གཞན་ ནི་རྟོགས་དོན་དུ། །རང་གིས་མཐོང་བའི་བསྒྲུབ་བརྗོད་བྱ། །གཞན་དུ་བསྒྲུབ་བྱ་མི་ངེས་ཕྱིར། །རང་རིག་མཐར་ཐུག་པར་གྱུར་ལ། །རྟག་པ་མི་དམིགས་པ་ཡི་ཕྱིར། །ཡོད་དང་མེད་ལ་སོགས་པའི་ཕྱོགས། །མེད་པའང་འདི་རུ་འགལ་མ་ཡིན། །ཅི་སྲིད་དམ་བཅའ་བྱེད་འགྱུར་བ། །དེ་སྲིད་དེ་ཀུན་དོག་པར་འགྱུར། །རང་གི་སེམས་ཉིད་མཐོང་བ་ན། །རྩོད་པ་བརྩམ་པར་མི་བྱའོ། །ཡོད་དང་མེད་དང་ཡོད་མེད་ཅེས། །གང་གི་ཕྱོགས་ནི་ཡོད་མ་ཡིན། །ཡུན་རིངས་སུ་ཡང་སྐྱོན་བརྗོད་པར། །དེ་ལ་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དམ་བཅའ་འགའ་བདག་ཡོད། །དེ་ཚེ་ཉེས་པ་འདི་བདག་འགྱུར། །བདག་ལ་དམ་བཅའ་མེད་པའང་ཡིན། །དེ་ཕྱིར་ཉེས་པ་བདག་ལ་མེད། །གལ་ཏེ་ཅུང་ཟད་དམིགས་གྱུར་ན། །འཇུག་པ་དང་ནི་ལྡོག་པར་འགྱུར། །མངོན་སུམ་ལ་སོགས་པ་ཡི་དོན། །ཉེས་པ་དེ་ནི་བདག་ལ་མེད། །སྒྲུབ་པའི་ཡན་ལག་མི་བརྗོད་ཅིང༌། །སྐྱོན་མི་བརྗོད་པ་གཉིས་པོ་དག །འདི་ལྟར་ཚར་གཅད་གནས་ཡིན་པར། །མཁས་པས་རྩོད་པའི་རིགས་པ་ལས། །རྩོད་པ་རྩོམ་ན་འདི་མིན་པར། །བལྟས་ཏེ་རྩོད་པ་ཕམ་གྱུར་ཕྱིར། །དམ་བཅའ་འམ་སྒྲུབ་བྱེད་མ་བརྗོད་ཕྱིར། །སྒྲུབ་བྱེད་མ་ཡིན་ཕྱིར་ཡང་ངོ༌། །དོན་གྱིས་དོན་རྟོགས་ཕྱིར་དོན་ལ། །ཕྱོགས་དང་གཏན་ཚིགས་བརྗོད་ནུས་མེད། །དེས་ན་དེ་དག་རང་ཉིད་ལ། །སྒྲུབ་བྱེད་གནས་པ་ཡོད་མ་ཡིན། །དེ་ཡི་ཕྱོགས་ཚིག་སྨྲ་བ་པོའི། །མངོན་པར་འདོད་པ་སྟོན་པར་བྱེད། །ཚད་ཡིན་དེ་ལས་ཐེ་ཚོམ་དག །སྐྱེ་ཕྱིར་དངོས་སུ་སྒྲུབ་བྱེད་མིན། །བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་བརྗོད་པ་ཡིས། །བརྒྱུད་པ་ཡིས་ཀྱང་ནུས་པ་མེད། །གཏན་ཚིགས་བརྗོད་པའང་རང་ཉིད་དག །ནུས་པ་མེད་ཀྱང་ནུས་སྟོན་བྱེད། །ཚད་མ་ཡང་ནི་གཉིས་ཡིན་ཏེ། །ཚད་མ་དང་ནི་ལུང་གིས་གྲུབ། །དེ་ཡི་མྱོང་བ་བཞི་པོ་ཡང༌། །ཚད་དང་ལུང་གིས་གནོད་པའི་ཕྱིར། །བློ་ནི་གང་དུ་དོན་སྟོབས་ཀྱིས། །རྗེས་སུ་འགྲོ་དང་ལྡོག་པ་ཅན། །དེ་ནི་རང་དབང་དུ་འཛིན་པ། །དེ་ལས་དངོས་གཞན་དབང་
Chinese
若无有，您的反驳将如何成立？所立与因的联系是，成立即是相违。自性或结果，显现不见即是相违之相。若此联系是现量成立，为何对您自己不成立？他人也能理解他人，通过其他种族的研究。反驳是二者关联，一者不存在则另一者亦不存在。一切皆是世俗谛的宣说者，为了从中理解其他，自己所见的立宗应陈述，否则所立不确定。自证达到极致，因为恒常不可见。有和无等方向，在此处也不矛盾。只要承诺会改变，那么一切都会被怀疑。当见到自己的心性时，不应发起辩论。有、无、亦有亦无，任何一方都不存在。长期以来，也无法指出过失，对此无能为力。如果我有一些承诺，那么这个过失就会变成我的。我也没有承诺，因此过失不在我。如果稍微观察到，就会有进入和返回。现量等意义，那个过失不在我。不陈述能立的支分，也不陈述过失这二者，像这样是折伏之处，智者从辩论的道理中，若发起辩论而非如此，观察后辩论就会失败。因为不陈述承诺或能立，也因为不是能立。因为以意义理解意义，对于意义，无法陈述宗和因。因此，那些在自己身上，能立的安住是不存在的。那里的宗词是说话者的，显示明显意愿。是量，从中疑惑生起，因此不是真实的能立。通过陈述所要成立的，通过间接也无能为力。陈述因本身，即使无能为力也显示能力。量也是二者，通过量和教证成立。那里的四种体验，因为受到量和教证的妨害。智慧在任何地方，凭借意义的力量，随之而行和返回，那是自主执持，从中真实的他者权力。
English
If there is no 'ba', how can your refutation be established? The connection between what is to be established and the reason is that establishment is contradictory. Whether it is self-nature or result, the sign of not seeing appearance is contradictory. If this connection is established by direct perception, why is it not established for yourself? Others can also understand others through the investigation of other races. Refutation is based on the connection of two, if one does not exist, the other does not exist. All are speakers of conventional truth, in order to understand others from it, the proposition seen by oneself should be stated, otherwise the proposition is uncertain. Self-awareness reaches the ultimate, because the constant is invisible. The directions of existence and non-existence, etc., are not contradictory here either. As long as the commitment changes, then everything will be doubted. When one sees one's own mind, one should not start an argument. Existence, non-existence, and both existence and non-existence, none of these sides exist. For a long time, it is also impossible to point out faults, and there is no ability to do so. If I have some commitments, then this fault will become mine. I also have no commitments, therefore the fault is not in me. If one observes slightly, there will be entry and return. The meaning of direct perception, etc., that fault is not in me. Not stating the limbs of proof, and not stating the two faults, like this is the place of subjugation, the wise from the reasoning of debate, if one starts a debate not like this, after observing the debate will fail. Because the commitment or proof is not stated, also because it is not proof. Because meaning understands meaning, for meaning, there is no ability to state the subject and reason. Therefore, those on oneself, the abiding of proof does not exist. The subject term there is the speaker's, showing obvious intention. It is a measure, from which doubt arises, therefore it is not a real proof. By stating what is to be established, there is no ability even through indirectness. Stating the reason itself, even if there is no ability, it shows ability. Measure is also two, established through measure and scripture. The four experiences there, because they are harmed by measure and scripture. Wisdom is wherever, by the power of meaning, following and returning, that is holding independently, from which the real other power.